i niedoręczenie powodowi pisma, o którym mowa w tym przepisie; – zastąpienie uzupełnienia sprzeciwu tj. pisma o którym mowa w art.
odpowiedzią na pozew; – błędną ocenę materiału dowodowego poprzez przyjęcie, że w sprawie występuje umowa zawierana na odległość, pozwana skutecznie odstąpiła od umowy zawartej na odległość oraz że miała prawo odstąpienia od umowy i że powinna być o nim poinformowana. W odpowiedzi na apelację pozwany wniósł o oddalenie apelacji w całości oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja zasługiwała na uwzględnienie. W niniejszej sprawie najdalej idącym zarzutem apelacyjnym sformułowanym przez stronę powodową był zarzut nieważności postępowania, wskutek niedoręczenia pełnomocnikowi powoda wezwania na rozprawę poprzedzającą wydanie wyroku. W ocenie Sądu Okręgowego zarzut ten jest trafny. Powód został pozbawiony możności obrony swoich praw, a tym samym zaistniała przyczyna nieważności postępowania określona w art. 379 pkt 5 k.p.c. Stwierdzenie, że w sprawie zaszła przesłanka nieważności postępowania prowadzi obligatoryjnie do podjęcia rozstrzygnięcia o uchyleniu zapadłego wyroku i zniesieniu postępowania w zakresie, w jakim zostało ono dotknięte rzeczoną nieważnością (art. 386 § 2 k.p.c.). Stosownie do treści przepisu art. 379 § 1 pkt 5 k.p.c. nieważność postępowania zachodzi, jeżeli strona została pozbawiona możności obrony swych praw. Zgodnie zaś z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego, jeżeli strona na skutek wadliwości procesowych sądu nie mogła uczestniczyć i nie uczestniczyła w rozprawie bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku, to zachodzą podstawy, by przyjąć, że strona ta została pozbawiona możności obrony swych praw (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2002 r., II CKN 822/00, niepubl.). Pozbawienie strony możności obrony swych praw w procesie oznacza sytuację, w której sąd nie powinien w ogóle przystępować do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, inaczej bowiem naraża się na konsekwencje określone w art. 386 § 2 k.p.c. Ma to miejsce między innymi wtedy, gdy wskutek naruszenia przez sąd obowiązujących przepisów prawa, strona nie brała udziału w sprawie (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2002 r., sygn. I ACa 1372/01, OSA 2004/1/2). W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy nie dokonał skutecznego doręczenia pełnomocnikowi powoda wezwania na rozprawę z dnia 17 czerwca 2015 r., na której doszło do jej zamknięcia, a następnie wydania wyroku. Mając na uwadze tok postępowania, należy zauważyć, że o rozprawie w dniu 20 maja 2015 r. strony zostały powiadomione, jednak za stronę powodową nikt się nie stawił. Sąd postanowił odroczyć rozprawę na kolejny termin, uznając za zasadne przesłuchanie stron. Mimo zastępstwa procesowego, zawiadomienie o rozprawie wyznaczonej na dzień 17 czerwca 2015 r. zostało wysłane, zgodnie z zarządzeniem sędziego, tylko powodowi i pozwanemu osobiście. Na rozprawie tej, bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku, pełnomocnik strony powodowej nie stawił się, na skutek tego, że nie został prawidłowo powiadomiony. Tym samym doszło do pozbawienia strony postępowania, możliwości obrony swych praw, a to powoduje, że postępowanie przed tym Sądem dotknięte zostało nieważnością w tym właśnie zakresie. W świetle dokonanych wywodów bezprzedmiotowe i przedwczesne staje się snucie rozważań w zakresie pozostałych zarzutów podniesionych w apelacji, a dotyczących dokonania błędnej oceny materiału dowodowego, przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku, jak również zarzutów dotyczących naruszenia przepisu art.
Sąd Okręgowy wskazuje, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy dokona prawidłowego doręczenia zawiadomienia o terminie rozprawy i przeprowadzi dalsze postępowanie. Mając na uwadze powyższe należało uznać, że postępowanie przed Sądem Rejonowym, począwszy od posiedzenia z dnia 17 czerwca 2015 r. dotknięte było nieważnością postępowania przewidzianą w art. 379 pkt 5 k.p.c., co skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku, zniesienia postępowania toczącego się w warunkach nieważności i przekazania sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Z przedstawionych względów Sąd Okręgowy, na podstawie art. 386 § 2 k.p.c. i art. 108 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji wyroku.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.