VIII C 2191/15

Sygnatura akt VIII C 2191/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 stycznia 2016 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi - Widzewa w Łodzi VIII Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący S.S.R. Małgorzata Sosińska-Halbina Protokolant sekr. sąd. Izabella Bors po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2016 roku w Łodzi na rozprawie sprawy z powództwa (...) z siedzibą w K. przeciwko B. M. o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt VIII C 2191/14 UZASADNIENIE W dniu 22 grudnia 2014 roku powód (...) z siedzibą w K., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wytoczył przeciwko pozwanej B. M. w elektronicznym postępowaniu upominawczym powództwo o zapłatę kwoty 400,82 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 22 grudnia 2014 roku do dnia zapłaty oraz kosztami procesu. W uzasadnieniu podniósł, że pozwana zawarła z pierwotnym wierzycielem (...) S.A. w W. umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych, które to usługi były przez pierwotnego wierzyciela świadczone na rzecz pozwanej. Pozwana nie uiściła kwot wynikających z wystawionych przez usługodawcę dokumentów księgowych, zaś wierzyciel pierwotny zawarł w dniu 17 października 2014 roku z powodem umowę przelewu wierzytelności. Na kwotę pieniężną dochodzoną pozwem składają się: należność główna z tytułu niezapłaconych faktur w wysokości 365,03 złotych oraz odsetki ustawowe naliczone od dnia wymagalności poszczególnych faktur oraz ich wartości do dnia poprzedzającego złożenie pozwu w wysokości 35,79 zł. Pomimo wezwania strony pozwanej do zapłaty, nie uregulowała ona zadłużenia. (pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym k. 2-4) W dniu 12 stycznia 2015 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie wydał w przedmiotowej sprawie nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, którym zasądził od pozwanej na rzecz powoda dochodzoną wierzytelność wraz z kosztami procesu. (nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym k. 4v.) Od powyższego nakazu zapłaty sprzeciw złożyła pozwana wnosząc o oddalenie powództwa w całości. W uzasadnieniu podniosła, że dochodzona od niej należność jest całkowicie nieuzasadniona bowiem usługodawca nie wywiązał się z zawartej z nią umowy i nie dostarczył aparatu telefonicznego. Z uwagi na powyższe nie aktywowała ona numeru i nie korzystała z usług operatora. (sprzeciw od nakazu zapłaty k. 6-6v.) Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2015 roku Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie stwierdził skuteczne wniesienie sprzeciwu i utratę mocy nakazu zapłaty w całości oraz przekazał rozpoznanie przedmiotowej sprawy do Sądu Rejonowego dla Łodzi-Widzewa w Łodzi. (postanowienie k. 8) Pozwem złożonym na urzędowym formularzu powód podtrzymał żądanie pozwu wraz z uzasadnieniem jak w pozwie złożonym w elektronicznym postępowaniu upominawczym. (pozew k. 12-16) W piśmie procesowym opatrzonym datą 3 sierpnia 2015 roku powód wskazał, że przedmiotowe roszczenie wynika z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawartej przez pozwaną z (...) Sp. z o.o. (obecnie (...) S.A.). Umowa ta zawarta została na czas oznaczony, w ramach oferty promocyjnej. Na mocy postanowień umownych pozwana zobowiązała się do utrzymywania aktywnej karty SIM z przypisanym do niej numerem telefonu co najmniej do końca okresu obowiązywania danej umowy, a także do uiszczania comiesięcznej opłaty abonamentowej oraz opłat za inne usługi, z których skorzystała. Pozwana uchybiła powyższym obowiązkom, pomimo należytego wywiązywania się przez operatora telefonicznego ze swoich zobowiązań. Z uwagi na zaprzestanie terminowego regulowania należności, operator usług telekomunikacyjnych, jak wskazał pełnomocnik powoda, rozwiązał przedmiotową umowę i naliczył pozwanej karę umowną. Odnosząc się do podniesionych przez pozwaną w treści sprzeciwu zarzutów powód wskazał z kolei, że pozwana złożyła podpis pod umową, przy czym jak sama przyznała, uczyniła to bez sprawdzenia zawartości przesyłki, w szczególności nie sprawdziła, czy do umowy został dołączony aparat telefoniczny. Pomimo tego uchybienia pozwana uznając, że operator nie wywiązał się z umowy, miała możliwość odstąpienia od zaciągniętego zobowiązania w 10-dniowym terminie, jak również złożenia reklamacji, z których to opcji jednak nie skorzystała, co czyni podnoszone przez nią zarzuty nieskutecznymi. (pismo procesowe powoda k. 49-54) Na rozprawie w dniu 7 października 2015 roku strony procesu nie stawiły się. Postanowieniem wydanym na rozprawie Sąd, uwzględniając wniosek strony powodowej, zobowiązał pierwotnego wierzyciela (...) S.A. do złożenia w terminie 14 dni w trybie art. 248 § 1 k.p.c. dokumentów wskazanych w punkcie 8 formularza pozwu. W odpowiedzi na wezwanie pierwotny wierzyciel w piśmie opatrzonym datą 21 października 2015 roku wskazał, że żądane dokumenty są objęte tajemnicą telekomunikacyjną i ich udostępnienie jest możliwe wyłącznie po uzyskaniu zgody abonenta - pozwanej. Mając na uwadze stanowisko pierwotnego wierzyciela, jak również wniosek strony powodowej zawarty w piśmie procesowym z dnia 17 listopada 2015 roku, Sąd zarządzeniem z dnia 24 listopada 2015 roku zobowiązał pozwaną do wystąpienia do (...) S.A. z prośbą o przekazanie dokumentów, o których mowa wyżej, bądź do wyrażenia pisemnej zgody na pozyskanie przez Sąd tych dokumentów, które to wezwanie okazało się bezskuteczne. (protokół rozprawy k. 59, pismo k. 60, pismo procesowe powoda k. 74-75, zarządzenie k. 77) Na rozprawie w dniu 20 stycznia 2016 roku strony procesu nie stawiły się. (protokół rozprawy k. 81) Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Pozwana B. M. zawarła z pierwotnym wierzycielem (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w W. umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych, na mocy której operator zobowiązany był do świadczenia na rzecz pozwanej usług telekomunikacyjnych, zaś pozwana do uiszczania należności wynikających z wystawionych przez operatora dokumentów księgowych. (okoliczności bezsporne) W dniu 17 października 2014 roku powód zawarł z (...) Spółką Akcyjną z siedzibą w W. umowę o przelew wierzytelności m.in. wobec dłużnika B. M., wynikającej z tytułu umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych. W wyciągu z listy dłużników, stanowiącym załącznik do umowy cesji, zadłużenie pozwanej zostało określone na łączną kwotę 365,03 zł. (umowa ramowa przelewu wierzytelności wraz z porozumieniem nr 1 k. 32-45, wyciąg z listy dłużników k. 46, okoliczności bezsporne) Pismem opatrzonym datą 5 grudnia 2014 roku powód wezwał pozwaną do zapłaty kwoty 398,61 zł, na którą poza kwotą 365,03 zł wskazaną w załączniku do umowy cesji, składała się kwota 33,58 zł z tytułu naliczonych odsetek. (wezwanie przedsądowe k. 17-18) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił bądź jako niesporny, bądź w oparciu o dowody z powołanych dokumentów, których prawdziwości nie kwestionowała żadna ze stron. Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie jest zasadne i jako nieudowodnione nie zasługuje na uwzględnienie. Powód twierdził, że jego roszczenie znajduje swoje źródło w umowie o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawartej przez pozwaną B. M. z (...) S.A. Strona powodowa nie załączyła jednak do akt sprawy ani kopii wskazanej umowy łączącej pozwaną z pierwotnym wierzycielem, ani też żadnych innych dokumentów, w szczególności wystawionych przez usługodawcę dokumentów księgowych w postaci faktur i not obciążeniowych, z których wynikałaby kwota dochodzona pozwem. Strona powodowa nie załączyła również do akt sprawy żadnego dokumentu, z którego wynikałyby przyczyny oraz sposób naliczenia kary umownej przez pierwotnego wierzyciela, powyższe nie wynika również z Regulaminu „oferty rozmowy bez limitu” załączonego na żądanie Sądu przez pierwotnego wierzyciela. Należy przy tym zaznaczyć, że pozwana, choć zdaniem Sądu zawarła prawnie wiążącą umowę z pierwotnym wierzycielem (B. M., co przyznała w treści sprzeciwu, podpisała umowę dostarczoną jej przez operatora za pośrednictwem kuriera, nie odstąpiła od niej w ustawowym terminie, co prowadzi do wniosku, że umowa ta została skutecznie zawarta niezależnie od tego, czy pozwana korzystała z usług operatora), to jednak już w sprzeciwie kontestowała, aby była zobowiązana do zapłaty na rzecz powoda należności dochodzonej pozwem, zasadną jest zatem konkluzja, że roszczenie dochodzone przedmiotowym powództwem nie zostało udowodnione. Uzasadniając żądanie pozwu strona powodowa przedstawiła jedynie częściowy wykaz wierzytelności do umowy przelewu wierzytelności. Jednakże tego rodzaju dokument nie może stanowić dowodu na istnienie zobowiązania pozwanej (tak co do zasady jak i co do wysokości), w szczególności wobec stanowiska pozwanej, kwestionującej zasadność żądania powoda. Jest to tzw. dokument prywatny, którego formalna moc dowodowa, jak stanowi art. 245 k.p.c., ogranicza się do domniemania, że zbywca (pierwotny wierzyciel) i nabywca złożyli oświadczenie nim objęte. Tylko w takim zakresie dokument ten nie budzi wątpliwości Sądu. Natomiast materialna moc dowodowa tego dokumentu bez poparcia go odpowiednimi dokumentami źródłowymi, wobec stanowiska strony przeciwnej, jest nikła. W treści pozwu złożonego na urzędowym formularzu powód wnosił co prawda o zobowiązanie pierwotnego wierzyciela do przedłożenia przedmiotowej umowy wraz z regulaminami promocji, z jakich skorzystała pozwana w ramach zawartej umowy oraz faktur i noty obciążeniowej wystawionych na pozwaną, to jednak dokumenty te, z uwagi na objęcie ich treści tajemnicą telekomunikacyjną, nie zostały przez pierwotnego wierzyciela złożone. W tym miejscu wskazać należy, że w myśl art. 159 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 roku Prawo telekomunikacyjne (j.t. Dz.U. 2014, poz. 243 ze zm.), tajemnica komunikowania się w sieciach telekomunikacyjnych, zwana dalej „tajemnicą telekomunikacyjną”, obejmuje: