IV Ka 406/13

Sygn. akt IV Ka 406/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 września 2013 roku. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący SSA Stanisław Tomasik Sędziowie SO Krzysztof Gąsior SO Tomasz Ignaczak (spr.) Protokolant Dagmara Szczepanik przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim S. K. po rozpoznaniu w dniu 13 września 2013 roku sprawy K. C. skazanej prawomocnymi wyrokami: Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. w sprawach: II K 109/08 , II K 251/11, II K 130/11 i II K 377/12, Sądu Rejonowego w Będzinie w sprawie VII K 1469/10, Sądu Rejonowego w Świeciu nad W. w sprawie II K 752/11, Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi w sprawie V K 673/11, Sądu Rejonowego w Zduńskiej Woli w sprawie II K 189/11 za czyny z art.280§1 kk, art.278§1 kk w zw. z art.64§1 kk, art.279§1 kk w zw. z art.64§1 kk z powodu apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 19 kwietnia 2013 roku sygn. akt II K 44/13 na podstawie art. 437§2 kpk i art. 438 pkt 2 kpk uchyla zaskarżony wyrok łączny w stosunku do skazanej K. C. i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Piotrkowie Trybunalskim; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adwokat K. M. kwotę 177,12 (sto siedemdziesiąt siedem 12/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanej z urzędu w postępowaniu odwoławczym. Sygn. akt IV Ka 406/13 UZASADNIENIE K. C. została skazana na kary ograniczenia wolności i kary pozbawienia wolności ( przy czym w części przypadków doszło do zarządzenia kar pozbawienia wolności orzeczonych z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary) następującymi wyrokami: I. wyrokiem Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. w sprawie II K 109/08 z dnia 5 czerwca 2008 roku za czyn popełniony w dniu 7 stycznia 2008 roku na karę 2 lat pozbawienia wolności; II. wyrokiem Sądu Rejonowego w Będzinie w sprawie VII K 1469/10 z dnia 7 lutego 2011 roku za czyn popełniony w dniu 12 sierpnia 2010 roku na karę jednostkową 5 miesięcy pozbawienia wolności; III. wyrokiem Sądu Rejonowego w Świeciu nad W. w sprawie II K 752/11 z dnia 6 września 2011 roku za czyn popełniony w dniu 10 lutego 2011 roku na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności; IV. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi w sprawie V K 673/11 z dnia 31 października 2011 roku za czyn popełniony w dniu 30 kwietnia 2011 roku na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności; V. wyrokiem Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. w sprawie II K 251/11 z dnia 15 września 2011 roku za czyn popełniony w dniu 18 listopada 2010 roku na karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności; VI. wyrokiem Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. w sprawie II K 130/11 z dnia 3 listopada 2011 roku za czyny popełnione w dniach: a. 20 grudnia 2010 roku na karę jednostkową 6 miesięcy pozbawienia wolności, b. 31 stycznia 2011 roku na karę jednostkową 6 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczono karę łączną 10 miesięcy pozbawienia wolności; VII. wyrokiem Sądu Rejonowego w Zduńskiej Woli w sprawie II K 189/11 z dnia 10 stycznia 2012 roku za czyn popełniony w dniu 11 marca 2011 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; VIII. wyrokiem Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. w sprawie II K 377/12 z dnia 27 września 2012 roku za czyn popełniony w dniu 13 stycznia 2012 roku na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności; Ponadto – jak okazało się w toku postępowania odwoławczego – K. C. została również skazana wyrokiem Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi w sprawie VI K 1434/11 z dnia 5 lipca 2012 roku za czyn popełniony w dniu 15 kwietnia 2011 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Ten wyrok nie był analizowany przez Sąd meriti w niniejszej sprawie o wydanie wyroku łącznego. Sąd Rejonowy w P. T. zaskarżonym wyrokiem łącznym z dnia 19 kwietnia 2013 roku w sprawie II K 44/13:

1. orzekł karę łączną 2 lat pozbawienia wolności w miejsce kar jednostkowych opisanych w pkt II, V i VI części wstępnej wyroku ;
2. orzekł karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności w miejsce kar jednostkowych opisanych w pkt III, IV i VIII części wstępnej wyroku ;
3. oznaczył początek odbywania kary łącznej orzeczonej w pkt 2 i dokonał na poczet tej kary zaliczeń;
4. dokonał zaliczeń na poczet kary łącznej orzeczonej w pkt 1;
5. uznał, że wyroki wymienione w pkt 1 i 2 w zakresie kar pozbawienia wolności i ograniczenia wolności są pochłonięte analizowanym wyrokiem łącznym, a w pozostałym zakresie podlegają odrębnemu wykonaniu;
6. umorzył postępowanie w pozostałym zakresie;
7. orzekł o kosztach zastępstwa adwokackiego;
8. zwolnił skazaną od kosztów sądowych. Powyższy wyrok został zaskarżony apelacją obrońcy skazanej. Apelacja zaskarżyła wyrok w całości na korzyść skazanej. A. wyrokowi zarzucił: - rażącą niewspółmierność orzeczonych kar łącznych pozbawienia wolności; - naruszenie prawa materialnego poprzez pominięcie skazania wyrokiem Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi w sprawie V K 1434/11 z dnia 5 lipca 2012 roku za czyn popełniony w dniu 15 kwietnia 2011 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. W konkluzji obrońca wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez połączenie wszystkich kar ( w tym z pominiętego wyroku) przy zastosowaniu zasady pełnej absorpcji oraz wniósł o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej świadczonej skazanej z urzędu. Na rozprawie apelacyjnej obrońca potrzymał swoją apelację i wnioski w niej zawarte. Prokurator na rozprawie apelacyjnej wniósł o nieuwzględnienie apelacji obrońcy i o utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja obrońcy okazała się o tyle zasadna, że w wyniku jej rozpoznania doszło do konieczności uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. Okazało się bowiem, że Sąd Rejonowy całkowicie pominął fakt skazania K. C. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi w sprawie VI K 1434/11 z dnia 5 lipca 2012 roku za czyn popełniony w dniu 15 kwietnia 2011 roku na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Ten wyrok nie był analizowany przez Sąd meriti w niniejszej sprawie o wydanie wyroku łącznego. Pewnym usprawiedliwieniem dla Sądu pierwszej instancji jest to, że w momencie wyrokowania fakt ten nie był jeszcze odnotowany w ewidencji Krajowego Rejestru Karnego ( k. 7 – 8). Jednak skazana sygnalizowała we wniosku o wydanie wyroku łącznego, że taki wyrok zapadł, podając nazwę Sądu, datę wydania wyroku i jego sygnaturę ( vide pkt 6 wniosku na k 2 v akt). Powinno to obudzić czujność Sądu Rejonowego - tym bardziej, że praktyka dowodzi, iż informacje z Sądów Rejonowych do K. spływają z pewnym opóźnieniem. Nic nie stało na przeszkodzie, aby wystąpić do wskazanego w piśmie skazanej Sądu o załączenie odpisu wyroku, o istnieniu którego sygnalizowała ( tak uczynił Sąd Okręgowy). Tymczasem wyrok ten ma znaczenie w analizowanej sprawie, a to z uwagi na to, że ( jak się okazało ) dotyczy on czynu popełnionego w dniu 15 kwietnia 2011 roku – a więc popełnionego zanim zapadł opisywany w pkt III części wstępnej zaskarżonego wyroku łącznego wyrok Sądu Rejonowego w Świeciu nad W. w sprawie II K 752/11 z dnia 6 września 2011 roku. Oznacza to, że zachodzą warunki temporalne do orzeczenia kary łącznej obejmujące skazania w sprawach opisanych w pkt III, IV i VII części wstępnej zaskarżonego wyroku łącznego oraz skazania z w/w wyroku Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi w sprawie VI K 1434/11 z dnia 5 lipca 2012 roku. Zatem pominiecie tego skazania powoduje, że Sąd Rejonowy dopuścił się obrazy prawa karnego materialnego ( art. 85 kk) mającego wpływ na treść orzeczenia. Ponadto teoretycznie można rozważać orzeczenie kary łącznej co czynów objętych w/w wyrokiem Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi w sprawie VI K 1434/11 z dnia 5 lipca 2012 roku i wyrokiem Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. w sprawie II K 377/12 z dnia 27 września 2012 roku co do którego umorzono postępowanie ( aczkolwiek chronologicznie najpierw należy rozważyć połączenie kar za wcześniej popełnione czyny, Sąd Okręgowy podziela bowiem te poglądy judykatury, zgodnie z którymi o kolejności łączenia kar decydować powinna chronologia zdarzeń, a nie sztucznie wyinterpretowana korzyść dla skazanego). Tak czy inaczej – pominięcie jednego z wyroków dotyczących skazanej w tej konkretnej sprawie ma istotny wpływ na treść wyroku łącznego ( gdyż zachodzą warunki temporalne do połączenia kary nim wymierzonej z karami wymierzonymi innymi wyrokami) i powoduje, że nie może się on ostać. Orzekanie reformatoryjne przez Sąd Okręgowy nie było możliwe dlatego, gdyż wówczas dopiero Sąd drugiej instancji orzekałby o karze, a to pozbawiłoby skazaną prawa do kontroli instancyjnej zapadłego orzeczenia ( w tym zastosowanej zasady łączenia kar). Dlatego zaskarżony wyrok trzeba było uchylić, a sprawę przekazać do ponownego rozpoznania do Sądu Rejonowego jako Sądu pierwszej instancji. Wobec tego przedwczesne byłoby odnoszenie się do pozostałych argumentów apelacji obrońcy ( art.436 kpk). Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy Sąd Rejonowy będzie analizował możliwości połączenia kar z wszystkich wyroków dotyczących skazanej, w tym z pominiętego dotychczas wyroku Sądu Rejonowego dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi w sprawie VI K 1434/11 z dnia 5 lipca 2012 roku, kierując się wytycznymi sygnalizowanymi we wcześniejszej części uzasadnienia. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu skazanej na rozprawie odwoławczej Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim orzekł na podstawie art. 618§ 1 pkt 11 kpk oraz § 19 w zw z § 14 ust. 5 i § 16 w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu( Dz. U. z dnia 3 października 2002 roku. Nr 163 poz. 1348). Wobec powyższego orzeczono jak w wyroku.