Powyższy przepis regulujący kwestię opłat sądowych od wnoszonych przez adwokatów, radców prawnych lub rzeczników patentowych środków odwoławczych i środków zaskarżenia (m.in. apelacji) został dodany do Kodeksu postępowania cywilnego w art. 126 pkt 12 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005r., Nr 167, poz. 1398), która weszła w życie w dniu 2 marca 2006r. Zgodnie z art. 149 ust. 1 tego aktu prawnego w sprawach wszczętych przed dniem jego wejścia w życie stosuje się, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji, dotychczasowe przepisy o kosztach sądowych. Oznacza to, że od chwili wniesienia pierwszej apelacji (25 kwietnia 2007r., k. – 162) od pierwszego wydanego w sprawie wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach, przepis art.
miał zastosowanie w rozpoznawanej sprawie ze wszystkimi wynikającymi z niego konsekwencjami. Wprawdzie w toku sprawy przepis ten został na mocy art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 5 grudnia 2008r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2008r., Nr 234, poz. 1571) uchylony, niemniej jednak zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy nowelizującej jej przepisy stosuje się do postępowań wszczętych po dniu jej wejścia w życie (1 lipca 2007r.). Wobec faktu, że niniejsza sprawa została wszczęta w czerwcu 2005r., a więc przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 5 grudnia 2008r., zastosowanie znajdzie przepis art.
k.p.c., a zatem bez wezwania profesjonalnego pełnomocnika powoda do uzupełnienia opłaty od apelacji, środek zaskarżenia jako nieopłacony w terminie winien zostać odrzucony. Dla zachowania powyższego terminu nie miał znaczenia fakt, że w zarządzeniu z dnia 26 maja 2010r. (k. – 366) w sposób nieprawidłowy przyjęto, iż powód został zwolniony od opłaty od apelacji, ani też uiszczenie części należnej opłaty od apelacji w wysokości 30 złotych, albowiem pismem, które nie zostało należycie opłacone jest zarówno pismo, od którego w ogóle nie została uiszczona opłata lub opłatę uiszczono po upływie terminu, jak i pismo, od którego wniesiono opłatę w niepełnej wysokości (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 marca 2008r., II PZ 1/08, OSNP z 2009r., Nr 11 – 12, poz. 147). Sąd Okręgowy winien był w tych okolicznościach zastosować art.
i odrzucić apelację jako nieopłaconą. Taki sam obowiązek spoczywa na sądzie odwoławczym z mocy art. 373 k.p.c., nakazującym odrzucenie na posiedzeniu niejawnym apelacji, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji. W związku z powyższym, w oparciu o art. 373 k.p.c. w zw. z art.
Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.