Powyższy wyrok Sądu I instancji zaskarżył w całości Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. zarzucając : - naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w szczególności art. 22 kodeksu pracy w związku z art. 2 ust 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych ( Dz. U. z 2004 r. , Nr 120 , poz. 1252 ) poprzez przyjęcie , że zatrudnienie wnioskodawcy na stanowisku likwidatora wyczerpuje znamiona stosunku pracy , a w konsekwencji , że spełnia on przesłanki niezbędne do przyznania świadczenia przedemerytalnego na podstawie art. 2 , ust 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych . , - naruszenie przepisów art.
477 9 § 1 kodeksu postępowania cywilnego w powiązaniu z § 4 ust 4 i 6 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11.10.2011 r. poprzez orzekanie poza zakres decyzji organu rentowego odmawiającej wszczęcia postępowania w sprawie i dokonania merytorycznej oceny uprawnień do świadczenia przedemerytalnego z pominięciem etapu postępowania administracyjnego , a więc z naruszeniem ustawowych kompetencji organu rentowego do rozstrzygania o prawie do takiego świadczenia w decyzji . , jak również - naruszenie art. 7 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych poprzez przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego , począwszy od 21.11.2014 r. , podczas , gdy część dowodów niezbędnych do przyznania prawa do świadczenia została złożona dopiero w trakcie postępowania sądowego . Apelacja zawiera wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez oddalenie odwołania . Zdaniem apelującego w szczególności wątpliwości budzą ustalenia Sądu I instancji dotyczące tego , iż wnioskodawca będąc likwidatorem w(...)w likwidacji wH.był pracownikiem zatrudnionym w ramach umowy o pracę , tj. na podstawie art. 22 § 1 kodeksu pracy . Z ustaleń Sądu nie wynika , że wnioskodawca wykonywał pracę pod jakimkolwiek kierownictwem , a ponadto jak ustalił Sąd z wnioskodawcą nie została zawarta umowa o pracę . Wnioskodawca również sam wystawił sobie świadectwo pracy , gdyż nie było żadnego innego podmiotu upoważnionego do wystawiania mu takiego świadectwa . Zdaniem apelującego zaskarżony wyrok powinien zmieniać zaskarżoną decyzję z dnia 17.06.2015 r. i przekazać sprawę organowi rentowemu do przeprowadzenia postępowania administracyjnego w celu wyjaśnienia okoliczności sprawy i wydania decyzji rozstrzygającej merytorycznie w przedmiocie uprawnień do świadczenia przedemerytalnego . Sąd I instancji zdaniem ZUS orzekł ponad istotę sprawy , której dotyczyła zaskarżona decyzja i przyznał wnioskodawcy prawo do świadczenia przedemerytalnego z pominięciem etapu postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem merytorycznej decyzji co do uprawnień wnioskodawcy do świadczenia przedemerytalnego . Wnioskodawca wniósł o oddalenie apelacji . Sąd Apelacyjny zważył co następuje : Apelacja organu rentowego jest uzasadniona w części w jakiej zarzuca naruszenie przez Sąd I instancji przepisów proceduralnych a to : - art.
c. w zw. z art. 477 9 § 1 k. p. c. Zaskarżony wyrok bowiem rozstrzygający merytorycznie spór w zakresie prawa wnioskodawcy do świadczenia przedemerytalnego był co najmniej przedwczesny w sytuacji , gdy zaskarżona decyzja organu rentowego dotyczyła wyłącznie zgodnie z § 4 ust 4 i 6 Rozporządzenia MPiPS z dnia 11 październi ka 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno – rentowe , odmowy wszczęcia postępowania w sprawie o przyznanie świadczenia . Sąd orzekający w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych zgodnie z treścią art. 477 9 § 1 k. p. c. rozpoznaje odwołania od decyzji organów rentowych , a zakres postępowania odwoławczego wyznacza treść zaskarżonej decyzji ( por. wyrok SN z dnia 26 maja 2011 r. sygn. II UK 360/10 , LEX Nr 901610 ). Dlatego Sąd Okręgowy rozpoznając w niniejszej sprawie odwołanie od decyzji odmawiającej wszczęcia postępowania w sprawie o świadczenie przedemerytalne nie był uprawniony do orzekania o prawie do tego świadczenia . Powinien wyłącznie ograniczyć się do oceny legalności zaskarżonej decyzji w zakresie spełnienia przez wnioskodawcę warunków formalnych zgłoszonego wniosku o świadczenie , przewidzianych w treści art. 7 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych . Sąd Okręgowy w Przemyślu poczynił w tym zakresie pełne i wystarczające ustalenia faktyczne , które Sąd Apelacyjny w całości podziela i przyjmuje za własne . Powyższe ustalenia pozwalają przyjąć za wykazaną okoliczność , iż składając do organu rentowego wniosek o świadczenie przedemerytalne ( wcześniej o świadczenie emerytalne ) wnioskodawca dołączył dokumenty wymagane treścią art. 7 ust 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych , zatem organ rentowy , który dysponował kompletem dokumentów , bezpodstawnie uruchomił tryb uzupełnienia braków formalnych wniosku przewidziany w § 4 pkt 4 Rozporządzenia MPiPS z dnia 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno – rentowe , tym samym bezpodstawne było wydanie zaskarżonej decyzji na podstawie § 4 pkt 6 powołanego rozporządzenia . Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny – zgodnie z treścią art. 386 § 1 k. p. c. w p – kcie I – szym wyroku zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł co do istoty sprawy , natomiast dalej idącą apelację organu rentowego , dotyczącą merytorycznego rozpoznania wniosku o świadczenie przedemerytalne. Sąd Apelacyjny zgodnie z treścią art. 385 k. p. c. w pk – cie II – gim wyroku oddalił jako bezzasadną .
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.