Sygn. akt III Kow.24/16wz POSTANOWIENIE Dnia 19.02.2016r. Sąd Okręgowy w S.Wydział III Penitencjarny w składzie: Przewodniczący – Sędzia SO w S. Tadeusz Stodoła Protokolant st. sekr. sądowy Anna Marcinkiewicz przy udziale Zastępcy Prokuratora Rejonowego - Stanisława Kaszubowskiego po rozpoznaniu na posiedzeniu w Areszcie Śledczym w C. wniosku skazanego w sprawie skaz. P. W. s. Z. i L. z d. W., ur. (...) w G., skazanego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego G.-P.z dnia 05.12.2012r., sygn. akt XK 494/12 za czyn z art. 177§2kk, art. 177§1kk na karę 7 lat pozbawienia wolności; o warunkowe przedterminowe zwolnienie na zasadzie art. 77§1kk, art. 78§1kk oraz art. 161§1kkw postanowił:
- odmówić udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia skaz. P. W. s. Z.;
- zwolnić skazanego od kosztów sądowych i obciążyć nimi Skarb Państwa; UZASADNIENIE Skazany P. W. wystąpił z wnioskiem o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia wskazując iż żałuje popełnionego przestępstwa i więcej nie dopuści się czynu karalnego. Nadto chciałby powrócić do rodziny. Z opinii Dyrektora AŚ C. wynika, że uprawnienie do ubiegania się o takie zwolnienie, skazany nabył w dni 20.12.2015r. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Skazany, przed osadzeniem w zakładzie karnym mieszkał z konkubiną i dzieckiem. Nie nadużywał alkoholu, nie utrzymywał też kontaktów z osobami zdemoralizowanymi. Miał pozytywną opinię w miejscu zamieszkania. Zachowanie skazanego, w warunkach izolacji jest bardzo dobre. Wielokrotnie korzystał z nagród regulaminowych także zezwoleń na czasowe opuszczenie zakładu karnego. Nie był karany dyscyplinarnie. Prowadzi zgodne relacje ze współosadzonymi. W stosunku do przełożonych jest zdyscyplinowany. Karę pozbawienia wolności odbywa w systemie programowanego oddziaływania. Zadania wynikające z programu realizuje właściwie. Do popełnionych przestępstw, odnosi się krytycznie. P. W. odbywa wieloletnią karę pozbawienia wolności za przestępstwa skierowane przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, z art.177§2kk, art.177§1kk. Dopuścił się więc przestępstw o dużej społecznej szkodliwości, o czym świadczą okoliczności ich popełnienia oraz rozmiar wyrządzonej szkody. W tej sytuacji, w ocenie Sądu, okoliczności popełnionych przestępstw przemawiają przeciwko uwzględnieniu wniosku o udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary i nie dają podstaw do ustalenia wobec niego pozytywnej prognozy odnoście poprawnego zachowania po opuszczeniu zakładu karnego. Odwołać się w tym miejscu należy do postanowienia z dnia 9.02.2012r. Sądu Apelacyjnego w Gdańsku w sprawie AKzw 158/12, z którego wynika, że: „możliwa jest tym samym również odmowa udzielenia warunkowego zwolnienia wyłącznie lub przede wszystkim z uwagi na okoliczności popełnienia przypisanego przestępstwa. Choć bowiem przyjmuje się, iż czynnik ten sam w sobie nie może stanowić bezwzględniej przeszkody do zastosowania środka probacyjnego, to może być brany pod uwagę przy ocenie, na jakim etapie wykonania kary poddanie sprawcy próbie jest zasłużone i celowe”. Stanowisko to w pełni podziela Sąd penitencjarny. Jednocześnie wskazać trzeba, że warunkowe przedterminowe zwolnienie z reszty kary pozbawienia wolności jest odstępstwem od zasady odbycia kary w całości, tak jak ją orzeczono w wyroku skazującym. Tylko przekonanie Sądu rozpoznającego wniosek o warunkowe zwolnienie powzięte na podstawie analizy przesłanek określonych w art.77§1kk, że skazany będzie w przyszłości przestrzegał porządku prawnego mimo niewykonania kary w całości, uzasadnia odstąpienie od tej zasady. W niniejszej sprawie, Sąd nie jest obecnie przekonany, że skazany po udzieleniu mu warunkowego zwolnienia będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Bardzo dobre zachowanie się skazanego w czasie pobytu w izolacji więziennej nie musi wcale oznaczać, że takie samo zachowanie będzie on prezentował w warunkach wolnościowych, gdzie wymagane jest samodzielne podejmowanie decyzji i większa samokontrola. Dlatego też, zdaniem Sądu, ocena sylwetki prezentowana przez skazanego w warunkach izolacji penitencjarnej nie może stanowić determinującej okoliczności dla sformułowania wniosku, że proces resocjalizacji został w stosunku do niego zakończony przed upływem okresu orzeczonej kary. Skazany powinien zostać poddany dalszemu procesowi oddziaływania wychowawczego, proces jego resocjalizacji nie został jeszcze zakończony. Zatem, w ocenie Sądu penitencjarnego na obecnym etapie wykonywania kary nie można jednoznacznie stwierdzić, że skazany przebywając na wolności, będzie funkcjonował właściwie oraz nie wejdzie ponownie w konflikt z prawem. Uznając dalszy pobyt skazanego w izolacji więziennej za celowy, postanowiono jak na wstępie. O kosztach postępowania przed Sądem orzeczono na podstawie przepisu art.626§1kpk w zw. z art.624§1kpk w zw. z art.1§2kkw.