Sygn. akt III Kop 106/11 POSTANOWIENIE dnia 5 lipca 2011r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział III Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Mariusz Wiązek Protokolant: Emila Rąk przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Małgorzaty Klaus po rozpoznaniu w sprawie M. K.
(1)skazanego za czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. i art. 158 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. z wniosku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 24 czerwca 2011r. (data wpływu), sygn. akt II K 495/03 w przedmiocie wydania Europejskiego Nakazu Aresztowania na podstawie art. 607 a k.p.k. postanawia wydać europejski nakaz aresztowania w stosunku do obywatela polskiego M. K.
(1), ur. w dniu (...) we W., syna J. i Z. z domu P., ostatnio zamieszkałego: (...), (...)-(...) S. prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia z dnia 21 listopada 2003r. sygn. akt II K 495/03 na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 5 lat, której wykonanie zarządzono prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia z dnia 3 października 2008r., sygn. akt II Ko 1695/08 za to że: w dniu 23 września 2002r. we W., działając wspólnie i w porozumieniu z dwoma innymi mężczyznami, doprowadził M. K.
(2)do stanu bezbronności, bijąc go i kopiąc po całym ciele i powodując u niego obrażenia w postaci stłuczenia głowy, z następczymi krwiakami i obrzękiem powiek oka lewego oraz wylewem krwawym podspojówkowym w zakresie gałki ocznej lewej, złamania kości nosa i skręcenia odcinka szyjnego kręgosłupa, naruszające czynności narządów jego ciała na cza powyżej dni siedmiu, po czym usiłował zabrać w celu przywłaszczenia na jego szkodę złotą bransoletkę o wartości 600 zł, lecz zamierzonego celu nie osiągnął, gdyż został spłoszony, tj. za przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. i art. 158 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. UZASADNIENIE Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieścia z dnia 21 listopada 2003r. sygn. akt II K 495/03 M. K.
(1)został skazany na karę 2 lat pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat próby za opisane powyżej przestępstwo kwalifikowane z art. art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. i art. 158 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. Postanowieniem z dnia 3 października 2008r., sygn. akt II Ko 1695/08 Sąd Rejonowy dla Wrocławia- Śródmieścia zarządził wykonanie powyższej kary bowiem w okresie próby M. K.
(1)popełnił umyślne przestępstwo podobne, za które prawomocnie orzeczono karę pozbawienia wolności. Postanowieniem z dnia 11 lutego 2009r., sygn. akt II Ko 2416/08 Sąd Rejonowy dla Wrocławia- Śródmieścia nie uwzględnił wniosku obrońcy skazanego o odroczenie wykonania powyższej kary. Postanowienie to uprawomocniło się w dniu 24 czerwca 2009r., gdy Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem, sygn. akt IV Kzw 194/09, nie uwzględniwszy zażalenia obrońcy skazanego utrzymał w mocy powyższe orzeczenie Wymieniony wezwany do stawienia się w jednostce penitencjarnej celem odbycia kary – nie wykonał polecenia sądu. Podjęte następnie czynności poszukiwawcze nie przyniosły rezultatu. W związku z ukrywaniem się skazanego przed organami wymiaru sprawiedliwości postanowieniem z dnia 16 stycznia 2010r., sygn. akt II K 495/03 Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia zarządził poszukiwanie skazanego M. K.
(1)listem gończym. Wobec powyższego właściwy w postępowaniu wykonawczym Sąd Rejonowy dla Wrocławia- Śródmieścia wystąpił do Sądu Okręgowego we Wrocławiu w kwestii wydania Europejskiego Nakazu Aresztowania (dalej: ENA) wobec skazanego. Warunki wydania ENA określone w art. 607a k.p.k. zostały w przedmiotowej sprawie spełnione. M. K.
(1)osobą skazaną za przestępstwo podlegające jurysdykcji polskich sądów karnych, a podejrzenie, że przebywa on obecnie prawdopodobnie na terytorium kraju Unii Europejskiej – wynika wprost ze zgromadzonych dokumentów. Brak jest przy tym, określonych w art. 607b k.p.k., negatywnych przesłanek wydania ENA. M. K.
(1)jest bowiem skazany na karę pozbawienia wolności przekraczającą 4 miesiące. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak na wstępie.