na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 42§2 kk orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat,
na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 42§2 kk orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 (dwóch) lat; na podstawie art. 85kk i 86 § 1 kk w zw. z art. 90§2 kk orzeczono karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz łączny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 (czterech) lat, I. na podstawie art. 85 kk, art. 86 §1 kk i art. 87 kk w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20.02.2015r. o zmianie ustawy –Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw kary pozbawienia wolności orzeczone w sprawach Sądu Rejonowego w Olsztynie: wyrokiem z dnia 19 lutego 2015r. w sprawie o sygn. akt VII K 1057/14, z dnia 16 marca 2015r. w sprawie o sygn. akt VIIK 76/15, z dnia 12 maja 2015r. w sprawie o sygn.. akt VIIK 1392/14 łączy i orzeka wobec skazanego M. L. karę łączną w wymiarze 1 (jednego) roku i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 85 kk, art. 86 §1 kk w zw. z art. 90§2 kk w zw. z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20.02.2015r. o zmianie ustawy –Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw zakazy prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczone w sprawach Sądu Rejonowego w Olsztynie: z dnia 19 lutego 2015r. w sprawie o sygn. akt VII K 1057/14, z dnia 12 maja 2015r. w sprawie o sygn.. akt VIIK 1392/14 łączy i orzeka wobec skazanego M. L. łączny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 7 (siedmiu) lat, III. na podstawie art. 572 kpk umarza postępowanie w pozostałym zakresie, IV. pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w połączonych wyrokach, a nie objęte wyrokiem łącznym pozostawia do odrębnego wykonania; V. na podstawie art. 577 kpk na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza skazanemu okresy rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawach podlegających łączeniu, VI. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. M. kwotę 144 zł. (sto czterdzieści cztery złote) oraz tytułem podatku VAT kwotę 33,12 złotych tytułem wynagrodzenia za obronę skazanego wykonywaną z urzędu; VII. na podstawie art. 624§ 1 kpk zwalnia skazanego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Sygn.akt VII K 859/15 UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny: M. L. został skazany prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego w Olsztynie : 1. z dnia 21 grudnia 2007r. w sprawie o sygn. akt II K 1547/07 za:
na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 42§2 kk orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat,
na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 42§2 kk orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 (dwóch) lat; na podstawie art. 85kk i 86 § 1 kk w zw. z art. 90§2 kk orzeczono karę łączną 1 (jednego) roku pozbawienia wolności oraz łączny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 (czterech) lat. W dniu 26 sierpnia 2015r. skazany wniósł o wydanie wyroku łącznego i połączenie kar orzeczonych w sprawach Sądu Rejonowego w Olsztynie : IIK 393/10, IIK 1369/11, VIIK 1392/13, VIIK 1057/14, VIIK 76/15. Sąd zważył , co następuje: Zgodnie z art. 85 kk, który z mocy art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20.02.2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, miał zastosowanie w przedmiotowej sprawie w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 lipca 2015r, podstawy do orzeczenie kary łącznej zachodzą, gdy sprawca popełnił dwa lub więcej czynów zabronionych zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. Z treści tego przepisu wynika, iż granicą wyznaczającą możliwość łączenia kar w wyroku łącznym jest data wydania pierwszego wyroku, chociażby nieprawomocnego. Sąd nie dokonuje przy tym wyboru „wariantu” najkorzystniejszego dla skazanego, a orzekając w przedmiocie kary łącznej uwzględnia czyny popełnione przed wydaniem pierwszego wyroku, w sprawach zakończonych już po jego wydaniu. Oczywistym jest przy tym, iż uwzględniając treść przepisów dotyczących orzekania w przedmiocie kary łącznej podstawą orzeczenia kary łącznej są kary jednostkowe, orzeczone za zbiegające się przestępstwa, nie zaś kary łączne. W przedmiotowej sprawie wyroki Sądu Rejonowego w Olsztynie w sprawach: VIIK 1057/14, VIIK 76/15, VIIK 1392/14 spełniają przesłanki kary łącznej określone w art. 85kk. Przestępstwa objęte wskazanymi orzeczeniami dokonane zostały w dniach: 26 września 2014r, 14 lipca 2014r, 24 czerwca 2014r, więc zanim zapadł pierwszy wyrok - w sprawie, tj. przed dniem 19 lutego 2015r. Odnosząc się do wymiaru kary łącznej oraz wymiaru łącznego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych - uwzględniając występujące w sprawie okoliczności łagodzące i obciążające , podmiotowe i przedmiotowe Sąd – opierając się na zasadzie częściowej absorpcji – wymierzył skazanemu karę łączną 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz łączny zakaz w wymiarze 7 lat . W powyższym zakresie uwzględniono, iż przestępstwa objęte wyrokami opisanymi w punkcie I wyroku skierowane były częściowo przeciwko tym samym dobrom chronionym prawem. Nadto popełnione zostały w podobnym okresie czasu. Wskazany powyżej związek przedmiotowy i czasowy występujący pomiędzy powyższymi, przypisanymi skazanemu przestępstwami uzasadnia łagodniejsze traktowanie skazanego w kwestii wymiaru kary oraz środka karnego i orzeczenie kary łącznej, i omawianego zakazu w wymiarze niższym niż wynikałby z zastosowania zasady kumulacji. Podkreślić należy, zwłaszcza w odniesieniu do jednostkowych kar i środków orzeczonych w sprawie VIIK 1392/14, iż podstawę orzeczenia – jak już wyżej wspomniano- stanowią kary jednostkowe oraz jednostkowe środki karne. Sąd miał na względzie także pozytywną opinię o skazanym z Zakładu Karnego w K., gdzie odbywa karę, z której wynika, iż postępowanie skazanego w trakcie odbywania kary nie budzi zastrzeżeń. Skazany w okresie pobytu w Zakładzie był jednokrotnie nagradzany i nie był karany dyscyplinarnie. Skazany – jak wynika z omawianej opinii - jest krytyczny w stosunku do popełnionych przestępstw. W tych warunkach uwzględniając cele prewencji indywidualnej i cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa Sąd doszedł do przekonania, iż wymierzenie skazanemu kary łącznej i łącznego środka należycie uwzględnia całokształt omawianych okoliczności. Spełni także cele wychowawcze i zapobiegawcze. Na podstawie art.577 kpk na poczet kary łącznej zaliczono skazanemu okresy dotychczas odbytej kary pozbawienia wolności w sprawach podlegających łączeniu. Sąd, na podstawie art. 572 kpk umorzył postępowanie w zakresie wydania wyroku łącznego odnośnie kar orzeczonych w pozostałych sprawach opisanych w wyroku. I tak, orzeczenia wydane w sprawach: II K 1547/07, IIK 532/07, IIK 689/09 i IIK 784/09 były już przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu, a zatem zaistniała przesłanka powag rzeczy osądzonej. Prawomocny wyrok łączny z dnia 01.06.2010r. w sprawie IIK 453/10 w zakresie orzeczenia o karze łącznej powoduje powagę rzeczy osądzonej i stanowi ujemną przesłankę procesową, przewidzianą w art. 17§ 1 pkt. 7 kpk albowiem kolejne orzeczenie rozstrzygałoby dokładnie czy te same skazania za czyny jednostkowe spełniają warunki do objęcia ich karą łączną w wyroku łącznym v. (SN w wyroku z dnia 30.11.2011r, II KK 149/2011). Brak jest jednocześnie podstaw do wydania wyroku łącznego i połączenia kar objętych powyższym wyrokiem łącznym z innymi karami jednostkowymi orzeczonymi wobec skazanego. Kary orzeczone w sprawach IIK 393/10 i IIK 1369/11, z uwagi odpowiednio na daty wyroków i daty czynów nie spełniają przesłanek z art. 85 kk i nie podlegają łączeniu z innymi karami orzeczonymi wobec skazanego we wszystkich omawianych sprawach. O wynagrodzeniu za obronę skazanego wykonywaną z urzędu orzeczono w oparciu o przepisy art. 29 ust. 2 ustawy Prawo o adwokaturze ( Dz. U. z 2002r. Nr 123, poz. 1058 ze zm.), § 14 ust.5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm). Nadto , z uwagi na sytuację osobistą skazanego oraz okres przebywania w zakładzie karnym , Sąd na podstawie art.624 §1 kpk zwolnił go w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.