I C 1280/15

(1)o zapłatę I. oddala powództwo II. zasądza od powoda (...) Spółka z o.o. w O. na rzecz pozwanego M. N.

(1)kwotę 2417 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania /-/ R. G. Sygn. akt I C 1280/15 UZASADNIENIE Pozwem wniesionym w dniu 20 kwietnia 2015r. powód (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w O. wniósł przeciwko S. N. i M. N.

(1)o solidarne zasądzenie od pozwanych na rzecz powoda kwoty 10800,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 25 lutego 2014 r. do dnia zapłaty oraz o zasądzenie od pozwanych na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych i 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że nabył wierzytelność R. M. , wobec którego pozwani mieli zobowiązanie wynikające z faktu nieuregulowania należności za prace dotyczące remontu mieszkań. Powód poinformował pozwanych o przelewie wierzytelności i wezwał ich do uregulowania należności, czego pozwani nie uczynili. Pozwani nie kwestionują , iż z tytułu wykonanych prac należało cedentowi uiścić kwotę, której pozew dotyczy zarzucając ,że kwotę tę uiszczono cedentowi; faktowi uiszczenia tej kwoty zarówno cedent jak i powód zaprzeczyli, a fakt, iż na fakturze jako sposób zapłaty wskazano płatność gotówką w żadnej mierze nie oznacza, że płatności tej dokonano. Pozwany M. N.

(1)w odpowiedzi na pozew ( k 39 i n ) wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego M. N.

(1)kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwany wskazał ,że R. M. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą (...) wykonywał zlecone przez pozwanego prace remontowe mieszkania na potwierdzenie czego wystawiał faktury VAT w tym także fakturę VAT nr (...) r z dnia 24 lutego 2014 r na kwotę w wysokości 10800 złotych . Każda z faktur VAT a więc również wystawionych przed i po 24 lutego 2014 r ( wbrew twierdzeniom powoda , iż faktura VAT z dnia 24.02.2014 była ostatnią wystawioną przez niego fakturą VAT ) regulowane były przez pozwanego gotówką – taki sposób zapłaty był w stosunkach między stronami wielokrotnie zastosowany. Również faktura VAT nr (...) r , której zapłaty dochodzi powód uregulowana została gotówką. Kwestią oczywistą jest ,że wystawiane dokumenty w postaci rachunków bądź faktur zawsze zawierają oznaczenia o sposobie zapłaty, który może być dwojaki : w formie przelewu bądź wpłaty gotówkowej . Adnotacja o sposobie zapłaty jako gotówka wskazuje ,że zapłata została fizycznie dokonana. Nadto w fakturze nie zamieszczono adnotacji o terminie zapłaty co wskazuje ,że kwoty przekazane zostały w dniu wystawienia faktury, bowiem R. M. nie zamieszczał adnotacji o jakimkolwiek innym terminie płatności, nie wskazał innego terminu zapłaty niż wynikający z dnia wystawienia rachunku. Podkreślenia wymaga fakt , iż strony dokonywały płatności gotówką również w ramach faktur VAT nr (...) z dnia 28.01.2013 r , (...) z dnia 22.03.2013, (...) z dnia 28.04.2014 gdzie bezspornym było ,że wpłaty gotówkowe dokonywano w dniu wystawienia faktury . Całkowicie nielogicznym byłoby wystawienie przez R. M. kolejnej faktury (...).04.2014 wpisując sposób zapłaty gotówka w przypadku gdy rzekomo nie zapłacono gotówką faktury sprzed dwóch miesięcy tj z dnia 24.02.2014 r. Pozwany S. N. również wniósł o oddalenie powództwa popierając stanowisko pozwanego M. N.

(1). Sąd ustalił następujący stan faktyczny: R. M. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą (...) wykonywał zlecone przez pozwanych prace remontowe mieszkań w O. przy ul. (...) na potwierdzenie czego wystawiał faktury VAT w tym także fakturę VAT nr (...) r z dnia 24 lutego 2014 r na kwotę w wysokości 10800 złotych objętą niniejszym pozwem . Umowa była zawarta ustnie. Dowód: faktura z 24.02.2014 – k. 16, oświadczenie – k. 17 Każda z faktur VAT wystawionych przez cedenta i to zarówno przed i po 24 lutego 2014 regulowane były przez pozwanych gotówką – taki sposób zapłaty był w stosunkach między stronami wielokrotnie zastosowany. Również faktura VAT nr (...) r , której zapłaty dochodzi powód uregulowana została gotówką. W fakturze nie zamieszczono adnotacji o terminie zapłaty. Strony dokonywały płatności gotówką również w ramach faktur VAT nr (...) z dnia 28.01.2013 r , (...) z dnia 22.03.2013, (...) z dnia 28.04.2014 . Pozwani płacili gotówką a pracownicy cedenta nie skarżyli się ,że są jakieś zaległości z płatnościami. M. W. widział jak raz S. N. wręczał pieniądze R. M. Dowód; zeznania pozwanych – k. 91- płyta k. 94, faktura (...) –k. 44, faktura (...) – k. 45, faktura z 28.04.2014 – k. 46, zeznania świadka M. N.

(2)- k. 81 ( nagranie 00:17:16- płyta CD- k.84) zeznania świadka M. W. - k. 81 ( nagranie 00:26:38- płyta CD- k.84) R. M. na podstawie umowy przelewu wierzytelności z dnia 14 stycznia 2015 r sprzedał powodowi wierzytelność wynikającą z faktu rzekomego nieuregulowania przez pozwanych należności za usługę budowlaną. Powód wystosował do pozwanych wezwanie do zapłaty wraz z zawiadomieniem o sprzedaży wierzytelności. Dowód: umowa przelewu wierzytelności . k. 7-11, wezwanie do zapłaty wraz z zawiadomieniem o sprzedaży wierzytelności k. 12-15, wezwanie – k. 18, zawiadomienie – k.23-25 ). Powyższych ustaleń faktycznych sąd dokonał w oparciu o przedłożone dokumenty, zeznania pozwanego, którym Sąd dał wiarę .Oceniając zeznania pozwanych Sąd nie znalazł żadnych okoliczności mogących podważyć ich wiarygodność w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy. Zgodnie z utrwaloną w doktrynie i orzecznictwie wykładnią art. 233 § 1 k.p.c., kryteria oceny wiarygodności i mocy dowodów grupuje się następująco: 1) doświadczenie życiowe, 2) inne źródła wiedzy, 3) poprawność logiczna i 4) prawdopodobieństwo wersji. Ramy swobodnej oceny dowodów (art. 233 § 1 KPC) wyznaczone są wymaganiami prawa procesowego, doświadczenia życiowego oraz regułami logicznego myślenia, według których sąd w sposób bezstronny, racjonalny i wszechstronny rozważa materiał dowodowy jako całość, dokonuje wyboru określonych środków dowodowych i ważąc ich moc oraz wiarygodność, odnosi je do pozostałego materiału dowodowego. Sąd przeprowadził dowód z zeznań świadków R. M., K. J., Ł. D., M. N.

(2), M. W., G. S.. Należy jednak wskazać, że K. J., Ł. D., G. S. nic nie wiedzieli o rozliczeniach pomiędzy stronami. Zeznania tych osób nie wnoszą nic do sprawy , ponieważ świadkowie ww nie posiadali żadnej wiedzy na temat rozliczeń pomiędzy stronami. Świadek M. N.

(2)wskazał ,że pozwani płacili gotówką a pracownicy cedenta nie skarżyli się ,że są jakieś zaległości z płatnościami. Świadek M. W. widział jak raz S. N. wręczał pieniądze R. M. . Zeznania tych świadków w zakresie rozliczeń sąd uznał za wiarygodne , ponieważ znajdują one potwierdzenie w zeznaniach pozwanych W zakresie nie dokonana zapłaty za wykonaną pracę w kwocie 10800,00 zł Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka -cedenta R. M. , albowiem stoją one w całkowitej opozycji do zeznań pozwanych. Zeznania te w świetle zasad doświadczenia życiowego budzą wątpliwości. Nie sposób przyjąć , aby świadek pozostawił pozwanym fakturą zawierającą sformułowanie ,że płatność nastąpiła gotówką nie otrzymując zapłaty . Poza zeznaniami świadka cedenta R. M. nie zostało wykazane przez powoda w inny sposób, aby pozwani nie zapłacili spornej kwoty . Sąd zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 509 § 1 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Z kolei § 2 cytowanego artykułu stanowi, że wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Zaś przepis art. 513 § 1 k.c. stanowi, że dłużnikowi przysługują przeciwko nabywcy wierzytelności wszelkie zarzuty, które miał przeciwko zbywcy w chwili powzięcia wiadomości o przelewie. Powód nabył wierzytelność dotyczącą żądania od pozwanych zapłaty za wykonanie prac polegających na remoncie mieszkań. W niniejszej sprawie spór dotyczył kwestii uregulowania części należności za wykonane prace w kwocie 10800,00 zł wynikającą z faktury z dnia 24.02.2014 nr (...) Strona powodowa opierała swoje powództwo na twierdzeniach cedenta R. M. zawartych w oświadczeniu z dnia 14 stycznia 2015 r (k. 17) oraz na jego zeznaniach. Z kolei strona pozwana wskazała, że kwota, której strona powodowa wskutek nabycia wierzytelności dochodzi od pozwanych została uiszczona przez pozwanych w dniu 24.02.2014 tj. w dniu wystawienia i otrzymania faktury na wskazaną kwotę. Sąd dokonując oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego uwzględnił fakt, że zbywca wierzytelności jest profesjonalistą prowadzącym działalność gospodarczą, świadczył on usługę na rzecz osoby fizycznej, to też po stronie profesjonalisty leżały wyższe standardy dochowania staranności i udokumentowania swojego stanowiska. Przedstawione przez powoda dowody, tj. faktury potwierdzają, że praktyką firmy (...) było to, iż przy każdej fakturze , w którym sposób zapłaty wpisywany był jako gotówka, płatność następowała tego samego dnia. Z przeprowadzonego postępowania dowodowego wynika ,że każda z faktur VAT a więc również wystawionych przed i po 24 lutego 2014 r ( wbrew twierdzeniom powoda , iż faktura VAT z dnia 24.02.2014 była ostatnią wystawioną przez niego fakturą VAT ) regulowane były przez pozwanego gotówką – taki sposób zapłaty był w stosunkach między stronami wielokrotnie zastosowany. Również faktura VAT nr (...) r , której zapłaty dochodzi powód uregulowana została gotówką. Kwestią oczywistą jest ,że wystawiane dokumenty w postaci rachunków bądź faktur zawsze zawierają oznaczenia o sposobie zapłaty, który może być dwojaki : w formie przelewu bądź wpłaty gotówkowej . Adnotacja o sposobie zapłaty jako gotówka wskazuje ,że zapłata została fizycznie dokonana. Nadto w fakturze nie zamieszczono adnotacji o terminie zapłaty co wskazuje ,że kwoty przekazane zostały w dniu wystawienia faktury, bowiem R. M. nie zamieszczał adnotacji o jakimkolwiek innym terminie płatności, nie wskazał innego terminu zapłaty niż wynikający z dnia wystawienia rachunku. Podkreślenia wymaga fakt , iż strony dokonywały płatności gotówką również w ramach faktur VAT nr (...) z dnia 28.01.2013 r , (...) z dnia 22.03.2013, (...) z dnia 28.04.2014 gdzie bezspornym było ,że wpłaty gotówkowe dokonywano w dniu wystawienia faktury . Całkowicie nielogicznym byłoby wystawienie przez R. M. kolejnej faktury (...).04.2014 wpisując sposób zapłaty gotówka w przypadku gdyby rzekomo nie zapłacono gotówką faktury sprzed dwóch miesięcy tj z dnia 24.02.2014 r.. Pozwani po otrzymaniu faktury (...) i zapoznaniu się z jej treścią mogli być przekonani, że rzeczona faktura stanowi dla nich także potwierdzenie dokonania zapłaty kwoty 10800,00 zł. W istocie przedmiotowa faktura stanowi potwierdzenie dokonania zapłaty przez pozwanych . Doświadczenie życiowe w tym również zaobserwowana w życiu codziennym przez Przewodniczącego praktyka wystawiania faktur i rachunków przez przedsiębiorców wskazuje, że jeżeli rachunek czy też faktura zawiera stwierdzenie sposób zapłaty gotówka a nie ma odroczonego terminu płatności to należność została uiszczona. Samo wystawienie takiego rachunku, faktury wskazuje na dokonaną zapłatę i z tego względu w pełni wiarygodne są zeznania pozwanego w tym zakresie. Przy ocenie tych zeznań sąd brał również pod uwagę iż dla pozwanych ,, ale również dla innej osoby – konsumenta nie są znane regulaminy , ustalenia czy też praktyka obowiązująca u danego przedsiębiorcy . Regułą jest natomiast to ,że wystawienie faktury z stwierdzeniem sposób zapłaty gotówka oznacza ,że należność została uregulowana , jeżeli faktura , rachunek nie zawiera odroczonego terminu płatności; terminu płatności innego niż data wystawienia rachunku. Skoro strona powodowa nie wykazała, aby kwota wskazana na fakturze nr (...) z dnia 24 lutego 2014 r. nie została przez pozwanych uiszczona, to powództwo jako bezzasadne należało oddalić, o czym Sąd orzekł w pkt. I sentencji wyroku. O kosztach postępowania zawartych w pkt. II sentencji wyroku, Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. Sąd zasądził od powoda, jako strony, która przegrała proces na rzecz pozwanego M. N.

(1), który niniejszy proces wygrał kwotę 2417,00 zł Wskazana suma obejmuje kwotę 2400,00 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego na podstawie § 6 pkt 3) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2013 r., Nr 490) oraz kwotę 17 zł tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. /-/ SSR Radosław Grzęda