I C 2292/15

Sygn. akt I C 2292/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 grudnia 2015 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy I Wydział Cywilny w składzie następującym Przewodniczący: SSR Monika Pieczara Protokolant: Monika Żuberek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2015 roku w Ś. sprawy z p o w ó d z t w a R. S. p r z e c i w k o E. K. o zapłatę kwoty 1.546,00 zł I. odrzuca pozew co do kwoty 1.546,00 zł; II. zasądza od pozwanego E. K. na rzecz powoda R. S. odsetki ustawowe liczone od kwoty 1.546,00 zł od dnia 4 lutego 2015r. do dnia zapłaty; III. oddala powództwo w pozostałej części; IV. nie obciąża pozwanego kosztami procesu. UZASADNIENIE Powód R. S. wniósł przeciwko E. K. pozew o zapłatę kwoty 1.546,00 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu według norm przepisanych, obejmującymi koszty zastępstwa procesowego i opłatę skarbową od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu powód podał, że pozwany w okresie od stycznia 2001r. do kwietnia 2003r. był zatrudniony jako dyrektor handlowy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony w (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K.. W okresie tym pozwany przez nadużycie swoich uprawnień oraz nie dopełnienie ciążących na nim obowiązków wyrządził spółce znaczną szkodę o wartości 675.843,04 zł, wobec czego Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze uznał pozwanego za winnego popełnienia oszustwa w świetle art. 286 § 1 kk w zw. z art. 12 kk oraz zobowiązał go do zapłaty kwoty 110.000 zł na rzecz (...) Sp. z o.o. w K. w terminie jednego roku od dnia uprawomocnienia się orzeczenia. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze VI Wydział Karny wyrokiem z dnia 03.02.2012r. wydanym w sprawie o sygn. akt VI Ka (...) przedłużył termin do naprawienia szkody do 3 lat. W dniu 05.11.2012r. (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. zbyła przedmiotową wierzytelność na rzecz Biura (...) Sp. z o.o. z siedzibą w L.. Następnie nabywca wierzytelności umową przelewu wierzytelności z dnia 23.11.2012r. przeniósł na powoda część wierzytelności w kwocie 1.546 zł. Powód niniejszym pozwem dochodzi kwoty 1.546 zł wnikającej z w/w wyroku Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze. W dniu 16.03.2015r. Sąd Rejonowy w Dzierżoniowie wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym zgodnie z żądaniem pozwu. Od powyższego nakazu zapłaty pozwany E. K. wniósł skutecznie sprzeciw, w którym zgłosił zarzut powagi rzeczy osądzonej z uwagi na okoliczność, iż powód domaga się zapłaty kwoty, która została już uprzednio zasądzona prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 22.06.2011r. Sąd ustalił następujący stan faktyczny Wyrokiem z dnia 21.06.2011r. Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze uznał E. K. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 296 § 1 kk w zw. z art. 12 kk oraz na podstawie art. 72 § 2 kk zobowiązał go do zapłaty kwoty 110.000 zł na rzecz (...) Sp. z o.o. w K. w terminie jednego roku od dnia uprawomocnienia się orzeczenia. Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze VI Wydział Karny wyrokiem z dnia 03.02.2012r. wydanym w sprawie o sygn. akt VI Ka(...) przedłużył E. K. termin do naprawienia szkody do 3 lat. Dowód: - wyrok Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z 22.06.2011r., sygn. akt II K (...) k. 158-161, - wyrok Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z 03.02.2012r., sygn. akt VI Ka (...) k.

1. W dniu 05.11.2012r. (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. zbyła wierzytelność przysługującą mu wobec E. K. w wysokości 110.000 zł na rzecz (...) Sp. z o.o. Biura (...) z siedzibą w L., o czym zawiadomiono E. K. pismem z dnia 10.11.2012r. Nabywca wierzytelności umową przelewu wierzytelności z dnia 23.11.2012r. przeniósł na rzecz R. S. część wierzytelności w kwocie 1.546 zł. Pismem z dnia 21.12.2012r. E. K. został powiadomiony o przelewie wierzytelności z dnia 23.11.2012r. na rzecz R. S.. Dowód: - umowa przelewu wierzytelności z 05.11.2012r. k. 12, - zawiadomienie o zawarciu umowy przelewu wierzytelności z 10.11.2012r. wraz z dowodem nadania k. 13, - zawiadomienie o przelewie wierzytelności z 21.12.2012r. wraz z dowodem nadania k. 15-
2. Sąd zważył co następuje Stosownie do art. 199 § 1 pkt 2 kpc Sąd odrzuci pozew, jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona. Wyrokiem z dnia 21.06.2011r. Sąd Rejonowy w Kamiennej Górze uznał E. K. za winnego popełnienia przestępstwa z art. 296 § 1 kk w zw. z art. 12 kk oraz na podstawie art. 72 § 2 kk zobowiązał go do zapłaty kwoty 110.000 zł na rzecz (...) Sp. z o.o. w K. w terminie jednego roku od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, przedłużonym następnie do 3 lat przez Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 03.02.2012r. Zgodnie ze stanowiskiem panującym w orzecznictwie, orzeczenie sądu karnego nakładające na skazanego obowiązek naprawienia szkody w związku z warunkowym zawieszeniem wykonania kary tworzy stan rzeczy osądzonej co do tego rodzaju cywilnego obowiązku i odpowiadającego mu uprawnienia wierzyciela (uchwała SN z 29.06.2007r., III CZP 51/07, LEX nr 270429). Nałożony na pozwanego E. K. obowiązek probacyjny należy do roszczeń majątkowych, nadających się do egzekucji w myśl przepisów o postępowaniu egzekucyjnym, zaś orzeczenie karne w tej części stanowi tytuł egzekucyjny, a po nadaniu klauzuli wykonalności – tytuł wykonawczy, upoważniający do przymusowego egzekwowania zasądzonego świadczenia. Podkreślić przy tym należy, że stan powagi rzeczy osądzonej zachodzi również wtedy, gdy w obydwu sprawach uczestniczą te same strony – bez względu na rolę procesową, jak i wtedy, gdy zamiast strony wcześniejszego procesu występuje jej następca prawny (postanowienie SA w Warszawie z 05.03.2013r., VI ACa 1233/12, LEX nr 1316320). Mając powyższe na uwadze, z uwagi na powagę rzeczy osądzonej co do roszczenia głównego, tj. kwoty 1.546,00 zł, na podstawie art. 199 § 1 pkt 2 kpc Sąd odrzucił pozew (pkt I sentencji wyroku). Powaga rzeczy osądzonej nie dotyczy żądania odsetek ustawowych, wobec czego Sąd na podstawie art. 481 kc zasądził odsetki ustawowe od należności głównej, liczone od dnia 04.02.2015r., tj. od dnia następnego po upływie 3 lat od daty uprawomocnienia się wyroku Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z 03.02.2012r. (pkt II sentencji wyroku) i w pozostałej części dotyczącej żądania odsetek Sąd powództwo oddalił (pkt III sentencji wyroku). O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 102 kpc z uwagi na okoliczność, że powództwo zostało uwzględnione tylko co do odsetek ustawowych, zaś odnośnie roszczenia głównego – pozew został odrzucony.