III RC 15/16

(1)reprezentowanego przez matkę J. T. przeciwko T. S. o alimenty orzeka: I. zasądza tytułem alimentów od pozwanego T. S. na rzecz małoletniego powoda S. S.

(1)kwotę po 400 (czterysta ) złotych miesięcznie, płatną do 10-tego dnia każdego kolejnego miesiąca z góry, do rąk matki małoletniego powoda – J. T. poczynając od dnia 13.01.2016r z ustawowymi odsetkami w przypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat ; II. w pozostałym zakresie powództwo oddala; III. odstępuje od obciążania pozwanego T. S. nie uiszczoną opłatą sądową; IV. wyrokowi w pkt. I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. Sygn. akt III RC 15/16 UZASADNIENIE Przedstawicielka ustawowa małoletniego S. J. T. wnosiła o zasądzenie na jego rzecz alimentów w kwocie po 500 (pięćset) złotych miesięcznie z ustawowymi odsetkami w wypadku uchybienia terminowi płatności którejkolwiek z rat. Pozwany T. S. uznał powództwo do kwoty po 200 (dwieście) złotych miesięcznie, w pozostałym zakresie wnosił o oddalenie powództwa. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Małoletni S. S.

(1), ur. (...) w C. pochodzi z nieformalnego związku (...). Został uznany przez ojca przed kierownikiem USC w C. dnia 06 listopada 2013r. (k-3 akt) W chwili obecnej sytuacja materialna oraz rodzinna stron przedstawia się następująco. Małoletni S. S.

(2)ma 2 lata i 4 miesiące, nie ma majątku przynoszącego dochód. Jest zdrowy i nie choruje na choroby przewlekłe. J. T., ma 34 lata, z zawodu cukiernik, jest zarejestrowana w PUP w C. jako osoba bezrobotna i pobiera zasiłek w kwocie ok. 650 zł miesięcznie. Mieszka razem z rodzicami, którym przekazuje kwotę 250 złotych miesięcznie. Jest zdrowa. Nie ma samochodu ani majątku przynoszącego dochód. (dowód: zeznania powódki k. 12 akt, nagranie od 00:03:52 do 00:08:17, k- 13 akt nagranie od 00:13:23 do 00:14:59) T. S., ma 30 lat, z zawodu operator koparki i wózka widłowego, od czerwca 2015r. nie pracuje, jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Czasami podejmuje prace dorywcze. Oprócz małoletniego, nie ma innych dzieci na utrzymaniu. Mieszka razem z matką, która jest rencistką. Leczy się z powodu łuszczycy. Nie ma orzeczenia o niepełnosprawności. Nie ma samochodu ani majątku przynoszącego dochód. (dowód: zeznania pozwanego k-12 akt, nagranie od 00:08:17 do 00:12:29, k-13 akt, nagranie od 00:14:59 do 00:19:40) Przedstawicielka ustawowa małoletniego popierała powództwo i wnosiła jak pozwie. Pozwany uznał powództwo do kwoty po 200 (dwieście) złotych miesięcznie, w pozostałym zakresie wnosił o oddalenie powództwa. Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy, biorąc pod uwagę przede wszystkim zeznania stron (k- 12 akt, nagranie od 00:03:52 do 00:12:29, k-13 akt, nagranie od 00:14:59 do 00:19:40 ), oraz zgromadzone w sprawie zaświadczenia i dokumenty (k-3, k-4, k-5, k-9, k-10, k-11 akt). Sąd dał wiarę zeznaniom stron odnośnie ich sytuacji materialnej i ponoszonych kosztów utrzymania, nie były one kwestionowane, a także znalazły częściowe potwierdzenie w złożonych zaświadczeniach i dokumentach, których prawdziwość nie budziła wątpliwości. Dowodom z dokumentów załączonych przez strony do akt sprawy Sąd nadał walor wiarygodności, gdyż nie budziły one wątpliwości co do swojej wiarygodności i nie były kwestionowane przez strony. Sąd zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 133 § 1 krio– rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba, że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego (art. 135 § 1 i 2 krio). Obowiązek alimentacyjny rodziców względem dziecka ma postać dwojaką– wyraża się świadczeniami o charakterze materialnym oraz osobistymi staraniami o jego utrzymanie lub wychowanie. Faktem bezspornym jest, że małoletni powód nie jest w stanie samodzielnie się utrzymać i nie posiada żadnego majątku przynoszącego dochód. W chwili obecnej cały ciężar wychowania i utrzymania małoletniego spoczywa na jego matce, która nie pracuje i jej jedynym źródłem dochodu jest zasiłek dla bezrobotnych w kwocie ok. 650 zł miesięcznie. W ocenie Sądu jej osobiste starania o utrzymanie i wychowanie małoletniego stanowią wykonanie w znacznej części jej obowiązku alimentacyjnego względem niego. W tej sytuacji pozwany powinien pokrywać zdecydowanie większą część kosztów utrzymania małoletniego. Biorąc pod uwagę sytuację finansową i majątkową oraz możliwości zarobkowe obojga rodziców małoletniego powoda Sąd uznał, że w chwili obecnej alimenty w kwocie po 400 (czterysta) złotych są wystarczające na zaspokojenie jego niezbędnych potrzeb. Kwota ta zdaniem Sądu jest możliwa do uiszczania przez pozwanego. Jest on młodym, zdrowym mężczyzną, ma dobry zawód i dużo lepsze możliwości zarobkowe od matki małoletniego, która w chwili obecnej nie może pracować zawodowo , gdyż opiekuje się małoletnim. Musi on wykazać jedynie zdecydowanie więcej zaangażowania i inicjatywy w poszukiwaniu pracy zarobkowej. W pozostałym zakresie Sąd powództwo oddalił. Sąd nadał wyrokowi w pkt I rygor natychmiastowej wykonalności zgodnie z art. 333 § 1 k.p.c. Na podstawie art. 102 k.p.c w zw. z art. 113 u,.k.s.c Sąd odstąpił od obciążania pozwanego opłatą od pozwu o alimenty, od uiszczenia której powódka była zwolniona. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji.