k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonej prawo do odsetek za okres od 18 grudnia 2013 r. do dnia zapłaty. Nadto na podstawie art.
Sąd oddalił odwołanie w pozostałej części, tj. co do żądania odsetek za pozostały okres, w którym organ nie pozostawał w zwłoce. Z powyższym wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie w zakresie punktu pierwszego nie zgodził się Zakład Ubezpieczeń Społecznych, który w wywiedzionej apelacji zarzucił mu: - naruszenie prawa materialnego – art. 85 ustawy systemowej w związku z § 2 ust. 1 oraz 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1 lutego 1999 r. w sprawie szczegółowych zasad wypłacania odsetek za opóźnienie w ustaleniu lub wypłacie świadczeń z ubezpieczeń społecznych – poprzez jego zastosowanie i przyjęcie, że organ rentowy zobowiązany jest do wypłaty odsetek od dnia 18 grudnia 2013 r., podczas gdy odsetki zostały już wnioskodawczyni wypłacone od kwoty zawieszonego świadczenia od 1 października 2011 r. do dnia 21 listopada 2012 r., do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o ustaleniu i wypłacie emerytur, do których prawo uległo zawieszeniu w okresie od dnia 1 października 2011 r. do 21 listopada 2012 r.; - obrazę przepisów prawa procesowego tj. art.
– poprzez wyrokowanie w przedmiocie nie objętym ani zaskarżoną decyzją ZUS ani wnioskiem ubezpieczonej, tj. o prawie do odsetek od 18 grudnia 2013 r. Podnosząc powyższe zarzuty apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i oddalenie odwołania. Sąd Apelacyjny rozważył, co następuje: Apelacja organu rentowego okazała się uzasadniona. Stan faktyczny sprawy jest niesporny i sąd odwoławczy przyjmuje go za własny. Jednocześnie Sąd Apelacyjny podziela także przedstawione przez Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku rozważania prawne dotyczące kwestii obowiązku organu rentowego zapłaty odsetek i podstaw prawych w nim przedstawionych. Jednak dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy zasadnicze znaczenie, w ocenie sądu odwoławczego, ma także ustalenie, że ubezpieczona składając wniosek o wypłatę zawieszonych świadczeń za okres od 22 listopada 2012 r. do 31 października 2013 r. złożyła wniosek po upływie ustawowego terminu. Taki wniosek oparty o wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 listopada 2012 r. można było złożyć do dnia 22 grudnia 2012 r. Ubezpieczona uczyniła to dopiero 14 listopada 2013 r., a więc prawie rok później. Organ rentowy nie znalazł podstaw do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę zaległych świadczeń i dopiero Sąd Okręgowy po przeprowadzeniu postępowania przywrócił ubezpieczonej termin do złożenia wniosku oraz przyznał ubezpieczonej prawo do wypłatę tego świadczenia. Prawomocny wyrok Sądu Okręgowego z dnia 16 kwietnia 2014 r. wraz z aktami emerytalnymi wpłynął do organu rentowego w dniu 13 czerwca 2014 r., a został on wykonany decyzją z dnia 25 czerwca 2014 r. W sytuacji, gdy okoliczności do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę zawieszonego świadczenia zostały dopiero ustalone przez Sąd Okręgowy w wyroku z dnia 16 kwietnia 2014 r., w ocenie Sądu Apelacyjnego nie ma podstaw do ustalenia odpowiedzialności organu rentowego już od dnia złożenia wniosku o wypłatę zawieszonych świadczeń. Podkreślić bowiem trzeba, że organ rentowy nie dopuścił się naruszenia prawa, które skutkowało by uznaniem jego odpowiedzialności na podstawie art. 118 ust. 1a ustawy emerytalnej. Przywrócenie przez Sąd Okręgowy terminu do złożenia wniosku o wypłatę świadczeń nie może skutkować w niniejszej sprawie przyjęciem odpowiedzialności organu, który nie naruszając w żaden sposób przepisów prawa odmówił przywrócenia terminu i wypłaty świadczeń za okres od listopada 2012 r. do października 2013 r. To ubezpieczona przekraczając tak znacznie termin do złożenia wniosku spowodowała, że świadczenia zostały wypłacone z opóźnieniem. Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz fakt, że organ rentowy wykonał wyrok Sądu Okręgowego z dnia 16 kwietnia 2014 r. w terminie określonym w art. 118 ust. 1 ustawy emerytalnej, sąd odwoławczy uznał, że w sprawie nie zachodzą przesłanki do ustalenia odpowiedzialności organu rentowego za opóźnienie w wypłacie świadczeń i obciążenie go obowiązkiem wypłaty odsetek za opóźnienie w wypłacie świadczeń. Powyższe legało u podstaw uznania apelacji za uzasadnioną oraz zmiany zaskarżonego wyroku i oddalenia odwołania w całości na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art.
SSA Beata Górska SSA Urszula Iwanowska SSA Zofia Rybicka-Szkibiel
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.