i skazany z mocy art.
na karę 100 (stu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięciu) złotych każda stawka, Na mocy art. 42 § 2 k.k. orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 (czterech) lat, na poczet którego zaliczono oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 8 września 2015 roku. Na podstawie art. 43 a § 2 k.k. orzeczono wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 5000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, zaś na podstawie art. podstawie art. 627 kpk zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe i opłatę w kwocie 100 złotych. W ocenie Sądu orzeczona kara i środki karne odpowiadają zarówno stopniowi społecznej szkodliwości przypisanego oskarżonemu czynu, jak i stopniowi jego zawinienia, realizując ponadto cele zapobiegawcze i wychowawcze kary, jak i potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Sąd przy wymiarze kary, określaniu wysokości świadczenia pieniężnego oraz okresu stosowania środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych miał na uwadze jako okoliczność łagodzącą to, iż oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, jak również wyraził chęć dobrowolnego poddania się karze. Sąd uwzględnił także uprzednią niekaralność oskarżonego. W związku z przypisaniem W. W.
§ k.k., czyli przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji popełnionego przez oskarżonego znajdującego się w stanie nietrzeźwości, Sąd na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 lat. Ponadto na poczet orzeczonego zakazu Sąd zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego zatrzymania prawa jazdy od dnia 8 września 2015 roku, przy czym omyłkowo Sąd jako podstawę zaliczenia wskazał art. 63 § 3 k.k. zamiast art. 63 § 4 k.k. Nie budzi bowiem wątpliwości okoliczność, że W. W.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.