k.p.c., domagając się ich zmiany przez podwyższenie zasądzonych kwot z 12.181,89 zł na kwotę 13.890,10 zł (zawartej w punkcie I.3 sentencji) oraz z kwoty 4.954 zł na kwotę 7.354 zł (zawartej w punkcie III sentencji). Skarżący wniósł także o przyznanie kosztów postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu zaskarżonemu punktowi I.3 wyroku Sądu Okręgowego zarzucono omyłki rachunkowe i błędne wyliczenie uiszczonych przez powoda zaliczek na koszty opinii biegłych oraz pominięcie uiszczonej opłaty sądowej od pozwu o zapłatę kwoty 58.067 zł. Skarżący podniósł także, że połączenie spraw na podstawie art. 219 k.p.c. ma charakter jedynie techniczny, stąd stronie wygrywającej sprawę należny jest zwrot kosztów postępowania odrębnie w każdej z połączonych spraw. Sąd Okręgowy, zważył co następuje: Zażalenie zasługuje na częściowe uwzględnienie. Analizując zarzuty podniesione w zażaleniu podzielić należy pogląd, że połączenie kilku oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia na podstawie art. 219 k.p.c. jest zabiegiem jedynie technicznym, który nie prowadzi do powstania jednej nowej sprawy i nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności oraz nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal samodzielnymi sprawami. Z tej przyczyny, jak zasadnie wskazano w treści zażalenia, rozliczenie kosztów postępowania powinno nastąpić odrębnie dla każdej sprawy i okoliczności tej w żaden sposób nie zmienia fakt, że do połączenia doszło przed sądem I instancji. Mając na uwadze powyższe rozważania konieczną byłą zmiana punktu III wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu, II Wydziału Cywilnego Odwoławczego z dnia 3 grudnia 2015 r. w sprawie o sygn. akt II Ca 407/15. Wyjaśnienia wymaga, że apelacja wniesiona została przez powoda w zakresie oddalenia powództwa o zapłatę kwoty 58.067 zł oraz w zakresie oddalenia powództwa co do kwoty 5.000 zł w sprawie o zapłatę 25.267,26 zł. Skoro wartość przedmiotu zaskarżenia wyniosła kwotę 63.067 zł to opłata od apelacji, uiszczona przez powoda (k. 568), wyniosła 3.154 zł. Z kolei koszty przyznanego wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika w postępowaniu apelacyjnym w pierwszej ze wskazanych spraw (o zapłatę 58.067 zł) wynieść powinny 1.800 zł (§ 2 pkt 6 w zw. z § 13 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461 z późn. zm.)). W drugiej ze wspomnianych spraw (o zapłatę 25.267,26 zł), stosownie do wartości przedmiotu zaskarżenia, a nie jak wskazano w zażaleniu wartości przedmiotu sporu, koszty przyznanego profesjonalnemu pełnomocnikowi wynagrodzenia wynieść powinny 300 zł (§ 2 pkt 3 w zw. z § 13 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu). Do kosztów tych doliczone powinno również zostać wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika w kwocie 1.200 zł (§ 2 pkt 5 w zw. z § 13 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu) z uwagi na oddalenie apelacji pozwanego wniesionej w sprawie o zapłatę 33.149,36 zł (poprzednia sygn. akt I C 2107/12, w której powód nie wnosił apelacji). Mając powyższe na uwadze na postawie art.
orzeczono jak w punktach 1 i 2 sentencji postanowienia. W zakresie zaskarżenia punktu I.3 wyroku Sądu Okręgowego w K., II Wydziału Cywilnego Odwoławczego z dnia 3 grudnia 2015 r. w sprawie o sygn. akt II Ca 407/15, zauważenia wymaga, że stanowi ono zażalenie na postanowienie sądu II instancji zmieniające - w wyniku rozpoznania środka odwoławczego - rozstrzygnięcie sądu I instancji w zakresie kosztów procesu. Nie mieści się ono zatem w kategorii orzeczeń, na które przysługuje zażalenie przewidziane w art.
Z tej przyczyny podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 373 k.p.c. w związku z art.
i art. 397 § 2 k.p.c. (punkt 3 sentencji). O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 100 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. i art. 391 § 1 k.p.c. Skarżący jako wartość przedmiotu zaskarżenia wskazał kwotę 4.108,21 zł. Z treści zażalenia wynika, że w zakresie zaskarżenia punktu III wyroku Sądu Okręgowego wartość przedmiotu zaskarżenia wyniosła 2.400 zł a w zakresie zaskarżenia punktu I.3. wartość przedmiotu zaskarżenia wyniosła 1.708,21 zł. Z tej przyczyny przyjąć należał, że skarżący wygrał postępowanie zażaleniowe jedynie w 37 %. W takim zatem zakresie przyznano na jego rzecz część kosztów postępowania, na które składa się część opłaty od nie odrzuconego zażalenia w kwocie 44,40 zł (tj. 37% z 120 zł) oraz część należnego wynagrodzenia pełnomocnika (na podstawie § 2 pkt 3 w zw. z § 13 ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu) w kwocie 55,50 zł (37 % z 150 zł) – punkt 4 sentencji. S.S.O. Barbara Mokras S.S.O. Henryk Haak S.S.O. Paweł Szwedowski
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.