oskarżonego P. R. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art.178a § 1 kk i za to na podstawie art. 178a § 1 kk wymierza oskarżonemu karę grzywny w ilości 50 (pięćdziesiąt) stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych;
stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowymi, wodnym lub powietrznym. Odpowiedzialność z tego przepisu ponosi sprawca który prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, znajdując się w stanie nietrzeźwości, chociażby pojazd prowadzony był prawidłowo i kierujący nie sprowadziłby konkretnego niebezpieczeństwa. Prowadzenie pojazdu mechanicznego nie oznacza zaś pokonywania jakiegoś dłuższego odcinka drogi, a już uruchomienie pojazdu i podjęcie jazdy jest równoznaczne z jego prowadzeniem. Czyn stypizowany w art. 178a § 1 kk sprawca popełnia umyślnie. Znamiona tego przestępstwa wypełnia zarówno sprawca, który jeszcze przed wprowadzeniem się w stan nietrzeźwości zamierzał prowadzić pojazd mechaniczny jak i ten, u którego zamiar taki powstał po spożyciu alkoholu. P. R. po spożyciu alkoholu kierował pojazdem mechanicznym w postaci samochodu osobowego marki F. (...). Analizując zgromadzony materiał dowodowy sąd uznał, że P. R. swoim zachowaniem polegającym na tym, że w dniu 05 lipca 2015 roku, około godziny 04:15, w W. na ulicy (...), umyślnie naruszy! zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym przez to, że kierował samochodem osobowym marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) będąc w stanie nietrzeźwości prowadzącym do stężenia o godzinie 04: 19 na poziomie 0, 70 mg/l, o godzinie 04: 49 na poziomie 0, 68 mg/l i o godzinie 04: 53 na poziomie 0, 60 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, wyczerpał dyspozycję art.
Inkryminowane zachowanie oskarżonego uznać należy za bezprawne i zawinione. Oskarżony miał możliwość zachowania się zgodnie z prawem, a mimo to nie dal posłuchu normom prawnym. Nie zachodziły przy tym żadne okoliczności wyłączające jego winę. Mając powyższe na uwadze uznać należy, iż zachowanie P. R. jako bezprawne, karalne, karygodne i zawinione stanowa przestępstwa. Wymierzając karę oskarżonemu sąd uwzględnił na jego korzyść dotychczasową niekaralność. Okolicznością przemawiającą na korzyść P. R. jest jego postawa po popełnieniu zarzucanego mu czynu, wyrażająca się przyznaniem do popełnienia zarzucanego mu czynu oraz stwierdzeniem, iż żałuje tego co się stało. Przy wymiarze kary P. R. sąd wziął również pod uwagę poziom stanu nietrzeźwości. Mając na uwadze powyższe, a także zważając, aby kara był współmierna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oraz, aby realizowała cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do oskarżonego, a także potrzeby w zakresie prewencji ogólnej, sąd wymierzy! oskarżonemu karę grzywny w ilości 50 stawek dziennych przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kw ?otę 20 złotych. W ocenie sądu, ilość 50 stawek dziennych jest adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonemu, zaś wysokość jednej stawki dziennej określona na kwotę 20 złotych uwzględnia dyrektywy z art. 33 §3 kk. W razie skazania za przestępstwo z art.
kk obligatoryjne jest orzeczenie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów. Na podstawie art. 42 § 2 kk sąd orzekł 'i4, środek kamy w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w strefie ruchu lądowego na okres trzech lat. Mając na uwadze poziom stanu nietrzeźwości, dotychczasową niekaralność oskarżonego, postawą po popełnieniu zarzuconego mu czynu wyrażającą się przyznaniem i wyrażeniem żalu i skruchy z powodu tego co się stało, sąd orzekł wskazany zakaz na najniższy możliwy okres. W związku ze skazaniem P. R. za czyn z art.
kk, sad, na podstawie 49 § 2 kk, orzekł wobec niego świadczenie pieniężne w kwocie 5000 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Sąd omyłkowo jako podstawę rozstrzygnięcia w zakresie świadczenia pieniężnego wskazał art. 49 § 2 kk, podczas gdy prawidłowym przepisem do orzeczenia świadczenia pieniężnego w realiach niniejszej sprawy jest art, 43 a § 2 kk. dodany przez art. 1 pkt. 1 5 ustawy z dnia 20 lutego 201 5 roku o zmianie ustawy - kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (DZ. U. 2015, poz. 396) zmieniającej niniejszą ustawę z dniem 1 lipca 2015 roku (pkt. 22 art. 1 cytowanej ustawy uchylił art. 49 kodeksu karnego). O kosztach postępowania sąd orzekł na podstawie art. 627 kpk. Za taki rozstrzygnięciem przemawiają okoliczności dotyczące sytuacji osobistej i majątkowej oskarżonego. P. R. jest osoba młodą, zdrową, nie obciążoną obowiązkami alimentacyjnymi, uzyskującą regularne dochody z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego, kształtujące się na średnim poziomie.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.