Sąd odrzuci odwołanie w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika ZUS, jeżeli osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej ZUS i odwołanie oparte jest wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia. Ponieważ ubezpieczony nie wniósł sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS z 26.08.2015r. do komisji lekarskiej ZUS, a odwołanie oparte jest wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia Sąd działając na podstawie wyżej przywołanego przepisu odrzuca odwołanie. Sąd Okręgowy poinformował ubezpieczonego, że zgodnie z art.14 ust. 2 c ustawy emerytalnej w uzasadnionych przypadkach Zakład Ubezpieczeń Społecznych, na wniosek osoby zainteresowanej, może przywrócić termin na wniesienie sprzeciwu, w tym w szczególności w razie odrzucenia przez Sąd odwołania od decyzji w przypadku określonym w art.
Powyższe postanowienie zaskarżył ubezpieczony. W złożonym zażaleniu podniósł, że jest całkowicie niezdolny do pracy, a jego niepełnosprawność powstała wcześniej aniżeli w dniu 01.10.2005r. Mając na uwadze powyższą argumentację skarżący wniósł o przywrócenie terminu na złożenie sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS i ponowne rozpoznanie wniosku o rentę. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Zażalenie ubezpieczonego nie zasługiwało na uwzględnienie. Dokonana przez Sąd Apelacyjny kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia doprowadziła do wniosku, że jest ono prawidłowe. Zgodnie bowiem z art.
Sąd odrzuci odwołanie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie oparte jest wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia. Sytuacja taka ma miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy w związku z czym - wobec kategorycznej konstrukcji cytowanego przepisu - obowiązkiem Sądu Okręgowego, było odrzucenie odwołania. Jakkolwiek treść orzeczenia wskazuje, że ubezpieczony jest całkowicie niezdolny do pracy, z uwagi na rozpoznaną niepełnosprawność intelektualną stopnia umiarkowanego, to trzeba mieć na uwadze, iż w postępowaniu występuje samodzielnie a w razie jakichkolwiek problemów ze zrozumieniem otrzymywanych od organu rentowego czy sądu pouczeń mógł zwrócić się o pomoc do członków rodziny lub bezpośrednio do sądu. Brak zaskarżenia orzeczenia lekarza orzecznika ZUS skutkował niewyczerpaniem postępowania przed organem rentowym i zamknął procedurę odwoławczą przed Sądem Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Mając na uwadze powyższą ocenę, Sąd Apelacyjny uznając zaskarżone rozstrzygnięcie za prawidłowe, a wywiedzione zażalenie za niezasadne, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., oddalił zażalenie, o czym orzekł jak w sentencji postanowienia. Należy podkreślić, na co wskazał już ubezpieczonemu Sąd Okręgowy, że ww. orzeczenie nie zamyka ubezpieczonemu definitywnie postępowania odwoławczego. Ubezpieczony może w trybie art. 14 ust. 2c ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wystąpić do organu rentowego z uzasadnionym wnioskiem o przywrócenie mu termin do wniesienie sprzeciwu oraz złożyć sam sprzeciw od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, ze wskazaniem w sprzeciwie, dlaczego nie zgadza się z wyrażoną w tym orzeczeniu oceną. Przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu oraz jego rozpoznanie otworzy ewentualną procedurę odwoławczą przed Sądem. SSA Urszula Iwanowska SSA Anna Polak SSA Beata Górska
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.