V U 1478/15

Sygn. akt V U 1478/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 lutego 2016 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący SSO Marzena Głuchowska Protokolant Barbara Wypych po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2016 r. w Kaliszu odwołania J. O. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 16 lipca 2014 r. Nr (...) w sprawie J. O. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o wysokość świadczenia Zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O.z dnia 16 lipca 2014 r. znak (...) w ten sposób, że ustala, iż odwołujący J. O.ma prawo do obliczenia wysokości emerytury przy przyjęciu podstawy wymiaru składek z najkorzystniejszych 20 lat, przy czym za rok 1969 podstawę tą stanowi kwota 62 727,50 st. zł, poczynając od dnia 1 maja 2014 r. UZASADNIENIE Decyzją z dnia 16.07.2014 r. znak (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O.odmówił odwołującemu J. O.przeliczenia wysokości emerytury z uwzględnieniem zarobków z okres od 01.10.1967 r. do 14.10.1969 r. w (...)w K.. Od powyższej decyzji odwołanie złożył J. O., domagając się jej zmiany i przeliczenia świadczenia z uwzględnieniem zarobków z okres od 01.10.1967 r. do 14.10.1969 r. w (...)w K.. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Wyrokiem z dnia 22.01.2015 r. w sprawie VU 967/14 Sąd Okręgowy w Kaliszu zmienił zaskarżoną decyzję i ustalił dla odwołującego prawo do obliczenia wysokości emerytury przy przyjęciu podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne z najkorzystniejszych 20-stu lat ubezpieczenia, przy czym podstawę tę za rok 1969 stanowi kwota 62727,50 zł, poczynając od dnia 01.05.2014 r. W wyniku apelacji organu rentowego, Sąd Apelacyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 18.11.2015 r. uchylił powyższy wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi II instancji, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania. Rozstrzygając sprawę ponownie Sąd I instancji ustalił i zważył co następuje Odwołujący J. O.jest rocznik

1. Z zawodu jest lekarzem i taki zawód wykonywał. W styczniu 2007 r. odwołujący złożył wniosek o emeryturę. Do wniosku dołączył zaświadczenia o osiąganiu wynagrodzenia z okresu pobierania uposażenia w okresie odbywania służby wojskowej w 1969,1970,1971, zaświadczenie o wynagrodzeniu z (...)w K.z lat 1974-1983, 1984-
2. Powyższy podmiot nie posiadał dokumentacji z okresu zatrudnienia od 1967 r. do
3. Do wniosku dołączono także legitymację ubezpieczeniową, w której wpisano zarobki odwołującego ze (...)w K.z 1967 r. – 24322 zł (średnia miesięczna - 2211,09), z 1968 r. – 28677zł (średnia miesięczna 2389 zł), z 1969 r. do lutego -4648,50 zł (średnia miesięczna – 2324,25 zł). W legitymacji dokonano wpisu wynagrodzenia odwołującego z tytułu zatrudnienia w (...)w K.. W 1967 r. w tym miejscu zatrudnienia wpisano zarobki odwołującego – 4703,90 zł, w 1968 r. – 11121,70 zł (średnia miesięczna – 918,50 zł), w 1969 r. do 14.10.1969 r. – 47393zł (średnia miesięczna – 4739,30 zł). Z wpisu w legitymacji ubezpieczeniowej wynika także, iż odwołujący w latach 1967,1968, 1969 r. pracował także w (...)w K.i z tego tytułu osiągnął zarobki: w 1967 r. – 6430 zł (miesięcznie 643 zł), w 1968 r. – 7716 zł (miesięcznie 643 zł), w 1969 r. – 4179 zł (miesięcznie 696,50 zł). Organ rentowy rozpoznając wniosek odwołującego o emeryturę, przyjął za rok 1969 zarobki odwołującego jedynie ze (...) – 4648,50 zł, z (...)w K.– 4179 zł i z okresu służby wojskowej- 6057, 00 zł. Łącznie zarobki z 1969 r. przyjęte przez organ rentowy to kwota 15335 zł, podczas, gdy z roku 1967 r. przyjęto wynagrodzenie – 35456 zł, a za rok 1968- 47515 zł. W obliczeniu zarobków za 1969 r. pominięto główne zatrudnienie odwołującego i główny przychód z (...). Przy takim stanowisku organu rentowego wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wynagrodzenia odwołującego wyniósł w roku 1969- 58,78%, podczas, gdy w roku 1967- 146,56%, a w roku 1968 r. – 188,01%. W decyzji z dnia 20.02.2007 r. o przyznaniu odwołującemu emerytury, obliczono ją odwołującemu według zarobków z 20 lat, wskaźnika wysokości podstawy wymiaru – 132,17%. Pominięto w obliczeniach zarobki z 1969 r. Przy obliczaniu świadczenia wskaźniki wysokości podstawy wymiaru z poszczególnych lat nie przekraczają 150%, oprócz 3 lat: 1968-188,01%, 1974-181,46%, 1975-162,81%. Odwołujący wycofał wniosek o emeryturę i postępowanie w tym zakresie umorzono. W marcu 2007 r. odwołujący złożył ponowny wniosek o emeryturę. Decyzją z dnia 15.03.2007 r. przyznano odwołującemu emeryturę, obliczając ją według tych samych danych jak przy rozpatrzeniu pierwszego wniosku, czyli obliczono ją według zarobków z 20 lat, wskaźnika wysokości podstawy wymiaru 132,17%. Wskaźnik ten obliczono także z pominięciem zarobków z roku
4. W marcu 2009 r. odwołujący złożył wniosek o przeliczenie emerytury z uwzględnieniem zarobków z 1969 r. Pismem z dnia 11.05.2009 r. organ rentowy poinformował odwołującego, iż nie można uwzględnić w obliczeniu świadczenia wpisu z legitymacji ubezpieczeniowej co do roku
5. Powyższe pismo nie miało formy decyzji i nie zawierało pouczenia. W maju 2014 r. odwołujący wniósł o przeliczenie podstawy wymiaru z uwzględnieniem zarobków z roku
6. (...) w K.co do zarobków odwołującego w tej placówce nie może potwierdzić wysokości wynagrodzenia za rok 1969 wobec braku dokumentacji z tego roku. W związku z tym organ rentowy wydał decyzję z dnia 16.07.2014 r.- sporną w niniejszej sprawie. W okresie od 01.02.1967 r. do 31.12.1980 r. odwołujący zatrudniony był w (...)w K., w tym w okresie od 01.02.1967 r. do 31.01.1969 r. jako lekarz stażysta, od 01.02.1969 r. do 30.06.1969 r. jako młodszy asystent, od 01.07.1969 r. do 14.10.1969 r. jako kierownik (...), a od 15.10.1969 r. do 10.08.1971 r. odbywał zasadniczą służbę wojskową. W okresie odbywania okresowej służby wojskowej odwołujący osiągał w 1969 uposażenie wynoszące 6507,00 zł. Z akt osobowych odwołującego wynika, iż został zatrudniony w (...)w K.od 01.02.1967 r. Nadto od 01.03.1967 r. odwołujący został zatrudniony w (...)w K.. Umowa ta był potem przedłużana do czerwca 1969 r. W aktach osobowych odwołującego znajduje się także świadectwo pracy z (...)w K.za okresu zatrudnienia od 01.07.1969 r. do 14.10.1969 r. na stanowisku kierownika. W roku1969 odwołujący wykonywał zatrudnienie: w (...)w K., w (...)w K.i w (...)w K., oraz od 15.10.1969 r. w okresowej s służbie wojskowej. Sumując wynagrodzenie roczne odwołującego z 3 źródeł dochodu w latach 1967, 1968, 1969 - w (...)w K., w (...)w K.i w (...) w K.odwołujący wykazał zarobki w 1967 r. – 35455,90 zł, w 1968 r. – 47514,70 zł, w 1969 r. – 57210,50 zł. Różnica w zarobkach z 1968r. i 1969r. wynosi około 10000 zł, a nie jest czterokrotna jak sugerowano w wymienionych latach zaangażowanie odwołującego w poszczególnych placówkach medycznych było różne, stąd nie można porównywać jego wynagrodzenia w samej (...)w wymienionych 3 latach, bez uwzględnienia w jakim rozmiarze to zatrudnienie było realizowane w poszczególnych placówkach medycznych. Osoba, która dokonywała wpisów co do zarobków odwołującego w (...)w latach 1967,1968 i 1969, słuchana na rozprawie potwierdziła, iż dokonała takich wpisów, kwoty zarobków uzyskała z list płac. (dowód: świadectwo pracy z dnia 31.12.1999 r., zeznania świadka D. S., wpisy w legitymacji ubezpieczeniowej) Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru odwołującego obliczony z 20 lat, przy uwzględnieniu zarobków z 1969 r. w łącznej kwocie 62727,50 st. zł, jest wyższy od dotychczasowego. Świadczenie odwołującego obliczone z uwzględnieniem zarobków z najkorzystniejszych 20 lat, z uwzględnieniem wynagrodzenia z roku 1969, jest wyże od dotychczasowego. (wyliczenia organu rentowego) W myśl art. 111 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 748) możliwe jest przeliczenie świadczenia według zarobków z 20 lat z całego okresu ubezpieczenia, gdy wskaźnik wysokości podstawy wymiaru jest wyższy od dotychczasowego. Sposób dokumentowania zarobków wynika z przepisu art.117 ust 5 wymienionej ustawy. Dowodem stwierdzającym wysokość zarobków są listy płac, angaże, wpisy do legitymacji ubezpieczeniowej, zaświadczenia Rp7 wystawione przez pracodawcę i inne dokumenty, z których wynika wysokość wynagrodzenia i fakt jego pobrania. Istotną okolicznością jest także, czy określone wypłaty były poddane obowiązkowi opłacanie składek. W okresie objętym sporem obowiązywało w tym zakresie rozporządzenie Przewodniczącego Komitetu Pracy i Płac z dnia 19.08.1968 r. w sprawie obliczania podstawy wymiaru emerytury lub renty, zasiłków z ubezpieczenia na wypadek choroby i macierzyństwa oraz składek na ubezpieczenie społeczne (Dz. U. Nr.35 poz.246), uchwała nr 103 Rady Ministrów z dnia 25.05.1971 r. w sprawie składników funduszu płac i pozostałych wynagrodzeń z tytułu pracy w jednostkach gospodarki uspołecznionej. Podstawę wymiaru składek dla pracowników stanowi dochód w gotówce i w naturze z tytułu wykonywania pracy w ramach stosunku pracy, z pewnymi wyjątkami, od którego odprowadzano składki na ubezpieczenie społeczne. Składnikami objętymi składką na ubezpieczenie społeczne były wynagrodzenia zasadnicze, dodatki stażowe, premie. Przeprowadzone postępowanie dowodowe, wykazało, iż odwołujący wykonywał zatrudnienie w 1969 r. u kilku pracodawców jednocześnie: w szpitalu, pogotowiu ratunkowym, przychodni lekarskiej. Pracował w różnym wymiarze czasu pracy u poszczególnych pracodawców. Do przeliczenia świadczenia uwzględniać należy wynagrodzenie z wszystkich wymienionych źródeł. Porównanie wynagrodzeń łącznych odwołującego z kolejnych lat 1967,1968,1969 wskazuje iż rosły one stopniowo. Nie wykazują rażących dysproporcji, co miałoby sugerować nieprawidłowości co do wpisów wynagrodzenia za rok
7. Wręcz przeciwnie przyjęcie przez organ rentowy za rok 1969 wynagrodzenia odpowiadającego wskaźnikowi wysokości wynagrodzenia około 50%, przy wskaźnikach z poprzednich lat: 150% i więcej oraz ogólnym wskaźnikiem, wskazuje na nieprawidłowe stanowisko organu rentowego. Świadek D. S. osobiście wpisywała w legitymacji ubezpieczeniowej zarobki odwołującego i wpisała je w kwotach wynikających z list płac. Zaskarżona decyzja podlegała więc zmianie w myśl art. 477 14 § 2.