kk, którym to orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 4 to jest o czyn z art.
Oskarżonego G. R. uznaje za winnego tego, że w dniu 24 października 2015 roku w R., województwa (...), prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości, I badanie – 0,78 mg/l, II badanie – 0,76 mg/l, III badanie – 0,77 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, będąc wcześniej prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 12 lutego 2013 roku (sygn. akt VIK 962/12) za czyn określony art.
kk, na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności i którym orzeczono również środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 4, to jest popełnienia czynu wyczerpującego ustawowe znamiona występku określonego art.
kk i za to na podstawie art.
II. Na podstawie art. 42§3 kk orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio. III. Na podstawie art. 43a§2 kk orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 (dziesięć tysięcy) złotych zobowiązując oskarżonego do uiszczenia jej na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. IV. Zwalnia oskarżonego w całości od ponoszenia kosztów sądowych zaliczając wydatki poniesione w sprawie na rachunek Skarbu Państwa. Sygn. akt VI K 765/15 UZASADNIENIE Sąd ustalił następujący stan faktyczny. W dniu 24 października 2015 roku, około godziny 20.50 w R., na drodze publicznej, na wysokości posesji nr (...), funkcjonariusz policji z Komisariatu Policji w L. S. B. i Strażnik Miejski K. S.
kk, na karę pozbawienia wolności z dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia jej wykonania oraz na karę izolacyjną, za występek określony art.
244 kk na kary pozbawienia wolności z dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia ich wykonania oraz za występki określone art. 190§1 kk i art. 216§1 kk w zw. z art. 11§2 kk, art.245 kk, art. 216§1 kk i art. 157§2 kk w zw. z art. 11§2 kk na karę łączną pozbawienia wolności z dobrodziejstwem warunkowego zawieszenia jej wykonania, dowód: dane o karalności – karta 9-10 akt sprawy, odpis wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 23 lipca 2013 roku (sygn. akt II K 252/13) – karta 5 akt sprawy. Oskarżony do winy przyznał się i wyjaśniając w toku postępowania przygotowawczego (karta 12-13 akt sprawy) podał, że w dniu 24 października 2015 jechał samochodem marki F. (...), go osobiście prowadząc, i razem z nim jechał kolega jego o imieniu K.. Podał również oskarżony, że samochodem tym jechał z T. do R. po alkohol, gdzie też został zatrzymany do kontroli drogowej, też podając, że przed podjęciem jazdy samochodem tym wypił 8-9 piw. . Sąd zważył co następuje. W kontekście zebranego w sprawie materiału dowodowego wina i sprawstwo oskarżonego G. R. odnośnie popełnienia zarzucanego i przypisanego mu czynu, a wyczerpującego ustawowe znamiona występku określonego art.
kk jest niewątpliwą i niepodlegającą kwestionowaniu, i czego potwierdzeniem są i wyniki badania oskarżonego na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, wykazujące w sposób niewątpliwy, że oskarżony w okresie krytycznym znajdował się w stanie nietrzeźwości w pojęciu definiowanym przepisem art. 115§16 pkt 2 kk, i w takim też stanie prowadził on pojazd mechaniczny, zwłaszcza, że oskarżony do winy przyznał się i wyjaśniając podał okoliczności jego popełnienia i to jego przyznanie się znajduje pełne potwierdzenie właśnie w zebranym w przedmiotowej sprawie materiale dowodowym. Dalej też stwierdzić należy, że oskarżony wielokrotnie karany sądownie, też za czyny podobne, również wcześniej był prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 12 lutego 2013 roku (sygn. akt VI K 962/12), za czyn określony art.
kk, na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności oraz którym to orzeczeniem orzeczono także środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 4, i tą orzeczoną karę pozbawienia wolności odbył on w okresie od dnia 06 grudnia 2012 roku do dnia 12 lutego 2013 roku, z odbycia pozostałej kary będąc warunkowo przedterminowo zwolnionym na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 23 stycznia 2014 roku (sygn. akt V Kow 3968/13/wz) – (karta 8 akt sprawy). Dla bytu występku określonego art.
kk bez znaczenia jest fakt, z jakiego powodu znajdujący się w stanie nietrzeźwości pojazd mechaniczny prowadzący, jazdę pojazdem takim podejmuje oraz jaki odcinek drogi publicznej zamierzał przejechać i jaki faktycznie przejechał oraz jaki rodzaj alkoholu i w jakiej ilości spożywał oraz kiedy, a decydującym i rozstrzygającym jest jedynie fakt prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie takim, co w przedmiotowej sprawie, co ponownie podnieść należy, nie jest kwestionowane i również przez oskarżonego, gdyż wyjaśniając potwierdził on ustalony w tym zakresie stan faktyczny. Wskazać należy również w kontekście powyższego, że ustawodawca penalizując czyn określony art.
kk niewątpliwe miał i w swej intencji prawną eliminację uczestników ruchu drogowego, też tych już karanych prawomocnie za czyny polegające na prowadzenie pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości, i którzy właśnie znajdując się tym w stanie nietrzeźwości, ruch ten mieliby zdestabilizować, czy też zagrozić bezpieczeństwu tego ruchu, również tego odbywającego się przede wszystkim pojazdami mechanicznymi, i niewątpliwym oraz niepodlegającym kwestionowaniu jest fakt, że nietrzeźwi prowadzący pojazdy mechaniczne stanowią realne zagrożenie dla uczestników ruchu drogowego, ich zdrowia i życia, a także pieszych, i czyny te są również często, a wręcz nagminnie popełniane, a nadto także podnieść należy, że oskarżony prowadząc pojazd mechaniczny w stanie nietrzeźwości nie zadośćuczynił kategorycznemu i bezwarunkowemu zakazowi prowadzenia pojazdów mechanicznych w stanie nietrzeźwości, a zawartemu w przepisie art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku (Dz. U. z 2012 roku, Nr 1137) prawo o ruchu drogowym, i oskarżony łamiąc ten bezwzględny i bezwarunkowy zakaz zdyskwalifikował się jako kierowca oraz także również jako uczestnik ruchu drogowego, a który ponadto prowadził pojazd mechaniczny na drodze publicznej o znacznym natężeniu ruchu pojazdów oraz pieszych, nadto pojazdu niedopuszczonego do ruchu na drogach publicznych, co też wynika to z wyjaśnień oskarżonego. Ta nonszalancja i brak poszanowania dla obowiązków ciążących na prowadzących pojazdy mechaniczne przez oskarżonego znajduje logiczne potwierdzenie i uzasadnienie tylko we wcześniej spożytym przez niego alkoholu, a i poczuciem bezkarności, i dalej odnosząc się do stwierdzonego u oskarżonego stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu, to należy przyjąć w pełni uzasadniony pogląd o znacznym ograniczeniu cech psychomotorycznych oskarżonego jako kierowcy pojazdu mechanicznego. W tej sytuacji wobec powyższego Sąd uznał oskarżonego G. R. za winnego tego, że w dniu 24 października 2015 roku w R., województwa (...), prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy marki F. (...) o numerze rejestracyjnym (...) znajdując się w stanie nietrzeźwości, I badanie – 0,78 mg/l, II badanie – 0,76 mg/l, III badanie – 0,77 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, będąc wcześniej prawomocnie skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 12 lutego 2013 roku (sygn. akt VIK 962/12) za czyn określony art.
kk, na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności i którym orzeczono również środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres lat 4, to jest popełnienia czynu wyczerpującego ustawowe znamiona występku określonego art.
kk i za to na podstawie art.
kk wymierzył karę 8 miesięcy pozbawienia wolności jako kary w pełni realizującej wymogi zasad prewencji ogólnej i szczególnej oraz sprawiedliwej odpłaty, uwzględniając w tym zakresie wniosek złożony w trybie art. 335§1 kpk. Sąd wziął pod uwagę fakt, że oskarżony był już wielokrotnie karany sądownie, też za czyny podobne, a także fakt, że przestępstwo przypisane oskarżonemu cechuje się znacznym stopniem społecznej szkodliwości i jako nagminnie popełniany jest również realnym zagrożeniem bezpieczeństwa ruchu drogowego. Podnieść także należy, że oskarżony w okresie krytycznym przewoził prowadzonym przez siebie samochodem osobowym pasażera, też będącego w stanie nietrzeźwości, sam znajdując się w stanie znacznego upilstwa alkoholowego, i jechał on drogą publiczną o znacznym natężeniu ruchu pojazdów mechanicznych i to w dodatku pojazdem nienadającym się technicznie do poruszania drogami publicznymi, jadąc nadto wówczas w celu zakupienia alkoholu. Fakty te i okoliczności zadecydowały również o zakresie orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio, i który Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 42§3 kk oraz środka karnego w postaci świadczenia pieniężnego w kwocie 10.000 złotych orzeczonego z kolei na podstawie przepisu art. 43a2 kk, również realizujących wymogi zasad prewencji ogólnej i szczególnej oraz sprawiedliwej odpłaty, też w tym zakresie uwzględniając wniosek złożony w trybie art. 335§1 kpk, a dalej orzeczenie o zwolnieniu oskarżonego, nieposiadającego majątku, bezrobotnego i utrzymującego się z prac dorywczych, od ponoszenia kosztów sądowych znajduje uzasadnienie w przepisie art. 624§1 kpk.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.