VIII GC 48/15

Sygn. akt VIII GC 48/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 stycznia 2016 r. Sąd Okręgowy w Szczecinie Wydział VIII Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Agnieszka Górska Protokolant: st. sekr. sąd. Eliza Sandomierska po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2016 r. w Szczecinie na rozprawie sprawy z powództwa M. B. przeciwko (...). z siedzibą w R. we W. o pobawienie tytułu wykonawczego wykonalności I oddala powództwo; II zasądza od powoda M. B. na rzecz pozwanego (...) z siedzibą w R. we W. kwotę 3617 zł (trzech tysięcy sześciuset siedemnastu) złotych tytułem kosztów procesu. Sygn. akt VIII GC 48/15 UZASADNIENIE Pozwem z dnia 23 stycznia 2015 r. powód M. B. wniósł o pozbawienie wykonalności wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt VIII GC 143/12, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności postanowieniem z dnia 3 stycznia 2014 r. w części dotyczącej kwoty 34.256,16 euro. W uzasadnieniu powód wskazał, że powołanym tytułem wykonawczym zasądzono na rzecz pozwanej kwotę 78.994,22 euro z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu. W oparciu o wymienione orzeczenie wszczęte został postępowanie egzekucyjne. Następnie powód wskazał na fakt zwrotu pozwanej towaru o wartości 34.256,16 euro (udokumentowanego fakturą VAT nr (...)), w związku z którym wystosował do pozwanej oświadczenie o potrąceniu wzajemnej wierzytelności. Pozwana nie uznała potrącenia i wniosła o dokonanie czynności egzekucyjnych względem wymienionej wyżej kwoty. Jako podstawę prawną powództwa powód wskazał art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. podając, iż zdarzeniem, wskutek którego zobowiązanie wygasło, jest potrącenie, którego skutkiem było umorzenie wzajemnych wierzytelności do wysokości 34.256,16 euro. Powód wyjaśnił, że zarzut potrącenia był podnoszony w postępowaniu sądowym, w którym wydany został tytuł egzekucyjny, przy czym nie był badany z uwagi na brak dokumentu potwierdzającego jego zasadność. W ocenie powoda potrącenie jest zasadne bowiem wynikało z tytułu zwrotu rzeczy na wyraźne żądanie pozwanej. Rzeczy te stanowił towar ekspozycyjny pozwanej i posiadały jej logo. Zdaniem powoda niespornym jest przy tym, że wyposażenie oddziałów i siedziby jego przedsiębiorstwa w elementy ekspozycyjne stanowiło element reklamy pozwanej. Za niedopuszczalne w tym zakresie powód uznał powoływanie się przez pozwaną na postanowienia wygasłej umowy o współpracy z 1998 r., z której wynikło, że materiały reklamowe stanowią wyłącznie katalogi i broszury w języku angielskim. W ocenie powoda za uwzględnieniem zarzutu potrącenia przemawiał również fakt, że pozwana bez zastrzeżeń zwróciła kwotę 5.579,96 euro tytułem zwrotu materiałów ekspozycyjnych objętych inną fakturą nr (...). Akceptując roszczenia powoda z tytułu dostarczonych artykułów oświetleniowych, wykorzystywanych w celu promowania towarów pozwanej objętych fakturą nr (...), pozwana powinna zaakceptować również kolejny zwrot objęty fakturą (...), zgłoszonych do potrącenia. W odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu odpowiedzi pozwana podniosła, że nie była dłużnikiem powoda w stosunku do wierzytelności objętej fakturą nr (...). Zdaniem pozwanej powód nie udowodnił istnienia powołanej w pozwie wierzytelności, a tym samym zdarzenia uprawniającego do skorzystania z powództwa opartego na art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. Przywołując argumentację powołaną w uzasadnieniach zapadłych w sprawie orzeczeń w przedmiocie zabezpieczenia roszczenia pozwana podniosła, że powód nie udowodnił jakoby towar ujęty w spornej fakturze stanowił elementy reklamowe. Pozwana wskazała również na brak możliwości narzucenia jej obowiązku odbioru od pozwanego wcześniej sprzedanych mu elementów oświetlenia. Zaprzeczyła też jakoby zwrot żądanych przez nią materiałów reklamowych obejmował towar ekspozycyjny. W dalszej kolejności pozwana zarzuciła, że oświadczenie o potrąceniu kwoty 34.256,16 euro z tytuły powołanej powyżej faktury nr (...) zostało już złożone w piśmie z dnia 2 maja 2012 r. Późniejsze rzekome potracenie tej samej wierzytelności oparte na tej samej rzekomej podstawie faktycznej nie może więc zostać uznane za skuteczne. Pozwana podniosła także, że wierzytelność z tytułu faktury nr (...) stała się wymagalna przed powstaniem tytułu egzekucyjnego. Nadto pozwana zarzuciła, że zdarzenie polegające na spełnieniu świadczenia, tj. potrącenie, na które powołuje się powód, było przedmiotem postępowania sądowego zakończonego orzeczeniem stanowiącym tytuł egzekucyjny. W piśmie z dnia 21 grudnia 2015 r. zawierającym wniosek o zabezpieczenie roszczenia, dla uprawdopodobnienie roszczenia powód wskazał, że ugruntowaną praktyką pomiędzy stronami, (będącymi ówcześnie stałymi partnerami handlowymi), było dokonywanie corocznych zwrotów wcześniej zakupionych przez powoda towarów, połączone ze zwrotem kosztów ich zakupu przez pozwaną na rzecz powoda. W związku z takimi zwrotami powód wystawiał pozwanej odpowiednie faktury, które były następnie rozliczane z należnościami wynikającymi z kolejnych zamówień dokonywanych przez powoda. Wobec zakończenia współpracy powód został pozbawiony możliwości prowadzenia dalszej sprzedaży towarów pozwanej. W konsekwencji, w oparciu o opisane praktyki powód zwrócił pozwanej towar i jednocześnie wystawił pozwanej faktury, które nie mogły zostać rozliczone z kolejnymi zamówieniami. Ceny towarów wskazane w fakturach wynikają z kosztów jakie poniósł powód w związku z nabyciem poszczególnych towarów, przy czym ewentualne różnice w cenach mogą wynikać z kosztów magazynowych. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwaną (...) w R. łączyła z powodem M. B. prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą (...) zawarta w 1998 r. umowa o współpracy handlowej. W ramach tej współpracy powód kupował od pozwanej sprzęt oświetleniowy. Powodowi przyznane zostało wyłączne prawo do dystrybucji wyrobów pozwanej na terenie Polski. W późniejszym czasie, po wygaśnięciu pisemnej umowy, sprzedaż osprzętu oświetleniowego odbywała się na podstawie indywidualnych zamówień składanych przez powoda w oparciu o system kodów zabezpieczających (tzw. numerów (...) przypisywanych do poszczególnych projektów). Zdarzało się, że powód dokonywał zwrotów wcześniej zakupionych towarów handlowych. Zwrotem obejmowany był np. towar, którego powód nie wydał swojemu klientowi np. z uwagi na jego niewypłacalność. Zwrotowi podlegał tylko towar nieużywany. Zwracane były również broszury i katalogi reklamowe. Ustaleniami co do zakresu zwrotu w imieniu powoda zajmował się dział handlowy przedsiębiorstwa. Ustalenia dotyczące terminu zwrotu dokonywane były zazwyczaj telefonicznie przez pracownika powoda R. O.. R. O. zajmował się też organizacją transportu zwracanego towaru. W związku z dokonywanymi zwrotami powód wystawiła na rzecz pozwanej faktury VAT, które były następnie rozliczane z należnościami wynikającymi z kolejnych zamówień składanych przez powoda. W dniu 27.10.2007 r., powód zwrócił pozwanej towary na łączną kwotę 8.781,79 eur; w dniu 10.02.2009 r. powód zwrócił pozwanej towary na łączną kwotę58.167,8 eur; w dniu 18.01.2010 r. powód zwrócił pozwanej towary na łączną kwotę 17.504,94 eur. Dowód : - zeznania świadka R. O. k. 1723-1725, - zeznania powoda M ariusza B. k. 1725-1727 - faktura VAT nr (...) z listem przewozowym k. 334 -337 oraz tłumaczeniem k.347 - 349 i 352-353 - faktura nr (...) z listem przewozowym k. 338 -342 - faktura nr (...) z listem przewozowym k. 343 – 346 , W piśmie z dnia 8 września 2010 r. pozwana spółka (...) illuminazione poinformowała powoda o podjęciu decyzji w sprawie zakończenia współpracy. Współpraca miała zostać zakończona z dniem 31 grudnia 2010 r. z uwagi na brak możliwości porozumienia się stron. W piśmie zaznaczono również, że od dnia 1 stycznia 2011 r. nie będą przyjmowane zamówienia, nadto wszystkie materiały reklamowe opatrzone znakiem towarowym pozwanej spółki winny być zwrócone do jej centrali. Dowód : - pismo z dnia 8 września 2010 r. k. 22-25 W związku z zakończeniem współpracy powód zwrócił pozwanej towary o łącznej wartości 34.256,16 zł; w dniu 14 stycznia 2011 r. pozwana odebrała ten towar . W dniu 21 stycznia 2011 r. powód wystawił na rzecz pozwanej spółki fakturę VAT nr (...) na kwotę 34.256,16 euro, obejmującą asortyment opisany w 348 pozycjach wraz z kosztami transportu. Do poszczególnych pozycji przypisane były numery katalogowe towarów oferowanych przez pozwaną. Objęty fakturą towar obejmował elementy oświetleniowe. W dniu 9 lutego 2011 r. powód wystawił na rzecz pozwanej spółki kolejną fakturę VAT nr (...), na kwotę 5.579 euro. Faktura obejmowała zwrócone pozwanej materiały ekspozycyjne, wykorzystywane w celu promowania towarów pozwanej. Pozwana w korespondencji elektronicznej zakwestionowała zasadność zwrotu towaru wskazanego w fakturze nr (...). Dowód : - zlecenie spedycyjne k. 39, - rachunek k. 40-41, - potwierdzenie odbioru k. 42, - faktura VAT numer (...) k. 26-33, - faktura VAT numer (...) k. 72, - zeznania świadka R. O. k. 1723-1725 - zeznania powoda M ariusza B. k. 1725-1727 W piśmie z dnia 2 maja 2012 r. powód złożył powódce oświadczenie o potrąceniu wzajemnych wierzytelności. Powód zgłosił do potrącenia własną wierzytelność w wysokości 85.660,08 euro, w tym kwoty 41.356,12 euro wynikającej z faktur : nr (...) z dnia 9 lutego 2011 r. na kwotę 5.579,96 euro, faktury nr (...) z dnia 21 stycznia 2011 r. na kwotę 34.256,16 euro, faktury nr (...) z dnia 21 lipca 2011 r. na kwotę 1.400 euro i faktury nr (...) z dnia 10 listopada 2011 r. na kwotę 120 euro z wierzytelnością pozwanej stanowiącą łącznie kwotę 41.356,12 euro, wynikającą z następujących faktur: nr (...) z dnia 6 sierpnia 2010 r. na kwotę 447,49 euro, z której po korekcie z dnia 11 marca 2011 r. pozostała kwota 13,49 euro, nr (...) z dnia 12 października 2010 r. na kwotę 9.481,32 euro, nr (...) z dnia 6 października 2010 r. na kwotę 1 195,28 euro, nr (...) z dnia 29 października 2010 r. na kwotę 30.182,58 euro, nr (...) z dnia 29 października 2010 r. na kwotę 480,15 euro, nr (...) z dnia 22 grudnia 2010 r. na kwotę 3,30 euro. Dodatkowo powód zgłosił do potrącenia wierzytelność w kwocie 44.303,96 euro przysługującą mu z tytułu utraconych korzyści wynikających ze sprzedaży przez pozwaną spółkę osprzętu oświetleniowego nowym dystrybutorom w kraju. Korespondencja zawierająca powyższe oświadczenie została nadana przesyłką poleconą w dniu 7 maja 2012 r. i doręczona w dniu 15 maja 2012 r. Dowód: - oświadczenie o potrąceniu z wezwaniem do zapłaty z 2 maja 2012 r. k. 283-285, - potwierdzenia nadania k. 286-287 W pozwie z dnia 28 marca 2012 r. powódka (...) w R. ((...)) wniosła o zasądzenie od pozwanego M. B. kwoty 80 514,22 euro wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od kwot: 447,49 euro od dnia 1 listopada 2010 r. do dnia 9 lutego 2011 r., 9.481,32 euro od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 9 lutego 2011 r., a od tego dnia od kwoty 4.348,85 euro do dnia zapłaty, 1.195,28 euro od dnia 1 stycznia 2011 r., 9 620,05 euro od dnia 1 stycznia 2011 r., 480,15 euro od dnia 1 stycznia 2011 r., 31.470,40 euro od dnia 1 stycznia 2011 r., 8.152,23 euro od dnia 1 lutego 2011 r., 4.576,81 euro od dnia 1 lutego 2011 r., 3.187,12 euro od dnia 1 marca 2011 r., 9 115,34 euro od dnia 1 marca 2011 r., 5.219,08 euro od dnia 1 marca 2011 r., 3.145,61 euro od dnia 1 marca 2011 r., 3,30 euro od dnia 1 marca 2011 r. W uzasadnieniu podała, że w ramach współpracy stron trwającej ponad 10 lat sprzedawała M. B. sprzęt oświetleniowy. Zawarta przez strony w dniu 10 kwietnia 1998 r. umowa miała obowiązywać do 31 grudnia 2000 r. W myśl umowy M. B. miał prawo wyłącznej dystrybucji towarów powodowej spółki na terenie Polski. Po wygaśnięciu umowy strony nadal współpracowały pomimo braku pisemnej umowy. Sprzedaż opierała się o system numerów (...) przypisywanych M. B., w ramach których dokonywał on zamówień sprzętu. Spółka (...) illuminazione sprzedawała M. B. sprzęt oświetleniowy na podstawie konkretnych zleceń. Z tego tytułu wystawiła faktury VAT na łączną kwotę dochodzoną pozwem. M. B. sprzęt odebrał jednak należności tych nie uregulował. Spółka (...) illuminazione potrąciła w całości wierzytelność z faktury VAT nr (...) z dnia 6 sierpnia 2010 r. w kwocie 447,49 euro z należnością M. B. wynikającą z faktury VAT nr (...) z dnia 9 lutego 2011 r. w kwocie 5.579,96 euro do wysokości 447,49 euro. Nadto spółka (...) illuminazione potrąciła swoją wierzytelność z faktury VAT nr (...) z dnia 12 października 2010 r. w kwocie 9.481,32 euro z resztą wierzytelności M. B. (pozostałą po potrąceniu z fakturą VAT nr (...)) wynikającą z faktury nr (...). Wobec tego powodowa spółka domagała się zapłaty z tytułu faktury VAT nr (...) w kwocie 4.348,85 euro. Załącznik do pozwu stanowiło pismo z dnia 2 maja 2012 r., w którym M. B. pozwany złożył spółce (...) illuminazione oświadczenie o potrąceniu wzajemnych wierzytelności. Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym w dniu 17 kwietnia 2012 r., sygn. akt VIII GNc 118/12 referendarz sądowy uwzględnił żądanie pozwu. W sprzeciwie od powyższego nakazu M. B. wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu podniósł, że spółka (...) illuminazione nie wykazała istnienia roszczenia, a niewystarczającym dowodem są załączone do pozwu niepodpisane przez pozwanego faktury. M. B. zgłosił nadto zarzut potrącenia wierzytelności spółki (...) illuminazione z jego wierzytelnością w kwocie 85.660,08 euro. Wyjaśnił, że na jego wierzytelność składa się kwota 41.356,12 euro wynikająca z faktur nr (...) oraz kwota 44.303,96 euro z tytułu utraconych korzyści, wynikających ze sprzedaży przez powódkę w 2010/2011 roku osprzętu oświetleniowego nowym dystrybutorom na rynku krajowym. Na rozprawie w dniu 26 września 2012 r. pełnomocnik M. B. wskazał, że pozwany potrącił swoją należność z tytułu współpracy z powodową spółką (...) illuminazione, a potrącenie to miało miejsce w maju 2012 r. Wyrokiem z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt VIII GC 143/12 Sąd Okręgowy w Szczecinie zasądził od pozwanego M. B. na rzecz powoda (...) z siedzibą w R. ((...)) kwotę 78.994,22 euro z ustawowymi odsetkami liczonymi od poszczególnych kwot i dat (pkt I), oddalił powództwo w pozostałej części (pkt II) oraz zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 23.944 zł tytułem kosztów procesu. Wyrokiem z dnia 3 stycznia 2014 r., sygn. akt I ACa 563/13 Sąd Apelacyjny w Szczecinie oddalił apelację Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2014 r. Sąd Apelacyjny w Szczecinie nadał klauzulę wykonalności wyrokowi Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 19 grudnia 2012 r. w punkcie I i III. Dowód: - pozew o zapłatę k. 60-71, - sprzeciwu od nakazu zapłaty k. 300-311, - protokołu z dnia 26 września 2012 k. 296-299, - wyrok z dnia 19 grudnia 2012 r. k. 19-20, - postanowienie z dnia 3 stycznia 2014 r. k. 21 Na skutek wniosku wierzyciela - spółki (...) illuminazione w oparciu o tytuł wykonawczy w postaci wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 19 grudnia 2012 r. wydanego w sprawie VIII GC 143/12 zaopatrzonego w klauzulę wykonalności komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym w Stargardzie Szczecińskim wszczął egzekucję. Sprawa została zarejestrowania pod sygnaturą KM 136/14. W piśmie z dnia 12 lutego 2014 r. komornik sądowy zawiadomił powoda o wszczęciu egzekucji. Dowód: - pismo komornika k. 47 W piśmie z dnia 9 kwietnia 2014 r. M. B., powołując się na powyższy wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 19 grudnia 2012 r. oraz wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 3 stycznia 2014 r. wezwał spółkę (...) illuminazione do natychmiastowego zwrotu towarów objętych fakturą nr (...), które to towary zostały zwrócone pozwanej na jej wyraźną prośbę. M. B. przypomniał jednocześnie, że za omawiane produkty stanowiące jego własność nie otrzymał dotychczas zapłaty. Pismo zostało doręczone spółce (...) illuminazione w dniu 23 kwietnia 2014 r. Dowód : - pismo z dnia 9 kwietnia 2014 r. k. 43-44, - dowód doręczenia k. 45-46 W piśmie z dnia 18 sierpnia 2014 r. M. B. złożył pozwanej oświadczenie o potrąceniu należności wraz z wezwaniem do ograniczenia egzekucji. W uzasadnieniu wskazał, że przysługuje mu względem pozwanego wierzytelność z tytułu sprzedaży artykułów oświetleniowych w wysokości 31.470 euro potwierdzonej fakturą VAT nr (...) z dnia 29 października 2010 r. oraz w wysokości 8.152,23 euro potwierdzonej fakturą VAT nr (...) z dnia 22 listopada 2010 r. Dalej zaznaczył, że potrąca wierzytelność z tytułu zwrotu na rzecz pozwanego i na jego wyraźne żądanie towarów o w wartości 34.256,16 euro udokumentowanych fakturą VAT nr (...) z dnia 21 stycznia 2011 r. przekazanych pozwanemu. Wskazując na treść art. 498 k.c. oraz ar. 502 k.c. M. B. wyjaśnił, że na skutek dokonanego potrącenia umorzeniu ulegają następujące wierzytelności: wierzytelność przysługująca pozwanemu względem powoda w wysokości 31.470 euro, potwierdzona fakturą VAT nr (...) i w wysokości 8.152,23 euro, potwierdzona fakturą VAT nr (...) oraz wierzytelność w wysokości 2.785,76 euro przysługująca pozwanemu względem powoda, wynikająca z tytułu sprzedaży artykułów oświetleniowych, potwierdzona fakturą VAT nr (...) wystawioną na kwotę 8.152,23 euro, z której do zapłaty pozostała kwota 5.366,47 euro. Powód wezwał pozwanego do ustosunkowania się do niniejszego potrącenia, a także do ograniczenia egzekucji o kwotę 34.256,16 euro. Korespondencja zawierająca powyższe oświadczenie została nadana przesyłką poleconą. Dowód : - oświadczenie o potrąceniu k. 34-37, - potwierdzenia nadania k. 38, W piśmie z dnia 1 października 2014 r. M. B. zwrócił się do komornika sądowego o wstrzymanie czynności dokonywanych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym w sprawie KM 136/14 wskazując na okoliczność złożenia wierzycielowi w dniu 18 października 2014 r. oświadczenia o potrąceniu i skuteczne jego doręczenie. M. B. podkreślił, że wierzytelność spółki (...) illuminazione w wysokości 34.256,16 euro została potrącona z jego wierzytelnością jako dłużnika. Dalej zaznaczył, że do dnia 15 września 2014 r. dłużnik dokonał zapłaty należności wynikających z tytułu wykonawczego w postaci wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 19 grudnia 2012 r. w łącznej wysokości 300.277,44 zł. Obecnie należność główna zasądzona wyrokiem według kursu z dnia 15 września 2014 r. wynosi 289.929,54 zł. Powyższe świadczy o nieistnieniu wierzytelności dochodzonej przez wierzyciela w zakresie kwoty potrąconej. Odpowiadając na powyższy wniosek dłużnika, w piśmie z dnia 17 października 2014 r. pełnomocnik spółki (...) illuminazione sprzeciwił się wstrzymaniu dokonania czynności egzekucyjnych wobec kwoty 34.256,16 euro. Nie uznał również potrącenia dokonanego przez dłużnika, wskazując na niezasadność wierzytelności przedstawionej do potrącenia w oświadczeniu z dnia 18 sierpnie 2014 r. W oparciu o art. 822 k.p.c. wniósł o dokonanie czynności egzekucyjnych, które uległy wstrzymaniu. W piśmie podkreślono, że kwestia istnienia i zasadności wierzytelności wynikającej z faktury (...), jak również kwestia potencjalnej możliwości potrącenia tej wierzytelności była przedmiotem oceny sądów w wyrokach Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 19 grudnia 2012 r. i Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 3 stycznia 2014 r. W toku postepowania egzekucyjnego komornik sądowy informował o rozliczeniu dokonanych przez dłużnika wpłat. W piśmie z dnia 18 czerwca 2015 r. komornik poinformował, że przy uwzględnieniu wszystkich dokonanych w toku postępowania wpłat tj. 475.277,44 zł, zgodnie z kursem euro z dnia 18 czerwca 2015 r. do zapłaty w sprawie pozostała kwota 129.055,87 zł. W piśmie z dnia 16 września 2015 r. w związku z dokonaniem zajęcia należących do powoda ruchomości w postaci samochodów osobowych i ciężarowych oraz przyczepy komornik wezwał pozwanego do ich wydania. D owód : - pisma komornika k. 48-55, - wniosek z dnia 1 października 2014. k. 56 - oświadczenia z dnia 17 października 2014 r. k. 57-59, - pisma komornika k. 331-333 Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Podstawę prawną zgłoszonego w pozwie żądania stanowił przepis art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c., zgodnie z którym dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może powództwo oprzeć także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy, a także zarzucie spełnienia świadczenia, jeżeli zarzut ten nie był przedmiotem rozpoznania w sprawie. Domagając się pozbawienia wykonalności wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt VIII GC 143/12 w niniejszym postępowaniu, powód - M. B. powołał się na zarzut spełnienia świadczenia, ostatnią z wymienionych w powołanym przepisie przesłanek. W tym miejscu zaznaczenia wymaga, że Sąd orzekający w pełni podziela wypowiadany niejednokrotnie w literaturze i orzecznictwie pogląd, zgodnie z którym o spełnieniu świadczenia mówić można wtedy, gdy w jakikolwiek sposób dochodzi do umorzenia długu, a zatem także w tym przypadku, kiedy dochodzi do tego na skutek złożenia oświadczenia o potrąceniu wzajemnych wierzytelności (por. uchwała SN z 25.11.2010 r., III CZP 91/10, Legalis nr 262464; wyrok SN z 27.09.2005 r., V CK 183/05, Legalis nr 72855). Powód powoływał się w pozwie na oświadczenie o potrąceniu zawarte w piśmie z dnia 18 sierpnia 2014 r. Z treści odpowiedzi na pozew, wyartykułowanych zarzutów i załączonych dokumentów, wynika jednak, że takie oświadczenie było już złożone w piśmie datowanym na dzień 2 maja 2012 r. Sporną i wymagającą wyjaśnienia okazała się kwestia, o której mowa w art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c., a mianowicie, czy zarzut spełnienia świadczenia (tu: potrącenia) nie był przedmiotem rozpoznania w sprawie, (w niniejszym przypadku : w sprawie toczącej się pod sygn. akt VIII GC 143/12). W tym zakresie wskazać trzeba na wyrażane w orzecznictwie stanowisko, które Sąd orzekający podzielił, zgodnie z którym oparcie powództwa przeciwegzekucyjnego na zarzucie spełnienia świadczenia jest dopuszczalne wtedy, gdy zarzut ten - ze względu na ustanowiony ustawą zakaz - nie mógł być rozpoznany w sprawie, w której wydano tytuł egzekucyjny (tak Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 23 maja 2012 r., III CZP 16/12). Dotyczy to zatem sytuacji, kiedy w danym postępowaniu - z uwagi na ograniczenia wynikające wprost z przepisów kodeksu postepowania cywilnego (art. 493 § 3 k.p.c., 505