kpc odwołanie od decyzji organu rentowego wnosi się na piśmie do organu, który wydał decyzję, lub do protokołu sporządzonego przez ten organ, w terminie miesiąca od doręczenia odpisu decyzji. Na podstawie art.
kpc Sąd odrzuci odwołanie wniesione po upływie terminu, chyba że przekroczenie terminu nie jest nadmierne i nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się. Z powołanego przepisu wynika jednoznacznie, że miesięczny termin do wniesienia odwołania rozpoczyna swój bieg od dnia doręczenia odpisu decyzji, a odwołanie winno być wniesione do organu, który skarżoną decyzję wydał. W przypadku stwierdzenia opóźnienia Sąd ma dyskrecjonalną możliwość potraktowania spóźnionego odwołania tak, jakby zostało wniesione w terminie. Może tego dokonać pod warunkiem uznania, że przekroczenie terminu nie jest nadmierne oraz że nastąpiło z przyczyn niezależnych od skarżącego. Obydwa te warunki muszą jednak wystąpić łącznie. Niespełnienie choćby jednego z nich przesądza o odrzuceniu odwołania / postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 czerwca 2010 r. sygn. II UK 404/09, LEX nr 611422/. Stosownie zaś do art. 39 kpa organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Potwierdzenie doręczenia pisma w formie pokwitowania ma znaczenie dowodowe przy ocenie daty rozpoczęcia lub zakończenia biegu terminu oraz możliwości dokonania określonych czynności / por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego siedziba w W. z dnia 15 września 2006 r. sygn. VI SA/Wa 911/06; LEX nr 922399/. W sytuacji, gdy data doręczenia decyzji może budzić wątpliwości należy uznać datę korzystniejszą dla strony postępowania / por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 12 grudnia 2006 r. sygn. VII SA/Wa 1655/06; LEX nr 302467/. Sporną zatem była kwestia czy odwołanie od decyzji zostało przez ubezpieczonego wniesione w terminie, a jeśli nie to czy przekroczenie terminu nie jest nadmierne oraz że nastąpiło z przyczyn niezależnych od skarżącego. W rozpoznawanej sprawie organ rentowy zaskarżoną decyzję z dnia 13 marca 2015 r. wysłał do wnioskodawcy listem zwykłym w dniu 19 marca 2015 r., zaś wnioskodawca wskazał, że nie był pouczony o trybie odwołania się od niej do Sądu. Jest przy tym niekwestionowanym, że dowodem doręczenia decyzji ubezpieczonemu organ rentowy nie dysponuje. Nie ulega natomiast kwestii, że pisząc do organu rentowego pismo w dacie 9 kwietnia 2015 r. wnioskodawca otrzymał zaskarżoną decyzję i mógł w sposób nie budzący wątpliwości zapoznać się z jego treścią- w tym z treścią stosownego pouczenia. W najlepszym razie termin do wniesienia odwołania należy liczyć zatem wnioskodawcy od dnia 9 kwietnia 2015 r., jednakże złożenie odwołania w dacie 27 maja 2015 r., nastąpiło po upływie 30 dni nawet od tej daty. Zdaniem Sądu przekroczenie terminu do wniesienia odwołania nie jest nadmierne, zostaje zatem kwestia- czy jest usprawiedliwione okolicznościami. Oboje małżonkowie legitymują się wykształceniem średnim i czytali pouczenie zawarte w decyzji. Nie było to także po raz pierwszy, skoro wnioskodawca decyzję z 2006 r odebrał osobiście. Ponadto strona odwołująca nie wykazała , iż została pouczona w sposób nieprawidłowy przez pracownika ZUS, poza gołosłownymi twierdzeniami nie wskazała żadnego dowodu na powyższe okoliczności zgodnie z treścią art.6 kc, nie wskazała danych personalnych takiej osoby. Nie zasługują zatem na wiarę zeznania żony wnioskodawcy złożone od 00:16:58 do 00:20:51, gdyż pismo do ZUS z dnia 9 kwietnia 2015 r. w sposób nie budzący wątpliwości wskazuje na otrzymaną decyzję z dnia 13 marca 2015 r., zatem nie można przyjąć, ze wnioskodawca nie znał kolejności procedury. W tych okolicznościach żadnych podstaw do uznania, że przekroczenie terminu nastąpiło z przyczyn niezależnych od odwołującego się, wnioskodawca nie wykazał aby po stronie odwołującej zachodziły jakiekolwiek przeszkody do złożenia odwołania w terminie, nie wskazał dowodów przeciwnych. Na marginesie także podnieść należy, że przed Sądem Okręgowym w Łodzi toczy się postępowanie z odwołania wnioskodawcy od decyzji ZUS z dnia 29 września 2015 r. przeliczającej z urzędu emeryturę wnioskodawcy, po skorygowaniu kapitału początkowego. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy, na podstawie art.
kpc, odwołanie wnioskodawcy od decyzji ZUS odrzucił.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.