postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne). Nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny. Wskazane postanowienia umowne nie stanowiły głównego świadczenia umowy o zapewnienie możliwości korzystania z pakietu usług multimedialnych umowa internetowa nr (...), nie były indywidualnie uzgadniane z pozwanym będącym konsumentem. Nieuzgodnione indywidualnie są bowiem te postanowienia umowy, na których treść konsument nie miał rzeczywistego wpływu. W szczególności odnosi się to do postanowień umowy przejętych z wzorca umowy zaproponowanego konsumentowi przez kontrahenta (art.
Sąd podziela stanowisko zajęte w orzecznictwie sądowym, że przedsiębiorca może stosować postanowienia wzorca umownego określające zasady odpowiedzialności finansowej konsumenta w przypadku wcześniejszego wypowiedzenia umowy, ale zasady tej odpowiedzialności muszą pozostawać w związku z kosztami i ryzykiem przedsiębiorcy (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2007 r. w sprawie III SK 21/06). Uznanie konkretnej klauzuli umownej za postanowienie niedozwolone wymaga stwierdzenia łącznego wystąpienia obu wymienionych przesłanek, tj. sprzeczności z dobrymi obyczajami, jak i rażącego naruszenia interesów konsumenta. Przy czym rażące naruszenie interesów konsumenta należy rozumieć jako nieusprawiedliwioną dysproporcję praw i obowiązków na jego niekorzyść w określonym stosunku obligacyjnym. Natomiast działanie wbrew dobrym obyczajom w zakresie kształtowania treści stosunku obligacyjnego oznacza tworzenie przez partnera konsumenta takich klauzul umownych, które godzą w równowagę kontraktową stron stosunku umownego. Obie wskazane w art.
formuły prawne służą więc ocenie tego, czy konkretne klauzule umowne przekraczają zakreślone przez ustawodawcę granice rzetelności kontraktowej w zakresie kształtowania praw i obowiązków stron konsumenckiego stosunku obligacyjnego (por. uzasadnienie wyroku Sądu Najwyższego z dnia 13 lipca 2005 r., I CK 832/04, LEX nr 1369424; uzasadnienie wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2013 r., VI ACa 1698/12, LEX nr 1369424). Wskazać należy, że rezultatem zastosowania w umowie lub we wzorcu klauzuli niedozwolonej jest brak mocy wiążącej tego postanowienia, przy zachowaniu skuteczności innych części umowy lub wzorca. W art.
ustawodawca określił bowiem sankcję w postaci częściowej bezskuteczności czynności prawnej. Przenosząc przytoczone rozważania natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy należało uznać, że przewidziany okres wypowiedzenia umowy o świadczenie usług internetowych po okresie trwania umowy zawartej w ramach akcji promocyjnej (o wydłużonym okresie obowiązywania) o długości 3 miesięcy stanowi nieusprawiedliwioną dysproporcję praw i obowiązków na niekorzyść konsumenta w łączącym go z przedsiębiorcą stosunku obligacyjnym, a tym samym przewidziana sankcja za rozwiązanie umowy z naruszeniem tego okresu wypowiedzenia w §16 pkt 6 Regulaminu Korzystania z Pakietu Usług (...) jest oderwane od kosztów i ryzyka przedsiębiorcy, dla którego zakończenie przesyłania sygnału internetowego nie wymaga żadnych dodatkowych działań i kosztów i może być wykonane natychmiast. Zastrzeżenie umowne tak długiego okresu wypowiedzenia umowy narusza rażąco interesy konsumenta i kształtuje jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, a także z art. 57 ust. 5 ustawy Prawo telekomunikacyjne w nieuprawniony sposób utrudniają abonentowi skorzystanie z prawa do zmiany dostawcy usług świadczącego publicznie dostępne usługi telekomunikacyjne. Nie może bowiem ujść uwadze, że przedłużony okres obowiązywania umowy z uwagi na skorzystanie z warunków promocji w stosunku do pozwanego już upłynął, a pozwany okres wypowiedzenia skrócił do jednego miesiąca, co w realiach obecnego rynku usług telekomunikacyjnych, oferowania przez różnych dostawców warunków promocyjnych pozwala na zakończenie przez powoda przesyłania sygnału internetowego, zaś abonentowi umożliwia skorzystania z prawa do zmiany dostawcy usług świadczącego publicznie dostępne usługi telekomunikacyjne i skorzystanie z usług innego dostawcy. Z tych względów Sąd oddalił w całości powództwo jako nieuzasadnione.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.