I Ns 872/14

(1), Giełdy Praw Majątkowych (...) S.A., (...) im. (...) w G., R. K., H. S., M. O. skarga o wznowienie postepowania Ns 222/12 postanawia: I. Oddalić skargę, II. Kosztami postępowania obciążyć wnioskodawcę (...) im. (...) z siedzibą w T.. SSR Wojciech Langer Sygn. akt I Ns 872/14 UZASADNIENIE postanowienia z dnia 23 lutego 2016r. (...) im. (...) w T. złożył skargę o wznowienie postępowania I Ns 222/12 o uchyleniu się od skutków prawnych oświadczenia woli o przyjęciu spadku po J. P.

(2), wnosząc o wznowienie tego postępowania, zakończonego postanowieniem z dnia 27 listopada 2012r. i uchylenie pkt II tego postanowienia. W uzasadnieniu wskazano, że podstawą skargi jest postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa z dnia 10 lipca 2014r. Wnioskodawca twierdzi, że doszło do popełnienia przestępstwa z art. 233 § 1 kk, poprzez złożenie przez J. K. fałszywych zeznań, złożonych w trybie art. 304 kpc. Stan faktyczny w niniejszej sprawie przedstawiał się następująco. Sąd Rejonowy w Gorlicach w pkt II postanowienia z dnia 27 listopada 2012r., I Ns 222/12, zatwierdził uchylenie się przez J. K. od skutków prawnych nie złożenia w terminie oświadczenia o odrzuceniu spadku po J. P.

(2), zmarłej dnia 31 marca 2010r. Przed wydaniem tego postanowienia Sąd przesłuchał w trybie art. 304 kpc, z pouczeniem o obowiązku mówienia prawdy, J. K.. Powyższy stan faktyczny był bezsporny. Wynikał z akt postępowania I Ns 222/

1. Sąd zważył co następuje. Zgodnie z art. 404 z powodu przestępstwa można żądać wznowienia postępowania jedynie wtedy, czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba, że postępowania nie wszczęto lub umorzono, z innych przyczyn niż brak dowodów. W tej ostatniej sytuacji, na składającym skargę ciąży obowiązek wykazania, że zachowanie miało cechy przestępstwa, to jest czynu opisanego w ustawie, bezprawnego, karalnego, zawinionego i społecznie szkodliwego w stopniu przekraczającym znikomość. Brak takiego wykazania, w przypadku powołania się w skardze na art. 404 in fine, jest brakiem merytorycznym, skutkującym oddaleniem skargi. Skarżący twierdzi, że doszło do popełnienia przestępstwa z art. 233 § 1 kk. Przepis ten penalizuje zachowanie osoby, która składając zeznania mające służyć za dowód w postepowaniu sądowym, zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę. Warunkiem odpowiedzialności za ten typ czynu zabronionego jest to, by przyjmujący zeznanie, w ramach swoich uprawnień, uprzedził zeznającego o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania lub odebrał od niego przyrzeczenie. Strony w postępowaniu cywilnym są przesłuchiwane w trybie art. 304 kpc, który stanowi, że przed przesłuchaniem należy pouczyć stronę o obowiązku mówienia prawdy, oraz, że stosownie do okoliczności może być przesłuchana ponownie po odebraniu przyrzeczenia, zaś przed jego odebraniem uprzedza się stronę o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Przesłuchanie takie może więc przybrać dwa etapy, pierwszy z pouczeniem o obowiązku mówienia prawdy, i drugi po odebraniu przyrzeczenia i uprzedzeniu o odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania. Tylko ten drugi etap więc może rodzić ewentualną odpowiedzialność karną i być podstawą do rozważania czy doszło do popełnienia przestępstwa z art. 233 § 1 kk. Przesłuchanie strony w pierwszym etapie jest bowiem, wolą ustawodawcy, poza zakresem penalizacji. Dlatego też osoba przesłuchiwana w trybie art. 304 kpc, po uprzedzeniu tylko o obowiązku mówienia prawdy, nie może popełnić przestępstwa z art. 233 kk. Tym samym w zachowaniu J. K., która była przesłuchiwana właśnie w taki sposób, brak jest znamion czynu zabronionego, nie istnieje wiec przesłanka wznowienia o jakiej mowa w art. 404 kpc. Dlatego też skargę o wznowienie należało oddalić, zaś kosztami postępowania obciążyć wnioskodawcę czyli (...) im. (...) w T.. SSR Wojciech Langer G., 4 marca 2016r. ZARZĄDZENIE
2. Odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczyć pełn. uczestnika (...),
3. K.. 14 dni.