IV U 48/15

Sygn. akt IV U 48/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 marca 2016r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Elżbieta Wojtczuk Protokolant st. sekr. sądowy Anna Wąsak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2016r. w S. odwołania A. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 27 listopada 2014 r. Nr (...) w sprawie A. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do renty rodzinnej oddala odwołanie. Sygn. akt IV U 48/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 27 listopada 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., na podstawie art. 68 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1440 ze zm.), odmówił A. M. prawa do renty rodzinnej po zmarłym ojcu M. M., ponieważ nie spełnia warunków określonych w art. 68 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, tj. nie jest całkowicie niezdolny do pracy co ustalił komisja lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 21.11.2014 r. Odwołanie od ww. decyzji złożył ubezpieczony A. M., wnosząc o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie mu prawa do renty rodzinnej od dnia 1 listopada 2014 r. W uzasadnieniu odwołania ubezpieczony wskazał, że stan jego zdrowia ulega ciągłemu pogorszeniu, ma zaniki pamięci, stany depresyjne i lękowe, napady padaczki, co uniemożliwia mu podjęcie pracy i funkcjonowanie w codziennym życiu (odwołanie, k. 1 -3 akt sprawy). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, powołując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. W ocenie organu rentowego odwołanie nie daje podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie, k. 26-27 akt sprawy). Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: Ubezpieczony A. M. od dnia 01.01.02.2002 r. do dnia 31 października 2014 r. pobierał rentę rodzinna po zmarłym w dniu 06.10.1996 r. ojcu M. M. ostatnio na podstawie decyzji z dnia 31 października 2011 r. (decyzja k. 71 akt rentowych). Dnia 25 września 2014 r. A. M. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o przyznanie prawa do renty rodzinnej po ojcu na dalszy okres (wniosek k. 74 akt rentowych). Rozpoznając wniosek ubezpieczonego organ rentowy skierował go na badanie przez Lekarza Orzecznika, który orzeczeniem z dnia 21.10.2014 r. nie stwierdził całkowitej niezdolności do pracy, stwierdził natomiast, że wymieniony jest częściowo niezdolny do pracy do 31.10.2017 r. (k. 76 akt rentowych). Z uwagi na złożenie przez ubezpieczonego sprzeciwu od ww. orzeczenia (k.15 akt lekarskich) sprawa została przekazana do rozpatrzenia przez Komisję Lekarską ZUS. W orzeczeniu z dnia 21 listopada 2014 r. Komisja Lekarska ustaliła, że wnioskodawca nie jest całkowicie niezdolny do pracy (k. 78 akt rentowych). Decyzją z dnia 27 listopada 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił ubezpieczonemu A. M. prawa do renty rodzinnej po zmarłym ojcu M. M. (decyzja z dnia 27.11.2014 r. k. 79 akt rentowych). Biegli sądowi neurolog psychiatra i psycholog w opinii sporządzonej na zlecenie Sądu rozpoznali u ubezpieczonego padaczkę, upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim, okresowy zespół bólowy kręgosłupa szyjnego i lędźwiowo-krzyżowego bez upośledzenia jego ruchomości i uznali ubezpieczonego za częściowo niezdolnego do pracy na stałe. Biegli wskazali, iż ubezpieczony leczy się na padaczkę od dzieciństwa, aktualnie leczony jest preparatem karbamazepiny w niedużej dawce, a z dokumentacji medycznej wynika, że napady padaczkowe występują znacznie rzadziej niż wcześniej, jak również że od wielu lat nie było modyfikowane leczenie a dawka leku przeciwdrgawkowego jest niska. Padaczka stanowi przeciwskazanie do pracy na wysokości, przy maszynach w ruchu i wysokiej temperaturze, pracy w bezpośrednim kontakcie z energia elektryczną, ostrymi narzędziami, przy akwenach wodnych, do prowadzenia pojazdów mechanicznych, co powoduje, że ubezpieczony jest częściowo niezdolny do pracy. Biegli nie stwierdzili całkowitej niezdolności do pracy z powodu padaczki z rzadkimi napadami, wskazując, że ubezpieczony jest zdolny do wykonywania prostych prac fizycznych na poziomie „0”. Biegli wskazali, iż schorzenie kręgosłupa bez istotnego upośledzenia jego ruchomości bez objawów korzeniowych i ubytkowych neurologicznych nie powoduje niezdolności do wykonywania pracy fizycznej. Deficyt intelektualny na poziomie upośledzenia umysłowego w stopniu lekkim oraz aktualne objawy psychopatologiczne uwarunkowane zmianami organicznymi w ośrodkowym układzie nerwowym nie powodują całkowitej niezdolności do pracy u ubezpieczonego. Stosowane od 2011 r. leczenie farmakologiczne i zachowanie przez ubezpieczonego abstynencji pozwoliło na uzyskanie poprawy stanu psychicznego i zmniejszenie częstości napadów padaczkowych. Dokumentacja medyczna z PZP w M. wskazuje jednoznacznie na poprawę funkcjonowania i przystosowania społecznego ubezpieczonego. Stan psychiczny ubezpieczonego jest stabilny, od dnia 2011 r. nie występują objawy wytwórcze psychotyczne. Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z dnia 09.02.2015 r. nie konweniuje z danymi zawartymi w dokumentacji medycznej z PZP w M. (opinia biegłych k. 48 i opinia uzupełniająca k. 73-74). Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Odwołanie A. M. nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych renta rodzinna przysługuje uprawnionym członkom rodziny osoby, która w chwili śmierci miała ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy lub spełnia warunki wymagane do uzyskania jednego z tych świadczeń. Krąg członków rodziny uprawnionych do renty rodzinnej ujęty w art. 67 ust. 1 ww. ustawy obejmuje: