art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze ubezpieczony nabędzie prawo do wcześniejszej emerytury w przypadku łącznego spełnienia przesłanek: ukończenia wieku 60 lat, legitymowania się na dzień 01.01.1999r. okresem ubezpieczenia w wymiarze co najmniej 25 lat, w tym 15 - letnim okresem pracy wykonywanej w szczególnych warunkach, nieprzystąpieniem do otwartego funduszu emerytalnego. Ubezpieczony na dzień 01.01.1999r. nie udowodnił co najmniej 15 lat zatrudnienia w szczególnych warunkach, a jedynie 11 lat, 11 miesięcy i 22 dni i stąd nie przysługuje mu prawo do świadczenia. Do pracy w warunkach szczególnych organ rentowy nie zaliczył okresu zatrudnienia ubezpieczonego od dnia 05.04.1993r. do dnia 31.12.1998r. na stanowisku monter – spawacz elektryczno – gazowy z uwagi na rodzaj pracy wykonywanej na dwóch różnych stanowiskach. Zaliczenie do stażu pracy wykonywanej na dwóch różnych stanowiskach do okresu pracy w szczególnych warunkach jest możliwe wyłącznie, gdy stanowiska te określone są w zarządzeniu resortowym w obrębie tego samego działu pod różnymi pozycjami. Ubezpieczony w odwołaniu od powyższej decyzji sprecyzowanym na rozprawie w dniu 19.11.2015r. domagał się jej zmiany przez przyznanie prawa do emerytury od dnia (...). oraz zasądzenie od organu rentowego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu ubezpieczony podniósł, iż w okresie nie uwzględnionym przez organ rentowy faktycznie wykonywał pracę w warunkach szczególnych jako spawacz. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Jednocześnie organ rentowy wskazał, iż do pracy w warunkach szczególnych zaliczył okres zatrudnienia od dnia 26.08.1980r. do dnia 30.09.1992r. w Przedsiębiorstwie Produkcyjno – Handlowym (...) Sp. z o.o. w P. na stanowisku spawacza. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony J. G. dnia (...). ukończył 60 lat życia, nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego i na dzień 01.01.1999r. udowodnił 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych. W okresie spornym od dnia 05.04.1993r. do dnia 31.12.1998r. ubezpieczony był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o., które to Przedsiębiorstwo z dniem 01.09.2002r., na zasadzie art.23
eznali, iż ubezpieczony wykonywał wyłącznie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prace spawalnicze. Sąd miał na uwadze również fakt, iż z treści podania o przyjęcie do pracy z dnia 30.03.1993r. wynika, że ubezpieczony domagał się o przyjęcie na stanowisko spawacza, a z dokumentacji płacowej - że w związku z wykonywaniem pracy jw. otrzymywał dodatek szkodliwy. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie J. G. zasługuje na uwzględnienie.
art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2015r., poz. 748 ze zm.) – zwanej dalej ustawą – ubezpieczonym urodzonym po dniu 31.12.1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku emerytalnego określonego w ust. 1a i 1b, z zastrzeżeniem art. 46, 47, 50, 50a, 50e i 184.
184 ust. 1 ustawy ubezpieczonym urodzonym po dniu 31.12.1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy – tj.01.01.1999r. – osiągnęli: 1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art. 27.
art. 184 ust. 2 ustawy emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.
w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. z 1983 roku, Nr 8, poz. 43 ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem – pracownik, który wykonywał prace w szczególnych warunkach, wymienione w wykazie A, nabywa prawo do emerytury, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: osiągnął wiek emerytalny wynoszący: 55 lat dla kobiet i 60 lat dla mężczyzn oraz ma wymagany okres zatrudnienia, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach.
rozporządzenia za okres zatrudnienia wymagany do uzyskania emerytury, zwany dalej „wymaganym okresem zatrudnienia”, uważa się okres wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, liczony łącznie z okresami równorzędnymi i zaliczanymi do okresów zatrudnienia.
1 rozporządzenia okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Z cytowanych norm prawnych wynika, iż odwołujący nabędzie prawo do wcześniejszej emerytury w przypadku łącznego spełnienia przesłanek: - ukończenia wieku 60 lat, -legitymowania się okresem ubezpieczenia w wymiarze co najmniej 25 lat, przypadającym na dzień 01.01.1999r., - legitymowania się 15 letnim okresem pracy wykonywanej w szczególnych warunkach, przypadających na dzień 01.01.1999r., - nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego. Odwołujący wiek 60 lat ukończył w dniu (...)., na dzień 01.01.1999r. legitymuje się ponad 25 - letnim okresem ubezpieczenia, nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Spornym pozostawało, czy odwołujący na dzień 01.01.1999r. posiada 15 - letni okres pracy wykonywanej w szczególnych warunkach, a konkretnie, czy istnieją podstawy do zaliczenia do takiej pracy okresu zatrudnienia odwołującego w Przedsiębiorstwie (...) Sp. z o.o. od dnia 05.04.1993r. do dnia 31.12.1998r. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że ubezpieczony faktycznie stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał wówczas pracę spawacza elektrycznego i gazowego wymienioną w stanowiącym załącznik do rozporządzenia wykazie A dziale XIV, poz.12 – „ prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym i atomowodorowym ”. Ubezpieczony zajmował się remontem i naprawą kotłów grzewczych, sieci przesyłowych, stacji wymiennikowych. Nie wykonywał prac monterskich. Podkreślić należy, iż dla oceny, czy pracownik wykonywał zatrudnienie w szczególnych warunkach istotne znaczenie ma rodzaj faktycznie powierzonej mu pracy, a nie nazwa stanowiska wykazana w dokumentacji ( por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 16.09.2014r. AUa 2693/13 ). Niezależnie od tego zauważyć należy, iż zdaniem Sądu zarówno praca spawacza jak i praca montera wykonywana w Przedsiębiorstwie ujęta została w wykazie A dziale II – „ prace przy wytwarzaniu i przesyłaniu energii elektrycznej i cieplnej oraz przy montażu, remoncie i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych i cieplnych ”. W ocenie Sądu pojęcie „ (…) montażu, remontu i eksploatacji (…) ” jest pojęciem bardzo szerokim, gdyż mieści się w nim nie tylko konkretny remont, montaż przy użyciu podstawowych narzędzi, lecz także przy użyciu narzędzi wprawianych w ruch za pomocą sił przyrody np. palnika gazowego i elektrycznego. Przy takiej interpretacji powołanego przepisu nie sposób przyjąć, że mamy do czynienia z dwoma różnymi stanowiskami pracy, z dwóch różnych działów. Nadto w doktrynie i orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że wykonywanie równocześnie pracy – w ramach pełnego wymiaru czasu pracy – na dwóch różnych stanowiskach, na których zatrudnienie zaliczane jest do prac w szczególnych warunkach, podlega uwzględnieniu przy ustalaniu prawa do emerytury wcześniejszej z tytułu pracy w warunkach szczególnych ( por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 27.01.2015r. III AUa 386/14 ). Wypada również dodać, iż w dziale II nie wymienia się stanowisk pracy, a jest mowa o konkretnych pracach. Zatem istotnym jest jakie konkretnie czynności były wykonywane ( czy mieszczą się one w zakresie czynności wymienionych w tym uregulowaniu prawnym ), a nie jakie było zajmowane stanowisko pracy wykazane w umowie o pracę, angażach, świadectwie pracy. Nie ulega też wątpliwości, iż Przedsiębiorstwo j.w. swoim zakresem działalności mieści się w powołanym dziale II, jako przedsiębiorstwo zajmujące się wytwarzaniem i przesyłaniem energii cieplnej. Po zaliczeniu okresu spornego do pracy w warunkach szczególnych uznanej już przez organ rentowy, ubezpieczony posiada na dzień 01.01.1999r. wymagany 15 – letni okres takiej pracy, a zatem spełnia wszystkie konieczne warunki do przyznania prawa do wnioskowanego świadczenia. W konsekwencji powyższego, na podstawie wyżej powołanych norm prawnych oraz art. 477 14 § 2 k.p.c. Sąd w pkt 1 wyroku zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury, poczynając od dnia (...)., to jest od ukończenia przez ubezpieczonego 60 roku życia (
art.100 ustawy i żądaniem ubezpieczonego ). W pkt 2 wyroku Sąd na podstawie art.98 k.p.c. oraz §2 ust.1 i ust.2, §12 ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu ( t.j. Dz.U. z 2013r., poz.461 ze zm. ) zasądził od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. na rzecz ubezpieczonego kwotę 60 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. (-) SSO Grzegorz Tyrka
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.