II Ka 394/13

Sygn. akt II Ka 394/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 września 2013 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Krystyna Święcicka Sędziowie: SO Mariola Krajewska - Sińczuk (spr.) SO Andrzej Wach Protokolant: st. sekr. sądowy Beata Defut-Kołodziejak przy udziale Prokuratora Andrzeja Michalczuka po rozpoznaniu w dniu 6 września 2013 r. sprawy J. C., A. S. i M. N. oskarżonych o przestępstwo z art. 279 §1 kk na skutek apelacji, wniesionych przez prokuratora i obrońcę oskarżonego J. C. od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 6 maja 2013 r. sygn. akt VII K 609/12 I. w zaskarżonej części wyrok zmienia w ten sposób, że podstawy prawne warunkowego zawieszenia wykonania kar pozbawienia wolności orzeczonych wobec wszystkich oskarżonych uzupełnia o art. 70§1 pkt 1 kk; II. w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy uznając apelację obrońcy oskarżonego J. C. za oczywiście bezzasadną; III. zwalnia oskarżonego J. C. od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, stwierdzając, że wydatki postępowania w części na niego przypadającej ponosi Skarb Państwa; IV. stwierdza, że w pozostałej części wydatki postępowania ponosi Skarb Państwa. Sygn. akt II Ka 394/13 UZASADNIENIE J. C., A. S. i M. N. zostali oskarżeni o to, że w dniu 1 maja 2012 roku w miejscowości H. gm. P. działając wspólnie i w porozumieniu włamali się do sklepu (...) będący własnością M. O. w ten sposób, iż podważyli okno a po dostaniu się do wnętrza budynku zabrali w celu przywłaszczenia jedenaście kartonów papierosów różnych marek o łącznej wartości 1500 złotych na szkodę w/w, tj. o czyn z art. 279 § 1 kk Wyrokiem z dnia 6 maja 2013 roku Sąd Rejonowy w Siedlcach: I. oskarżonych A. S. i M. N. uznał za winnych popełnienia zarzucanego im czynu wyczerpującego dyspozycję art. 279 § 1 kk i za czyn ten na podstawie art. 279 § 1 kk wymierzył im kary po roku pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk wykonanie kary pozbawienia wolności wobec A. S. i M. N. warunkowo zawiesił na okres próby 3 lat; III. oskarżonego J. C. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, przy czym przyjął, iż czynu tego dopuścił się w ciągu pięciu lat po odbyciu ponad 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne orzeczone wyrokiem Sądu Rejonowego w Siedlcach w sprawie II K 436/02 i czyn ten wyczerpuje znamiona art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za czyn ten na podstawie art. 279 § 1 kk wymierzył mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; IV. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk wykonanie kary pozbawienia wolności wobec oskarżonego J. C. warunkowo zawiesił na okres próby 4 lat; V. na podstawie art. 72 § 2 kk zobowiązał solidarnie J. C., A. S. i M. N. do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz M. O. kwoty 1.500 złotych w terminie 3 miesięcy od uprawomocnienia się wyroku; VI. na podstawie art. 33 § 2 kk wymierzył wobec oskarżonych: J. C., A. S. i M. N. kary grzywny w rozmiarze po 80 stawek dziennych, określając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych; VII. zasądził od oskarżonych: J. C., A. S. i M. N. po 200 złotych tytułem kosztów postępowania, zwolnił od opłat od kar, zaś w pozostałym zakresie koszty przejął na rachunek Skarbu Państwa. Apelacje od tegoż wyroku wnieśli: obrońca oskarżonego J. C. i Prokurator Rejonowy w Siedlcach. Obrońca oskarżonego J. C., zaskarżając wyrok w całości na korzyść tego oskarżonego, zarzucił orzeczeniu błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że oskarżony ten brał udział w kradzieży, ponieważ pierwotnie na policji nie przyznał się do tego pomimo, że jak wyjaśnił, przed sądem wyjaśnienia pierwotnie były na nim wymuszone. Podnosząc ten zarzut obrońca oskarżonego J. C. wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Prokurator Rejonowy w Siedlcach na podstawie art. 425 § 1 i 2 kpk i art. 444 kpk zaskarżył to orzeczenie w części rozstrzygnięcia o karze i powołując się na treść art. 427 § 1 i 2 kpk i art. 438 pkt 1 kpk wyrokowi temu zarzucił obrazę prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 70 § 1 pkt 4 kk poprzez niewskazanie podstawy prawnej okresu warunkowego zawieszenia wymierzonej oskarżonym kary pozbawienia wolności. Podnosząc ten zarzut prokurator na podstawie art. 437 § 2 kpk wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez wskazanie art. 70 § 1 pkt 4 kk jako podstawy prawnej okresu warunkowego zawieszenia wymierzonej oskarżonym kary pozbawienia wolności. Na rozprawie odwoławczej oskarżony J. C. poparł apelację wniesioną przez obrońcę. Prokurator poparł apelację prokuratora z tym, że zarzucił obrazę art. 70 § 1 pkt 1 kk. Oskarżony M. N. wniósł o uniewinnienie. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja obrońcy oskarżonego J. C. jest oczywiście bezzasadna. Na uwzględnienie zasługiwał natomiast pisemny środek odwoławczy wniesiony przez prokuratora. Z tego względu oraz zważywszy na niezłożenie wniosku o sporządzenie pisemnych motywów wyroku Sądu odwoławczego przez obrońcę oskarżonego J. C. Sąd II instancji, mając na względzie treść art. 457 § 2 kpk, ogranicza uzasadnienie orzeczenia do ustosunkowania się do trafnego zarzutu zawartego w apelacji Prokuratora Rejonowego w Siedlcach z modyfikacją dokonaną przez oskarżyciela publicznego na rozprawie odwoławczej. Należy zgodzić się bowiem ze stanowiskiem prokuratora, iż Sąd orzekający wyrokując w niniejszej sprawie dopuścił się obrazy prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 70 § 1 pkt 1 kk, który to przepis pominął w podstawie prawnej rozstrzygnięcia o warunkowym zawieszeniu orzeczonych wobec wszystkich oskarżonych kar pozbawienia wolności. Powołany jako jedyny art. 69 § 1 i 2 kk wskazuje przesłanki, które muszą być zrealizowane, aby Sąd mógł zastosować środek probacyjny w postaci warunkowego zawieszenia kary. Niezbędne było również powołanie obok niego art. 70 kk, który wskazuje długość okresu próby. Przepis ten obliguje sąd, który orzeka o warunkowym zawieszeniu wykonania kary do wyznaczenia okresu próby, który w odniesieniu do wszystkich oskarżonych wynosić mógł od 2 lat do 5 lat - art. 70 § 1 pkt 1 kk i winien zostać powołany w podstawie prawnej wskazanego rozstrzygnięcia. Z tego względu zachodziła konieczność zmiany wyroku w ten sposób, że podstawę prawną orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania wobec wszystkich oskarżonych kar pozbawienia wolności należało uzupełnić o art. 70 § 1 pkt 1 kk. Mając na uwadze powyższe i na mocy art. 437 § 1 kpk i art. 456 kpk Sąd Okręgowy orzekł, jak w wyroku.