III AUa 555/13

Sygn. akt III AUa 555/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 września 2013 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Roman Skrzypek Sędziowie: SSA Urszula Kocyłowska SSA Alicja Podczaska (spr.) Protokolant st.sekr.sądowy M. Piekiełek po rozpoznaniu w dniu 25 września 2013 r. na rozprawie sprawy z wniosku B. W. i R. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w R. o składki ubezpieczeniowe na skutek apelacji wnioskodawców od wyroku Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 1 lutego 2013 r. sygn. akt IV U 225/12 u c h y l a zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach instancji odwoławczej. UZASADNIENIE Decyzją z dnia 5 grudnia 2011 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. na podstawie art. 108 § 1 i art. 115 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa w związku z art. 31 ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych stwierdził, że B. W., będąc wspólnikiem (...) jest odpowiedzialna wobec ZUS za zobowiązania spółki z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, FP i FGŚP za zatrudnionych pracowników i wspólników – D. S. oraz R. W. w łącznej kwocie 126 289,40 zł. Dalej organ rentowy wymienił wysokość poszczególnych należności i okresy, za które te należności powstały i ustalił, że B. W. ponosi solidarną odpowiedzialność z drugim wspólnikiem – R. W. i ze spółką za zaległości wynikające z jej działalności. Decyzją z tej samej daty i w oparciu o tę samą podstawę prawną Zakład Ubezpieczeń Społecznych stwierdził solidarną odpowiedzialność R. W. z pozostałymi wspólnikami tj. B. W. i ze spółką (...). za zaległości wynikające z jej działalności, z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, FP i FGŚP za zatrudnionych pracowników i wspólnika, tj. B. W. w kwocie 122 063,91 zł. W odwołaniu od powyższej decyzji wnioskodawczyni zakwestionowała wysokość ustalonych zaległości, w szczególności w zakresie ubezpieczenia zdrowotnego, ponieważ od początku 2006 r. zgłoszone zostało zawieszenie działalności gospodarczej, w związku z przebywaniem na zwolnieniu chorobowym i urlopie macierzyńskim. Dalej wnioskodawczyni podniosła, że nie ma podstaw do przypisania jej odpowiedzialności za nieopłacone składki D. S., skoro prowadziła ona odrębną działalność gospodarczą. Wysokość ustalonych zaległości została zakwestionowana także przez R. W.. Zarządzeniem z dnia 27 lutego 2012 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie połączył sprawy z odwołania B. W. i R. W. do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. W odpowiedzi na odwołania organ rentowy wniósł o ich oddalenie, podnosząc że wobec bezskuteczności postępowania egzekucyjnego zaszła konieczność skorzystania z subsydiarnej i solidarnej odpowiedzialności wspólników za zobowiązania spółki. Wyrokiem z dnia 1 lutego 2013 r., sygn. akt IV U 225/12 Sąd Okręgowy w Rzeszowie oddalił odwołania od obu decyzji. Sąd ustalił, że B. W. i D. S. w dniu 15 marca 1995 r. zawarły umowę spółki cywilnej (...), której celem było prowadzenie działalności gastronomicznej, w tym samym dniu zawarta została również umowa spółki pomiędzy B. W., a R. W. i kolejna pomiędzy K. S., A. B. i B. T.. Za nietrafne uznał Sąd I instancji zarzuty wnioskodawczyni podniesione w odwołaniu, niezależnie bowiem czy działalność gospodarcza była prowadzona, z samego faktu pozostawania wspólnikiem spółki cywilnej (...) wnioskodawczyni ponosi odpowiedzialność całym swoim majątkiem solidarnie ze spółką. Sąd Okręgowy wskazał, że wnioskodawczyni nie wykazała nieprawidłowości w wyliczeniach wysokości zaległych składek na ubezpieczenie społeczne. W ocenie Sądu wnioskodawcy nie wykazali, by zaistniały podstawy wyłączenia odpowiedzialności z art. 115 ust. 1 Ordynacji podatkowej. W apelacji od powyższego wyroku wnioskodawcy domagali się jego zmiany i uwzględnienia odwołania, względnie uchylenia tego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu. Apelujący zarzucili naruszenie przepisów postępowania, tj.: art. 477