Sygn. akt III AUa 1511/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 lutego 2016 r. Sąd Apelacyjny - III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: SSA Bożena Grubba Sędziowie: SSA Maria Sałańska - Szumakowicz (spr.) SSO del. Maria Ołtarzewska Protokolant: stażysta Anita Musijowska po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2016 r. w Gdańsku sprawy R. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. o emeryturę pomostową na skutek apelacji R. P. od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 czerwca 2015 r., sygn. akt VI U 3377/14 zmienia zaskarżony wyrok i przyznaje ubezpieczonemu R. P. prawo do emerytury pomostowej od dnia 01 czerwca 2014 r. SSA Maria Sałańska – Szumakowicz SSA Bożena Grubba SSO del. Maria Ołtarzewska Sygn. akt III AUa 1511/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 21 listopada 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. odmówił R. P. prawa do emerytury pomostowej. Odwołanie od powyższej decyzji złożył ubezpieczony, wnosząc o jej zmianę poprzez przyznanie mu prawa do emerytury pomostowej. W odpowiedzi na odwołanie pozwany wniósł o jego oddalenie. Wyrokiem z dnia 10 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych oddalił odwołanie. Uzasadniając swoje stanowisko Sąd wskazał, że R. P., urodzony (...), w dniu 23 czerwca 2014 r. złożył w organie rentowym wniosek o emeryturę pomostową. Organ rentowy zaskarżoną decyzją uwzględnił ubezpieczonemu okres pracy w warunkach szczególnych w wymiarze 19 lat, 3 miesięcy i 4 dni, łączny okres ubezpieczenia odwołującego wyniósł 43 lata, 9 miesięcy oraz 19 dni. Z dniem 31 sierpnia 2013 r. ubezpieczony rozwiązał stosunek pracy z ostatnim pracodawcą. Sporny w analizowanej sprawie pozostawał okres pracy ubezpieczonego od 1 stycznia 2009 r. do 28 lutego 2011 r. w Regionalnym Szpitalu (...) w G.. Sąd w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy ustalił, że wnioskodawca w wyżej wymienionym okresie, pracował na stanowisku sanitariusza (noszowego) w zespole ratownictwa medycznego. Ubezpieczony nie posiadał kwalifikacji ratownika medycznego. Ubezpieczony był zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy, nie miał w tym okresie dłuższych przerw w pracy, jak również nie korzystał z urlopów bezpłatnych. Sąd przy uwzględnieniu treści art. 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych zważył, że ubezpieczony nie spełnia przesłanek pozwalających na przyznanie mu emerytury pomostowej, głównie z uwagi na fakt, że po dniu 31 grudnia 2008 r. nie wykonywał pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3, a nadto nie posiada piętnastoletniego stażu pracy w szczególnych warunkach. Domaganie się przez ubezpieczonego uwzględnienia do stażu pracy w warunkach szczególnych okresu jego zatrudnienia w latach 2009 - 2011 nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach. Art. 3 ust. 1 powołanej ustawy stanowi bowiem, że prace w szczególnych warunkach to prace związane z czynnikami ryzyka, które z wiekiem mogą z dużym prawdopodobieństwem spowodować trwałe uszkodzenie zdrowia, wykonywane w szczególnych warunkach środowiska pracy, determinowanych siłami natury lub procesami technologicznymi, które mimo zastosowania środków profilaktyki technicznej, organizacyjnej i medycznej stawiają przed pracownikami wymagania przekraczające poziom ich możliwości, ograniczony w wyniku procesu starzenia się jeszcze przed osiągnięciem wieku emerytalnego, w stopniu utrudniającym ich pracę na dotychczasowym stanowisku; wykaz prac w szczególnych warunkach określa załącznik nr 1 do ustawy. Zgodnie z ust. 3 prace o szczególnym charakterze to prace wymagające szczególnej odpowiedzialności oraz szczególnej sprawności psychofizycznej, których możliwość należytego wykonywania w sposób niezagrażający bezpieczeństwu publicznemu, w tym zdrowiu lub życiu innych osób, zmniejsza się przed osiągnięciem wieku emerytalnego na skutek pogorszenia sprawności psychofizycznej, związanego z procesem starzenia się; wykaz prac o szczególnym charakterze określa załącznik nr 2 do ustawy. W obu załącznikach (do których odsyłają powyższe artykuły) nie wymieniono jako prac w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze prac sanitariusza. W załączniku nr 2 do ustawy o emeryturach pomostowych pod pozycją 18 wymieniono jedynie prace członków zespołów ratownictwa medycznego, zaś pod pozycją 9 - prace członków kierowców pojazdów uprzywilejowanych. Zgodnie natomiast z art. 36 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o państwowym ratownictwie medycznym (Dz. U. 2013, poz. 757 j.t.) w skład zespołu ratownictwa medycznego wchodzi lekarz, pielęgniarka i ratownik medyczny. Co prawda, zgodnie z regulacją prawną obowiązującą do 31 grudnia 2008 r. tj. zarządzeniem Ministra Zdrowia w sprawie prac wykonywanych w szczególnych warunkach w zakładach pracy resortu zdrowia i opieki społecznej w Dziale XII poz. 4a, pkt 5 i 6, pracę sanitariusza szpitalnego, noszowego zaliczano do tej kategorii prac, niemniej jednak w świetle obecnie obowiązujących przepisów, praca w charakterze sanitariusza (noszowego) nie może być kwalifikowana, jako praca w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wg art. 3 ust.l i 3 ustawy o emeryturach pomostowych. W przypadku ubezpieczonego nie znajduje również zastosowania art. 49 przedmiotowej ustawy, który jest regulacją szczególną w stosunku do tej, jaka wynika z art. 4 ustawy. Odstępstwo od zasady wynikającej z art. 4 pkt 6 ustawy (tzn. obowiązku wykonywania pracy w szczególnych warunkach po dniu 31 grudnia 2008 r.) zawężone jest jednak wyłącznie do tych ubezpieczonych, którzy na dzień 1 stycznia 2009 r. legitymują się okresem 15 lat pracy w warunkach szczególnych, ale wyłącznie w rozumieniu ustawy o emeryturach pomostowych. Nie wystarczy zatem wykazanie się na ten dzień wymaganym okresem pracy w warunkach szczególnych w rozumieniu art. 32 i 33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, albowiem konieczne jest także, aby praca ta była pracą w warunkach szczególnych w rozumieniu ustawy o emeryturach pomostowych (art. 49 pkt 3). Mając na uwadze powyższe, Sąd zważył, że choć ubezpieczony na dzień 1 stycznia 2009 r. legitymowałby się 15 - letnim stażem pracy w szczególnych warunkach, to jednak jest to praca, o której mowa w poprzednio obowiązujących przepisach. Nie posiada natomiast w tej dacie 15 -sto letniego stażu pracy o szczególnym charakterze w rozumieniu art. 3 ust. 3 ustawy, albowiem w myśl załącznika do ustawy o emeryturach pomostowych, pracą w warunkach szczególnych jest praca w zespole ratownictwa medycznego. Ustawa o państwowym ratownictwie medycznym nie wymienienia stanowiska sanitariusza (noszowego), stąd, w ocenie Sądu, nie można zaliczyć tego okresu do stażu pracy ubezpieczonego wykonywanej w warunkach szczególnych. Z tych względów Sąd Okręgowy, podzielając stanowisko organu rentowego na mocy art. 477 14 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji. Apelację od wyroku wywiódł wnioskodawca zaskarżając go w całości i zarzucając sprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego materiału dowodowego poprzez nieuwzględnienie do stażu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych okresu pracy ubezpieczonego w latach 2009-2011 oraz uznanie, że po 31 grudnia 2008 r. nie wykonywał pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie odwołania względnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Uzasadniając swoje stanowisko skarżący zaznaczył, że Sąd dokonując oceny okresu jego zatrudnienia od 1 stycznia 2009 r. do 28 lutego 2011 r. pominął wystawiony przez pracodawcę dokument z dnia 17 marca 2015 r., z którego wynika, że wnioskodawca pomimo tego, że nie posiadał kwalifikacji ratownika medycznego, to jednak został zatrudniony, jako sanitariusz w zespołach wyjazdowych ratownictwa medycznego. Pracodawca potwierdził zatem, że praca w zespołach pomocy doraźnej (...) na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. jest tożsama z pracą w zespołach ratownictwa medycznego ustawy o emeryturach pomostowych. A skoro tak, to wskazany okres zatrudnienia winien zostać uwzględniony przy ustalaniu prawa ubezpieczonego do żądanego świadczenia emerytalnego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje: Apelacja wnioskodawcy skutkowała zmianą zaskarżonego wyroku i przyznaniem mu prawa do emerytury pomostowej począwszy od 1 czerwca 2014 r. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie było prawo wnioskodawcy R. P. do emerytury pomostowej. Przypomnieć należy, że emerytury pomostowe - zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 748), zostały ustanowione dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r., zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, z wyjątkiem ubezpieczonych mających prawo do emerytury na warunkach określonych w art. 32, 33, 39, 40, 46, 50, 50a i 50e, 184 oraz w art. 88 ustawy, o której mowa w art.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.