i art.
a KPC).” W toku postępowania sądowego ubezpieczony został poddany badaniu przez biegłych lekarzy neurologa, kardiologa i chirurga-ortopedę. Sąd w oparciu o opinię biegłych stwierdził u odwołującego brak niezdolności do pracy jako jednej z niezbędnych przesłanek uzasadniających przyznanie prawa do renty. Stwierdzone schorzenia tj. zespół bolesnego barku lewego, objawy niedokrwienne kończyn dolnych, nadciśnienie tętnicze II stopnia ESC/ESH, zmiany zwyrodnieniowe odcinka lędźwiowego kręgosłupa z okresowym zespołem bólowym bez upośledzenia funkcji kręgosłupa nie uzasadniają uznania T. R. za nawet częściowo niezdolnego do pracy. Odwołujący jest zdolny do pracy zgodnie z kwalifikacjami jako pracownik fizyczny. Na podstawie przeprowadzonych badań oraz analizy dostarczonej dokumentacji w zakresie prezentowanych specjalizacji biegli uznali, że brak podstaw do orzeczenia długotrwałej niezdolności do pracy zgodnej z kwalifikacjami. Odwołujący zgłasza bóle pleców oraz bóle nóg podczas dłuższego chodzenia. W badaniu przedmiotowym stwierdza się podwyższone wartości ciśnienia tętniczego i bolesność przy ruchach biernych lewego stawu ramiennego bez znacznego stopnia ograniczenia ruchomości. Poza tym bez zmian patologicznych: próba R. ujemna, ruchomość kręgosłupa jest prawidłowa, objawy rozciągowe w kończynach górnych i dolnych są ujemne. Kończyny górne i dolne o symetrycznych obwodach bez cech zaników mięśniowych. Chód jest prawidłowy. Na obu kończynach dolnych stwierdzono oziębienie stóp z tętnem słabo wyczuwalnym, ale bez zaburzeń troficznych, chód wydolny. Nadciśnienie tętnicze pierwotne, łagodne, bez udokumentowanych istotnych zmian narządowych nie powoduje długotrwałej niezdolności do pracy. Bóle kręgosłupa lędźwiowego bez istotnego ograniczenia funkcji kręgosłupa, bez objawów korzeniowych, nie wpływają na ograniczenie sprawności ruchowej odwołującego. Badanie NMR odcinka lędźwiowego kręgosłupa wykonane w 2013 r. wykluczyło ucisk na korzenie nerwowe. Pod względem neurologicznym i kardiologicznym brak podstaw do orzeczenia długotrwałej niezdolności do pracy. Objawy niedokrwienne kończyn dolnych z uwagi na ich stopień zaawansowania nie uzasadnia orzeczenia długotrwałej niezdolności do pracy. Mając na uwadze całość obrazu klinicznego, dokumentację medyczną oraz analizę orzeczenia komisji lekarskiej ZUS nie stwierdza się u odwołującego na dzień wydania decyzji takiego stopnia dysfunkcji z przyczyn chirurgicznych, neurologicznych i kardiologicznych, który uzasadniałby orzeczenie niezdolności do pracy zarobkowej. Opinie biegłych lekarzy sądowych są zgodne z opinią Komisji Lekarskiej ZUS i dlatego też odwołanie od decyzji z dnia 23.06.2014 r. podlega oddaleniu. Pozostałych warunków z art. 57 ust. 1 ustawy organ rentowy nie kwestionował. Fakt, że odwołujący po wniesieniu odwołania i po negatywnych opiniach biegłych, w tym kardiologa, na rozprawie w dniu 31.03.2015 r. oświadczył, że w styczniu 2015 r. z powodu bólów w klatce piersiowej był hospitalizowany w Szpitalu w T., gdzie stwierdzono u niego miażdżycę, co miało miejsce po wydaniu zaskarżonej decyzji i wydaniu negatywnych opinii przez biegłych sądowych uzasadnia wystąpienie z nowym wnioskiem o przyznanie świadczenia (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12 stycznia 2012 r. II UK 79/11 LEX nr 1130387). Odwołujący przedłożył dokumentację dotyczącą tego pobytu organowi rentowemu wraz z nowym wnioskiem o rentę z dnia 03.02.2015 r. Z uwagi na powyższe brak było podstaw do zastosowania w niniejszej sprawie art.
k.p.c., bo w sprawie nie pojawiły się nowe okoliczności co do stanu zdrowia odwołującego. W niniejszym przypadku odwołujący nie spełnia przesłanek z art. 57 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. Nr 162, poz. 1118 z późn. zm.) i na podstawie art.
należało orzec jak w sentencji wyroku.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.