I C 634/15

Sygnatura akt I C 634/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 kwietnia 2016 roku Sąd Rejonowy w Ząbkowicach Śląskich I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSR Agnieszka Czyniewska Protokolant: Ewelina Potuszyńska po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2016 roku w Ząbkowicach Śląskich na rozprawie sprawy z powództwa (...) Bank S.A. we W. przeciwko F. F. o zapłatę kwoty 17.650.,23zł I. zasądza od pozwanego F. F. na rzecz powoda (...) Bank S.A. we W. kwotę 9.998,77zł (dziewięć tysięcy dziewięćset dziewięćdziesiąt osiem złotych siedemdziesiąt siedem groszy) z odsetkami: - od kwoty 477,45zł z ustawowymi odsetkami od dnia 12.06.2012r. do dnia 31.12.2015r. oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01.01.2016r. do dnia zapłaty; - od kwoty 477,45zł z ustawowymi odsetkami od dnia 12.07.2012r. do dnia 31.12.2015r. oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01.01.2016r. do dnia zapłaty; - od kwoty 477,45zł z ustawowymi odsetkami od dnia 11.08.2012r. do dnia 31.12.2015r. oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01.01.2016r. do dnia zapłaty; - od kwoty 477,45zł z ustawowymi odsetkami od dnia 12.09.2012r. do dnia 31.12.2015r. oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01.01.2016r. do dnia zapłaty; - od kwoty 477,45zł z ustawowymi odsetkami od dnia 12.10.2012r. do dnia 31.12.2015r. oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01.01.2016r. do dnia zapłaty; - od kwoty 477,45zł z ustawowymi odsetkami od dnia 10.11.2012r. do dnia 31.12.2015r. oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01.01.2016r. do dnia zapłaty; - od kwoty 477,45zł z ustawowymi odsetkami od dnia 12.12.2012r. do dnia 31.12.2015r. oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01.01.2016r. do dnia zapłaty; - od kwoty 477,45zł z ustawowymi odsetkami od dnia 12.01.2013r. do dnia 31.12.2015r. oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01.01.2016r. do dnia zapłaty; - od kwoty 477,45zł z ustawowymi odsetkami od dnia 12.02.2013r. do dnia 31.12.2015r. oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01.01.2016r. do dnia zapłaty; - od kwoty 477,45zł z ustawowymi odsetkami od dnia 12.03.2013r. do dnia 31.12.2015r. oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01.01.2016r. do dnia zapłaty; - od kwoty 477,45zł z ustawowymi odsetkami od dnia 12.04.2013r. do dnia 31.12.2015r. oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01.01.2016r. do dnia zapłaty; - od kwoty 477,45zł z ustawowymi odsetkami od dnia 11.05.2013r. do dnia 31.12.2015r. oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01.01.2016r. do dnia zapłaty; - od kwoty 477,45zł z ustawowymi odsetkami od dnia 12.06.2013r. do dnia 31.12.2015r. oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01.01.2016r. do dnia zapłaty; - od kwoty 477,45zł z ustawowymi odsetkami od dnia 12.07.2013r. do dnia 31.12.2015r. oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01.01.2016r. do dnia zapłaty; - od kwoty 477,45zł z ustawowymi odsetkami od dnia 10.08.2013r. do dnia 31.12.2015r. oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01.01.2016r. do dnia zapłaty; - od kwoty 477,45zł z ustawowymi odsetkami od dnia 12.09.2013r. do dnia 31.12.2015r. oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01.01.2016r. do dnia zapłaty; - od kwoty 477,45zł z ustawowymi odsetkami od dnia 12.10.2013r. do dnia 31.12.2015r. oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01.01.2016r. do dnia zapłaty; - od kwoty 477,45zł z ustawowymi odsetkami od dnia 09.11.2013r. do dnia 31.12.2015r. oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01.01.2016r. do dnia zapłaty; - od kwoty 477,45zł z ustawowymi odsetkami od dnia 12.12.2013r. do dnia 31.12.2015r. oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01.01.2016r. do dnia zapłaty; - od kwoty 477,45zł z ustawowymi odsetkami od dnia 11.01.2014r. do dnia 31.12.2015r. oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01.01.2016r. do dnia zapłaty; - od kwoty 449,77zł z ustawowymi odsetkami od dnia 12.02.2014r. do dnia 31.12.2015r. oraz ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 01.01.2016r. do dnia zapłaty; II. w pozostałej części powództwo oddala; III. zasądza od pozwanego F. F. na rzecz powoda (...) Bank S.A. we W. kwotę 784,52zł tytułem zwrotu kosztów procesu. I C 634/15 UZASADNIENIE Powód (...) Bank S.A. we W. wniósł o zasądzenie od pozwanego F. F. kwoty 17.650,23 zł. W uzasadnieniu wniosku powód podniósł, że spadkodawcy M. C. został. przyznany kredyt. W dniu 6.10.2009r., spadkodawca zmarł . W następstwie przeprowadzonego postępowania spadkowego spadek nabył pozwany F. F.. W dniu 5.06.2015r., Sąd Rejonowy w Ząbkowicach Śląskich nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym nakazał pozwanemu aby zapłacił na rzecz powoda kwotę 17.650,23 zł., z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwoty 16.910,52 zł., od dnia 28.05.2015r., do dnia i zapłaty oraz kwotę 220,75 zł., tytułem kosztów opłaty sądowej. Pozwany F. F. wniósł sprzeciw od powyższego nakazu zapłaty w którym wniósł o oddalenie powództwa. Podniósł, że w pozwie brak jest podstaw do zweryfikowania żądania powoda. Podniósł też zarzut przedawnienia roszczenia. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 11.02.2009r., A. C. zawarł z pozwanym (...) Bank S.A. we W. umowę pożyczki w wysokości 20.749,94 zł. Pożyczka miała być spłacona w 60 ratach miesięcznych począwszy od 11.03.2009r., do dnia 11.02.2014r. Na rzecz A. C. została przekazana kwota 16.174,66zł. ( dowód: - umowa pożyczki k. 7-14). A. C. nie spłacił powyższej pożyczki. Jego zadłużenie z tego tytułu wynosiło 17.650,23 zł. Na powyższe zadłużenie składają się: - kwota 16.910,52 zł.,z tytułu niespłaconej należności głównej; - kwota 691,71 zł., z tytułu odsetek umownych - kwota 48 zł., z tytułu kosztów i prowizji. ( dowód: - wyciąg z ksiąg bankowych k. 17). A. C. zmarł w dniu 6 października 2009r. Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2010r., Sąd Rejonowy w Ząbkowicach Śląskich stwierdził, ze spadek po zmarłym w dniu 6.10.2009r., A. C. na podstawie testamentu notarialnego nabył jego wnuk F. F.. ( dowód: - akta Sądu Rejonowego w Ząbkowicach Śl., sygn. akt I Ns 128/10). Sąd zważył: Powództwo zasługuje na częściowe uwzględnienie. Strona powodowa swoje roszczenie wywodziła z zawartej przez A. M. umowy pożyczki, która to wierzytelność następnie z uwagi na nabycie spadku po A. C. przeszła na pozwanego F. F.. W ocenie Sądu roszczenie strony powodowej w sprawie zostało wykazane, gdyż znajduje potwierdzenie w zebranym w sprawie materiale dowodowym. W toku postępowania strona powodowa przedłożyła zawartą w dniu 11.02.2009r. z A. C. umowę pożyczki oraz dowód przekazania na rzecz A. C. kwoty 16.174,66zł. Potwierdzeniem istnienia zobowiązania pozwanej jest wyciąg z ksiąg (...) Banku S.A. we W.. Zgodnie z art.

1. ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz.U.2015.128) księgi rachunkowe banków i sporządzone na ich podstawie wyciągi oraz inne oświadczenia podpisane przez osoby upoważnione do składania oświadczeń w zakresie praw i obowiązków majątkowych banków i opatrzone pieczęcią banku, jak również sporządzone w ten sposób pokwitowania odbioru należności mają moc prawną dokumentów urzędowych w odniesieniu do praw i obowiązków wynikających z czynności bankowych oraz ustanowionych na rzecz banku zabezpieczeń i mogą stanowić podstawę do dokonania wpisów w księgach wieczystych. Z okoliczności sprawy wynika, że przedłożony przez powoda wyciąg z ksiąg bankowych został podpisany przez pełnomocnika powoda a wiec przez osobą uprawniona do składania oświadczeń woli w zakresie praw i obowiązków majątkowych banku. Uznać wiec należy, że wyciąg z ksiąg banku - wbrew twierdzeniom pozwanego- ma charakter dokumentu dającego podstawę do przyjęcia, ze stronie powodowej przysługiwały względem A. C. prawa o których mowa w pozwie. Z tych tez powodów nie zasługują na uwzględnienia twierdzenia strony pozwanej, że roszczenie wskazane w pozwie nie zostało udowodnione. W tym miejscu zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 232 k.p.c. to trony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Przewidziana w art. 232 zdanie drugie możliwość przeprowadzenia przez sąd dowodu niewskazanego przez strony stanowi wyjątek. Oznacza to, że Sąd nie ma obowiązku dążenia do wszechstronnego zbadania wszystkich okoliczności danej sprawy oraz nie jest zobowiązany do zarządzenia dochodzenia w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron i wykrycia środków dowodowych pozwalających na ich udowodnienie. Nie ma też obowiązku przeprowadzenia z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 232 k.p.c.). Obowiązek przedstawiania dowodów spoczywa bowiem na stronach (art. 3 k.p.c.). Ciężar udowodnienia faktów mających dla rozstrzygnięcia sprawy istotne znaczenie obciąża tę stronę, która wywodzi z nich określone skutki prawne (art. 6 k.c.). Strona, która nie przedstawi dowodów na poparcie swoich twierdzeń, ponosi ryzyko niekorzystnego dla siebie rozstrzygnięcia. Strona pozwana reprezentowana była w procesie przez profesjonalnego pełnomocnika, Jeżeli wiec pozwany posiadał jakieś dowody w przedmiocie nieistnienia zobowiązania powoda lub istnienia go w innym zakresie niż wskazywał powód winien był te dowody przedłożyć przed sądem. W przeciwnym razie prowadził proces na własne ryzyko. Powód podniósł, że pożyczkobiorca uregulował część zobowiązania. Jednakże nie wskazał jaka miałaby być ta część zobowiązania, nie wskazał które raty zostały przez A. C. uregulowane, nie przedłożył też na tę okoliczność żądnych dowodów. Wobec tego jego twierdzenia w tym względzie należało uznać za gołosłowne. Sąd uznał natomiast a zasadny podniesiony przez stronę pozwaną zarzut częściowego przedawnienia roszczenia. Ogólna zasada wyrażona w art. 118 k.c. mówi, że jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi dziesięć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Doktryna i orzecznictwo ustaliły, że termin przedawnienia roszczeń banku wynikających z kredytu bankowego cechuje ten krótszy, trzyletni termin przedawnienia. Wynika to z faktu, że roszczenie banku dotyczące zwrotu kredytu bankowego wynika z prowadzonej przez bank działalności gospodarczej. Sytuacja taka dotyczy również sytuacji, gdy kredytobiorcą jest konsument. Początek biegu terminu przedawnienia określa art. 120 §1 k.c. zgodnie z którym bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 29.04.2009r. (II CSK 625/08) roszczenie jest wymagalne, gdy minął termin jego płatności. Jeżeli więc zaprzestano spłaty kredytu to termin przedawnienia dla każdej raty biegnie osobno i należy go liczyć od dnia w którym każda rata stała się wymagalna. Biorąc to pod uwagę uznać należy, że nastąpiło przedawnienie roszczenia ci do rat, których termin płatności upłynął przed dniem 3.06.2015r ( data wniesienia pozwu do sądu). Sąd nie uwzględnił zarzutu strony powodowej, że przedawnieniu mogły ulec tylko raty numer 1-
2. (k. 12-13), z uwagi na przerwę biegu przedawnienia z uwagi na podjęcie przez powoda czynności sądowych polegających na złożeniu wniosku o doręczenie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku. Zgodnie z art. 123 §1 pkt 1 k.p.c. bieg przedawnienia przerywa się przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia. Czynnościami więc, które powodują przerwę biegu przedawnienia są czynności przedsięwzięte bezpośrednio w celu dochodzenia, ustalenia, zaspokojenia, zabezpieczenia roszczenia. Dochodzenie roszczenia oznacza zwrócenie się uprawnionego (wierzyciela) do organu orzekającego o udzielenie ochrony w postaci zastosowania sankcji cywilnoprawnej. Takiego charakteru nie ma zwrócenie się do sądu o przesłanie odpisu postanowienia. Jest nim natomiast wniesienie powództwa o zapłatę. Z tych też powodów Sąd uznał za zasadny zarzut przedawnienia w stosunku do rat, których termin płatności przypadał przed datą wniesienia pozwu w niniejszej sprawy tj w stosunku do rat od 1 do 39 wymienionych w harmonogramie spłat ( k 12-13). Przedawnienie dotyczy również odsetek od powyższych rat. W orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że roszczenie o odsetki za opóźnienie przedawnia się najpóźniej z chwilą przedawnienia się roszczenia głównego (por. orzeczenie SN z dnia 26.01.2005 r., III CZP 42/04, OSNC 2005/9/149; orz. SA w K. z dnia 17.02.2003 r., I ACa 846/02, LEX nr 83739) . Podniesienie zarzutu przedawnienia nie było w realiach niniejszej sprawy sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Instytucja przedawnienia służy również ochronie dłużnika, by „nie pozostawał on w długotrwałej niepewności” (wyrok SA w Łodzi z dnia 23 kwietnia 2014 r., LEX nr 1458942).Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 100 k.p.c, . biorąc pod uwagę stopień uwzględnienia roszczeń powoda. Powód wygrał spór w 56% ( żądanie wynosiło 17.650,23 zł., roszczenie uwzględniono do kwoty 9.998,72 zł.). Powodowi należy się więc zwrot 56 % kosztów zastępstwa procesowego, opłaty od pozwu, tj kwota 1.848zł. Obowiązany jest natomiast ponieść na rzecz strony pozwanej zwrot kosztów procesu w wysokości 1.063,48 zł. Ostatecznie wiec na rzecz strony powodowej zasądzono kwotę 784,52 zł. Biorąc to pod uwagę Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.