IV U 271/15

Sygn. akt IV U 271/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 kwietnia 2016 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Grażyna Giżewska-Rozmus Protokolant: st. sekr. sądowy Joanna Racis po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2016 r. w Olsztynie sprawy M. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o świadczenie rehabilitacyjne na skutek odwołania M. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 23 lutego 2015 r., nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję i przyznanie odwołującemu po dniu 22.02.2015r. prawo do świadczenia rehabilitacyjnego na okres 3 miesięcy . Sygn. akt IV U 271/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 23.02.2015r. - Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. odmówił M. M. prawa do świadczenia rehabilitacyjnego po dniu 22.02.2015r.. Ubezpieczony M. M. wniósł odwołanie od powyższej decyzji ZUS O/O. odmawiającej mu prawa do świadczenia rehabilitacyjnego domagać się jej zmiany i przyznania świadczenia rehabilitacyjnego. W uzasadnieniu wskazał, iż Komisja Lekarska ZUS nie przeprowadziła żadnych szczegółowych badań i nie zapoznała się z dokumentacją medyczną podczas gdy odwołujący cierpi na szereg schorzeń. W odpowiedzi na odwołanie ZUS O/O. wniósł o jego oddalenie podnosząc, iż orzeczeniem komisji lekarskiej ZUS z dnia 17.02.2015r. ubezpieczony nie został uznany za osobę niezdolną do pracy i tym samym sporne świadczenie nie może zostać mu przyznane. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ubezpieczony od 27.08.2014r. do 22.02.2015r. pobierał świadczenie rehabilitacyjne. Decyzją z dnia 23.02.2015r. - Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. odmówił M. M. prawa do świadczenia rehabilitacyjnego po dniu 22.02.2015r.. (dowód: akt ZUS O/O. plik orzeczniczy- k. 1-12) Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego neurologa i kardiologa na okoliczność ustalenia, czy ubezpieczony był zdolny do pracy po dniu 22.02.2015r., a jeśli tak to co na to konkretnie wskazuje. W przypadku uznania, iż po 22.02.2015r. ubezpieczony nie był zdolny do pracy, należało wskazać czy w terminie 12 miesięcy (licząc od dnia 27.08.2014r., kiedy to przyznano ubezpieczonemu prawo do świadczenia rehabilitacyjnego) - dalsze jego leczenie i rehabilitacja lecznicza rokowały odzyskanie zdolności do pracy (biegli mieli wskazać - do kiedy ewentualne leczenie i rehabilitacja lecznicza powinny trwać). Powołany przez Sąd biegły lekarz neurolog stwierdził w swej opinii, na podstawie dokumentacji i po przebadaniu odwołującego, wykazaną radiologicznie zmianę dyskopatyczną w odcinku szyjnym kręgosłupa. Nie stwierdził obiektywnych objawów uszkodzenia struktur układu nerwowego. W dostępnej dokumentacji brak informacji aby powód był leczony z powodu chorób układu nerwowego. W ocenie biegłego powód nie ma schorzeń układu nerwowego i brak jest przeciwwskazań do podjęcia pracy po 22.02.2015r. . W opinii uzupełniającej biegły podtrzymał swoje stanowisko. Lekarz kardiolog w sporządzonej, na podstawie dokumentacji oraz po badaniu przedmiotowym i podmiotowym, opinii stwierdził, iż po 22.02.2015r. odwołujący nie był zdolny do pracy i zgodził się z Lekarzem Orzecznikiem ZUS, który ustalił uprawnienia do świadczenia rehabilitacyjnego na okres 3 miesięcy. Badany jest osobą po przebytym zawale serca, przebył rehabilitację kardiologiczną w okresie od 08.01.2015r. do 10.02.2015r.. W epikryzie zaznaczono potrzebę kontynuacji wyuczonych w oddziale ćwiczeń. W opinii biegłego okres 3 miesięcy po 22.02.2015r. był okresem optymalnym do zakończenia rehabilitacji celem pełnego powrotu do aktywności zawodowej. W opinii uzupełniającej biegły podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w opinii głównej wskazują, iż osoba po przebytym zawale serca powinna odbyć rehabilitację kardiologiczną, a czas jej trwania bywa różny i czasami przekracza okres trwania zasiłku chorobowego. Kierując się dobrem pacjenta oraz jego szansą na powrót do ponownej aktywności zawodowej ( co miało miejsce) w opinii biegłego istniały okoliczności uzasadniające wydłużenie okresu rehabilitacji o 3 miesiące. (dowód: opinie biegłych k:65-66, 81, 83-84, 97, dokumentacja medyczna k. 10-54v, 72-74) Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. Nr 60, poz.636 ze zm.) - osobie, która po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolna do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja rokują odzyskanie zdolności do pracy przysługuje świadczenie rehabilitacyjne na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy. Przypomnieć należy, iż odwołujący z uwagi na swój stan zdrowia pobierał zasiłek chorobowy, a następnie w okresie od dnia 27.08.2014r. do 22.02.2015r. pobierał świadczenie rehabilitacyjne. W tym stanie rzeczy należało ustalić, czy odwołujący był zdolny do pracy po dniu 22.02.2015r. , a jeśli tak to co na to konkretnie wskazuje. W przypadku uznania, iż po tej dacie ubezpieczony nie był zdolny do pracy, należało wskazać czy w terminie 12 miesięcy (licząc od dnia 27.08.2014r., kiedy to przyznano ubezpieczonemu prawo do świadczenia rehabilitacyjnego) - dalsze jego leczenie i rehabilitacja lecznicza rokowały odzyskanie zdolności do pracy. Dla rozważenia rzeczywistego stanu zdrowia odwołującego pierwszoplanowe znaczenie miała opinia biegłego lekarza. W niniejszej sprawie, Sąd dopuścił dowód z opinii biegłego lekarza neurologa i kardiologa. Jak wynika z treści opinii biegłego neurologa, z przyczyn neurologicznych, odwołujący nie spełniał przesłanek przedłużenia świadczenia rehabilitacyjnego. Jednakże w sprawie opinię wydawał także biegły kardiolog. Biegły ten w sposób dokładny i jednoznaczny opisał mechanizm leczenia pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego. Wskazał także na cel i przebieg rehabilitacji kardiologicznej. Jednoznacznie , zarówno w opinii głównej, jak i uzupełniającej sporządzonej po wniesieniu zarzutów przez ZUS, stwierdził, iż zasadne było przedłużenie świadczenia rehabilitacyjnego na okres 3 miesięcy po dniu 22.02.2015r. Sąd uznał, że opinia ta jest jasna i pełna dlatego też oparł się na jej brzmieniu podejmując rozstrzygnięcie w sprawie. Należy nadto wskazać, iż ZUS złożył ponowne zastrzeżenia do przedmiotowej opinii biegłego kardiologa. Nie mniej jednak - sam fakt niezadowolenia strony z treści sporządzonych przez biegłych opinii nie uzasadnia powołania kolejnych zespołów biegłych (por. uzasadnienie wyroku SN z dnia 19.01.2000 I PKN 488/99 OSNP 2001/11/375, wyrok SN z 5 listopada 1974 r, I CR 562/74 oraz wyrok SN z dnia 21 listopada 1974 r., II CR 638/74, OSPiKA nr 5, poz. 108). W tym stanie rzeczy na podstawie art. 477 14 § 2 kpc w zw. z cytowanymi przepisami należało orzec jak w sentencji – przyznając odwołującemu prawo do świadczenia rehabilitacyjnego po dniu 22.02.2015r. na okres 3 miesięcy. SSR G. Giżewska-Rozmus