IV U 541/14

Sygn. akt IV U 541/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 lutego 2016 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSR Grażyna Giżewska Rozmus Protokolant: st. sekr. sądowy Danuta Zakrzewska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2016 r. w Olsztynie sprawy I. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o odszkodowanie z tytułu wypadku przy pracy na skutek odwołania I. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 30 maja 2014 r. nr (...)- (...) I zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje odwołującemu I. S. prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy w dniu 17 sierpnia 2013r. w związku z trwałym uszczerbkiem na zdrowiu w wysokości 36%; II zasądza od organu rentowego na rzecz odwołującego kwotę 60 (sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt IV U 541/14 UZASADNIENIE I. S. wniósł odwołanie od decyzji ZUS Oddział w O. Inspektorat w S. z dnia 30 maja 2014 r. nr (...)- (...), którą odmówiono mu prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy w dniu 17 sierpnia 2013 r. Wnioskodawca zaskarżonej decyzji zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, ze skarżący nie zakończył jeszcze leczenia, podczas gdy leczenie to dobiegło już końca, w związku z czym istnieją przesłanki do przyznania skarżącemu jednorazowego odszkodowania. Wobec powyższego wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i stwierdzenie, że przysługuje mu prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy w dniu 17 sierpnia 2013 r. i ustalenie odszkodowania w odpowiedniej wysokości. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł początkowo o jego oddalenie wskazując, że ubezpieczony do wniosku o jednorazowe odszkodowanie nie dołączył dokumentacji dotyczącej zakończenia leczenia, zaś ze zgromadzonej do czasu wydania decyzji dokumentacji wynikało, że leczenie nie zostało zakończone. Wobec tego organ odstąpił od orzekania o ustaleniu procentowego uszczerbku na zdrowiu. W toku postępowania, po wydaniu przez biegłego lekarza sądowego opinii datowanej na 25 września 2015 r., organ rentowy wniósł o uchylenie decyzji, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi rentowemu i umorzenie postępowania. W ocenie organu zawarta w ww. opinii informacja o braku u wnioskodawcy wskazań co do usunięcia materiału zespalającego stanowi nowy dowód w sprawie. Sąd Rejonowy ustalił, co następuje: W dniu 17 sierpnia 2013 r. I. S. uległ wypadkowi przy pracy. (bezsporne, potwierdzone: protokół ustalenia okoliczności wypadku k. 2-5, notatka kolegialna organu rentowego k.15 - w aktach organu rentowego plik III) I. S. w wyniku wypadku doznał dysfunkcji palca V ręki lewej. Wymieniony doznał także niestabilnego złamania kręgu C2. Leczony był operacyjnie ze stabilizacją potyliczno-szyjną. Charakter złamania wymagał wysokiej stabilizacji co skutkuje praktycznie całkowitym usztywnieniem odcinka szyjnego kręgosłupa. Leczenie I. S. zostało zakończone w dniu 16 kwietnia 2014 r. Nie ma wskazań do usunięcia zespolenia metalowego a stan miejscowy jest utrwalony. Usunięcie stabilizacji mogłoby skutkować zaostrzeniem dolegliwości bólowych z naruszeniem zbliznowaciałych struktur więzadłowo-torebkowo-kostnych. Między datą 16 kwietnia 2014 r. a datą 18 czerwca 2014 r. nie miało miejsce żadne zdarzenie medyczne, które zmieniło by stan kliniczny wymienionego. W wyniku wypadku I. S. doznał łącznie 36 % uszczerbku na zdrowiu. Na powyższy uszczerbek składa się 35 % z tytułu uszkodzenia kręgosłupa w odcinku szyjnym i jego całkowite zesztywnienie oraz 1 % za uszkodzenie w obrębie palca V lewego powodujące ograniczenie funkcji palca. (dowód: opinia biegłego z zakresu traumatologii i narządów ruchu k. 77, opinia uzupełniająca k. 84, dokumentacja medyczna - w aktach organu rentowego, częściowo opinia i opinia uzupełniająca biegłych z zakresu neurologii, chirurgii urazowej k. 32-33, 55) W dniu 16 kwietnia 2014 r. specjalista ortopeda traumatolog wydał I. S. zaświadczenie o stanie zdrowia, w którym wskazał, że leczenie zakończono. Wymienionemu zostało także wydane zaświadczenie lekarskie o zakończonym leczeniu. Z załączonego do ww. zaświadczeń wydruku historii wizyt I. S. w Poradni Ortopedycznej wynika, iż leczenie zakończono. Przedmiotowe pisma zostały doręczone organowi rentowemu w dniu 17 kwietnia 2014 r. (dowód: zaświadczenie z dnia 16 kwietnia 2014 r. k. 19, zaświadczenie lekarskie k.20, wydruk z historii wizyt k. 21- w aktach organu rentowego plik I ) W dniu 17 kwietnia 2014 r. I. S. złożył wniosek o przyznanie mu jednorazowego odszkodowania związanego z przebytym wypadkiem przy pracy. Przedmiotowy wniosek organ rentowy przedłożył do wydziału orzecznictwa lekarskiego. W dniu 22 maja 2014 r. lekarz orzecznik ZUS wydał zalecenie, aby odstąpić od orzeczenia i wezwać wnioskodawcę na badanie po zakończeniu leczenia. Decyzją z dnia 30 maja 2014 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił I. S. prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy w dniu 17 sierpnia 2013 r. W uzasadnieniu organ rentowy, powołując stosowne przepisy ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych, podał, iż jak wynika z akt, wnioskodawca nie zakończył leczenia i rehabilitacji, wobec czego wniosek o jednorazowe odszkodowanie załatwiono decyzją odmowną. (bezsporne, potwierdzone: wniosek z dnia 17.04.2014 r. k. 17, wniosek o wydanie orzeczenia k.19, decyzja ZUS z dnia 30 maja 2014 r. k. 20 – w aktach organu rentowego plik (...)) Z wydruku historii wizyty I. S. z dnia 18 czerwca 2015 r. odbytej w Niepublicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej (...) sp. z o.o. w O. wynika, iż u pacjenta zakończono leczenie i nie ma wskazań do usuwania stabilizatora. (dowód: wydruk z historii wizyt k. 43) Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, których wiarygodności i prawdziwości nie kwestionowała żadna ze stron, a i Sąd nie znalazł podstaw by czynić to z urzędu. Sąd dał wiarę sporządzonej na potrzeby postępowania opinii (w tym opinii uzupełniające) biegłego z zakresu traumatologii i narządów ruchu. Przedmiotowa opinia jest pełna (udziela odpowiedzi na wszystkie postawione biegłemu pytania), jasna (w sposób zrozumiały wskazuje uzasadnienie wniosków końcowych), a przez to merytorycznie zasadna. W opinii biegły w sposób klarowny opisał tok myślowy, poparty odpowiednimi dowodami, który doprowadził go do ostatecznych wniosków sformułowanych w opinii. Wywód biegłego jest logiczny, jasny i znajduje oparcie w jego fachowej wiedzy. Organ rentowy odwołując się do treści ww. opinii wskazał, że wynika z niej, iż leczenie ubezpieczonego zostało zakończone w dniu 18 czerwca 2014 r., co zdaniem ZUSu w świetle zaskarżonej decyzji stanowi nową okoliczność i jest podstawą do uchylenia decyzji, przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi rentowemu i umorzeniu postępowania. Początkowo biegły w istocie wskazał, że leczenie I. S. zostało zakończone 18 czerwca 2014 r. W opinii uzupełniającej podał jednak, (odwołując się do dokumentacji medycznej), że za doktorem B. (operującym wnioskodawcę) przyjął datę zakończenia leczenia na 18 czerwca 2014 r., choć równie dobrze przyjąć można jako datę zakończenia leczenia dzień 16 kwietnia 2014 r. Biegły w sposób klarowny uzasadnił, co stoi za taką konstatacją, wskazując, że między tymi dwiema datami nie miało miejsce żadne zdarzenie medyczne, które by zmieniło stan kliniczny I. S.. Wniosków płynących z opinii uzupełniającej wydaje się nie zauważać organ rentowy, który mimo stwierdzeń zawartych w opinii biegłego wciąż wnioskował o uchylenie decyzji, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi rentowemu i umorzenie postępowania (k. 98-99). Reasumując, opinia biegłego sporządzona została w sposób kompleksowy po przeanalizowaniu całokształtu materiału dowodowego jaki biegły miał do dyspozycji, czemu dał wyraz we wnioskach odnosząc się w sposób wyczerpujący do każdego z postawionych mu pytań. W opinii uzupełniającej w sposób klarowny wyjaśnił przyczyny, dla których już w dacie 16 kwietnia 2014 r. można mówić o zakończeniu leczenia I. S.. Dodatkowo w tym miejscu odnosząc się do oceny wiarygodności opinii biegłego traumatologa, wskazać należy, że biegły przy ustalaniu stopnia uszczerbku na zdrowiu ubezpieczonego kierował się tabelą, stanowiącą załącznik do obowiązującego w tej mierze rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 grudnia 2002 roku w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania (Dz. U. Nr 234, poz. 1974 ze zm.). Sąd odmówił wiarygodności opinii sporządzonej przez biegłych z zakresu neurologii i specjalisty chirurgii urazowej, ortopedii w części dotyczącej uszczerbku na zdrowiu w zakresie dotyczącym urazu kręgosłupa jakiego doznał ubezpieczony oraz w zakresie daty zakończenia leczenia I. S. w tym zakresie. Przedmiotowa opinia w opisanej części nie była pełna i nie odnosiła się do zasadniczej kwestii, tj. wydanego w dniu 16 kwietnia 2014 r. i 18 czerwca 2014 r. zaświadczenia o zakończeniu leczenia ubezpieczonego oraz do braku wskazania co do usunięcia stabilizatora. Na podzielenie zasługiwała jednakże ta część opinii, w której biegli stwierdzili 1% uszczerbek na zdrowiu w zakresie dotyczącym obrażenia palca V lewej ręki. Przechodząc do meritum, wskazać należy, że Sąd nie uwzględnił złożonego przez organ rentowy wniosku o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi rentowemu oraz o umorzenie postępowania. Wniosek organu rentowego oparty był na dyspozycji art. 477