Sygn. akt II Ka 607/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 marca 2016 r. Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Jaszczuk (spr.) Sędziowie: SSO Mariola Krajewska - Sińczuk SSO Teresa Zawiślak Protokolant: st.sekr.sądowy Marzena Głuchowska przy udziale Prokuratora Bożeny Grochowskiej-Małek po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2016 r. sprawy P. H. oskarżonego o przestępstwo z art. 244 kk w zw. z art. 31 § 2 kk na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 20 sierpnia 2015 r. sygn. akt II K 316/15 wyrok utrzymuje w mocy; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Zespołu Adwokackiego nr (...) w S. 516,60 zł (w tym 96,60 zł podatku VAT) tytułem obrony z urzędu sprawowanej przez adw. A. M. w postępowaniu odwoławczym; zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze stwierdzając, że wydatki tego postępowania ponosi Skarb Państwa. Sygn. akt II Ka 607/15 UZASADNIENIE P. H. został oskarżony o to, że: w dniu 26 marca 2015 r. w miejscowości K., gm. Z. woj. (...), prowadził samochód m-ki F. (...) o nr rej. (...) w ruchu lądowym przez co nie zastosował się do orzeczonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 11 września 2012 r. sygn.. akt II K 436/12 zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres siedmiu lat przy czym zdolność do rozpoznania znaczenia czynu oraz zdolność do pokierowania swoim postępowaniem miał ograniczoną w stopniu znacznym, to jest o czyn z art. 244 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. Sąd Rejonowy w Siedlcach wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2015 r. oskarżonego P. H. uznał za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu wyczerpującego dyspozycję art. 244 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. i za to: I. na podstawie art. 244 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. skazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 1 k.k. (w brzmieniu sprzed wejścia w życie ustawy z dnia z dnia 20 lutego 2015 r. DZ.U. z 2015 r. poz. 396) w zw. z art. 4 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił oskarżonemu na okres próby lat 3; III. na podstawie art. 71 § 1 k.k. (w brzmieniu sprzed wejścia w życie ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. DZ.U. z 2015 r. poz. 396) w zw. z art. 4 § 1 k.k. orzekł wobec oskarżonego grzywnę w rozmiarze 70 stawek dziennych ustalając na podstawie art. 33 § 3 k.k. wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10,00 złotych każda z nich; IV. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej w S. adw. A. M. kwotę 516,60 w tym kwotę 96,60 podatku od towarów i usług tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu pełnioną przez tę adwokat; V. zasadził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 390,00 złotych tytułem części kosztów sądowych, w tym obciążył go opłatą w kwocie 190,00 złotych. Apelację od wyroku Sądu I instancji wniósł oskarżony P. H. wskazując, iż z uwagi na operację, którą przebył w 2014 r. nie jest obecnie w stanie rozpoznać znaczenia swoich czynów i nie ma możliwości świadomego pokierowania swoim postępowaniem. W treści apelacji skarżący zawarł wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Siedlcach. W toku rozprawy apelacyjnej obrońca oskarżonego stwierdził, że apelacja dotyczy faktu odnoszącego się do braku wyrażenia właściwej zgody na wniosek o skazanie, bo oskarżony nie rozumiał tej czynności, dlatego wniósł o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Obrońca wniósł także o zasądzenie kosztów sprawowanej z urzędu, gdyż wynagrodzenie nie zostało uiszczone ani w całości ani w części. Oskarżony oświadczył, że w dniu rozprawy wie czym jest wniosek o skazanie, natomiast poprzednio tego nie wiedział, nie wiedział co się z nim dzieje. Oskarżony poparł apelację w całości i wniósł uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Prokurator wniósł o nieuwzględnienie apelacji i utrzymanie zaskarżonego wyroku w mocy. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Apelacja oskarżonego wobec niezasadności zarzutu w niej podniesionego nie zasługiwała na uwzględnienie i nie mogła spowodować skutku w postaci uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Na wstępie należy zaznaczyć, iż Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie w trybie art. 335 § 1 k.p.k. w zw. z art. 343 k.p.k. i ujawnił cały, zgromadzony w postępowaniu przygotowawczym materiał dowodowy, który następnie poddał trafnej analizie, a na tej podstawie wyprowadził słuszne wnioski, zarówno co do winy oskarżonego w zakresie przypisanego mu przestępstwa, jak i subsumcji prawnej jego zachowania pod wskazane przepisy prawne. Wyprowadzone, zatem na tej podstawie stanowisko Sądu I instancji korzysta z ochrony przewidzianej w art. 7 k.p.k. Nie można zgodzić się z zarzutem apelującego, iż nie rozumiał on znaczenia instytucji dobrowolnego poddania się karze wskazanej w art. 335 § 1 k.k. Zwrócić należy uwagę na fakt, że to sam oskarżony, nie będąc kierowanym przez żaden inny podmiot, wystąpił z wnioskiem o wydanie wyroku, co przemawia za uznaniem, że z uwagi na uprzednią karalność, instytucja ta była mu już wcześniej znana i miał świadomość jakie konsekwencje niesie za sobą jej zastosowanie. Ponadto, jak wynika z akt sprawy, na etapie postępowania sądowego, oskarżony P. H. posiadał już wyznaczonego obrońcę, który był obecny na posiedzeniu w przedmiocie wniosku o wydanie wyroku skazującego w trybie art. 335 § 1 k.p.k. Obrońca ten nie tylko nie zakwestionował wniosku oskarżonego, ale także go poparł. Z uwagi na powyższe, Sąd Okręgowy uznał, że apelacja wniesiona przez oskarżonego jest niezasadna. Jednocześnie stwierdzić należy, że w ocenie Sądu Odwoławczego, w niniejszej sprawie nie zaistniały przyczyny wskazane w art. 439 k.p.k. i art. 440 k.p.k., które uzasadniałyby uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd Okręgowy na mocy § 4 i § 17 ust. 1 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. (Dz. U. z dn. 5.11.2015r. poz. 1801) zasądził na rzecz Zespołu Adwokackiego nr (...) w S. kwotę 516,60 złotych (w tym 96,60 złotych podatku VAT) tytułem obrony z urzędu sprawowanej przez adw. A. M. w postępowaniu odwoławczym.. Sąd Okręgowy uwzględniając stopień zawiłości sprawy, nakład pracy obrońcy, a także jego stawiennictwo w sądzie, uznał za zasadne zastosowanie ½ opłaty maksymalnej wynikającej ze wskazanego powyżej rozporządzenia. W związku z faktem, że oskarżony jest osobą bezrobotną, utrzymującą się z renty w wysokości 520 złotych, a także mającą na utrzymaniu czworo dzieci, Sąd Okręgowy na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. uznał za zasadne zwolnienie P. H. od ponoszenia kosztów postępowania za postępowanie odwoławcze stwierdzając, że wydatki tego postępowania ponosi Skarb Państwa.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.