VI Ka 187/16

Sygn. akt VI Ka 187/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 kwietnia 2016 roku Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Sebastian Mazurkiewicz protokolant: asystent sędziego Mariola Grąziowska - Zych w obecności oskarżyciela publicznego Ł. Z. jako przedstawiciela Urzędu Celnego II w W. po rozpoznaniu dnia 19 kwietnia 2016 roku sprawy oskarżonego K. K., syna W. i D., urodzonego (...) w W. oskarżonego o wykroczenie skarbowe z art. 65 § 1 i 4 kks w zb. z art. 91 § 1 i 4 kks w zw. z art. 7 § 1 kks na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie z dnia 8 października 2015 roku sygn. akt IV W 415/15 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie do ponownego rozpoznania. Sygn. akt VI Ka 187/16 UZASADNIENIE Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Apelacja obrońcy okazała się skuteczna o tyle, iż w następstwie jej wywiedzenia konieczne stało się uchylenie zapadłego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi-Północ w Warszawie. Na wstępie przypomnienia i podkreślenia wymaga, iż postępowanie w stosunku do osób nieobecnych jest postępowaniem szczególnym i może być stosowane w przypadkach ściśle określonych w art. 173 § 1 i 2 kks. Stąd też weryfikacja podstaw do prowadzenia postępowania karno-skarbowego w tym trybie winna być odpowiednio wnikliwa, zaś całokształt materiału dowodowego w zakresie winy sprawcy i okoliczności popełnienia czynu zabronionego nie powinien budzić wątpliwości. Godzi się przy tym zasygnalizować, iż w realiach niniejszej sprawy sąd meriti dopuścił się uchybienia zarówno natury merytorycznej jak i formalnej. Sąd orzekający nie wyjaśnił nade wszystko – w należytym stopniu całokształtu istotnych okoliczności sprawy, naruszając tym samym zasadę wynikającą z art. 366 § 1 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks. Na uwagę w realiach omawianej sprawy zasługuje pogląd Sądu Najwyższego (nadal aktualny) wyrażony w uzasadnieniu wyroku z dnia 21 września 1989 roku, OSNKW 1991, nr 1-3, poz. 10, w którym podniesiono, iż "należy pamiętać, że z racji nieuczestniczenia w nim (tj. w postępowaniu w stosunku do nieobecnych) oskarżonego i w konsekwencji braku jego wyjaśnień, potwierdzających lub podważających stawiane mu zarzuty, istnieje wymaganie szczególnie starannego przeprowadzenia tego postępowania, tak by nie uchybić żadnym nakazom proceduralnym, zwłaszcza tym natury gwarancyjnej(…)”. W świetle powyższego za uzasadniony należy uznać zarzut obrońcy oskarżonego, iż Sąd Rejonowy pomijając zeznania świadka W. W.