Sygnatura akt XIII Ga 190/16 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 3 czerwca 2015 roku Sąd Rejonowy w Płocku zasądził od pozwanego W. K. na rzecz powoda (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialności

§1kpc do którego odnosi się powoływane przez niego orzecznictwo.

Pozew w rozpoznawanej sprawie wniesiono w dniu 17 stycznia 2014 roku a więc art.

§1kpc nie miał zastosowania.

Jednakże nawet na gruncie obowiązywania art.

§1

kpc w orzecznictwie Sądu Najwyższego przeważało stanowisko, że przepisy o prekluzji dowodowej nie mogą być stosowane zbyt formalistycznie kosztem możliwości merytorycznego rozpoznania sporu i nie mogą być interpretowane w sposób, który wypacza istotę wymiaru sprawiedliwości. Potrzeba powołania przez powoda kolejnych dowodów powstaje dopiero po zakwestionowaniu przez pozwanego dowodów zgłoszonych na tą okoliczność w pozwie (por. wyrok SN z 21 lutego 2008 r III CSK 292/07, z 5 grudnia 2007 r I CSK 295/07, z 14 grudnia 2006 r I CSK 310/06 z 10 lipca 2008 r III CSK 65/08 z 16 kwietnia 2015 r I CSK 332/14). Zgodnie z art. 217 § 1 kpc w brzmieniu obowiązującym od 3 maja 2012 roku strona może aż do zamknięcia rozprawy przytaczać okoliczności faktyczne i dowody na uzasadnienie swoich wniosków i twierdzeń strony przeciwnej. Natomiast w myśl § 2 tegoż przepisu sąd pomija spóźnione twierdzenia i dowody chyba, że strona uprawdopodobni, że nie zgłosiła ich we właściwym czasie bez swojej winy lub, że uwzględnienie nie spowoduje zwłoki w rozpoznawaniu sprawy. Złożenie przez powoda przy piśmie z 2 czerwca 2014 roku dowodu w postaci kompensaty dokonanej przez skarżącego oraz zgłoszenie dowodu z przesłuchania powoda było reakcją powoda na zarzut pozwanego, że faktura i wezwanie do zapłaty opiewały na różne kwoty (po uwzględnieniu zapłaty dokonanej przez pozwanego) oraz, że towar odebrała osoba nie uprawniona. Bezzasadny był także podnoszony w uzasadnieniu apelacji zarzut, że Sąd I instancji nie wziął pod uwagę, że towar odebrała osoba nieuprawniona. Sąd Rejonowy zasadnie bowiem wywiódł, że twierdzeniu temu przeczy uiszczenie przez pozwanego części ceny zakupionych towarów oraz dokonanie kompensaty własnej wierzytelności z wierzytelnością powoda. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania apelację pozwanego jako bezzasadną należało oddalić w oparciu o art. 385 kpc.