XVII AmE 131/15

Sygn. akt: XVII AmE 131/15 POSTANOWIENIE Dnia 06 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w składzie: Przewodniczący: SSO Maria Witkowska po rozpoznaniu w dniu 06 kwietnia 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym sprawy z odwołania (...) S.A. z siedzibą w W. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki o udzielenie koncesji postanawia:

1. umorzyć postępowanie,
2. zasądzić od (...) S.A. z siedzibą w W. na rzecz Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem kosztów zastępstwa procesowego,
3. zwrócić z Kasy Sądu Okręgowego w Warszawie na rzecz (...) S.A. z siedzibą w W. kwotę 50 zł (pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu połowy opłaty sądowej od odwołania. SSO Maria Witkowska UZASADNIENIE W dniu 08 czerwca 2015 roku pozwany – Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wydał Decyzję (...) Od powyższej Decyzji powód (...) S.A. z siedzibą w W. wniósł odwołanie. Z kolei w piśmie procesowym z dnia 08 marca 2016 roku powód oświadczył, że cofa odwołanie i wnosi o umorzenie postępowania. Jednocześnie zwrócił się o nieobciążanie go kosztami procesu na zasadzie art. 102 kpc. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 15 marca 2016 r. przedmiotowe pismo zostało doręczone pozwanemu, który w piśmie z dnia 30 marca 2016 r. w związku z cofnięciem odwołania przez powoda wniósł o zasądzenie na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje: W ocenie Sądu cofnięcie odwołania nie budzi zastrzeżeń w świetle art. 203 k.p.c. W szczególności okoliczności sprawy nie wskazują, aby czynność ta była sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzała do obejścia prawa. Wobec tego postępowanie w sprawie należało umorzyć na podstawie art. 355 kpc, albowiem powód cofnął ze skutkiem prawnym odwołanie. O kosztach zastępstwa procesowego postanowiono stosownie do treści art. 98 i 99 k.p.c. w związku z art. 203 § 2 zd. 2 k.p.c. oraz § 14 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 roku, poz. 490 j.t. ze zm.), ponieważ Sąd był związany wnioskiem pozwanego o zasądzenie kosztów zgłoszonym na podstawie art. 203 § 2 zd. 2 k.p.c., a nie zachodziły podstawy do zastosowania w niniejszym przypadku przepisu art. 102 kpc. W związku z faktem, że powód cofnął odwołanie po jego wysłaniu pozwanemu a przed rozpoczęciem posiedzenia, Sąd na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 3 ppkt a ustawy z 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1025 j.t. ze zm.), zwrócił powodowi kwotę 50 zł, stanowiącą połowę opłaty od odwołania. SSO Maria Witkowska Z/ (...)