Sąd odrzuci odwołanie w sprawie o świadczenie z ubezpieczeń społecznych, do którego prawo jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy lub niezdolności do samodzielnej egzystencji, a podstawę do wydania decyzji stanowi orzeczenie lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, jeżeli osoba zainteresowana nie wniosła sprzeciwu od tego orzeczenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i odwołanie jest oparte wyłącznie na zarzutach dotyczących tego orzeczenia. Jeżeli odwołanie opiera się także na zarzucie nierozpatrzenia wniesionego po terminie sprzeciwu od tego orzeczenia, a wniesienie sprzeciwu po terminie nastąpiło z przyczyn niezależnych od osoby zainteresowanej, Sąd uchyla decyzję, przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania organowi rentowemu i umarza postępowanie. W takim przypadku organ rentowy kieruje sprzeciw do rozpatrzenia do komisji lekarskiej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W rozpoznawanej sprawie wnioskodawczyni, mimo prawidłowego pouczenia, nie odwołała się od orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS. Na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2014 roku wnioskodawczyni podnosiła okoliczności dotyczące wniosków orzeczniczych tj. okresu, na jaki została uznana za niezdolną do samodzielnej egzystencji. Z powyższego wynika, że wnioskodawczyni nie zgadza się z opinią Lekarza Orzecznika ZUS, co do przewidywanego okresu niezdolności do samodzielnej egzystencji. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że odwołanie wnioskodawczyni opiera się jedynie na zarzutach o charakterze medycznym, co oznacza iż jest ono niedopuszczalne z uwagi na fakt, że wnioskodawczyni pomimo prawidłowego pouczenia nie złożyła sprzeciwu od orzeczenia Lekarza Orzecznika ZUS do Komisji Lekarskiej ZUS. W konsekwencji mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd Okręgowy na podstawie art.
odrzucił odwołanie wnioskodawczyni. W związku z tym, że odwołanie skarżącej zostało odrzucone przez Sąd na podstawie art.
należy nadmienić, iż na zasadzie art. 14 ust. 2c cytowanej ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wnioskodawczyni przysługuje prawo do złożenia wniosku do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS. Zgodnie bowiem z treścią tegoż art. 14 ust. 2c w uzasadnionych przypadkach Zakład, na wniosek osoby zainteresowanej, może przywrócić termin na wniesienie sprzeciwu, w tym w szczególności w razie odrzucenia przez Sąd odwołania od decyzji w przypadku określonym w art.
ZARZĄDZENIE odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczyć wnioskodawczyni wraz z pouczeniem o prawie, sposobie i terminie do wniesienia zażalenia. 25.04.2016r
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.