IV P 106/15

Sygn. akt IV P 106/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 października 2015 r. Sąd Rejonowy w Inowrocławiu IV Wydział Pracy w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Janina Połowińczak Ławnicy: L. T. K. W. Protokolant: st. sekr. sądowy Barbara Baranowska po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015 r. w Inowrocławiu sprawy z powództwa M. L. przeciwko Instytutowi (...) o ustalenie istnienia stosunku pracy

1. Oddala powództwo.
2. Zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 77,00 tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Sygn. akt IV P 106/15 UZASADNIENIE Powód M. L. żądał ustalenia stosunku pracy w okresie od 01.07.1971 r. do 31.08.1971 r., 01.07.1972 r. do 31.08.1972r., 01.07.1973 r. do 31.08.1973 r. i od 01.07.1974 r. do 31.08.1974 r. w pełnym wymiarze czasu pracy, na podstawie umów o pracę zawartych na czas określony. Powód wywodził, że pozwana jest następcą prawnym Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej (...) w J., gdzie pracował. Interes prawny żądania powód określił, że jako żołnierzowi zawodowemu uprawnionemu do renty czy emerytury brakuje wymaganego okresu do nabycia prawa do nagrody jubileuszowej. Pozwany Instytut (...) w K. nie uznał powództwa i wniósł o jego oddalenie, wywodząc, że jest następcą prawnym (...) w J., ale wyłącznie w zakresie przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 kc stanowiącego zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej tj. gospodarstwo rolne w tym nieruchomości, sprzęt rolniczy, zapasy, ale bez pracowników, których (...) w momencie podpisania aktu notarialnego w styczniu 2012 r. już nie zatrudniała. Pozwana podała, że nie dysponuje żadną dokumentacją pracowniczą. Pozwany podniósł brak przesłanek żądania ustalenia tj. interesu prawnego zgodnie z art. 189 kpc. Sąd ustalił i zważył, co następuje : Roszczenie powoda o ustalenie stosunku pracy należało oddalić. Powództwo o ustalenie reguluje art. 189 kpc. Musi ono odpowiadać określonym warunkom, a mianowicie :
3. w drodze takiego powództwa można żądać tylko ustalenia istnienia lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa;
4. powództwo o ustalenie może wytoczyć ten, kto ma interes prawny w tym ustaleniu;
5. powództwo o ustalenie może wytoczyć podmiot, który ma legitymację czynną. Roszczenie powoda stanowi powództwo o ustalenie faktów prawotwórczych, z których dla powoda mają wynikać skutki prawne w zakresie uprawnień do nagrody jubileuszowej. W wyroku z dnia 04.03.2011 r. w sprawie I CSK 351/10 Lex nr 785272 Sąd Najwyższy stwierdził, że brak interesu prawnego w uzyskaniu orzeczenia ustalającego prawo lub stosunek prawny mają miejsce wtedy, gdy te okoliczności faktyczne, na tle których powód występuje z żądaniem, uzasadniają wystąpienie z żądaniem zmierzającym do zaspokojenia roszczenia, o którym powód twierdzi, że mu przysługuje. Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, należy stwierdzić, że powodowi nie służy legitymacja czynna do wystąpienia z tego rodzaju powództwem. Można o niej mówić w odniesieniu do podmiotu, który ma wobec przeciwnika interes prawny w ustaleniu lub nieistnienie stosunku prawnego lub prawa. Powód jako żołnierz zawodowy może dochodzić i dowodzić przed Dowódcą Jednostki, że posiada uprawnienia do nagrody jubileuszowej za 40 lat pracy. Powód przedłożył do akt sprawy wyrok Sądu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. wydanym dnia 14.09.2010 r. w sprawie IV SA/Wr 111/10 dot. wliczenia do okresu czynnej służby wojskowej, od którego zależy nabycie prawa do nagrody jubileuszowej okresu zatrudnienia przed powołaniem do czynnej służby wojskowej. Powód winien dochodzić swoich roszczeń w trybie administracyjnym - jak w przedłożonym wyroku. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd oddalił powództwo – jak w pkt 1 wyroku. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 kpc i rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 28.09.2002 r. ( Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.) na podstawie § 12 pkt 1.3 zasądzając od powoda na rzecz pozwanej kwotę 77,00 złotych kosztów zastępstwa procesowego – jak w pkt 2 wyroku. Sędzia