← Polska

II AKa 385/15

Sygn. akt II AKa 385/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 lutego 2016 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA Danuta Matuszewska Sędziowie: SSA Dor

§ 2kks, art.

85 kk w zw. z art. 20 § 2 kks w miejsce kar pozbawienia wolności orzeczonych w punktach II i III wyroku, wymierzył oskarżonemu W. Z. karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet, na podstawie art. 63 § 1 kk w zw. z art. 20 § 2 kks, okres tymczasowego aresztowania od dni 15 września 2009 roku do dnia 3 marca 2010 roku przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności; V. oskarżonego D. L. uniewinnił od czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia; VI. oskarżonego D. L. uznał za winnego czynu zarzucanego mu w punkcie II aktu oskarżenia z tym ustaleniem, że oskarżony nie działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, a wspólnie i w porozumieniu z W. Z., to jest uznaje oskarżonego za winnego występku z art. 13 i art. 14 Ustawy z 2.03.2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych w zw. z art. 12 kk i za to, na podstawie art. 14 Ustawy o wyrobie alkohol etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych wymierzył mu karę 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności; VII. uznał oskarżonego D. L. za winnego czynu zarzucanego mu w punkcie III aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, że: 1. oskarżony nie działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, a wspólnie i w porozumieniu z oskarżonym W. Z.; 2. pomagał oskarżonemu W. Z. w zbyciu alkoholu etylowego w ilości 12.026,5 litra; 3. nie uczynił sobie z popełnienia przestępstw skarbowych stałego źródła dochodu, 4. doprowadził do uszczuplenia należnego podatku akcyzowego w kwocie 554.776 zł to jest uznaje oskarżonego za winnego przestępstwa skarbowego z art. 65 § 1 kks w zw. z art. 6 § 2 kks i za to, na podstawie art. 65 § 1 kks wymierzył mu karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności; VIII. na podstawie art. 39 §

§ 2kks, art.

85 kk w zw. z art. 20 § 2 kks w miejsce kar pozbawienia wolności orzeczonych w punktach VI i VII wyroku, wymierzył oskarżonemu D. L. karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności; zaliczając na jej poczet, na podstawie art. 63 § 1 kk w zw. z art. 20 § 2 kks, okres tymczasowego aresztowania od dni 15 września 2009 roku do dnia 3 marca 2010 roku przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności; IX. oskarżoną J. Z. uniewinnił od czynu zarzucanego jej w punkcie I aktu oskarżenia; X. oskarżoną J. Z. uznał za winną czynu zarzucanego jej w punkcie II aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, że oskarżona:

  1. nie działała w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, a wspólnie i w porozumieniu z W. Z.;
  2. nie uczyniła sobie z popełniania przestępstw skarbowych stałego źródła dochodu;
  3. doprowadziła do uszczuplenia należnego podatku akcyzowego małej wartości, w kwocie 13.838 zł; to jest uznał oskarżoną za winną przestępstwa skarbowego z art. 65 § 3 kks w zw. z art. 6 § 2 kks i za to, na podstawie art. 65 § 3 kks wymierzył jej karę 100 stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 45 złotych, zaliczając na jej poczet, na podstawie art. 63 § 1 kk w zw. z art. 20 § 2 kks okres zatrzymania od 15 września 2009 roku do 16 września 2009 roku, to jest jeden dzień, przyjmując, że jest on równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny; XI. oskarżoną A. R. uniewinnił od czynu zarzucanego jej w punkcie I aktu oskarżenia; XII. oskarżoną A. R. uznał za winną czynu zarzucanego jej w punkcie II aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, że oskarżona:
  4. nie działała w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, a wspólnie i w porozumieniu z W. Z.;
  5. nie uczyniła sobie z popełniania przestępstw skarbowych stałego źródła dochodu;
  6. wysokość uszczuplenia podatku akcyzowego należnego od papierosów wynosi 458 złotych, a wysokość uszczuplenia podatku akcyzowego należnego od alkoholu wynosi 9226 zł, zaś łączna wysokość uszczuplenia należnego podatku akcyzowego małej wartości to 9684 złotych, to jest uznał oskarżoną za winną przestępstwa skarbowego z art. 65 § 3 kks w zw. z art. 6 § 2 kks i za to, na podstawie art. 65 § 3 kks wymierzył jej karę 80 stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 45 złotych, zaliczając na jej poczet, na podstawie art. 63 § 1 kk w zw. z art. 20 § 2 kks okres zatrzymania od 15 września 2009 roku do 16 września 2009 roku, to jest jeden dzień, przyjmując, że jest on równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny; XIII. oskarżonego A. N. uniewinnił od czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia; XIV. oskarżonego A. N. uznał za winnego czynu zarzucanego mu w punktach II i III aktu oskarżenia, który należy opisać w następujący sposób: w okresie od 17 czerwca 2009 roku do 27 sierpnia 2009 roku w W., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i czyniąc sobie z popełnienia tego przestępstwa stałe źródło dochodu, udzielił pomocy W. Z. i D. L. do odkażenia całkowicie skażonego alkoholu etylowego, nabytego przez W. Z., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Firma Handlowo – Usługowa (...) oraz przechowywania, przewożenia i zbycia odkażonego alkoholu etylowego w ten sposób, że pięciokrotnie udostępnił pomieszczenia na terenie swojej nieruchomości, w których W. Z. i D. L. odkażali ten alkohol w ilości 6445 litrów, który następnie przechowywali, przewozili i zbywali innym osobom w wyniku czego doprowadzili do uszczuplenia należnego podatku akcyzowego w wysokości 297.302 zł, stwierdzając, że czyn ten wyczerpuje zarazem znamiona przestępstwa i przestępstwa skarbowego, w myśl art. 8 § 1 kks, uznał oskarżonego za winnego występku z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 13 i art. 14 Ustawy z 2.03.2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych w zw. z art. 12 kk i za to, w myśl art. 19 § 1 kk, na podstawie art. 14 Ustawy o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności , a także uznał za winnego przestępstwa skarbowego z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 20 § 2 kks w zw. z art. 65 § 1 kks w zw. z art. 6 § 2 kks i za to, w myśl art. 19 § 1 kk w zw. z art. 20 § 2 kks, na podstawie art. 65 § 1 kks wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; XV. na podstawie art. 8 § 2 kks stwierdził, że wobec oskarżonego A. N., spośród kar wymierzonych w punkcie XIV wyroku, podlega wykonaniu kara 1 roku pozbawienia wolności, orzeczona na podstawie art. 19 § 1 kk i art. 14 Ustawy o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych; XVI. na podstawie art. 69 §

§ 2kk i art.

70 § 1 pkt 1 kk wykonanie kary pozbawienia wolności wymienionej w punkcie XV wyroku warunkowo zawiesił wobec oskarżonego A. N. na okres 2 lat próby i na podstawie art. 73 § 1 kk oddał oskarżonego pod dozór kuratora sądowego; XVII. oskarżonego V. Z. uniewinnił od czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia; XVIII. oskarżonego V. Z. uznał za winnego czynu zarzucanego mu w punkcie II aktu oskarżenia z tym ustaleniem, że oskarżony:

  1. nie działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, a wspólnie i w porozumieniu z W. Z.;
  2. nie uczynił sobie stałego źródła dochodu z popełniania przestępstw skarbowych;
  3. alkohol etylowy nabył w ilości 750 litrów, a wysokość uszczuplenia podatku akcyzowego należnego od alkoholu wynosi 34.596 złotych;
  4. wysokość uszczuplenia podatku akcyzowego należnego od papierosów wynosi 5816 złotych;
  5. łączna wysokość uszczuplenia należnego podatku akcyzowego małej wartości to 40.412 złotych; to jest uznał oskarżonego za winnego przestępstwa skarbowego z art. 65 § 3 kks w zw. z art. 6 § 2 kks i za to, na podstawie art. 65 § 3 kks wymierzył mu karę 200 stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 45złotych, zaliczając na jej poczet, na podstawie art. 63 § 1 kk w zw. z art. 20 § 2 kks okres zatrzymania od 15 września 2009 roku do 16 września 2009 roku, to jest dwa dni przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny; XIX. oskarżoną M. B. uniewinnił od czynu zarzucanego jej w punkcie I aktu oskarżenia; XX. stwierdzając, że oskarżona M. B. dopuściła się czynu zarzucanego jej w punkcie II aktu oskarżenia z tym ustaleniem, że oskarżona nie działała w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, lecz wspólnie i w porozumieniu z W. Z., wysokość uszczuplenia podatku akcyzowego należnego od papierosów wynosiła 2952 złote, wysokość uszczuplenia podatku akcyzowego należnego od alkoholu wynosiła 1384 złote, łączna wysokość podatku narażonego na uszczuplenie w kwocie 4336 złotych nie przekracza ustawowego progu, a czyn ten wypełnił znamion wykroczenia skarbowego z art. 65 § 4 kks, na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 kpk w zw. z art. 113 § 1 kks umorzył postępowanie w zakresie tego czynu z uwagi na przedawnienie karalności; XXI. uznał oskarżoną M. B. za winną czynu zarzucanego jej w punkcie III aktu oskarżenia z tym ustaleniem, że czynu tego dopuściła się w okresie od lipca 2009 roku do 15 września 2009 roku, to jest uznał oskarżoną za winną występku z art. 305 ust. 3 Ustawy z 30.06.2000 r. Prawo własności przemysłowej w zw. z art. 12 kk i za to, na podstawie art. 305 ust. 3 Ustawy prawo własności przemysłowej wymierzył jej karę 6 miesięcy pozbawienia wolności; XXII. oskarżoną M. B. uznał za winną czynu zarzucanego jej w punkcie IV aktu oskarżenia, to jest występku z art. 313 § 2 kk i za to, na podstawie art. 313 § 2 kk wymierzył jej karę 4 miesięcy pozbawienia wolności; XXIII. na podstawie art. 85 kk i art. 86 § 1 kk w miejsce kar orzeczonych w punktach XXI i XXII wyroku wymierzył oskarżonej M. B. karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie, na podstawie art. 69 §

§ 2kk i art.

70 § 1 pkt 1 kk warunkowo zawiesił na okres 2 lat próby oraz, na podstawie art. 73 § 1 kk, oddał oskarżoną w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; XXIV. oskarżoną J. B. uniewinnił od czynu zarzucanego jej w punkcie I aktu oskarżenia; XXV. oskarżoną J. B. uznał za winną czynu zarzucanego jej w punkcie II aktu oskarżenia, z tym ustaleniem, że oskarżona:

  1. nie działała w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, a wspólnie i w porozumieniu z W. Z.;
  2. nie uczyniła sobie z popełniania przestępstw skarbowych stałego źródła dochodu;
  3. wysokość uszczuplenia podatku akcyzowego należnego od alkoholu wynosiła 11.532 złote;
  4. wysokość uszczuplenia podatku akcyzowego należnego od papierosów wynosi 604 złote;
  5. łączna wysokość uszczuplenia należnego podatku akcyzowego małej wartości to 12.136 złotych; to jest uznał oskarżoną za winną przestępstwa skarbowego z art. 65 § 3 kks w zw. z art. 6 § 2 kks i za to, na podstawie art. 65 § 3 kks wymierzaył jej karę 100 stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 45 złotych, zaliczając na jej poczet, na podstawie art. 63 § 1 kk w zw. z art. 20 § 2 kks okres zatrzymania od 15 września 2009 roku do 16 września 2009 roku, to jest dwa dni przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny; XXVI. oskarżonego J. G. uniewinnił od czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia; XXVII. oskarżonego J. G. uniewinnił od czynu zarzucanego mu w punkcie II aktu oskarżenia; XXVIII. oskarżonego A. K. uniewinnił od czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia; XXIX. oskarżonego A. K. uznał za winnego czynu zarzucanego mu w punkcie II aktu oskarżenia z tym ustaleniem, że oskarżony:
  6. nie działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, a wspólnie i w porozumieniu z W. Z.;
  7. nie uczynił sobie stałego źródła dochodu z popełniania przestępstw skarbowych;
  8. ilość alkoholu to 150 litrów, a wysokość uszczuplonego podatku akcyzowego należnego od tego alkoholu wynosiła 6919 złotych
  9. wysokość uszczuplonego podatku akcyzowego należnego od tytoniu do palenia wynosiła 741 złotych , zaś łączna wysokość uszczuplonego podatku akcyzowego stanowi kwotę 7660 złotych, to jest uznał oskarżonego za winnego przestępstwa skarbowego z art. 65 § 3 kks w zw. z art. 6 § 2 kks i za to, na podstawie art. 65 § 3 kks wymierzył mu karę 60 stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 45 złotych, zaliczając na jej poczet, na podstawie art. 63 § 1 kk w zw. z art. 20 § 2 kks okres zatrzymania w dniu 17 lutego 2010 roku, to jest jeden dzień, przyjmując, że jest on równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny; XXX. oskarżonego K. F. uniewinnił od czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia; XXXI. oskarżonego K. F. uznał za winnego czynu zarzucanego mu w punkcie II aktu oskarżenia z tym ustaleniem, że oskarżony:
  10. nie działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, a wspólnie i w porozumieniu z W. Z.;
  11. nie uczynił sobie stałego źródła dochodu z popełniania przestępstw skarbowych;
  12. ilość alkoholu to 525 litrów, a wysokość uszczuplonego podatku akcyzowego małej wartości to 24.217 zł; to jest uznał oskarżonego za winnego przestępstwa skarbowego z art. 65 § 3 kks w zw. z art. 6 § 2 kks i za to, na podstawie art. 65 § 3 kks wymierzył mu karę 200 stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 100 złotych, zaliczając na jej poczet, na podstawie art. 63 § 1 kk w zw. z art. 20 § 2 kks okres zatrzymania w dniu 17 lutego 2010 roku, to jest jeden dzień, przyjmując, że jest on równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny; XXXII. oskarżonego K. G. uniewinnił od czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia; XXXIII. oskarżonego K. G. uznał za winnego czynu zarzucanego mu w punkcie II aktu oskarżenia z tym ustaleniem, że oskarżony:
  13. nie działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, a wspólnie i w porozumieniu z W. Z.;
  14. nie uczynił sobie stałego źródła dochodu z popełniania przestępstw skarbowych;
  15. ilość alkoholu wynosiła 200 litrów, a wysokość uszczuplonego podatku akcyzowego wynosiła 9226 złotych;
  16. ilość tytoniu do palenia wynosiła 50 kg, a wysokość uszczuplonego podatku akcyzowego należnego od tego tytoniu wynosiła 9265 złotych, zaś łączna wysokość uszczuplonego podatku akcyzowego stanowi kwotę 18.491 złotych, to jest uznał oskarżonego za winnego przestępstwa skarbowego z art. 65 § 3 kks w zw. z art. 6 § 2 kks i za to, na podstawie art. 65 § 3 kks wymierzył mu karę 180 stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 45 złotych, zaliczając na jej poczet, na podstawie art. 63 § 1 kk w zw. z art. 20 § 2 kks okres zatrzymania w dniu 17 lutego 2010 roku, to jest jeden dzień, przyjmując, że jest on równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny; XXXIV. oskarżonego A. S.

(1)uniewinnił od czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia; XXXV. oskarżonego A. S.
(1)uznał za winnego czynu zarzucanego mu w punkcie II aktu oskarżenia z tym ustaleniem, że oskarżony:
  1. nie działał w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, a wspólnie i w porozumieniu z W. Z.;
  2. nie uczynił sobie stałego źródła dochodu z popełniania przestępstw skarbowych;
  3. ilość alkoholu to 1890 litrów, a wysokość uszczuplonego podatku akcyzowego małej wartości to 87.182 złote; to jest uznał oskarżonego za winnego przestępstwa skarbowego z art. 65 § 3 kks w zw. z art. 6 § 2 kks i za to, na podstawie art. 65 § 3 kks wymierzył mu karę 250 stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 45 złotych, zaliczając na jej poczet, na podstawie art. 63 § 1 kk w zw. z art. 20 § 2 kks okres zatrzymania w dniu 22 lutego 2010 roku, to jest jeden dzień, przyjmując, że jest on równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny; XXXVI. oskarżonego Z. P. uniewinnił od czynu zarzucanego mu w punkcie I aktu oskarżenia; XXXVII. oskarżonego Z. P. uznał za winnego czynu zarzucanego mu w punktach II i III aktu oskarżenia, który należy opisać w następujący sposób: w okresie od 2 czerwca 2009 roku do 14 września 2009 roku w K., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i czyniąc sobie z popełnienia tego przestępstwa stałe źródło dochodu, udzielił pomocy W. Z. i D. L. do odkażenia całkowicie skażonego alkoholu etylowego, nabytego przez W. Z., prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Firma Handlowo – Usługowa (...) oraz przechowywania, przewożenia i zbycia odkażonego alkoholu etylowego w ten sposób, że czterokrotnie udostępnił pomieszczenia na terenie swojej nieruchomości, w których W. Z. i D. L. odkażali ten alkohol w ilości 5581,5 litrów, który następnie przechowywali, przewozili i zbywali innym osobom, w wyniku czego doprowadzili do uszczuplenia należnego podatku akcyzowego w wysokości 265769 zł, stwierdzając, że czyn ten wyczerpuje zarazem znamiona przestępstwa i przestępstwa skarbowego, w myśl art. 8 § 1 kks, uznaje oskarżonego za winnego występku z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 13 i art. 14 Ustawy z 2.03.2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych w zw. z art. 12 kk i za to, w myśl art. 19 § 1 kk, na podstawie art. 14 Ustawy o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności, a także uznaje za winnego przestępstwa skarbowego z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 20 § 2 kks w zw. z art. 65 § 1 kks w zw. z art. 6 § 2 kks i za to, w myśl art. 19 § 1 kk w zw. z art. 20 § 2 kks, na podstawie art. 65 § 1 kks wymierzł mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności; XXXVIII. na podstawie art. 8 § 2 kks stwierdził, że wobec oskarżonego Z. P., spośród kar wymierzonych w punkcie XXXVII wyroku, podlega wykonaniu kara 1 roku pozbawienia wolności, orzeczona na podstawie art. 19 § 1 kk, na podstawie art. 14 Ustawy o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych, której wykonanie, na podstawie art. 69 §

§ 2kk i art.

70 § 1 pkt 1 kk warunkowo zawiesił na okres 2 lat próby; XXXIX. na podstawie art. 73 § 1 kk oddał oskarżonego Z. P. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; XL. na podstawie art. 33 § 1 kks orzekł przepadek korzyści majątkowej osiągniętej z popełnienia przypisanych oskarżonym przestępstw skarbowych – wobec oskarżonych:

  1. W. Z. - w kwocie 137.424 (sto trzydzieści siedem tysięcy czterysta dwadzieścia cztery) złotych;
  2. D. L. – w kwocie 900 (dziewięćset) złotych;
  3. J. Z. – w kwocie 1.800 (tysiąc osiemset) złotych;
  4. A. R. – w kwocie 3.060 (trzy tysiące sześćdziesiąt) złotych;
  5. A. N. – w kwocie 500 (pięćset) złotych;
  6. V. Z. – w kwocie 4.500 (cztery tysiące pięćset) złotych;
  7. J. B. – w kwocie 1.434 (tysiąc czterysta trzydzieści cztery) złote;
  8. A. K. – w kwocie 1.800 (tysiąc osiemset) złotych;
  9. K. F. – w kwocie 6.812 (sześć tysięcy osiemset dwanaście) złotych;
  10. K. G. – w kwocie 6.200 (sześć tysięcy dwieście) złotych;
  11. A. S.

(1)- w kwocie 11.340 (jedenaście tysięcy trzysta czterdzieści) złotych; 12. Z. P. – w kwocie 1.200 (tysiąc dwieście) złotych; XLI. na podstawie art. 29 pkt

3 kks i art. 30 § 2 kks orzekł wobec oskarżonego W. Z., w związku z czynem przypisanym mu w punkcie III wyroku przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr (...) pod pozycjami (...)w postaci: - paletopojemnika typu (...) w konstrukcji szkieletu aluminiowego- plastikowy, koloru czarnego z napisem A. z zawartością 1000 L cieczy bezbarwnej o zapachu alkoholu o stężeniu 93%; - paletopojemnika typu (...) w konstrukcji szkieletu aluminiowego – plastikowy, koloru białego z napisem A. (...) z zawartością (...) cieczy bezbarwnej o zapachu alkoholu o stężeniu 93%; - paletopojemnika typu (...) w konstrukcji szkieletu aluminiowego – plastikowy, koloru białego z napisem papierowej naklejce U. (...) z zawartością śladowej ilości bezbarwnej cieczy o zapachu alkoholu o stężeniu 93%; - kartonu szarego z zawartością nakrętek koloru żółtego i niebieskiego; - butelek plastikowych o pojemności 5 L w paletach ofoliowanych - 7 palet po 28 sztuk w każdym; - butelek plastikowych o pojemności 1 L w paletach ofoliowanych - 8 palet po 110 sztuk w każdym; - pojemnika z tworzywa sztucznego barwy białej w koszu aluminiowym o pojemności 1000 L - 3 sztuki ze śladowymi ilościami bezbarwnej cieczy; - pojemnika z tworzywa sztucznego barwy białej o pojemności 20 L wypełnionego do połowy pojemności cieczą barwy żółtej; - 88 sztuk kapsli od butelek barwy żółtej z tworzywa sztucznego; - 5 sztuk pustych butelek poj. 5 L z tworzywa sztucznego; - 1 sztuka butelki o poj. 5 L pustej bez etykiet; XLII. na podstawie art. 29pkt

3 kks i art. 30 § 2 kks orzekł wobec oskarżonego D. L., w związku z czynem przypisanym mu w punkcie VII wyroku przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr (...) pod pozycją (...) w postaci: - 106 pustych butelek plastikowych Pet z oznaczeniem (...); - 7 sztuk nakrętek plastikowych w kolorze żółtym; XLIII. na podstawie art. 29pkt

3 kks i art. 30 § 2 kks orzekł wobec oskarżonej A. R., w związku z czynem przypisanym jej w punkcie XII wyroku przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr (...) pod pozycjami (...) w postaci: - 72 butelek plastikowych o pojemności 1 litr zakapslowanych żółtym plastikowym korkiem z zawartością cieczy bezbarwnej; - 1 butelki plastikowej o pojemności 1 litra zakapslowana żółtym plastikowym korkiem z zawartością cieczy bezbarwnej; XLIV. na podstawie art. 29pkt

3 kks i art. 30 § 2 kks orzekł wobec oskarżonego V. Z. , w związku z czynem przypisanym mu w punkcie XVIII wyroku przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr (...) pod pozycjami (...) w postaci: - 21 paczek papierosów bez znaków polskiej akcyzy z napisami w języku rosyjskim (...), (...), (...), (...), (...); - 9 butelek z tworzywa sztucznego, przezroczystych z naklejkami koloru żółtego o pojemności 1 L każda zawierające przezroczystą ciecz; - 11 opakowań foliowych w każdym po 10 paczek papierosów (...) bez polskich znaków akcyzy - łącznie 110 paczek papierosów; - 3 opakowań foliowych w każdym po 10 paczek papierosów (...)- łącznie 30 paczek papierosów; - 4 opakowań foliowych w każdym po 60 paczek papierosów (...) – łącznie 240 paczek papierosów; - kartonu z zawartością 37 rygli w każdym po 10 paczek papierosów (...) - łącznie 370 paczek papierosów; - kartonu z zawartością 50 rygli w każdym po 10 paczek papierosów (...) łącznie 500 paczek papierosów; - kartonu zawierającego 27 sztuk pustych butelek szklanych o pojemności 0,5 L; - kartonu z zawartością 16 sztuk butelek szklanych o pojemności 0,5 L zabezpieczonych nakrętką koloru srebrnego; - kartonu zawierającego worek foliowy, w którym znajdują się kapsle metalowe koloru srebrnego bez oznaczeń do butelek z kołnierzem zabezpieczającym; - kartonu zawierającego worek foliowy z metalowymi nakrętkami koloru czarnego , zielonego, białego, czerwonego oraz nakrętek plastikowych kolom żółtego, białego i niebieskiego, worek foliowy z metalowymi nakrętkami koloru zielonego; - kartonu zawierającego 17 sztuk pustych butelek z tworzywa sztucznego z nakrętkami koloru żółtego z plastiku; XLV. na podstawie art. 29 pkt

3 kks i art. 30 § 2 kks orzekł wobec oskarżonej J. B., w związku z czynem przypisanym jej w punkcie XXV przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr (...) pod pozycjami (...) w postaci: - kartonów z wyrobami tytoniowymi (...) bez znaków akcyzy - po 10 paczek w każdym kartonie; - kartonu z wyrobami tytoniowymi (...) bez znaków akcyzy z zawartością 7 paczek wyrobów tytoniowych - 29 paczek wyrobów tytoniowych (...) ze znakiem akcyzy w języku obcym; - paczek z wyrobami tytoniowymi (...) koloru niebieskiego ze znakami akcyzy w - języku obcym; - paczek z wyrobami tytoniowymi, (...) koloru czerwonego ze znakami akcyzy w języku obcym; - 5 butelek plastikowych o pojemności 1L z nakrętkami koloru żółtego z zawartością substancji płynnej koloru bezbarwnego każda; - butelki plastikowej o pojemności 0,5 L z nakrętką koloru żółtego z zawartością substancji płynnej koloru bezbarwnego; - pojemnika plastikowego koloru czerwonego o poj. 5L z nakrętką koloru niebieskiego wypełnionego ok. ¾ % objętości substancją płynną koloru bezbarwnego; - butelek szklanych o pojemności 0.5 L z etykietami różnych marek z zawartością substancji płynnej koloru bezbarwnego; - torby foliowej z napisem (...) z zawartością 11 plastikowych pustych butelek o pojemności 0,5 L każda; - kartonu papierowego koloru szarego z zawartością 25 plastikowych pustych butelek o pojemności 1L każda; XLVI. na podstawie art. 14 a ustawy z dnia 2 marca 2001r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych orzekł wobec oskarżonego W. Z., w związku z czynem przypisanym mu w punkcie II przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr (...) pod pozycjami (...) w postaci: - alkoholomierza ze stłuczonym z jednej strony elementem szklanym; - dwóch filtrów ze sznurka polipropylenowego; - zestawu filtrów z pompą powierzchniową (...) nr (...) połączonego wężami zbrojowymi, systemem zaworów wprowadzonych do pojemnika; - zestawu zaworów spustowych połączonych plastikowymi rurkami i kryształkami połączonego z przyłączem; - zużytych 2 wkładów do filtrów; XLVII. na podstawie art. 306 ust.

3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej oraz art. 316 § 1 kk orzekł wobec oskarżonej M. B. przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr (...) pod pozycjami (...) w postaci: - 5 szklanych butelek o pojemności 1 L, pustych z nakrętkami o nazwie (...) opatrzonych akcyzą polską zerwaną o numerze (...) każda; - 4 szklanych butelek o pojemności 700 ml, pustych z nakrętkami o nazwie (...) opatrzonych akcyzą polską rozerwaną o numerze (...); - 1 szklanej butelki o pojemności 1 L o nazwie (...), pustej, bez zawartości, zamkniętej nakrętką, opatrzona polską banderolą rozerwaną o numerze (...); - 1 nakrętki od butelki o nazwie (...) opatrzonej polską akcyzą o numerze (...); - 3 szklanych butelek o pojemności 1 L z zawartością bezbarwnego płynu, zamkniętych plastikowym korkiem o nazwie (...), każda z naklejonym numerem polskiej akcyzy nr (...); - 5 szklanych butelek o pojemności 700 ml z zawartością bezbarwnego płynu, zamkniętych plastikowym korkiem o nazwie (...) opatrzonych polską akcyzą każda o numerze (...); - 5 szklanych butelek o pojemności 700 ml z zawartością bezbarwnego płynu, zamkniętych korkiem o nazwie ,. (...)” opatrzoną zerwaną polską akcyzą o numerze (...) każda; - 2 szklanych butelek o pojemności 700 ml wypełnione bezbarwną cieczą w ilości ok. 40%, zamknięte plastikowym kapslem o nazwie (...) z zerwaną polską akcyzą o numerze (...)- każda; - 1 szklanej butelki o pojemności 1 L z zawartością bezbarwnej cieczy, zamkniętej plastikowym korkiem o nazwie (...) z zerwaną polską akcyzą o numerze (...); - 7 szklanych butelek z zawartością bezbarwnej cieczy, o pojemności 0,5 L zamkniętych kapslami o nazwach (...) i (...); - 1 szklanej butelki o pojemności 700 ml z zawartością bezbarwnej cieczy, zamkniętej kapslem o nazwie (...) - 1 szklanej butelki o pojemności 500 ml z zawartością bezbarwnej cieczy zamkniętej kapslem o nazwie (...); XLVIII. na podstawie art. 29 pkt

3 kks, art. 30 § 2 kks i art. 47 § 4 kks w zw. z art. 43 § 1 pkt 4 kks orzekł wobec oskarżonej M. B. w związku z czynem opisanym w punkcie XX aktu oskarżenia przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych opisanych w wykazie dowodów rzeczowych nr (...) pod pozycjami (...) w postaci: - papierosów oryginalnie zamkniętych bez polskiej akcyzy o nazwie (...) - czerwone w łącznej ilości 155 paczek; - papierosów oryginalnie zamkniętych bez polskiej akcyzy o nazwie w. (...)” - niebieskie w łącznej ilości 141 paczek; - papierosów oryginalnie zamkniętych bez polskiej akcyzy marki (...)- czerwone w ilości 42 paczki; - papierosów oryginalnie zamkniętych bez polskiej akcyzy o nazwie (...) - czerwone w ilości 51 paczek; - papierosów oryginalnie zamkniętych bez polskiej akcyzy o nazwie (...) - niebieskie w ilości 20 paczek; - papierosów oryginalnie zamkniętych bez polskiej akcyzy o nazwie „. (...)- niebieskie w ilości 30 paczek; - papierosów oryginalnie zamkniętych bez polskiej akcyzy o nazwie (...)- czarne w ilości 60 paczek; - papierosów oryginalnie zamkniętych bez polskiej akcyzy o nazwie (...) w ilości 89 paczek; - papierosów oryginalnie zamkniętych bez polskiej akcyzy o nazwie w. (...)" w ilości 55 paczek; - paczki papierosów oryginalnie zamkniętych o nazwie „. (...) bez polskiej akcyzy; - paczki papierosów oryginalnie zamkniętych bez polskiej akcyzy o nazwie (...); - butelek plastikowych wypełnionych bezbarwnym płynem zamkniętych oryginalnym plastikowym kapslem koloru żółtego; - butelek plastikowych wypełnionych bezbarwnym płynem zamkniętych oryginalnym plastikowym kapslem koloru żółtego; - 3 butelek plastikowych wypełnionych bezbarwnym płynem pojemności ok. 90%, 70%, 140%, zamkniętych korkiem plastikowym w kolorze żółtym; - 2 butelek plastikowych o pojemności 1,5L z zawartością bezbarwnego płynu, zamkniętych nakrętką plastikową koloru czerwonego; - 1 butelki plastikowej o pojemności 1,5L z zawartością bezbarwnego płynu, zamkniętej plastikową nakrętką koloru żółtego; - 1 butelki plastikowej z zawartością bezbarwnego płynu o pojemności 1,5L z nakrętką plastikową koloru niebieskiego; - 2 plastikowych butelek o pojemności 5 L wypełnionych substancją cieczy w kolorze malinowym, zamkniętych plastikowymi kapslami w kolorze niebieskim; XLIX. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz: 1. adw. P. C. – obrońcy osk. J. Z. - kwotę 3837,60 zł (trzy tysiące osiemset trzydzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) brutto; 2. adw. B. R. – obrońcy osk. A. R. – kwotę 4354,20 zł (cztery tysiące trzysta pięćdziesiąt cztery złote dwadzieścia groszy) brutto; 3. adw. K. S. – obrońcy osk. V. Z. – kwotę 3690 (trzy tysiące sześćset dziewięćdziesiąt) złotych brutto; 4. adw. B. W. – obrońcy osk. J. G. – kwotę 2214 (dwa tysiące dwieście czternaście) złotych brutto; 5. adw. R. S. – obrońcy osk. Z. P. – kwotę 3985,20 zł (trzy tysiące dziewięćset osiemdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) brutto; tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej tym oskarżonym z urzędu; L. kosztami procesu, w zakresie, w jakim oskarżeni zostali uniewinnieni od zarzucanych im czynów, lub postępowanie zostało umorzone, obciążył Skarb Państwa; LI. zwolnił wszystkich oskarżonych od kosztów sądowych, a wydatkami poniesionymi w toku postępowania przez Skarb Państwa obciążył Skarb Państwa. Apelacje od wyroku wywiedli obrońcy oskarżonych: J. Z., A. R., V. Z., A. S.

(1)i Z. P.. Obrońca oskarżonego Z. P. zaskarżył orzeczenie w części co do punktu XXXVII wyroku zarzucając mu naruszenie art. 7 k.p.k. poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie dotyczącą oskarżonego Z. P., polegającą na dowolnej ocenie dowodu tj. wyjaśnień Z. P. oraz W. Z., a przez to na błędnym przyjęciu, że oskarżony Z. P. wiedział w jakim celu W. Z. wynajmuje od niego pomieszczenie gospodarcze podczas gdy wyjaśnienia oskarżonego Z. P. oraz W. Z. w żaden sposób jednoznacznie nie dowodzą że oskarżony Z. P. miał wiedzę w jakim celu jest wynajmowane od niego pomieszczenie gospodarcze. Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie go do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. Nadto wniósł o zasądzenie na swoją rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu w postępowaniu odwoławczym albowiem nie zostały one uiszczone ani w całości ani w części. Obrońca oskarżonego A. S.
(1)zaskarżył wyrok w części dotyczącej czynu przypisanego w punkcie XXXV zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania przez obrazę art. 7 kpk, art.424 § l kpk. Wskazał, że:
  1. ocena wiarygodności wyjaśnień oskarżonego S. nie może być abstrahowana od dwóch faktów, które wydają się niewątpliwe: Po pierwsze : odrzucona została przez Sąd Okręgowy koncepcja zarzutu działania w zorganizowanej grupie przestępczej i uczynienia sobie przez oskarżonego z takiego działania stałego źródła dochodu oraz po drugie: produktu przyjętego przez S. , a kwalifikowanego jako przedmiot występku z art. 65 kks nie zbadano i nie poddano żadnym obiektywnym badaniom- stąd nie znaleziono obiektywnego dowodu świadczącego niewątpliwie, że chodziło o produkt podlegający akcyzie. Wywiedzenie wniosku, że materiał dowodowy o charakterze niejawnym (rejestry rozmów S. i Z.) ma świadczyć o tym, że chodziło o „wyrób spirytusowy” nie jest trafne w świetle przesłanek regulowanych przepisem art.7 kpk, a przeto nie obalono wersji prezentowanej przez oskarżonego na rozprawie. W efekcie uzasadnienie zaskarżonego wyroku poza powołaniem się na przepis art.65 § 3 kks zdaje się nie rozstrzygać definitywnie czy oskarżonemu- z teoretycznego punktu widzenia- można przypisać winę umyślną czy też nieumyślną (art.65 § 2 kks). Sytuacje nadto wynikające z przepisów art.63 kks art.,64 kks i art.73 kks nie mogą dotyczyć oskarżonego S., a wyłącznie osoby wprowadzającą produkt do obrotu. Nie ma też dowodu w sprawie aby S. wprowadzał lub usiłował wprowadzić nabyty towar do dalszego obrotu.
  2. Brak obiektywnego dowodu, że „produkt" nabyty przez S. mieścił się w niewątpliwy sposób w definicji produktu akcyzowego o jakim mowa w załączniku nr. 1 do ustawy o akcyzie z dnia 6 grudnia 2008r. obowiązującej w dacie dokonania nabycia (wykaz wyrobów akcyzowych pod poz. (...)). Sąd Okręgowy, w ocenie skarżącego, zdaje się tych okoliczności nie rozważać w sposób należyty i stąd też uzasadniony jest wniosek apelacyjny. Ponadto winien być rozważony problem- bez względu na zagadnienia merytoryczne - przedawnienia karalności w rozumieniu przepisu art. 44 § l pkt. l kks. Obrońca oskarżonej J. Z. zaskarżył wyrok w całości zarzucając mu: - obrazę przepisów postępowania, która miała istotny wpływ na treść orzeczenia, poprzez naruszenie dyspozycji art. 7 k.p.k. polegającą na dokonaniu przez Sąd dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów zebranych w sprawie, poprzez nieprzyznanie waloru wiarygodności wyjaśnieniom oskarżonej J. Z. i oskarżonemu V. Z. odnoszącym się do okoliczności braku wiedzy oskarżonej, co do zawartości otrzymanych dla męża - V. Z. przesyłek, które polecał jej odebrać oraz braku wiedzy oskarżonej na temat szczegółów działalności prowadzonej przez męża oskarżonej - oskarżonego V. Z.; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mające istotny wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że oskarżona przyjęła od nieznanych osób odkażony alkohol etylowy w ilości 300 litrów, podczas gdy z zebranego materiału dowodowego wynika, że oskarżona odebrała dwie przesyłki dla męża, których zawartości nie znała, a mając na względzie zasady logiki i doświadczenia życiowego nie sposób przyjąć, aby znajdowało się w nich po 100 litrów odkażonego alkoholu etylowego, tym bardziej biorąc pod uwagę zasady logiki nie jest możliwym aby oskarżona - kobieta w wieku 37 lat o drobnej budowie ciała i posturze byłaby w stanie podnieść i przenosić ciężar o wadze ponad 100 kg; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mające istotny wpływ na jego treść, a polegający na przyjęciu, że oskarżona przyjmowała i przechowywała odkażony alkohol etylowy w ilości 300 litrów, podczas gdy z zebranego w sprawie materiał dowodowego nie wynika wprost i jednoznacznie jaka ilość odkażonego alkoholu etylowego znajdowała się w przesyłkach odebranych dla męża - V. Z. - przez oskarżoną; - rażącej niewspółmierności orzeczonej wobec oskarżonej kary grzywny w wysokości 100 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki grzywny 45 zł, bez uwzględnienia aktualnych źródeł i wysokości uzyskiwanych przez oskarżoną dochodów oraz sytuacji rodzinnej - konieczność utrzymania oskarżonej z mężem i dwójki małoletnich dzieci. Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. Obrońca oskarżonej A. R. zaskarżył powyższe orzeczenie w pkt XII i XL ppk 4 wyroku zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku polegającego na przypisaniu oskarżonej nabywania, przyjmowania, przechowywania, ukrywania oraz odsprzedawania innym osobom wyrobów spirytusowych w łącznej ilości 200 litrów alkoholu etylowego oraz w ten sam sposób 2000 sztuk papierosów, podczas gdy z wyjaśnień oskarżonej wynika, że nabyła od oskarżonego W. Z. 3 kartony po 25 butelek spirytusu o pojemności 1 litra oraz 12, 13 sztuk butelek luzem także o pojemności 1 litra (k.287) maksymalnie więc 90 litrów (k.337), zaś nie przystała na propozycję by kupować od niego papierosy po 5 zł za paczkę (k.289 i 338), toteż przyjąć należy, iż oskarżona nabyła od oskarżonego W. Z. jedynie maksymalnie 90 litrów spirytusu, a sprzedała jedynie 18 litrowych butelek, a nie nabywała od niego papierosów Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i przy przyjęciu w oparciu o przepis art.1 § 2 kks, że czyn oskarżonej nie jest przestępstwem o jej uniewinnienie. Obrońca oskarżonego V. Z. zaskarżył orzeczenie w pkt XVIII w części dotyczącej wymiary kary zarzucając mu rażącą niewspółmierność kary orzeczonej w pkt XVIII wyroku, poprzez wymierzenie V. Z. kary 200 stawek dziennych grzywny, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 45 zł podczas gdy kara w tej wysokości w znacznym stopniu przekracza możliwości zarobkowe oskarżonego i może spowodować jego powrót do przestępstwa w celu zdobycia pieniędzy niezbędnych do zapłaty grzywny. Wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie kary grzywny w kwocie 50 stawek dziennych, przyjmując wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 25,-zł. Wyrok w odniesieniu do oskarżonych: W. Z., D. L., A. N., M. B., J. B., J. G., A. K., K. F. i K. G. uprawomocnił się. Sąd Apelacyjny zważył co następuje: Apelacje wniesione w przedmiotowej sprawie okazały się bezzasadne. Z uwagi na fakt, że jedynie obrońcy oskarżonych: Z. P. i J. Z. oraz wskazani oskarżeni złożyli wnioski o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu II instancji niniejsze uzasadnienie odnosi się jedynie do zarzutów podniesionych w apelacjach dotyczących wyżej wskazanych oskarżonych. W obu apelacjach skarżący podnieśli zarzut mającej wpływ na treść orzeczenia obrazy art.7 kpk. W obu przypadkach jest to zarzut bezzasadny, nie doszło bowiem do dowolnej oceny przez Sąd Okręgowy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Odnosząc się w tym zakresie do zarzutów podniesionych w apelacji obrońcy oskarżonego Z. P. podkreślenia wymaga, że skarżący nie dostrzega całokształtu wyjaśnień tego oskarżonego. Wskazując bowiem na wyjaśnienia, w których oskarżony ten nie przyznał się do popełnienia przypisanego mu czynu zaprzeczając swojej wiedzy na temat procederu odbywającego się w jego pomieszczeniach, obrońca nie dostrzega wyjaśnień oskarżonego Z. P. złożonych w toku postępowania przygotowawczego, w których oskarżony potwierdził swoją wiedzę o tym czym zajmuje się współoskarżony W. Z. w wynajmowanym pomieszczeniu (k.2600v). Sąd Okręgowy dokonał oceny zarówno tych wyjaśnień, jak i wyjaśnień, na które powołuje się skarżący w wywiedzionym środku odwoławczym w sposób swobodny, jak wymaga tego przepis art.7 kpk (str.61-62 uzasadnienia wyroku). Również w odniesieniu do oskarżonej J. Z. nie doszło do obrazy art.7 kpk. Wskazywane przez skarżącego dowody w postaci wyjaśnień oskarżonej oraz oskarżonego V. Z. zostały przez Sąd Okręgowy ocenione w sposób swobodny, nie zaś dowolny, w powiązaniu z pozostałym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Zgodne we wskazywanym w apelacji zakresie wyjaśnienia obojga oskarżonych odnoszące się do tradycji i kultury kraju, z którego pochodzi oskarżony V. Z. nie mogą przynieść zatem oczekiwanego przez skarżącego skutku, tj. wzruszenia zaskarżonego orzeczenia w odniesieniu do oskarżonej J. Z.. Wskazując na wzajemny konflikt małżonków oraz ich złe pożycie skarżący wpada w wewnętrzną sprzeczność, gdyż zdanie wcześniej wskazuje na ich zgodne wyjaśnienia w przedmiocie istotnym dla rozstrzygnięcia powyższej sprawy. O prawidłowości ustaleń poczynionych w zakresie odpowiedzialności karnej oskarżonej J. Z. świadczą również inne dowody zgormadzone w sprawie, m.in. nagrania rozmów telefonicznych przeprowadzonych przez oskarżoną J. Z.. Całkowicie chybionym jest powoływanie się na posturę oskarżonej w wywodzenie z tego wniosku, że nie sposób przypisać jej winy w takim zakresie w jakim uczynił to Sąd I instancji. Sąd ten uznał oskarżoną J. Z. za winną nabycia, przyjmowania, przechowywania, ukrywania i odsprzedawania 300 litrów alkoholu etylowego. Ani zatem w opisie czynu ani w odnoszących się do niego elementach uzasadnienia wyroku Sąd Okręgowy nie wskazuje na noszenie przez oskarżoną kartonów z alkoholem, omawiany zatem argument skarżącego nie może odnieść pożądanego przez niego efektu. Podkreślenia również wymaga, że i sama oskarżona J. Z. w swych wyjaśnieniach nie wskazywała aby musiała przenosić paczki, które odbierała dla swojego męża. Chybione również okazały się zarzuty mające na celu podważenie dokonanych przez Sąd Okręgowy ustaleń dotyczących ilości alkoholu w zarzucie przypisanym oskarżonej J. Z.. W tym zakresie Sąd i instancji oparł się o dowody w postaci nagrań rozmów przeprowadzonych przez wskazaną oskarżoną. Uzasadnienie w tej części zostało sporządzone i jest przechowywane oddzielnie zgodnie z rygorami ochrony informacji niejawnych. Wbrew twierdzeniom skarżącego zatem brak jest podstaw do podzielenia stanowiska apelującego, że ustalenia poczynione w tym zakresie, a co z tym idzie w zakresie wartości uszczuplonego podatku akcyzowego przez Sąd I instancji nie są prawidłowe. Również kary orzeczonej wobec oskarżonej J. Z. nie sposób uznać za rażąco surową. Odnosząc się do podniesionego w apelacji obrońcy zarzutu rażącej niewspółmierności kar orzeczonej wobec wskazanej wyżej oskarżonej wskazać należy, że bezsprzecznie Sąd I instancji ma ustawowo zagwarantowaną swobodę w ferowaniu wyroku, w tym kształtowania wymiaru kary. Rolą zaś Sądu odwoławczego w tym zakresie jest kontrola, czy granice swobodnego uznania sędziowskiego, stanowiącego zasadę sądowego wymiaru kary nie zostały przekroczone w rozmiarach nie dających się zaakceptować. Ustawa traktuje jako podstawę odwoławczą tylko taką niewspółmierność kary, która ma charakter rażący (art.438 pkt 4 kpk), a która zachodzić może tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można byłoby przyjąć, iż zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez Sąd I instancji, a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary przewidzianych w art.53 kk. Na gruncie art.438 pkt.4 kpk nie chodzi bowiem o każdą ewentualną różnicę w ocenach co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczasową nazwać można byłoby – również w potocznym znaczeniu tego słowa – „rażąco niewspółmierną”, to jest niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować. Innymi słowy zarzut rażącej niewspółmierności kary, jako zarzut z kategorii ocen można zasadnie podnieść tylko wówczas, gdy orzeczona kara, jakkolwiek mieści się w granicach ustawowego zagrożenia, to jednak nie uwzględnia w sposób właściwy zarówno okoliczności popełnienia przestępstwa, jak i osobowości sprawcy – a więc, gdy jest w społecznym odczuciu karą niesprawiedliwą. Mając na względzie, by rozmiar represji karnej był w pełni adekwatny do stopnia społecznej szkodliwości czynu oskarżonego i winy oraz spełniał swoje cele wychowawcze i zapobiegawcze, a także by uwzględniał wpływ, jaki orzeczona kara powinna wywrzeć w kierunku ugruntowania w społeczeństwie prawidłowych ocen prawnych i stosownego do tych ocen postępowania, jak i potwierdzenie przekonania, że w walce z przestępczością zwycięża praworządność, a sprawca jest sprawiedliwie karany, Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do obniżenia oskarżonej J. Z. kary za przypisany jej czyn. Czyn przypisany oskarżonej w pkt. X zaskarżonego orzeczenia zagrożony jest karą grzywny do 720 stawek dziennych. Wobec powyższego orzeczenie wobec oskarżonej kary grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych po 45,-zł. jedna stawka nie nosi cech rażącej surowości. Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia wskazał na okoliczności mające wpływ na wymiar kary i trafnie ocenił ich natężenie w realiach rozpoznawanej sprawy. Podzielając w pełni stanowisko sądu w tym zakresie, Sąd Apelacyjny doszedł do przekonania, że orzeczona wobec oskarżonej kara grzywny we wskazanym wyżej wymiarze spełni wymagania zarówno w zakresie prewencji ogólnej jak i szczególnej. Skutku oczekiwanego przez skarżącego nie może przynieść powoływanie się na konieczność utrzymania dzieci. Oskarżona jest osobą młodą, nie ma przeciwwskazań do wykonywania pracy zarobkowej a decydując się na wejście w konflikt z prawem winna liczyć się z koniecznością poniesienia tego konsekwencji, również w wymiarze finansowym. Finalnie wskazać również godzi się, że orzeczona wobec oskarżonej kara ma również za zadanie spełnienie dyrektyw prewencji ogólnej, wzbudzenie w społeczeństwie przekonania o nieuchronności kary za naruszenie dóbr chronionych prawem i nieopłacalności zamachów na te dobra. Sąd Apelacyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 9.05.2002r. w sprawie II Aka 526/01 stwierdził: „Istota prewencyjnego oddziaływania kary polega na wpływaniu - także poprzez jej niezbędną, to jest konieczną surowość - na kształtowanie postaw moralnych, organizujących społeczeństwa, wiarę w nie i ufność w celowość przestrzegania norm systemy te tworzących (zob.KZS 3/91 poz.8). Orzeczona kara winna zatem mieć także wpływ na każdego, kto w jakikolwiek sposób dowiedział się o przestępstwie i zapadłym orzeczeniu. (...) Kara jest również jednym z ważnych środków zwalczania przestępczości, tak w sensie funkcji odstraszającej, jak i w zakresie kształtowania społecznie porządanych postaw. Chodzi bowiem o to, aby nawet osoby skazane wdrażać do poszanowania zasad współżycia społecznego oraz do przestrzegania porządku prawnego i tym samym przeciwdziałać powrotowi do przestępstwa” (KZS 2002/10/69). Pogląd taki znajduje potwierdzenie w ugruntowanym i zachowującym swą aktualność orzecznictwie Sądu Najwyższego (patrz: wyrok składu 7 sędziów z dnia 25.02.1981r. w sprawie V KRN 343/80, OSPiKA 1981/11/199; wyrok z dnia 30.12.1977r. w sprawie V KR 190/77, OSNKW 1978/4/44; wyrok z dnia 22.03.1974r. w sprawie IV KRN 6/74, OSNKW 1974/7-8/134; wyrok z dnia 15.10.1982r. w sprawie IV KR 249/82, OSNKW 1983/6/41) i w pełni aprobuje go sąd odwoławczy orzekający w powyższej sprawie. Sąd II instancji nie podziela zatem poglądu skarżącego, że orzeczona wobec oskarżonej J. Z. kara jest niewspółmiernie wysoka a mając na uwadze powyższe wywody, ogólne i szczególne zasady wymiaru kary wskazane w art.53 §

2 kk podzielił pogląd Sądu I instancji, że karą współmierną, uwzględniającą te wszystkie elementy w odniesieniu do oskarżonej J. Z. będzie kara 100 stawek dziennych grzywny po 45,-zł. jedna stawka. Kara ta bowiem jest w pełni współmierna do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonej, powinna spełnić zarówno cele zapobiegawcze w stosunku do oskarżonej, jak i potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wobec powyższego Sąd Apelacyjny zaskarżony wyrok jako trafny utrzymał w mocy nie stwierdzając zaistnienia zarówno przesłanek z art.440 kpk, jak i bezwzględnych przesłanek odwoławczych, o których mowa w przepisie art.439 kpk. Na mocy przepisów § 2 ust.1, 2 i 3, § 14 ust.2 pkt.5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd II instancji orzekł o kosztach obrony z urzędu udzielonej oskarżonym: J. Z., A. R., V. Z. i Z. P. w postępowaniu odwoławczym. O kosztach postępowania odwoławczego Sąd Apelacyjny orzekł na mocy art.626 § 1 kpk w zw. z art.634 kpk i art.

2 ust.1 pkt 3 i art.3 ust.1 obciążając nimi oskarżonych, nie znalazł bowiem podstaw do zwolnienia ich od obowiązku ich ponoszenia.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.