II Cz 170/14

Sygn.akt. II Cz 170/14 POSTANOWIENIE Dnia 9 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący: SSO Barbara Jankowska – Kocon (spr.) Sędziowie: SSO Aurelia Pietrzak SSO Janusz Kasnowski po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2014r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa R. K. i L. K. przeciwko J. L. o zapłatę na skutek zażalenia powodów na postanowienie Sądu Rejonowego w Inowrocławiu z dnia 17 października 2013r. w sprawie I C 1326/12 w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności postanowił: 1 .oddalić zażalenie 2.zasądzić od powodów solidarnie na rzecz pozwanej kwotę 60 zł ( sześćdziesiąt złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. na oryginale właściwe podpisy II Cz 170/14 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Inowrocławiu nadał klauzulę wykonalności prawomocnemu wyrokowi tego sądu z dnia 4 lipca 2013r. i zasądził od powodów solidarnie na rzecz pozwanej kwotę 66 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wyrok powyższy jest prawomocny i stanowi tytuł egzekucyjny po myśli art. 777 § 1 k.p.c., zatem sąd nadał klauzulę wykonalności temu orzeczeniu zgodnie ze złożonym wnioskiem. W zażaleniu na powyższe postanowienie powodowie domagali się jego uchylenia i zasądzenia od pozwanej kosztów postępowania zażaleniowego. Skarżący zarzucili, że wyrok z dnia 4 lipca 2013r. nie powinien być uznany za prawomocny. Wszelkie wezwania i zawiadomienia o terminach rozpraw poprzedzających jego wydanie sąd wysyłał na nieprawidłowy adres powodów, pomimo iż sąd został poinformowany o zmianie adresu powodów. O zapadłym w sprawie wyroku powodowie dowiedzieli się z pisma komornika sądowego wzywającego do zapłaty należności. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Zażalenie powodów nie jest zasadne. Po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 4 lipca 2013r. sąd pierwszej instancji wydał wyrok, którym oddalił powództwo powodów. Wyrok ten nie został zaskarżony i w dniu 26 lipca 2013r. stał się prawomocny, co zostało stwierdzone zarządzeniem z dnia 2 sierpnia 2013r. ( k. 58 akt). W dniu 2 października 2013r. wierzycielka złożyła opłacony wniosek o nadanie klauzuli wykonalności temu orzeczeniu. W tych okolicznościach sąd pierwszej instancji uwzględnił wniosek i nadał tytułowi egzekucyjnemu klauzulę wykonalności, zgodnie z przepisem art. 782 § 1 k.p.c. Zarzut zażalenia, iż wyrok nie powinien stać się prawomocny, ponieważ sąd wysłał powodom zawiadomienie o terminie rozprawy pod nieaktualny adres ich zamieszkania nie może odnieść skutku. O terminie rozprawy powodowie zostali powiadomieni poprzez awizo (k. 52 i 53 akt), co stanowi powiadomienie skuteczne. Zapadły w dniu 4 lipca 2013r. wyrok nie został zaskarżony przez powodów, zatem stał się on prawomocny z dniem uwzględnionym w zarządzeniu z dnia 2 sierpnia 2013r. W tej sytuacji sąd pierwszej instancji miał podstawę do udzielenia na wniosek pozwanej klauzuli wykonalności temu orzeczeniu. Zgodnie z art. 795 § 1 k.p.c., który stanowi podstawę prawną zaskarżenia postanowienia o nadaniu klauzuli wykonalności, przedmiotu zaskarżenia nie mogą stanowić zarzuty merytoryczne przeciwko istnieniu i zasadności świadczenia objętego tytułem, lecz wyłącznie zarzuty formalne wskazujące na uchybienia przez sąd przepisom procesowym o nadaniu klauzuli wykonalności. W okolicznościach sprawy sąd pierwszej instancji tym przepisom nie uchybił, gdyż zaskarżone orzeczenie wydał po stwierdzeniu prawomocności zapadłego w dniu 4 lipca 2013r. wyroku. Poza sporem pozostaje okoliczność, że wyrok ten nie został zaskarżony. Kwestia właściwego powiadomienia stron o terminie rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku nie może być przedmiotem badania w postępowaniu o nadanie klauzuli wykonalności. Wobec powyższego zarzuty zażalenia nie skutkowały zmiany zaskarżonego postanowienia, zatem zażalenie jako bezzasadne podlegało oddaleniu z mocy art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. O kosztach orzeczono w myśl art. 98 i 108 § 1 k.p.c. na oryginale właściwe podpisy