i 5 k.s.h., przewidującego, iż plan przekształcenia przedsiębiorcy należy poddać badaniu przez biegłego rewidenta w zakresie poprawności i rzetelności, a sąd rejestrowy określa wynagrodzenie za pracę biegłego rewidenta i zatwierdza rachunki jego wydatków, zaś jeżeli przedsiębiorca przekształcany dobrowolnie tych należności nie uiścił w terminie dwóch tygodni, sąd rejestrowy ściągnie je w trybie przewidzianym dla egzekucji opłat sądowych, art. 7 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 roku o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2015 roku, poz. 1142) stanowiącego, że do postępowania przed sądami rejestrowymi stosuje się przepisy kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu nieprocesowym, chyba że ustawa stanowi inaczej, i art. 130 4 § 1 i 5 k.p.c., w którym wskazano, że strona, która wnosi o podjęcie czynności połączonej z wydatkami, obowiązana jest uiścić zaliczkę na ich pokrycie w wysokości i terminie oznaczonym przez sąd, a w razie nieuiszczenia zaliczki sąd pominie czynność połączoną z wydatkami, wynika, iż koszty sporządzenia opinii biegłego rewidenta stanowią koszty sądowe, a sąd rejestrowy może wezwać wnioskującego przedsiębiorcę przekształcanego w spółkę kapitałową o wyznaczenie biegłego rewidenta do uiszczenia zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego rewidenta za badanie planu przekształcenia przedsiębiorcy w spółkę kapitałową. Sąd Rejonowy w Białymstoku mógł zatem wezwać powoda wnioskującego o wyznaczenie biegłego rewidenta celem zbadania planu przekształcenia indywidualnej działalności gospodarczej pod firmą (...) w (...) S.A. w B. do uiszczenia zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego rewidenta, a w przypadku jej nieuiszczenia wniosek pominąć, nie zaś oddalić, którym to rygorem Sąd Rejonowy w Białymstoku opatrzył wezwanie powoda do uiszczenia zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego rewidenta. (...) Spółki z o.o. w B., wskazanej przez powoda do badania sprawozdań finansowych, na to, że powód zapłaci jej bezpośrednio wynagrodzenie w kwocie 6.000 złotych, nie zwalniała Sądu Rejonowego w Białymstoku od zabezpieczenia wynagrodzenia biegłego rewidenta za zlecane mu czynności. Dalej Sąd I instancji zaznaczył, że skoro Sąd Rejonowy w Białymstoku w dniu 21 sierpnia 2015 roku uzyskał informację o zapłaceniu przez powoda na rzecz (...) Spółki z o.o. w B. wynagrodzenia biegłego rewidenta, a w dniu 3 września 2015 roku Sąd Rejonowy w Białymstoku wydał zarządzenie o zwrocie na konto powoda wpłaconej przez niego zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego rewidenta, to powód nie może domagać się od Sądu Rejonowego w Białymstoku odsetek od pobranej od powoda zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego rewidenta. Zarządzenie o zwrocie na konto powoda wpłaconej przez niego zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego rewidenta zostało przecież wydane bez zbędnej zwłoki. W konsekwencji Sąd I instancji uznał, że ostatecznie dochodzona przez powoda kwota 358,19 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 16 grudnia 2014 roku nie stanowi nienależnego świadczenia. Sąd Rejonowy w Białymstoku był bowiem uprawniony do naliczenia i pobrania od powoda zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego rewidenta, a po uzyskaniu informacji o zapłaceniu przez powoda na rzecz (...) Spółki z o.o. w B. wynagrodzenia biegłego rewidenta Sąd Rejonowy w Białymstoku bez jakiegokolwiek opóźnienia, niezwłocznie, podjął działania związane ze zwrotem uiszczonej przez powoda zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego rewidenta. Sąd Rejonowy na podstawie art. 98 k.p.c. i art. 99 k.p.c. zobowiązał powoda, który przegrał proces w całości, do zwrócenia pozwanemu poniesionych przez niego kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 1.200 złotych wynikającej z § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie wynagrodzenia radcy prawnego z dnia 28 września 2002 roku (Dz. U. z 2013 roku, poz. 490). Powyższy wyrok w części oddalającej powództwo o zapłatę kwoty 358,19 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 16 grudnia 2014 roku do dnia zapłaty i w części rozstrzygającej o kosztach procesu zaskarżył apelacją powód, zarzucając naruszenie: 1. art. 5 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz art.
poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że wynagrodzenie biegłego rewidenta, o którym mowa w art.
zalicza się do kosztów (wydatków) sądowych, o których mowa w ustawie o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, podczas gdy prawidłowa wykładnia tych przepisów nakazuje przyjąć, że wynagrodzenie, o którym mowa w art.
nie jest kosztem (wydatkiem) Skarbu Państwa, lecz (prywatnym) długiem przedsiębiorcy przekształcanego, który obciąża go bezpośrednio wobec biegłego rewidenta, 2. art.
oraz art. 130 4 § 1 i 5 k.p.c. poprzez ich błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że sąd rejestrowy uprawniony jest pobrać od przedsiębiorcy przekształcanego zaliczkę na pokrycie wynagrodzenia biegłego rewidenta, o którym mowa w art.
pod rygorem pominięcia wniosku, o którym mowa w art.
(o wyznaczenie biegłego rewidenta do zbadania planu przekształcenia przedsiębiorcy), podczas gdy prawidłowa wykładnia tych przepisów, a także wynikający z art. 516 k.p.c. w zw. z art. 316 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. w zw. z art. 7 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 roku o Krajowym Rejestrze Sądowym nakaz merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, o której mowa w art.
k.s.h., wyklucza możliwość „pominięcia” sprawy cywilnej, ewentualnie, na wypadek niepodzielenia powyższych zarzutów 3. art. 410 § 2 k.c. w zw. z art.
poprzez nieprawidłowe zastosowanie tych przepisów i przyjęcie, że podstawa świadczenia zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego rewidenta uiszczonej przez powoda w dniu 9 grudnia 2014 roku odpadła dopiero w dniu 21 sierpnia 2015 roku, tj. z chwilą powiadomienia Sądu Rejonowego w Białymstoku o bezpośrednim rozliczeniu przedsiębiorcy przekształcanego z podmiotem uprawnionym do badania sprawozdań finansowych – (...) sp. z o.o. w B., gdy tymczasem fakt niewydania przez Sąd Rejonowy w Białymstoku (sąd rejestrowy) postanowienia, o którym mowa w art.
należałoby ocenić – przy założeniu, że wynagrodzenie rewidenta jest kosztem sądowym – jako całkowity brak podstawy świadczenia powoda w postępowaniu o wyznaczenie rewidenta do zbadania planu przekształcenia, a także, niezależnie od powyższego
o wyznaczenie przez sąd rejestrowy biegłego rewidenta celem zbadania planu przekształcenia jest obowiązany do uiszczenia zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego rewidenta i jego wydatków. Biegłym rewidentem zostaje osoba, która uzyskała wpis do centralnie prowadzonego rejestru biegłych rewidentów, ale biegły rewident wyznaczony na podstawie art.
przez sąd rejestrowy na wniosek przedsiębiorcy przekształcanego w spółkę kapitałową jest biegłym sądowym. Do wyznaczonego przez sąd rejestrowy na wniosek przedsiębiorcy przekształcanego w spółkę kapitałową biegłego rewidenta badającego plan przekształcenia stosuje się dotyczące biegłych sądowych art. 278-291 k.p.c. Okoliczność ta nie uprawnia jednak do wniosku, że przedsiębiorca przekształcany w spółkę kapitałową wnioskujący na podstawie art.
o wyznaczenie przez sąd rejestrowy biegłego rewidenta celem zbadania planu przekształcenia jest obowiązany do uiszczenia zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego rewidenta i jego wydatków. Złożony w trybie art.
wniosek przedsiębiorcy przekształcanego w spółkę kapitałową wszczyna związaną z czynnościami nadzorczymi sądu rejestrowego sprawę o wyznaczenie biegłego rewidenta celem zbadania planu przekształcenia. Sąd rejestrowy wyznacza biegłego rewidenta badającego plan przekształcenia przedsiębiorcy w spółkę kapitałową w formie postanowienia. Postanowienie to jest postanowieniem merytorycznym kończącym sprawę o wyznaczenie biegłego rewidenta, na które przysługuje zażalenie. Gdyby przyjąć – jak uczynił to Sąd I instancji – że w sprawie z wniosku przedsiębiorcy przekształcanego w spółkę kapitałową o wyznaczenie biegłego rewidenta celem zbadania planu przekształcenia, poprzez art. 7 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 roku o Krajowym Rejestrze Sądowym (j.t. Dz. U. z 2015 roku, poz. 1142 z późn. zm.), stosuje się wprost art. 130 4 k.p.c. i w związku z tym zgodnie z § 1 tego przepisu przedsiębiorca przekształcany w spółkę kapitałową wnioskujący o wyznaczenie biegłego rewidenta celem zbadania planu przekształcenia jest obowiązany uiścić zaliczkę na poczet wynagrodzenia biegłego rewidenta i jego wydatków, to w konsekwencji należałoby uznać, że w razie nieuiszczenia tej zaliczki sąd rejestrowy na podstawie § 5 tego przepisu powinien pominąć czynność połączoną z wydatkami, czyli wniosek o wyznaczenie biegłego rewidenta wszczynający postępowanie sądowe. Pominięcie wniosku wszczynającego postępowanie sądowe nie ma zaś oparcia w obowiązujących przepisach. Sąd rejestrowy – jak stanowi art.
– określa wynagrodzenie za pracę biegłego rewidenta i zatwierdza rachunki jego wydatków. Sąd rejestrowy określa wynagrodzenie biegłego rewidenta uwzględniając wymagane kwalifikacje, potrzebny czas, nakład pracy, a wysokość wydatków biegłego rewidenta niezbędnych do wykonania czynności sąd rejestrowy określa na podstawie przedłożonych przez biegłego rewidenta rachunków. Przepis art.
stanowi też, że jeżeli przedsiębiorca przekształcany dobrowolnie nie uiści wynagrodzenia biegłego rewidenta i jego wydatków w terminie dwóch tygodni, sąd rejestrowy ściągnie je w trybie przewidzianym dla egzekucji opłat sądowych. Z przepisu tego wynika, że przedsiębiorca przekształcany jest zobowiązany do uiszczenia wynagrodzenia biegłego rewidenta i jego wydatków dopiero po sporządzeniu opinii przez biegłego rewidenta, po określeniu przez sąd rejestrowy wynagrodzenia biegłego rewidenta i zatwierdzeniu przez ten sąd wydatków biegłego rewidenta. Przedsiębiorca przekształcany może przy tym uiścić wynagrodzenie biegłego rewidenta i jego wydatki w terminie dwóch tygodni od dnia wezwania go przez sąd rejestrowy do uiszczenia tych należności po określeniu przez sąd rejestrowy wynagrodzenia biegłego rewidenta i zatwierdzeniu przez ten sąd wydatków biegłego rewidenta. Dopiero jeżeli przedsiębiorca przekształcany nie uiści określonego przez sąd rejestrowy wynagrodzenia biegłego rewidenta i zatwierdzonych przez sąd rejestrowy wydatków biegłego rewidenta w terminie dwóch tygodni od wezwania go do uiszczenia tych należności, to sąd rejestrowy ściągnie je w trybie przewidzianym dla egzekucji opłat sądowych, tj. na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2006 roku w sprawie egzekucji grzywien, kar pieniężnych, opłat sądowych i kosztów postępowania w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2006 roku, Nr 42, poz. 288). I chociaż istnieją istotne podobieństwa pomiędzy opinią innego biegłego sądowego , a opinią biegłego rewidenta w zakresie badania rzetelności i poprawności planu przekształcenia przedsiębiorcy , to przepis art.
wyklucza przyjęcie, że przedsiębiorca przekształcany w spółkę kapitałową wnioskujący na podstawie art.
o wyznaczenie przez sąd rejestrowy biegłego rewidenta celem zbadania planu przekształcenia jest obowiązany do uiszczenia zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego rewidenta i jego wydatków. W sytuacji uznania , iż istnieje wcześniejszy obowiązek uiszczenia zaliczki na biegłego rewidenta , którego naruszenie obwarowane jest pominięciem wniosku , zbędny całkowicie okazałby się zapis cytowanego wyżej przepisu , iż sąd rejestrowy ściągnie wynagrodzenie w trybie przewidzianym dla egzekucji opłat sądowych jeżeli przedsiębiorca dobrowolnie tych należności nie uiści w terminie dwóch tygodni. W konsekwencji trzeba zgodzić się z powodem, że uiszczona przez niego w dniu 9 grudnia 2014 roku na wezwanie Sądu Rejonowego w Białymstoku tytułem zaliczki na poczet wynagrodzenia biegłego rewidenta i jego wydatków kwota 6.000 złotych stanowi świadczenie nienależne w rozumieniu art. 410 § 2 k.c. Wobec tego, że powód wezwał pozwanego do zwrotu kwoty 6.000 złotych w dniu 15 grudnia 2014 roku, to na podstawie art. 455 k.c. i art. 481 § 1 i 2 k.c. powód może domagać się od pozwanego odsetek ustawowych od dnia 16 grudnia 2014 roku. Skoro jednak powód z racji zwrócenia mu przez pozwanego w dniu 9 września 2015 roku kwoty 6.000 złotych, którą powód w pierwszej kolejności zaliczył na odsetki ustawowe w kwocie 358,19 złotych, a następnie na należność główną, ostatecznie ograniczył powództwo do kwoty 358,19 złotych z odsetkami ustawowymi od dnia 16 grudnia 2014 roku, to należało zasądzić od pozwanego na rzecz powoda kwotę 358,19 złotych z ustawowymi odsetkami w wysokości 13% w stosunku rocznym od dnia 16 grudnia 2014 roku do dnia 22 grudnia 2014 roku i w wysokości 8% w stosunku rocznym od dnia 23 grudnia 2014 roku do dnia 31 grudnia 2014 roku, zaś od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty – z uwagi na nadane ustawą z dnia 9 października 2015 roku o zmianie ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych, ustawy - Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 roku, poz. 1830), a obowiązujące od dnia 1 stycznia 2016 roku, brzmienie art. 481 § 2 k.c. – z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, i tak też orzekł Sąd Okręgowy zmieniając rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego. Korekta rozstrzygnięcia Sądu I instancji w przedmiocie żądania głównego skutkowała zmianą orzeczenia tego Sądu o kosztach procesu. Ostatecznie pozwany przegrał proces w pierwszej instancji, także w zakresie cofniętego pozwu, skoro częściowe cofnięcie pozwu nastąpiło na skutek spełnienia świadczenia przez pozwanego w toku procesu, i dlatego, stosownie do art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c., powinien zwrócić powodowi opłatę sądową od pozwu w kwocie 300 złotych i wynagrodzenie reprezentującego go przed Sądem Rejonowym radcy prawnego w kwocie 1.200 złotych, ustalonej na podstawie § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (j.t. Dz. U. z 2013 roku, poz. 490 z późn. zm.) wraz z opłatą od czynności udzielenia pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych, zgodnie z częścią IV załącznika do ustawy z dnia 16 listopada 2006 roku o opłacie skarbowej (j.t. Dz. U. z 2015 roku, poz. 783 z późn. zm.). Dlatego na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. Sąd Okręgowy orzekł jak w punkcie I sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono mając na uwadze wynik tego postępowania oraz treść art. 98 § 1 i 3 k.p.c. w zw. z art. 99 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., art. 108 § 1 k.p.c. i art. 109 k.p.c. Pozwany przegrał proces w drugiej instancji i dlatego powinien zwrócić powodowi poniesione przez niego w postępowaniu apelacyjnym koszty procesu obejmujące opłatę sądową od apelacji w kwocie 30 złotych i wynagrodzenie reprezentującego go radcy prawnego w kwocie 120 złotych, ustalonej na podstawie § 6 pkt 2 w zw. z § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (j.t. Dz. U. z 2013 roku, poz. 490 z późn. zm.) w zw. z § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 roku, poz. 1804).
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.