VIII C 2131/15

Sygn. akt VIII C 2131/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ dnia 14 kwietnia 2016 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi – Widzewa w Łodzi w VIII Wydziale Cywilnym w składzie: przewodniczący: SSR Bartek Męcina protokolant: sekr. sąd. Ewa Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2016 roku w Łodzi sprawy z powództwa (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego we W. przeciwko M. S. o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt VIII C 2131/15 UZASADNIENIE W pozwie wniesionym w dniu 20 kwietnia 2015 roku powód (...) Niestandaryzowany S. Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą we W., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł o zasądzenie od pozwanej M. S. kwoty 8.399,19 zł. z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Nadto powód wniósł o zasądzenie na jego rzecz od pozwanej kosztów procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu powód wskazał, że pozwana oraz pierwotny wierzyciel, (...) Bank S.A. zawarli w dniu 17 stycznia 2007 r. umowę bankową o nr (...), na podstawie której M. S. otrzymała określoną w umowie kwotę pieniędzy, zobowiązując się do ich zwrotu. Pomimo tego pozwana nie wywiązała się z przyjętego zobowiązania. Następnie w dniu 27 września 2013 r. (...) S.A., który jest następcą (...) Bank S.A. dokonał przelewu wierzytelności na rzecz (...) Niestandaryzowany S. Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą we W.. Powód podał, że na dochodzoną pozwem kwotę 8.399,19 zł. składa się należność główna w wysokości 3.652,07 zł. oraz skapitalizowane odsetki w wysokości 4.747,12 zł. (pozew- k. 3- 4) Nakazem zapłaty z dnia 28 kwietnia 2015 roku Sąd Rejonowy dla Łodzi Widzewa w Łodzi zasądził od pozwanej M. S. na rzecz powoda kwotę 8.399,19 zł. z ustawowymi odsetkami od dnia 20 kwietnia 2015 r. do dnia zapłaty oraz kwotę 1.292 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania. (nakaz zapłaty k. 22) Sprzeciwem wniesionym w dniu 20 maja 2015 r. pozwana zaskarżyła powyższy nakaz w całości podnosząc, że otrzymuje tylko część emerytury z uwagi na prowadzoną egzekucję przez komornika. Ponadto pozwana podniosła zarzut przedawnienia roszczenia, a także wskazała, że kredyt został spłacony w dniu 12 maja 2008 r. (sprzeciw k. 25- 28) Pismem z dnia 6 października 2015 r. pełnomocnik powoda podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie (pismo procesowe k. 44- 45) Na rozprawie w dniu 3 grudnia 2015 r. i 31 marca 2016 r. pełnomocnik powoda oraz pozwana nie stawili się. (protokół rozprawy k. 59 i k. 66) Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 17 stycznia 2007 r. (...) Bank S.A. we W. zawarł z M. S. umowę pożyczki gotówkowej o nr (...), na podstawie której pozwana otrzymała kwotę 6.787,04 zł. na okres od dnia 17 stycznia 2007 r. do dnia 1 lutego 2009 r. (umowa pożyczki gotówkowej k. 47- 49). W dniu 28 stycznia 2011 r. (...) Bank S.A. we W. wystawił przeciwko M. S. bankowy tytuł egzekucyjny nr (...), zgodnie z którym zobowiązanie pozwanej na ten dzień wynikające z umowy pożyczki gotówkowej o nr (...), wynosiło 6.520,23 zł. (bankowy tytuł egzekucyjny k. 50). W dniu 22 września 2011 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi Widzewa w Łodzi nadał klauzulę wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu nr (...) wystawionemu przez (...) Bank S.A. we W. przeciwko M. S.. (postanowienie k. 52). Postanowieniem z dnia 26 marca 2012 r. komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Łodzi Widzewa w Łodzi, P. P. na podstawie art. 825 kpc umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone z wniosku (...) S.A. we W., z uwagi na cofniecie wniosku przez wierzyciela. (postanowienie k. 53). Postanowieniem z dnia 14 listopada 2013 r. komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Łodzi Widzewa w Łodzi, A. B. na podstawie art. 825 kpc umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone z wniosku (...) S.A. we W., z uwagi na cofniecie w dniu 13 listopada 2013 r. wniosku przez wierzyciela. (postanowienie k. 30). W dniu 27 września 2013 r. (...) Bank (...) S.A. we W. zawarł z (...) Niestandaryzowany S. Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą we W. umowę przelewu wierzytelności, w tym wierzytelności przysługującej wobec pozwanej, a wynikającej z umowy pożyczki gotówkowej o nr (...). (umowa przelewu wierzytelności k. 9- 12, wyciąg z elektronicznego załącznika do umowy cesji k. 13). Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie powołanych wyżej dowodów w postaci dokumentów. Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Powództwo podlegało oddaleniu w całości. Powód dochodził od pozwanej kwoty 8.399,19 zł. tytułem zwrotu pożyczki gotówkowej o nr (...), udzielonej w dniu 17 stycznia 2007 r. przez (...) Bank S.A. we W., którego następcą prawnym jest (...) Bank (...) S.A. we W.. Na dochodzoną przez powoda kwotę składały się należność główna w wysokości 3.652,07 zł. oraz skapitalizowane odsetki w wysokości 4.747,12 zł. Pozwana podniosła zarzut przedawnienia roszczenia. W ocenie M. S. roszczenie powoda przedawniło się po upływie 3 lat. Zgodnie z art. 117 § 2 kc po upływie terminu przedawnienia ten, przeciwko komu przysługuje roszczenie, może uchylić się od jego zaspokojenia, chyba że zrzeka się korzystania z zarzutu przedawnienia. Nie ulega wątpliwości, że zobowiązanie pozwanej wobec pierwotnego wierzyciela (...) Bank (...) S.A. we W., który jest następcą prawnym (...) Bank S.A. we W., wynikające z umowy pożyczki gotówkowej, jest świadczeniem związanym z prowadzeniem działalności gospodarczej. W myśl art. 118 kc jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej- trzy lata. Wobec tego nie ulega wątpliwości, że termin przedawnienia roszczeń wynikających z umowy pożyczki gotówkowej wynosi 3 lata. W myśl art. 120 § 1 kc zdanie pierwsze bieg przedawnienia zaczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. W odpowiedzi na sprzeciw pełnomocnik powoda wskazał, że w dniu 22 września 2011 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi Widzewa w Łodzi nadał klauzulę wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu nr (...) wystawionemu przez (...) Bank S.A. we W. przeciwko M. S.. Poza tym strona powodowa wskazała, że postanowieniem z dnia 26 marca 2012 r. komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Łodzi Widzewa w Łodzi, P. P. na podstawie art. 825 kpc umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone z wniosku (...) S.A. we W., z uwagi na cofnięcie wniosku przez wierzyciela. Również M. S. do sprzeciwu załączyła kserokopię postanowienia z dnia 14 listopada 2013 r., którym komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym dla Łodzi Widzewa w Łodzi, A. B. na podstawie art. 825 kpc umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone z wniosku (...) S.A. we W., z uwagi na cofniecie w dniu 13 listopada 2013 r. wniosku przez wierzyciela. Powołane przez powoda okoliczności w postaci nadania klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu oraz umorzenie postępowania egzekucyjnego miały świadczyć o przerwaniu biegu przedawnienia roszczenia. Zgodnie z art. 123 § 1 pkt.1 kc każda czynność podjęta przed sądem lub organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju, przedsięwzięta bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia, przerywa bieg przedawnienia. Nie ulega wątpliwości, że nadanie w dniu 22 września 2011 r. klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu, przerwało bieg przedawnienia roszczenia. Natomiast skutku takiego nie wywołało wszczęcie postępowania egzekucyjnego, które zostało następnie umorzone z uwagi na cofnięcie wniosku przez wierzyciela. Sąd w całości podziela pogląd wyrażony w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 2015 r. III CZP 103/14, zgodnie z którym umorzenie postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela- banku, prowadzącego egzekucję na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego zaopatrzonego klauzulą wykonalności- niweczy skutki przerwy biegu przedawnienia spowodowane złożeniem wniosku o wszczęcie egzekucji. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, roszczenie powoda przedawniło się w dniu 23 września 2014 r. Tymczasem powództwo w przedmiotowej sprawie zostało wytoczone dopiero w dniu 20 kwietnia 2015 r. W związku z przedawnieniem należności głównej, nie ulega wątpliwości, że przedawnieniu uległo również roszczenie o odsetki od należności głównej. Uwzględnienie podniesionego przez pozwaną zarzutu przedawnienia roszczenia skutkowało oddaleniem powództwa, a także zwalniało Sąd od oceny drugiego zarzutu podniesionego przez M. S., a mianowicie zarzutu spełnienia świadczenia. Można jednak zauważyć, że pozwana nie udowodniła, iż spełniła świadczenie dochodzone przedmiotowym powództwem. M. S. załączyła do sprzeciwu dokument w postaci dyspozycji wypłaty kwot kredytu, z którego w żaden sposób nie wynika powyższe twierdzenie pozwanej. Tymczasem zgodnie z treścią przepisu art. 6 k.c., ciężar udowodnienia twierdzenia faktycznego spoczywa na tej stronie, która z tego twierdzenia wywodzi skutki prawne. Zatem zarzut M. S. spełnienia przez nią dochodzonego świadczenia, nie został przez pozwaną wykazany. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.