Sygn. akt: I C 982/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 kwietnia 2016 roku Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku w I Wydziale Cywilnym w składzie: Przewodniczący: SSR Michał Sznura po

zawartym wariantem ubezpieczenia, tj. serwis –

§19ust.

3 pkt(...) Dowody: wezwanie do zapłaty, k. 78-87, kalkulacja naprawy pojazdu, k. 122-128; pismo (...) z 02 lutego 2015 r., k. 119; potwierdzenia przelewów, k. 120-

1. Po kolizji pojazd podlegał częściowej naprawie, w zakresie koniecznym, gdzie naprawa nie uwzględniła wymiany wszystkich części objętych kwalifikacją (...). Do naprawy zostały użyte używane części zamienne, przeprowadzono jedynie zaprawkowe lakierowanie i strefowe cieniowania. Dowody: opinia biegłego do spraw techniki motoryzacyjnej B. S. , k. 172-182; zeznania świadka C. D., k. 159-
2. Koszty naprawy pojazdu marki C. o nr rej. (...) według cen obowiązujących na lokalnym rynku, niezbędne do przywrócenia stanu pojazdu sprzed daty szkody (26 sierpnia 2014 r.), według kwalifikacji zakresu naprawy udokumentowanego przez (...), z uwzględnieniem pomniejszeń cen o wskaźnik 55%

§19(...) wynoszą 11.412,49 zł brutto.

Zakres dotychczas dokonanej naprawy nie przywrócił uszkodzonego pojazdu do stanu sprzed zdarzenia. Do przywrócenia pojazdu do takiego stanu niezbędne są obecnie czynności o łącznym koszcie 14.560,22 zł. Dowód: opinia biegłego do spraw techniki motoryzacyjnej B. S. , k. 172-

1. Powód zlecił rzeczoznawcy samochodowemu, inż. K. K., sporządzenie opinii w sprawie określenia kosztów naprawy swojego pojazdu. Z tytułu sporządzenia przedmiotowej opinii, powód poniósł koszty w wysokości 800 zł. Dowody: faktura VAT, k. 76; opinia rzeczoznawcy wraz z kalkulacjami, k. 26-
2. Sąd zważył, co następuje: Powyższe okoliczności Sąd ustalił głównie na podstawie opinii biegłego sądowego. Sąd ocenił ją jako fachową i wyczerpującą, a przedstawione przez biegłego wnioski za wyprowadzone w sposób logicznie poprawny z poczynionych ustaleń. Strona pozwana złożyła przy tym wniosek o uzupełnienie opinii, jednakże Sąd przedmiotowy wniosek oddalił z uwagi na fakt, że biegły ustalił wysokość kosztów naprawy pojazdu powoda w kilku wariantach, w tym również w takim, jakiego wyliczenia domagała się w swoim wniosku strona pozwana i który zresztą był podstawą wyrokowania. Sąd wziął pod uwagę także dokumenty złożone do akt sprawy, których autentyczności ani wiarygodności żadna ze stron nie kwestionowała, a także zeznania świadka C. D., które były spójne, logiczne i korespondowały z pozostałym zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Powództwo było zasadne jedynie w części. Podstawą prawną żądania powódki jest art. 805 §1 k.c., w świetle którego przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę; oraz art. 805 §2 pkt 1 k.c.,

którym przy ubezpieczeniu majątkowym świadczenie ubezpieczyciela polega w szczególności na zapłacie określonego odszkodowania za szkodę powstałą wskutek przewidzianego w umowie wypadku. Łącząca strony umowa ubezpieczenia AC przewidywała obowiązek wypłaty odszkodowania m.in. w przypadku uszkodzenia pojazdu na skutek wypadku. W takim przypadku, w myśl §19 (...) (...) określać miało odszkodowanie w dwóch wariantach: „serwisowym” i „optymalnym”. Powód wykupił droższy wariant ubezpieczenia, w którym koszty naprawy pojazdu ustalane miały być w wariancie serwisowym, a więc przy zastosowaniu cen części oryginalnych serwisowych. Warunkiem rozliczenia szkody na tych zasadach było jednak przedstawienie rachunków bądź faktur za naprawę. W przypadku ich braku, rozliczenie miało nastąpić w wariancie optymalnym, tj. wg. cen części oryginalnych serwisowych, pomniejszonych w zależności od okresu eksploatacji pojazdu o określony procent (w przypadku pojazdów eksploatowanych powyżej 5 do 8 lat, tak jak w przypadku samochodu powoda – 55%), cen części oryginalnych, lub cen części porównywalnej jakości. Przy czym, jeżeli w systemach A. lub E. dostępne miały być części różnego rodzaju, lub tego samego rodzaju, ale pochodzące od różnych producentów, wysokość odszkodowania (...) miało ustalać uwzględniając części o najniższej cenie. Strona powodowa nie kwestionowała tego, że nie udokumentowała naprawy pojazdu rachunkami lub fakturami VAT, wskazywała jedynie, że z uwagi na indywidualne postanowienie umowne w postaci zastosowania wariantu serwisowego, wyłączone zostało w stosunku do niej stosowanie §19 ust (...) Powód podnosił też z ostrożności, iż w świetle brzmienia §9 ust. 1 pkt 1 lit. a w zw. z §19 ust. 3 pkt (...) oraz w świetle brzmienia §19 ust. 7 pkt(...), kwestia rodzaju części byłaby niejednoznaczna, a tym samym,

art. 385 §2 k.c., należałoby zastosować tłumaczenie na korzyść konsumenta, tj. przyjąć, że zastosować należy ceny części serwisowych. Wskazał też, że postanowienia §19 ust. 7 pkt (...) kształtuje prawa powoda i obowiązki pozwanego w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając interesy poszkodowanego. Sąd tej argumentacji nie podziela. Zapisy (...) są jasne, sformułowane jednoznacznie i w sposób zrozumiały. Wynika z nich wprost, że wykupienie wariantu serwisowego nie wyłącza stosowania §19 ust. 7, a wręcz przeciwnie – paragraf ten ma wyłącznie zastosowanie przy wariancie serwisowym (w przypadku wykupienia wariantu optymalnego jego zastosowanie byłoby bezprzedmiotowe). Znaczenie tego przepisu też jest oczywiste – jeśli poszkodowany przedstawi rachunki lub faktury za naprawę, będzie ona rozliczana w wariancie serwisowym, natomiast w razie ich nieprzedstawienia (...) wypłaca bezsporną część odszkodowania ustaloną na podstawie wyceny sporządzonej z zastosowaniem cen części zamiennych zawartych w systemach A. lub E. ustalonych w wariancie optymalnym. Sąd nie dopatrzył się też w przywołanych przez powoda warunkach (...) zapisów sprzecznych z dobrymi obyczajami, bądź rażąco naruszających interesy powoda. Strony w zawartej umowie AC jednoznacznie, precyzyjnie, w sposób nie budzący wątpliwości wskazały warunki, na jakich ma nastąpić ewentualna wypłata odszkodowania. Warunki te nie były ani rażąco niesprawiedliwe, ani nie odbiegające w znaczący sposób od uwarunkowań rynkowych. Ponadto Sąd uznał, iż powód miał wpływ na treść tych postanowień, bowiem miał możliwość wyboru między wariantami tańszymi i droższymi. Dlatego, uznając, iż przywołane przepisy OWU nie zawierają klauzul abuzywnych, Sąd zlecił biegłemu wycenę kosztów naprawy pojazdu z uwzględnieniem wariantu ubezpieczenia AC zawartego przez powoda z pozwanym oraz zapisów ogólnych warunków umowy ubezpieczenia. Jak stwierdził biegły, koszty naprawy pojazdu marki C. o nr rej. (...) według cen obowiązujących na lokalnym rynku, niezbędne do przywrócenia stanu pojazdu sprzed daty szkody (26 sierpnia 2014 r.), według kwalifikacji zakresu naprawy udokumentowanego przez (...), z uwzględnieniem pomniejszeń cen o wskaźnik 55%

§19ust.

3 pkt 2 (...) („wariant optymalny”) wynoszą 11.412,49 zł brutto. Dlatego też Sąd przyjął wysokość szkody w zakresie uszkodzenia samochodu powoda w tej właśnie wysokości. W związku z powyższym oraz mając na uwadze, że ubezpieczyciel wypłacił już powodowi kwotę 6.385,26 zł na etapie postępowania likwidacyjnego, Sąd z tytułu odszkodowania za koszty naprawy samochodu powoda, zasadził na jego rzecz kwotę 5.027,23 zł. Dodatkowo Sąd również uznał za uzasadniony koszt 800 zł poniesiony przez powoda tytułem zapłaty za sporządzenie przez niezależnego rzeczoznawcę kosztorysu naprawy pojazdu. Wskazać należy, iż poniesienia kosztu sporządzenia kalkulacji przez powoda pozostaje w związku ze zdarzeniem powodującym szkodę. Zlecenie takiej kalkulacji było niezbędne celem ustalenia wysokości dochodzonych roszczeń. Sąd nie znalazł natomiast podstaw do uwzględnienia kosztów poniesionych przez stronę z tytułu kosztów pełnomocnika w postępowaniu likwidacyjnym, gdyż po pierwsze sprawa niniejsza nie była na tyle skomplikowana, by wymagała zatrudnienia profesjonalnego podmiotu do prowadzenia rozmów z ubezpieczycielem, a po drugie pełnomocnik zatrudniony na etapie postępowania likwidacyjnego, reprezentuje też stronę w postępowaniu sądowym, tak więc koszty te zawierają się już w kosztach zastępstwa procesowego. O odsetkach Sąd orzekł

żądaniem pozwu na podstawie art. 481 §1 k.c. w zw. z art. 817 §§1 i 2 k.c.,

którym ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni, licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku, a gdyby wyjaśnienie w powyższym terminie okoliczności koniecznych do ustalenia odpowiedzialności ubezpieczyciela albo wysokości świadczenia okazało się niemożliwe, świadczenie powinno być spełnione w ciągu 14 dni od dnia, w którym przy zachowaniu należytej staranności wyjaśnienie tych okoliczności było możliwe. Jednakże bezsporną część świadczenia ubezpieczyciel powinien spełnić w ww. terminie trzydziestodniowym. Biorąc pod uwagę, iż szkoda została pozwanemu zgłoszona w dniu 27 sierpnia 2014 r., powodowi należały się odsetki od dnia 27 września 2014 r. Podsumowując Sąd zasądził od pozwanej (...) S.A. w W. na rzecz powoda M. Ś. 5.827,23 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 27 września 2014 r. do dnia zapłaty, o czym orzeczono w punkcie I wyroku. W pozostałym zakresie Sąd oddalił powództwo, o czym orzekł w pkt. II wyroku. O kosztach sądowych Sąd orzekł na mocy art. 98 §1 k.p.c. w zw. z art. 100 k.p.c., art. 108 §1 k.p.c. jak w pkt. III wyroku obciążając nimi w 57,57% powoda, który przegrał powództwo w takim zakresie, a w 42,43% pozwaną, pozostawiając równocześnie ich szczegółowe rozliczenie referendarzowi sądowemu. (...) 1. (...) 2. (...)