Sygn. akt VIII U 2382/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Joanna Smycz Protokolant: Justyna Jarzombek po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2016 r. w Gliwicach sprawy T. M. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury na skutek odwołania T. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 5 listopada 2015 r. nr (...)
- zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu T. M. prawo do emerytury począwszy od 1 września 2015r.
- zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. na rzecz odwołującego kwotę 180zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. (-) SSO Joanna Smycz Sygn. akt. VIII U 2382/15 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 5 listopada 2015 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu T. M. prawa do emerytury w niższym wieku w oparciu o art. 184 w związku z art. 32 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2015r. poz. 748) w związku z tym, iż nie udowodnił on 15 – letniego okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych. W odwołaniu od powyższej decyzji i w toku procesu ubezpieczony domagał się jej zmiany poprzez przyznanie mu prawa do wcześniejszej emerytury. Podniósł, że zgodnie z zeznaniami świadków, o przesłuchanie których wnosił, wykonywał pracę w warunkach szczególnych w wymiarze ponad 15 lat i tym samym spełnia warunki do przyznania prawa do emerytury. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił co następuje: Ubezpieczony T. M., urodzony (...), ukończył szkołę mechanizacji rolnictwa. W dniu 28 września 2015 r. złożył wniosek o emeryturę w wieku niższym niż 65 lat z tytułu zatrudnienia w szczególnych warunkach. Ubezpieczony 60 lat ukończył (...) r. Skarżący, na dzień 1 stycznia 1999 r., legitymuje się okresem składkowym i nieskładkowym w wymiarze ponad 25 lat, z tym, że w ocenie ZUS nie udowodnił wymaganego 15-letniego okresu pracy w szczególnych warunkach, a jedynie 10 lat i 20 dni. Ubezpieczony nie jest członkiem OFE. Po przeanalizowaniu sprawy ZUS wydał decyzję odmowną nie uznając za pracę w warunkach szczególnych następujących okresów pracy: - od 1 czerwca 1989 r. do 21 czerwca 1996 r. w Przedsiębiorstwie (...) w G. na stanowisku ślusarz-spawacz. Organ rentowy podkreślił, iż wskazane w świadectwie pracy stanowisko nie figuruje w zarządzeniu nr 9 Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych pod wskazanym działem, pozycją i punktem. Organ zaliczył do okresów pracy w warunkach szczególnych jedynie okres pracy w firmie (...) od 12 maja 1979r. do 31 maja 1989 r. (...) w G. zajmowało się produkcją wełny mineralnej. Odwołujący pracował w ww. przedsiębiorstwie na stanowisku ślusarza-spawacza w okresie od 12 maja 1979r. do 31 października 2009 r., w tym w firmie (...) w okresie od 12 maja 1979r. do 31 maja 1989 r. oraz w spornym okresie w firmie (...) w okresie od 1 czerwca 1989 r. do 21 czerwca 1996 r. W późniejszym okresie przedsiębiorstwo ulegało kolejnym przekształceniom ( (...), (...)). Ubezpieczony przez cały okres pracy w przedsiębiorstwie pracował jako ślusarz-spawacz w warsztacie przy hali produkcyjnej, w pełnym wymiarze czasu pracy. Dział, w którym pracował odwołujący zajmował się montażem, demontażem i konserwacją urządzeń służących do produkcji wełny mineralnej oraz utrzymaniem ruchu przedsiębiorstwa. Jego praca była elementem ciągu technologicznego. Do jego obowiązków należało spawanie i naprawianie dysków rozwłókniarek, a także usuwanie awarii przy naprawach linii technologicznej. Niezależnie od wyżej opisanych przekształceń przedsiębiorstwa odwołujący stale pracował jako ślusarz-spawacz przy utrzymaniu linii technologicznej i nie był delegowany do innych prac. Praca wykonywana przez odwołującego w firmie (...), tj. w spornym okresie od 1 czerwca 1989 r. do 21 czerwca 1996 r. była co do istoty tożsama z pracą wykonywaną przez niego wcześniej w firmie firmą (...), tj. w okresie od 12 maja 1979r. do 31 maja 1989 r. zaliczonym przez organ rentowy do okresu pracy w warunkach szczególnych. Pracownicy zakładu otrzymywali dodatek za pracę w warunkach szkodliwych. Wydawane były także posiłki regeneracyjne. Ze względu na panujące na hali produkcyjnej zapylenie, wysoką temperaturę oraz opary z żywicy formaldehydowej i olejów pracownikom wystawiano świadectwa pracy w warunkach szczególnych. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zeznań świadków: R. M., R. B.. G. G., (zapis rozprawy z dnia 6 kwietnia 2016 r., minuty od 9.01 i nast., k.35), przesłuchania ubezpieczonego (zapis rozprawy z dnia 6 kwietnia 2016 r., minuty od 40.11 i nast., k.37), książeczki spawacza (k.10-13), kart zarobkowych z firmy (...) Sp. z o.o. w G. (zawartych w aktach osobowych), kartotek zarobkowych (koperta – k.26), a także akt osobowych ubezpieczonego oraz akt organu rentowego dołączonych do akt sprawy. Wymienione wyżej dowody Sąd uznał za w pełni wiarygodne. Wyjaśnienia odwołującego oraz zeznania świadków są logiczne, wzajemnie się pokrywają i uzupełniają, a dodatkowo korelują z zapisami w aktach osobowych, przedstawiając łącznie rzeczywisty przebieg pracy i zakres obowiązków odwołującego w spornym okresie. W konsekwencji, Sąd uznał, że zgromadzone dowody są kompletne i pozwalają na czynienie na ich podstawie ustaleń co do stanu faktycznego, a następnie – na rozstrzygnięcie sprawy. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 184 ust. 1 i 2 w zw. z art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych [Dz. U. z 2015 r. poz. 748 ze zm.] prawo do emerytury ma ubezpieczony urodzony po 31 grudnia 1948 roku , który: - ukończył 60 lat, - udokumentował do dnia 31.12.1998 r. 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, w tym co najmniej 15 lat zatrudnienia przy pracach wymienionych w wykazie A Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8 poz.43 ze zm.), - nie przystąpił do OFE albo złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE za pośrednictwem ZUS, na dochody budżetu państwa, Po myśli § 2 ust. 1 i 2 w/w rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym akcie prawnym są okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa w ust. 1, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie Okoliczność sporna w rozpoznawanej sprawie dotyczyła posiadania przez ubezpieczonego na dzień 1 stycznia 1999 r. wymaganego 15 – letniego okresu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych. Zgodnie z wykazem A, dział XIV, poz. 12 stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym, gazowym, atomowowodorowym stanowi pracę w szczególnych warunkach, uprawniającą do niższego wieku emerytalnego. Zgodnie z wykazem A, dział XIV, poz. 25 stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, prace przy bieżącej konserwacji agregatów i urządzeń oraz prace budowlano-montażowe i budowlano-remontowe na oddziałach będących w ruchu, w których jako podstawowe wykonywane są prace wymienione w wykazie są pracami w szczególnych warunkach, uprawniające do niższego wieku emerytalnego. Według oceny Sądu nie budzi wątpliwości, że praca wykonywana przez ubezpieczonego w Przedsiębiorstwie (...) (wówczas: (...)) w okresie spornym, tj. od 1 czerwca 1989 r. do 21 czerwca 1996 r. na stanowisku spawacza stanowiła pracę w warunkach szczególnych określoną w wykazie A, dziale XIV, poz. 12, zaś prace ślusarskie, którymi trudnił się odwołujący stanowią pracę w warunkach szczególnych określoną w wykazie A, dziale XIV, poz.
- Prace wykonywane przez odwołującego były częścią cyklu technologicznego. Choć nie polegały bezpośrednio na wytwarzaniu wełny mineralnej, miały charakter pomocniczy oraz wspomagający względem pracy osób zatrudnionych na hali produkcyjnej, pracujących w warunkach szczególnych. Zdaniem Sądu, przeprowadzone postępowanie dowodowe jednoznacznie wskazuje, iż wszystkie prace przydzielone odwołującemu w okresie jego pracy w ww. przedsiębiorstwie łączyły się bezpośrednio z procesem produkcji wełny mineralnej, uwzględnionym w załączniku do rozporządzenia. Okoliczność tę potwierdzają zeznania świadków i ubezpieczonego, jak i dokumentacja osobowa, w której znajduje się świadectwo pracy w warunkach szczególnych wystawione odwołującemu przez pracodawcę. Organ rentowy nie zaliczył odwołującemu tego okresu pracy wskazując na brak tożsamości stanowiska wskazanego w świadectwie wykonywania pracy w warunkach szczególnych względem stanowiska określonego w ww. rozporządzeniu. Trzeba jednak podkreślić, iż w myśl ugruntowanego już stanowiska judykatury i doktryny „sądy pracy i ubezpieczeń społecznych rozpoznając sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych dokonują kontroli zgodności decyzji administracyjnych wydanych w tych sprawach z prawem w trybie odrębnym określonym w kodeksie postępowania cywilnego, w którym to trybie nie obowiązują ograniczenia dowodowe obowiązujące w postępowaniu administracyjnym toczącym się przed organami rentowymi ” (wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 12 kwietnia 1996r., sygn. akt III AUr 235/96, Orzecznictwo Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 1997r., nr 1, poz. 2). Zatem w postępowaniu przed sądem ubezpieczeń społecznych mogą być przeprowadzane wszelkie dowody zmierzające do prawidłowego rozstrzygnięcia, w tym zeznania świadków. Tym samym fakt nieprzedłożenia przez ubezpieczonego odpowiednich świadectw pracy w warunkach szczególnych na etapie postępowania przed organem rentowym nie stanowi przeszkody w zakwalifikowaniu wykonywanej przez niego pracy jako pracy w warunkach szczególnych. W konsekwencji uznania, że ubezpieczony legitymuje się wymaganym 15 – letnim okresem pracy w warunkach szczególnych, stwierdzić należy, że spełnia wszystkie przesłanki nabycia prawa do emerytury. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury poczynając od dnia (...) r., tj. od pierwszego dnia miesiąca, w którym odwołujący złożył wniosek o przyznanie świadczenia (zgodnie z art.129 ust.1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS). O kosztach orzeczono po myśli art. 98 k.p.c. w związku z § 12 ust 2 i § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) w punkcie drugim orzeczenia. (-) SSO Joanna Smycz