oskarżonego J. F. uznaje winnym tego, że w dniu 24 lutego 2016 roku w P. woj. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości z wynikami po pierwszym badaniu 0,98 mg/l, po drugim badaniu 0,98 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu prowadził pojazd marki V. (...) o nr rej. (...) w ruchu lądowym na ul. (...) tj. czynu z art.
kk i za to na mocy art.
kk wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin miesięcznie;
Po przeprowadzeniu rozprawy sąd ustalił i zważył, co następuje: W dniu 24 lutego 2016 roku w P. na ul. (...) jadący radiowozem patrol policji w składzie: P. P. i G. M. zauważył jadący bez włączonych świateł mijania pojazd, którym był V. (...) o nr rej. (...) kierowany przez J. F., więc postanowili go zatrzymać włączając sygnały świetlne i dźwiękowe, ale kierujący nie zareagował kontynuując jazdę. Kiedy go w końcu zatrzymali podczas legitymowania wyczuli woń alkoholu, więc przewieźli do budynku Komendy Powiatowej Policji w P., gdzie został przebadany na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu z wynikami: 0,98 mg/l, 0,98 mg/l. J. F. był dotychczas karany za czyny z art. 209 § 1 k.k., jest rozwiedziony, ma jedno dziecko na utrzymaniu, z zawodu jest ślusarzem i kierowcą ciężarówki. Ustalając powyższy stan faktyczny sąd obdarzył wiarą zeznania świadka P. P. – k. 1 zbioru C, ponieważ zeznania tego świadka są logiczne, konsekwentne i znajdują potwierdzenie w pozostałych dowodach, a ponadto świadek ten nie jest osobiście zainteresowany treścią rozstrzygnięcia, gdyż jako policjant wykonywał swoje obowiązki zawodowe. Sąd obdarzył wiarą również dowody w postaci: protokołu badania trzeźwości – k. 2 zbioru A, świadectwa wzorcowania – k. 3 zbioru A, danych z Krajowego Rejestru Karnego – k. 19-20 zbioru A, danych osobowych – k. 27-28 zbioru A, ponieważ dowody te zostały sporządzone przez uprawnione do tego osoby i w przewidzianej prawem formie, a żadna z zainteresowanych stron nie zakwestionowała ich prawdziwości. Oskarżony J. F. przyznał się do winy i złożył wyjaśnienia zgodne z ustalonym stanem faktycznym. Wina oskarżonego nie budzi wątpliwości, ponieważ jest on osobą świadomą swych czynów i nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające jego odpowiedzialność karną. Zarzucany oskarżonemu czyn polegający na kierowaniu pojazdem mechanicznym, a takim jest samochód, w ruchu lądowym, w stanie nietrzeźwości czyli przy stężeniu alkoholu w wydychanym powietrzu przekraczającym 0,25 mg/l stanowi przestępstwo określone w art.
Przy wymiarze kary jako okoliczności obciążające sąd uwzględnił dotychczasową karalność oskarżonego, nagminność tego typu przestępstw w rejonie sądu (...) oraz ponad trzykrotne przekroczenie stężenia alkoholu, od którego występuje stan nietrzeźwości, a jako okoliczności łagodzące – dotychczasową niekaralność oskarżonego za czyny podobne i dziecko na utrzymaniu. Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę sąd wymierzył karę oraz środki karne adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości czynu i winy oskarżonego, które spowodują, że oskarżony nie popełni więcej podobnego czynu, a dla innych będą stanowić przestrogę. Skoro oskarżony nie daje rękojmi bezpiecznego uczestnictwa w ruchu drogowym jako kierowca pojazdów kategorii B i taki też jest sens obligatoryjnego orzekania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych, to tym bardziej nie daje takiej rękojmi jako kierowca pojazdów ciężarowych, które są bardziej niebezpieczne choćby z uwagi na większą masę, bezwładność, dłuższą drogę hamowania i słabszą zwrotność. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 616 § 2 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych oraz art. 616 § 2 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 618 § 1 pkt 1 i 10 k.p.k., w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 roku w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym i w zw. z § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014 roku w sprawie określenia wysokości opłaty za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.