kp, poprzez jego niewłaściwą wykładnię wyrażającą się w przyjęciu, iż pracodawca może w sposób dowolny decydować, którzy pracownicy zostaną przejęci przez następcę w ramach powyższego przepisu, podczas gdy prawidłowa interpretacja powyższej normy prowadzi do wniosku, iż stanowisko pracy powoda — nierozerwalnie związane z kopalnią — powinno skutkować automatycznym jego przejściem do nowego pracodawcy, 4. naruszenie art. 39 kp w związku z nadużyciem przez stronę pozwaną uprawnienia wynikającego z treści art 10 ust. l w zw. z art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 13 marca 2013 roku o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników. W uzasadnieniu apelacji skarżący podnosił miedzy innymi, że zmiany organizacyjne w schemacie wyodrębnionej części przedsiębiorstwa były pozorne w zakresie, w jakim wprowadzały zewnętrzną obsługę górniczą. Podkreślił, że stanowisko jego pracy było nierozerwalnie związane z Kopalnią (...) w M., a działania pracodawcy polegające na wyłączenie powoda z kadry pracowniczej przejętej przez nowego pracodawcę naruszały art.
k.p. Wskazując na powyższe wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uwzględnienie powództwa, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów postępowania za obie instancje. W odpowiedzi na apelację strona pozwana wniosła o jej oddalenie w całości oraz o zasądzenie na jej rzecz od powoda kosztów postępowania odwoławczego według norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja powoda nie zasługiwała na uwzględnienie. Jakkolwiek Sąd Okręgowy za zasadny uznaje zarzut naruszenia art.
k.p., to brak było podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku z powodu braku legitymacji biernej strony pozwanej. Zgodnie z treścią art.
.p., w razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę staje się on z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy. Przez pojęcie części zakładu pracy rozumieć należy taką formę organizacyjną, w skład której wchodzą pracownicy oraz środki majątkowe umożliwiające pracodawcy przejęcie określonej działalności. Nie ma wątpliwości, że przepis art.
jest normą bezwzględnie obowiązującą i przejęcie w tym trybie pracowników przez nowego pracodawcę następuje z mocy prawa, a więc uchylenie się od skutków działania tego przepisu w wyniku umowy pomiędzy dotychczasowym i nowym pracodawcą nie jest możliwe. Przejście zakładu na innego pracodawcę ze skutkami wskazanymi w tym przepisie dla pracowników nie jest także uzależnione od jakichkolwiek czynności pracowników czy też nowego lub poprzedniego pracodawcy. Jeśli natomiast następuje przejęcie tylko części zakładu pracy przez innego pracodawcę, to przepis art.
nie ma zastosowania do tych pracowników, którzy są nadal zatrudnieni w pozostałej, choćby niewielkiej części zakładu pracy (tak Sąd Najwyższy m.in. w wyroku z dnia 22 grudnia 1998 r., I PKN 511/98, OSNP 2000 nr 4, poz. 134). Ocena, że doszło do przejścia części zakładu pracy na nowego pracodawcę, zależy od ustalenia, czy przejął on w faktyczne władanie część zadania lub zadań stanowiących placówkę zatrudnienia, a więc w zakresie pozwalającym na wykonywanie obowiązków pracowniczych. W przypadku przejęcia części zakładu pracy istotne jest określenie, którzy pracownicy są zatrudnieni w przejętej części zakładu pracy, czyli którzy pracownicy zostali przejęci. Co ważne - o tym, którzy pracownicy zostają objęci transferem, nie decyduje wola podmiotów dokonujących czynności prawnych będących podstawą przejścia, ale wyłącznie związanie pracowników z przejmowaną częścią zakładu pracy. Związek pracownika z określoną częścią zakładu pracy musi mieć charakter obiektywny i rzeczywisty (por. post. SN z 21.1.2011 r., II PK 223/10, Legalis nr 417505). Odnosząc powyższe rozważania do sytuacji prawnej powoda uznać trzeba , że niewątpliwie stanowisko i zakres zadań pracowniczych powoda były bezpośrednio i ściśle związane z Kopalnią (...) w M., która była jego miejscem pracy (placówką zatrudnienia). Ustalanie list pracowników przejmowanych i schematu organizacyjnego wyodrębnionej, przeznaczonej do zbycia części przedsiębiorstwa nie mogą (z powołaniem się na względy ekonomiczne i celem zmaksymalizowania ceny sprzedaży) pomijać rzeczywistego związku pracowników z daną częścią zakładu pracy i doprowadzić do skutecznego zerwania tego związku. Konsekwencją tego jest to, że na mocy art. 23
k.p znajdował do powoda zastosowanie. Co więcej, z pisma powoda skierowanego do strony pozwanej z dnia 26 maja 2015 r., opisanego w ustaleniach faktycznych zaskarżonego wyroku, powód sugerował, że wystąpi z powództwem o ustalenie istnienia stosunku pracy pomiędzy nim a nabywcą Kopalni (...) w M.. Z tej drogi obrony swych praw jednak zrezygnował, wyraźnie podtrzymując żądanie w niniejszej sprawie tylko przeciwko stronie pozwanej. W tym stanie rzeczy, wobec utraty przez stronę pozwaną legitymacji biernej w toku postepowania przed Sądem I instancji i braku możliwości dopozwania nowego pracodawcy na obecnym etapie procesu, brak było podstaw do zmiany wyroku poprzez uwzględnienie powództwa. W konsekwencji powyższego Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację jako niezasadną (pkt I). Ponieważ powód w postępowaniu odwoławczym przegrał sprawę w całości, Sąd odwoławczy w punkcie II orzeczenia obciążył go w całości kosztami strony przeciwnej, na które składa się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 180 zł, w oparciu o art. 98 k.p.c. w zw. z art. 108 i art. 391 § 1 k.p.c. oraz § 9 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 10 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800). SSO Krzysztof Główczyński SSO Andrzej Marek SSO Jacek Wilga
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.