k.p.c., albowiem, organ rentowy słusznie przyjął, iż za sporny okres, odwołujący będzie miał uwzględnione jedynie wynagrodzenie minimalne w myśl art. 15 ust 2a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Sąd Okręgowy zważył nadto, iż w przedmiocie sposobu wyliczenia zarobków w (...) Zakładach (...) organ rentowy postąpił w sposób prawidłowy donośnie kwalifikacji środków dowodowych, błędnie zaś w kwestii ustalenia wymiaru świadczenia. Odnosząc się do okresu zatrudnienia odwołującego w (...) Zakładach (...) od 1974 roku do 1976 oraz 5 miesięcy roku 1977, Sąd Okręgowy, na podstawie uwzględnionej opinii biegłego sądowego specjalisty uznał, iż przy uwzględnieniu zasadniczego wynagrodzenia z dodatkami stałymi (bez premii) w spornym okresie, różnica w świadczeniu rentowym brutto wyniosłaby dla odwołującego 26,11 tj. przyznaną już kwotę świadczenia w wysokości 2229,52 złotych należy w przypadku odwołującego powiększyć o 22 zł 11 groszy. Sąd Okręgowy podkreśla, iż za przyjęciem w powyższym okresie wynagrodzenia w stawce podstawowej przemawia fakt, iż z dokumentacji zatrudnienia nie wynika aby w tym czasie odwołujący miał jakąś przerwę w zatrudnieniu. Zatem przyjęcie, że w omawianym czasie wykonywał pracę w rozmiarze wówczas obowiązującym pracownika zatrudnionego w pełnym wymiarze czasu pracy jest w pełni uzasadnione. Dlatego zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, że wnioskodawca w tym czasie osiągnął co najmniej wynagrodzenie w wysokości podstawowej, co potwierdził także dowód z rzetelnej opinii biegłego sądowego specjalisty z zakresu rachunkowości (k. 51-72 a.s). Nie można wykluczyć, że i tak jest to wynagrodzenie zaniżone. Nie można bowiem zapominać o tym, że wnioskodawca mógł pracować w godzinach nadliczbowych, co bywało powszechną praktyką a także był uprawniony do premii regulaminowej i nie można wykluczyć, że taka premię otrzymywał. Jednakże ponieważ brak w tym zakresie jakichkolwiek pewnych danych to te składniki zostały pominięte. Zatem, o ile wobec braku dokumentacji płacowej zdaniem Sądu nie ulega wątpliwości, że wnioskodawca mógł osiągnąć w omawianym okresie wyższe zarobki to na pewno były one w wysokości co najmniej takiej jak zostało to podane w świadectwie pracy. Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy zważył, iż w tym zakresie odwołanie od decyzji z dnia 10 października 2014 roku będzie podlegało uwzględnieniu w myśl art.
Odnosząc się do całokształtu badanych okresów, Sąd Okręgowy w oparciu o całokształt materiału dowodowego, w tym w szczególności w oparciu o dowód z opinii ww. biegłego G., zważył, iż wskaźnik (...) dla kapitału początkowego odwołującego, wobec zwiększenia wymiaru świadczenia emerytalnego wyniesie 88,81 %. Podkreślić bowiem należy, iż we wniosku o emeryturę, odwołujący wniósł o przyjęcie do wysokości świadczenia- jego dochodu stanowiącego podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenie emerytalno-rentowe z 20 lat kalendarzowych wybranych z lat od 1968 roku do 1988 roku, a zatem również z lat, które podlegały weryfikacji w niniejszym postepowaniu kontrolnym. W takim wariancie wyliczenia druga z zaskarżonych decyzji tj. decyzja z dnia 9 października 2014 roku została na mocy pkt 1 sentencji wyroku zmieniona o nową wysokość (...) (88,81%), na podstawie art.
J.R.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.