w razie istotnej zmiany siły nabywczej pieniądza po powstaniu zobowiązania sąd może po rozważeniu interesów stron zgodnie z zasadami współżycia społecznego zmienić wysokość lub sposób spełnienia świadczenia pieniężnego chociażby były ustalone w orzeczeniu lub umowie. Podstawową przesłanką do zastosowania art.
jest istotna zmiana siły nabywczej pieniądza po powstaniu zobowiązania, a przed spełnieniem świadczenia pieniężnego. Nie ulega także wątpliwości, iż roszczenie o zapłatę świadczenia pieniężnego z tytułu bezumownego korzystania z nieruchomości może być jako świadczenie pieniężne waloryzowane na podstawie art.
niemniej jednak stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie brak ku temu przesłanek. Nie do obrony jest pogląd, że między 1.01.2007r. a 29.02.2008r. nastąpiła istotna zmiana siły nabywczej pieniądza. W takim stanie rzeczy w ocenie Sądu brak przesłanki do stwierdzenia , iż nastąpiła aż tak istotna zmiana siły nabywczej pieniądza która usprawiedliwiałaby skorzystanie z tej nadzwyczajnej instytucji i zwaloryzowanie zasądzonej kwoty wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości . Bezsprzecznie potwierdzeniem tego jest tabela wskaźników cen i usług konsumpcyjnych publikowana przez Główny Urząd Statystyczny za lata 1999-2016r. z której wynika, że w latach 2007-2008 inflacja wynosiła raptem 5% ,a pomiędzy datą początkową pozwu tj. 2007r. a datą orzekania przez Sąd odpowiednio 20%. Nie ma mowy zatem o istotnej zmianie siły nabywczej pieniądza o jakiej mowa ww. przepisie. O roszczeniu tym orzeczono w punkcie 1 wyroku. O odsetkach od zasądzonej kwoty Sąd orzekł na podstawie art. 455 kc w zw. z art. 481 § 1 i 2 kc mając na uwadze granice żądania pozwu w zakresie odsetek za bezumowne korzystanie z nieruchomości powodów. Na marginesie trzeba zauważyć, że pełnomocnik powodów na rozprawie 24.03.2016r. sprecyzował jedynie żądanie odsetkowe tylko co do rozszerzonego powództwa ( k. 523) . Pierwotne żądanie odsetkowe pozostało nie zmienione – tj. powodowie żądali odsetek od dnia wniesienia pozwu. ( vide k. 1) W orzecznictwie wyrażono zasługujący na aprobatę pogląd, że w sprawach o wynagrodzenie za poszczególne okresy z faktycznego wykorzystywania nieruchomości wierzyciela w granicach odpowiadających służebności podłączenia m.in. do instalacji gazowej, prawidłowe jest ustalenie przez sąd wynagrodzenia za każdy z tych okresów. W tym wypadku Sąd ustalił datę początkową odsetek na dzień następny po doręczeniu odpisu pozwu co nastąpiło 16.06.2008r. czyli od 17.06.2008r. Obowiązek zapłaty zasądzonego roszczenia od pozwanego ma charakter solidarny a to ze względu na treść art.1034 k.c., gdyż powodowie jako spadkobiercy testamentowi zmarłego powoda R. Ż., do chwili orzekania przez Sąd nie dokonali działu spadku. W pozostałym zakresie Sąd roszczenie o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości oddalił jako bezpodstawne, o czym orzeczono w punkcie 2 wyroku. Oddaleniu w całości podlegało drugie ze zgłoszonych w tym procesie roszczeń powodów. Powodowie domagali się od pozwanego między innymi zapłaty kwoty w wysokości 148.500,00 zł tytułem odszkodowania za niemożność korzystania z nieruchomości wskutek posadowienia na jej terenie gazociągu. Powodowie twierdzili w tym zakresie, że nie mogli postawić na gruncie pawilonu i wynajmować go za kwotę ok. 1.405,00 zł miesięcznie - zgodnie z opinią biegłego J. W. z dnia 21 października 2015 r. Tak sprecyzowane żądanie znajduje oparcie w przepisach art. 415 k.c. w zw. z art. 361§1 k.c. i art. 363§ 1 i 2 k.c. W ocenie Sądu powodowie nie przedstawili jakichkolwiek dowodów w postaci wiarygodnych dokumentów, które wskazywałyby, iż powodowie mieli w istocie zamiar wybudować na terenie nieruchomości pawilon, czynili w tym kierunku w okresie objętym pozwem konkretne starania aby osiągać z niego realne dochody. Poza gołosłownymi twierdzeniami samych powodów, nie przedstawili oni jakichkolwiek kosztorysów, biznesplanu czy też zaawansowanych projektów architektonicznych, dowodów na występowanie do urzędów o warunki zabudowy czy pozwolenie na budowę czy choćby zwykłe pismo kierowane do organu z zapytaniem o takie możliwości . Nie przedstawili żadnego wiarygodnego dowodu aby takie starania czynili a jedyną przeszkodą w pobudowaniu w tamtym czasie pawilonu był podziemny fragment gazociągu w części działki powodów. Co istotne powodowie – to zresztą potwierdzili w złożonych w sprawie zeznaniach- w okresie poprzedzającym okres, za który dochodzą odszkodowania za utracone korzyści nie wystąpili z formalnym wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla rzekomo planowanej inwestycji, a uczynili to dopiero w toku tego procesu. Ten wniosek został złożony dopiero po rozszerzeniu powództwa o to żądanie . ( k. 520) Ich wniosek został opatrzony datą 10.07.2015r. , a pismo z rozszerzeniem powództwa datowane jest na 6.03.2015r. ( k. 423). Idąc dalej wniosek został złożony dopiero po ponad 8 latach od złożenia pozwu w tej sprawie. ( k. 1) Nie została wydana żadna decyzja odmowna w tym zakresie. Aktualnie ta sprawa jest zawieszona w urzędzie z powodu kontroli dotyczącej nieprawidłowości legalizacji budynków na tej nieruchomości (k. 562 zeznania świadka O.). Tej konstatacji nie mogła zmienić również treść zeznań świadka R. O.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.