kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu żądania strona powodowa podała, że pozwany jest u niej zatrudniony na podstawie umowy o pracę zawartej na czas określony z dnia 10 kwietnia 2014r., ostatnio na stanowisku zastępcy dyrektora regionu P.. Podała, iż wcześniej – w okresie objętym okolicznościami sprawy – pozwany był zatrudniony na stanowisku dyrektora regionu P. jak również, że przez ostatnie trzy miesiące świadczenia pracy uzyskiwał z tego tytułu średnie wynagrodzenie w wysokości 6.500zł brutto miesięcznie. Wskazała, że do obowiązków pozwanego, zgodnie z jego kwalifikacjami, należało m.in. kierowanie pracownikami podległego regionu i ponoszenie pełnej odpowiedzialności za jego funkcjonowanie
prawidłowy obieg dokumentów, nadzorowanie prawidłowego i terminowego wykonania przez podległych pracowników zleconych zadań, sprawowanie kontroli nad jakością produktów i towarów celem eliminowania reklamacji i kar umownych, informowanie bezpośredniego przełożonego i pracodawcy o wszelkich nieprawidłowościach związanych z wykonywaną pracą mogących mieć wpływ na spowodowanie szkody w mieniu spółki i zagrożenia życia lub zdrowia pracowników, a w szczególności ponoszenie odpowiedzialności, sprawowanie nadzoru i kontroli nad realizacją planów skupu, przerobu i sprzedaży złomu stalowego, żeliwnego, metali kolorowych i stali stopowych. Podała, że obowiązki pozwanego obejmowały niewątpliwie również nadzór i kontrolę nad pracownikami w zakresie ciągłej i szczegółowej kontroli złomu pod kątem zawartości przedmiotów niebezpiecznych i wybuchowych. Wskazała, że w dniu 14 sierpnia 2014r. z oddziału spółki w P. wysłany został do huty (...) w Z. transport w postaci wagonów ze złomem, zawierający 159 sztuk przedmiotów pochodzenia wojskowego w tym elementy z materiałami wybuchowymi o czym powzięła wiadomość w dniu 25 sierpnia 2014r. Podała, że w celu ustalenia w jaki sposób powyższe przedmioty niebezpieczne mogły znaleźć się w oddziale spółki w P. a następnie wysłane do huty dokonano analizy przyjęć
wydań towaru w wyniku czego stwierdzono, że wysłany w dniu 14 sierpnia 2014r. złom, przyjęty został uprzednio do oddziału, w którym pracował pozwany
poddany przerobowi na prasie. Strona powodowa wskazała, że ustalono, że odpowiedzialni za jego wysyłkę byli: M. M., G. J., K. B.
pozwany. Podniosła dalej, że pozwany jako dyrektor oddziału w P. ponosił bezpośrednią odpowiedzialność za pracę świadczoną przez pracowników w zakresie klasyfikacji i przerobu złomu, K. P. był jego zastępcą, K. B.
konieczności zwrotu dodatkowych kosztów tytułem reekspedycji wagonów, czyli łącznie 260.500,00 zł, która to kwota odzwierciedla poniesioną przez nią szkodę. Argumentując dalej podała, że zgodnie z przepisami art. 114 i 115 k.p., pracownik który wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych ze swej winy wyrządził pracodawcy szkodę ponosi za nią odpowiedzialność materialną w granicach rzeczywistej straty poniesionej przez pracodawcę i tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego wynikła szkoda. Podniosła, że z załączonych do pozwu dowodów jednoznacznie wynika, że dokonanie klasyfikacji złomu przy jego obróbce odpowiadało kwalifikacjom zawodowym pozwanego i wchodziło w zakres jego obowiązków jak również, że pozwany dopuścił się ciężkiego naruszenia powierzonych mu obowiązków pracowniczych, którego bezpośrednią konsekwencją było wyrządzenie spółce szkody w wysokości 260.500,00 zł. Wskazała, że w związku z w/w naruszeniem pracownikowi została wysłana w dniu 21 listopada 2014r. nota księgowa nr (...) z dnia 22 września 2014r., spełniająca jednocześnie rolę wezwania do zapłaty, w której pracodawca zobowiązał pozwanego do uregulowania należności w terminie 7 dni od dnia doręczenia noty pod rygorem naliczania odsetek ustawowych, w związku z czym odsetki były naliczane począwszy od dnia 5 grudnia 2014r. Nadto podała, że dochodzona pozwem kwota – 19.500zł stanowi równowartość trzymiesięcznego wynagrodzenia pozwanego (6.500zł) z dnia wyrządzenia szkody. Nakazem zapłaty, w postępowaniu upominawczym, z dnia 12 marca 2015r., Sąd nakazał pozwanemu M. P., aby zapłacił na rzecz strony powodowej (...) S.A. z siedzibą we W. kwotę 19.500 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 5 grudnia 2014r. do dnia zapłaty
kwotę 2.043,75zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w tym kwotę 1.800zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego w terminie dwóch tygodni od doręczenia nakazu albo wniósł w tym terminie sprzeciw. Od wydanego nakazu zapłaty pozwany wniósł sprzeciw domagając się oddalenia powództwa i zasądzenia od strony powodowej kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego. Nadto podniósł zarzut niewłaściwości miejscowej sądu i wniósł o przekazanie sprawy do właściwego miejscowo Sądu w Poznaniu. W uzasadnieniu żądania pozwany zarzucił, że strona powodowa nie udowodniła poniesienia szkody, co jest warunkiem koniecznym do wytoczenia powództwa z art. 114 k.p. w zw. z art. 115 k.p. Wskazał, że w pozwie została wymieniona kwota 260.500zł, którą miała zostać rzekomo obciążona strona powodowa, jednakże z żadnego dowodu wskazanego w pozwie nie wynika, aby kwota ta miała zostać zapłacona w związku z jego działaniem jak również nie wynika czy płatność została faktycznie dokonana i nastąpił rzeczywisty uszczerbek w majątku spółki. Zarzucił, że załączona nota obciążeniowa wystawiona przez hutę nie stanowi dowodu zapłaty jakiejkolwiek kwoty przez powoda i nie określa także za co miałaby zostać zapłacona. Podniósł dalej, że strona powodowa nie wykazała kolejnej przesłanki odpowiedzialności na podstawie art. 114 k.p. a mianowicie zawinionego niewykonania lub nienależytego wykonania przez niego obowiązków pracowniczych. Podał, że nawet gdyby przyjąć, że naruszenie regulacji wewnętrznych zakładu pracy faktycznie miało miejsce, a do huty został wysłany transport złomu, w którym mogły znaleźć się przedmioty o rzekomo wojskowym pochodzeniu – czego, według niego, powód nie wykazał, to i tak niczym niepoparte są twierdzenia powoda aby w wysłanym złomie miały się znaleźć materiały niebezpieczne a w szczególności materiały wybuchowe. Wskazał, że według jego wiedzy elementy, o których mowa w pozwie nie były niebezpieczne i nie stanowiły jakiegokolwiek zagrożenia. Ustosunkowując się do dalszych twierdzeń strony powodowej pozwany zarzucił, że zarówno z dowodów jak i okoliczności wskazanych w pozwie nie wynika, aby był zobligowany do osobistej kontroli i nadzoru nad procesem kompletowania i wysyłania transportu do huty w konsekwencji czego ewentualne naruszenie procedur wewnętrznych nie warunkuje jego odpowiedzialności. Wyjaśnił, że zakres jego obowiązków służbowych został zakreślony przez umowę o pracę, charakterystykę stanowiska pracy a w odniesieniu do analizowanej sprawy przede wszystkim przez zarządzenie nr (...) prezesa zarządu spółki z dnia 26 czerwca 2014r., z treści których to dokumentów wynika ogólny obowiązek fachowego i starannego wykonywania pracy
przeciwdziałania i informowania bezpośredniego przełożonego i pracodawcy o wszelkich nieprawidłowościach związanych z wykonywaną pracą. Podał, że procedurę zakupu złomu reguluje § 9 zarządzenia nr (...), które w sposób szczegółowy określa jak kształtuje się podział kompetencji i obowiązków poszczególnych pracowników w procesie odbioru ilościowo-jakościowego złomu, który następnie jest dystrybuowany do kontrahentów powoda jak również, że z treści w/w zarządzenia wynika, iż osobisty udział dyrektora regionu możliwy był tylko na etapie oceny międzyoperacyjnej przy wyładunku złomu ze środka transportu w sytuacji, gdy nie uczestniczył przy tym inny wymieniony w § 9 zarządzenia pracownik. Podał, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie uczestniczył osobiście przy ocenie międzyoperacyjnej, która prowadzona była przez pracownika zatrudnionego na stanowisku wagowego-klasyfikatora złomu, stąd też nie do jego obowiązków należał osobisty przegląd dostarczonego złomu w celu wyeliminowania ewentualnych przedmiotów niebezpiecznych. Pozwany wskazał dalej, że w analizowanej sytuacji żadne zastrzeżenia nie były mu składane przez podległych pracowników stad też nie było podstaw do podejmowania przez niego działań naprawczych. Zarzucił, że brak podstaw do przypisania mu winy za rzekome naruszenie wewnętrznych regulacji strony powodowej przez pracowników spółki bezpośrednio odpowiedzialnych za wizualną kontrolę przyjmowanego złomu, w sytuacji gdy jego osobisty udział w tej kontroli nie był wymagany. Podał, że absurdem są formułowane wobec niego zarzuty, jakoby w ramach swoich obowiązków nadzorczych i kontrolnych miał każdorazowo sprawować osobisty nadzór nad procesem przyjmowania złomu przez blisko trzydziestu podlegających mu pracowników – mając na względzie, że jednorazowo następował odbiór nawet 400 ton złomu – poprzez indywidualną inspekcję hałdy
ciągłe i szczegółowe kontrolowanie złomu pod kątem zawartości przedmiotów niebezpiecznych i wybuchowych. Podkreślił, że prowadziłoby to do sformułowania jego odpowiedzialności na zasadzie ryzyka czy też odpowiedzialności gwarancyjnej, gdyż niewykonalne byłoby dublowanie przez niego czynności blisko trzydziestu podległych mu pracowników. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Strona powodowa, na podstawie wpisu do rejestru przedsiębiorców, prowadzi działalność gospodarczą, w zakresie której zajmuje się m.in. obróbką i usuwaniem odpadów innych niż niebezpieczne, przetwarzaniem i unieszkodliwianiem odpadów niebezpiecznych, sprzedażą hurtową odpadów i złomu, metali i rud metali. Dowód: - KRS nr (...), k. 14 – 18 Pozwany M. P. był zatrudniony u strony powodowej początkowo na podstawie umowy o pracę zawartej w dniu 20 stycznia 2014r. na okres próbny od dnia 22 stycznia 2014r. do dnia 21 kwietnia 2014r. a następnie na podstawie umowy o pracę zawartej w dniu 10 kwietnia 2014r. na czas określony od dnia 22 kwietnia 2014r. do dnia 21 kwietnia 2015r., w pełnym wymiarze czasu pracy, na stanowisku dyrektora regionu w P.. Począwszy od dnia 22 kwietnia 2014r. miesięczne wynagrodzenie zasadnicze, za pracę, pozwanego wynosiło 6.500zł brutto. Do obowiązków pozwanego na stanowisku dyrektora regionu należało w szczególności: - odpowiedzialność, nadzór i kontrola za realizację planów skupu, przerobu i sprzedaży złomu stalowego, żeliwnego, metali kolorowych i stali stopowych, odpowiedni poziom i rotację zapasów magazynowych, realizację planów sprzedaży
wynik tych działalności w regionie, - kierowanie pracownikami podległego regionu i ponoszenie pełnej odpowiedzialności za jego funkcjonowanie
prawidłowy obieg dokumentów, - kierowanie zmianą produkcyjną, - sporządzanie założeniu do planu spółki w swoim zakresie działania
realizacja zatwierdzonego planu rocznego i wieloletniego, - ustalenie ramowych zakresów obowiązków, odpowiedzialności i uprawnień dla poszczególnych pracowników, - nadzorowanie prawidłowego i terminowego wykonania przez podległych pracowników zleconych zadań, - przydzielanie prac podległym pracownikom i udzielanie wytycznych co do sposobu ich wykonania. Na podstawie aneksu nr (...) z dnia 4 września 2014r. pozwany z dniem 8 września 2014r. objął stanowisko zastępcy dyrektora regionu P.. Umowa o pracę uległa rozwiązaniu z dniem 4 kwietnia 2015r. za wypowiedzeniem dokonanym przez pozwanego. Dowód: - umowa o pracę z dnia 20.01.2014r. w aktach osobowych pozwanego - umowa o pracę z dnia 10.04.2014r., k. 19-21
w aktach osobowych pozwanego - zakres obowiązków służbowych, k. 23-25
w aktach osobowych pozwanego - aneks z dnia 04.09.2014r., w aktach osobowych pozwanego - świadectwo pracy z dnia 07.04.2015r., w aktach osobowych pozwanego - charakterystyka stanowiska pracy, k. 26-28 - zeznania świadka R. B., k. 164-168 - zeznania świadka K. B.
materiałów wybuchowych. Procedura przyjmowania złomu do oddziału w P. obejmowała stały proces, w którym udział brało szereg osób, począwszy od przedstawiciela handlowego poprzez kierowców, operatorów żurawia, klasyfikatora i dyrektora oddziału - regionu. Pierwsza klasyfikacja złomu miała miejsce już na etapie zakupu złomu przez przedstawiciela handlowego. Towar do oddziału dostarczano samochodami ciężarowymi, przy czym dostaw w ciągu dnia zdarzało się nawet 30. Materiał dostarczany był przy tym zarówno w kontenerach, pojemnikach jak również w tzw. big – bagach. Dostawa odbywała się w ten sposób, że samochód wraz z kontenerem wjeżdżał na specjalną wagę, na której dokonywano pomiaru wagi samochodu wraz z kontenerem i towarem. Przyjętą zasadą w spółce było, że każda dostawa materiału na złom, przed rozładunkiem z rampy, podlegała oględzinom zewnętrznym i wstępnej ocenie klasyfikatora wagowego tj. pracownika posiadającego uprawnienia klasyfikatora. Pracownik ważył złom, dokonywał wzrokowej kwalifikacji materiału na złom „gruby” i „cienki”
wyszukiwał materiałów niebezpiecznych. Następnie kierowca samochodu pod nadzorem klasyfikatora wyrzucał materiał na wskazane przez przyjmującego złom miejsce na placu. Złom - po wysypaniu - tworzył jedną ogromną hałdę, która zazwyczaj w całości miała kolor brunatny w związku z czym ciężko było odróżnić rodzaj i kształt poszczególnych części złomu. Klasyfikator podpisywał dokument, że wśród materiału nie ma elementów niebezpiecznych. Kolejno operator żurawia wrzucał materiał do maszyny tzw. prasonożyc, która go miażdżyła, przerabiała, cięła na części i formułowała w kostki tak, aby zajmował jak najmniej miejsca. Następnie operator odbierał materiał z maszyny i wrzucał na wagony, które dostarczały złom do wskazanego punktu odbioru. Materiał w wyniku przetworzenia bądź przerobienia ulegał całkowitemu zniekształceniu, był wymieszany i ciężko było wyodrębnić w nim poszczególne elementy, a w szczególności trudno było dostrzec czy w materiale znajdują się pociski, niewybuchy bądź inne materiały niebezpieczne tym bardziej, że dostarczany złom był najczęściej zardzewiały co powodowało, że łatwo było coś przeoczyć. Przed wysłaniem towaru do określonego kontrahenta pozwany jako dyrektor oddziału podpisywał list przewozowy, w którym wskazywał, że załadowany materiał jest wolny od materiałów niebezpiecznych i wybuchowych. Dokonywał on również oceny materiału znajdującego się w wagonach przy czym z uwagi na sposób jego ułożenia był w stanie ocenić jedynie zawartość górnej warstwy załadunku. Także w trakcie wykonywania poszczególnych etapów oceny i klasyfikacji przywiezionego złomu pozwany, w miarę możliwości – z uwagi na ilość realizowanych dostaw i duży zakres pozostałych obowiązków – kontrolował i nadzorował pracę podległych mu pracowników dokonujących czynności związane z zakupem i dostawą złomu. W szczególności pozwany przychodził na plac i kontrolował sposób wykonywania pracy przez podległych mu pracowników a także udzielał wskazówek i pomagał dokonywać klasyfikacji złomu K. B.
k. 251-254 W II połowie 2014 roku w oddziale w P. były braki kadrowe związane z faktem rozwiązywania umów o pracę przez pracowników, co pozwany niejednokrotnie komunikował K. B.
k. 251-254 Z uwagi na zaistniałe zdarzenie strona powodowa rozwiązała umowy o pracę, bez zachowania okresu wypowiedzenia z M. M. - kierowcą, G. J. – operatorem żurawia i prasonożyc, P. J. – operatorem żurawia, który zajmował się załadunkiem złomu na wagony do huty i (...) – klasyfikatorem wagowym. G. J. jako operator żurawia i prasonożyc nie był w stanie – operując żurawiem – sprawdzać co dokładnie znajduje się wśród przywiezionego złomu. Ani M. M., ani G. J. nie mieli obowiązku segregacji i selekcji złomu, gdyż czynności te powierzone były pracownikowi zatrudnionemu na stanowisku klasyfikatora złomu. Na stanowisku klasyfikatora zatrudniony był w tym okresie K. B.
pkt 1a regulaminu pracy za nieprzestrzeganie przez pozwanego ustalonego porządku, polegającego na naruszeniu art. 100 § 1 i § 2 pkt 2, 4 k.p.
pkt 1 a, b, f, g, h,
nieprzestrzeganie zarządzenia nr 14/2014 r. w sprawie obowiązujących w Spółce procedur zakupu i sprzedaży złomu: stalowego, żeliwnego, metali kolorowych i metali stopowych. W treści pisma wskazano na brak nadzoru i kontroli nad pracą podległych pracowników w zakresie ciągłej i szczegółowej kontroli złomu pod kątem zawartości przedmiotów wybuchowych tj. min, pocisków, zawleczek i innych przedmiotów pochodzenia wojskowego podczas rozładunku, przerobu i załadunku złomu, co doprowadziło do wysyłki do huty (...) w Z. wagonów ze złomem, który zawierał 159 sztuk przedmiotów pochodzenia wojskowego w tym elementy z materiałami wybuchowymi o czym pracodawca powziął wiadomość w dniu 25 sierpnia 2014r. Nadto wskazano, że w konsekwencji zaniedbań spółka poniesie starty finansowe w znacznej wysokości. W treści pisma pracodawca nie zawarł informacji o rodzaju nałożonej kary. W piśmie zawarto pouczenie o możliwości skorzystania z prawa odwołania do pracodawcy. Pozwany nie złożył odwołania od doręczonego mu zawiadomienia bowiem z treści pisma nie wynikało, że wiąże się ono z sankcjami finansowymi. Dowód: - zawiadomienie o ukaraniu pracownika, k. 77
w aktach osobowych pozwanego - zeznania świadka R. B., k. 164-168 W dniu 18 września 2014r. huta (...) Sp. z o.o. w Z. nałożyła na stronę powodową karę finansową za naruszenie normy zakładowej w kwocie 260.500,00 zł w związku z znalezionymi w dostawie materiałami niebezpiecznymi – według załącznika. W dołączonym do noty załączniku oznaczono, że w czterech wagonach znajdowało się łącznie 16 materiałów niebezpiecznych, w tym w trzech - po jednej sztuce a w czwartym - 13 sztuk. W dniu 20 października 2014r. strona powodowa wpłaciła na rzecz huty (...) sp. z o. o. w Z. m.in. w związku z wystawioną notą z dnia 18 września 2014r. kwotę 308.786,40zł. Dowód: - nota obciążeniowa nr (...) wraz z załącznikiem k. 78 – 79 - potwierdzenie przelewu, k. 186 - zeznania świadka R. B., k. 164-168 - zeznania świadka K. B.
złomu zawierającego oleje (wióry, silniki, mosty, przekładnie i inne) Pozwany złożył oświadczenie, że zapoznał się z treścią regulaminu pracy wprowadzonego zarządzeniem prezesa zarządu spółki nr (...) z dnia 13 maja 2014r., przy czym w treści dokumentu nie podał daty zapoznania się z w/w regulacją. W treści dokumentu oznaczył natomiast swoje stanowisko pracy – zastępca dyrektora regionu, które objął z dniem 8 września 2014r. Dowód: - oświadczenie pozwanego z dnia 13 maja 2014r., k. 29 - zarządzenie nr (...) z dnia 13 maja 2014r., k. 30 - regulamin pracy k. 31 - 50 - aneks z dnia 04.09.2014r., w aktach osobowych pozwanego Prezes zarządu powodowej spółki w dniu 26 czerwca 2014r. wydał zarządzenie nr (...) w sprawie obowiązujących w spółce procedur zakupu i sprzedaży złomu: stalowego, żeliwnego, metali kolorowych i stali stopowych. W treści zarządzenia wskazano, że zakup złomu podlega procedurom: - oceny jakości i ilości u klienta przez handlowca, - oceny ilości i jakości podczas załadunku u klienta przez operatora żurawia lub kierowcę, - ważenia i oceny jakościowej, w regionie, przez wagowego - klasyfikatora złomu, - ocenie jakościowej podczas wyładunku złomu na terenie spółki przez operatora żurawia, wagowego-klasyfikatora złomu, mistrza, brygadzistę, kierującego zmianą, - ocenie jakościowej podczas sortowania złomu przez operatora żurawia, sortowacza złomu, - ocenie jakościowej podczas załadunku na agregat produkcyjny przez operatora żurawia, operatora prasonożyc, sortowacza, kierującego zmianą, - ocenie jakościowej podczas przerobu złomu na agregacie produkcyjnym przez operatora żurawia, operatora prasonożyc, sortowacza. (§ 9 pkt 1 zarządzenia) Jednocześnie dyrektor regionu, kierujący zmianą, mistrz, brygadzista, wagowy-klasyfikator złomu zobowiązany został do potwierdzenia faktu przeprowadzenia międzyoperacyjnej oceny złomu na druku stanowiącym załącznik do zarządzenia. Pracownik ten ponosi odpowiedzialność za przeprowadzenie oceny w sposób prawidłowy i zgodny ze stanem faktycznym
zasadami określonymi w zarządzeniu. (§ 12 pkt 3 zd. I i II zarządzenia). Pozwany złożył oświadczenie, że zapoznał się z treścią zarządzenia prezesa zarządu spółki nr (...) z dnia 26 czerwca 2014r., przy czym w treści dokumentu nie podał daty zapoznania się z w/w regulacją. W dniu 26 czerwca 2014r. strona powodowa skierowała m.in. do pozwanego wiadomość e-mail w sprawie zarządzenia nr 14/2014, przesyłając w załączniku dokument w/w zarządzenia. Dowód: - zarządzenie nr 14/2014r., k. 52-69 - oświadczenie pozwanego, k. 51 - korespondencja e-mail z dnia 26 czerwca 2014r., k. 234 Średnie miesięczne wynagrodzenie pozwanego, liczone jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy, wynosiło 6.500,00 zł brutto. Dowód: - zaświadczenie o wynagrodzeniu k. 22 Sąd zważył, co następuje: Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. W toku niniejszego postępowania strona powodowa (...) S.A. z siedzibą we W. domagała się zasądzenia od pozwanego M. P. kwoty 19.500zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 5 grudnia 2014r. do dnia zapłaty tytułem odszkodowania za nienależyte wykonywanie obowiązków wynikających z zawartej umowy o pracę. Pozwany wnosił o oddalenie powództwa, wskazując, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki konieczne do przypisania mu odpowiedzialności za szkodę, na podstawie art. 114 k.p. Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie Sąd oparł się na złożonych do akt sprawy dokumentach, w tym w szczególności na dokumentacji akt osobowych zatrudnienia pozwanego, regulaminie pracy wraz z oświadczeniem o zapoznaniu się z jego treścią, zarządzeniu nr (...) z dnia 26 czerwca 2014 r. wraz z oświadczeniem o zapoznaniu się z jego treścią, dokumentacji zdjęciowej, nocie obciążeniowej, nocie księgowej z dnia 22 września 2014r., zaświadczeniu o wynagrodzeniu pozwanego, potwierdzeniu przelewu z dnia 20 października 2014r., wyroku z dnia 8 października 2015r. wraz z uzasadnienia Sądu Rejonowego Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie sygn. akt V P 1032/15 albowiem żadna ze stron postępowania skutecznie nie podważyła prawdziwości złożonych dokumentów, jak również na dowodzie z zeznań świadków K. B.
na dowodzie z przesłuchania pozwanego, których to zeznania w zakresie istotnym dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy były jasne, spójne i logiczne a nadto wzajemnie ze sobą korespondowały. Dokonując oceny zasadności żądania pozwu podkreślenia w pierwszej kolejności wymaga, iż w myśl art. 114 k.p. pracownik, który wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych, ze swojej winy wyrządził szkodę ponosi odpowiedzialność materialną według zasad określonych w przepisach kodeksu pracy. Z brzmienia powołanego przepisu wynika jednoznacznie, że pracownik ponosi odpowiedzialność na podstawie przepisów art. 114-119 k.p. wówczas, gdy pracodawca udowodni okoliczności uzasadniające tę odpowiedzialność tj. naruszenie obowiązków pracowniczych przez pracownika, winę pracownika, wysokość rzeczywistej szkody
normalny związek przyczynowy. Odpowiedzialność materialna polega na poniesieniu przez pracownika ujemnych skutków majątkowych wskutek wyrządzenia pracodawcy szkody będącej wynikiem niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych. Jest to odpowiedzialność osobista, która wyraża się w doznaniu odpowiedniego uszczerbku w majątku własnym pracownika. Zgodnie z art. 114 i 115 k.p. pracownik ponosi odpowiedzialność za szkodę poniesioną przez pracodawcę tylko w razie zawinionego niewykonania obowiązków pracowniczych, pozostającego w związku przyczynowym ze szkodą. Z samego zatem faktu powstania szkody, gdy nie wchodzi w grę szczególna odpowiedzialność za powierzone mienie, nie można jednak domniemywać winy pracownika, jak również niedopełnienia przez niego swoich obowiązków. Jeżeli na skutek działania pracownika pracodawca poniesie szkodę, wówczas pracownik ponosi odpowiedzialność określoną w przepisach art. 114-122 k.p. Konieczne jest jednak łączne spełnienie następujących przesłanek: - naruszenie obowiązków pracowniczych pod postacią działania (jak i zaniechania), - wina pracownika, - wyrządzenie szkody pracodawcy, - istnienie związku przyczynowego między zawinionym działaniem (zaniechaniem), a powstałą szkodą. Jak przy tym zaznaczył Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 11 maja 1977r., zgodnie z art. 114 i 115 k.p. pracownik ponosi odpowiedzialność za szkodę poniesioną przez zakład pracy tylko w razie zawinionego niewykonania obowiązków pracowniczych, pozostającego w związku przyczynowym ze szkodą. Z samego faktu powstania szkody, gdy nie wchodzi w grę szczególna odpowiedzialność za mienie powierzone, nie można domniemywać winy pracownika, jak również niedopełnienia przez niego swoich obowiązków (sygn. akt IV PR 109/77, opubl. LEX nr 14384). Ponadto, podkreślić należy, że ciężar wykazania „okoliczności obciążających” pracownika spoczywa na pracodawcy, który obowiązany jest wykazać okoliczności uzasadniające odpowiedzialność pracownika
wysokość powstałej szkody. Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego niniejszej sprawy podkreślenia w pierwszej kolejności wymaga, że strona powodowa nie zdołała wykazać przesłanki zawinionego niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych przez pozwanego. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego pozwany, do dnia 7 września 2014r., był zatrudniony u strony powodowej na stanowisku dyrektora regionu P.. Do jego obowiązków należało przy tym m.in. odpowiedzialność, nadzór i kontrola za realizację planów skupu, przerobu i sprzedaży złomu stalowego, żeliwnego, metali kolorowych i stali stopowych, odpowiedni poziom i rotację zapasów magazynowych, realizację planów sprzedaży
wynik tych działalności w regionie, kierowanie pracownikami podległego regionu i ponoszenie pełnej odpowiedzialności za jego funkcjonowanie
prawidłowy obieg dokumentów, nadzorowanie prawidłowego i terminowego wykonania przez podległych pracowników zleconych zadań
przydzielanie prac podległym pracownikom i udzielanie wytycznych co do sposobu ich wykonania. Do obowiązków pozwanego nie należało jednak dokonywanie klasyfikacji i selekcji złomu bądź wykonywanie bezpośredniej kontroli tego surowca pod kątem zawartości w nim materiałów niebezpiecznych. Czynności te należały bowiem do obowiązków pracowników zatrudnionych na stanowiskach bezpośrednio przez niego nadzorowanych. Z przeprowadzonych w sprawie ustaleń faktycznych wynika bowiem, że przyjętą zasadą w spółce było, że każda dostawa materiału na złom, przed rozładunkiem z rampy podlegała oględzinom zewnętrznym i wstępnej ocenie klasyfikatora wagowego tj. pracownika posiadającego uprawnienia klasyfikatora, który ważył złom, dokonywał wzrokowej kwalifikacji materiału na złom „gruby” i „cienki”
wyszukiwał materiałów niebezpiecznych. Na stanowisku klasyfikatora zatrudniony był w tym okresie K. B.
wnioskował o zatrudnienie większej ilości pracowników w oddziale co także wskazuje na prawidłowość wykonywanych przez niego obowiązków służbowych. Wszak do obowiązków pozwanego – na co wskazała sama strona powodowa – należało również informowanie bezpośredniego przełożonego i pracodawcy o wszelkich nieprawidłowościach związanych z wykonywaną pracą mogących mieć wpływ na spowodowanie szkody w mieniu spółki i zagrożenia życia lub zdrowia pracowników. Pozwany niewątpliwie wskazywał na nieprawidłowości związane z problemami kadrowymi jednak pracodawca nie podjął w tym zakresie żadnych działań, co potwierdził w swych zeznaniach m.in. świadek K. B.
pkt 1a regulaminu pracy za nieprzestrzeganie przez pozwanego ustalonego porządku, polegającego na naruszeniu art. 100 § 1 i § 2 pkt 2, 4 k.p.
pkt 1 a, b, f, g, h,
nieprzestrzeganie zarządzenia nr 14/2014 r. w sprawie obowiązujących w Spółce procedur zakupu i sprzedaży złomu: stalowego, żeliwnego, metali kolorowych i metali stopowych, od którego to zawiadomienia pozwany nie odwołał się jednak – jak podał pozwany - wynikało to wyłącznie z faktu, iż nie wiązało się to z sankcjami finansowymi. Sama zresztą analiza treści w/w pisma wskazuje, że faktycznie trudno przyjąć, aby faktycznie doszło do ukarania pozwanego skoro pracodawca nie oznaczył w treści przedmiotowego pisma rodzaju ewentualnej kary jaka miała być wymierzona pozwanemu. Co istotniejsze – jak wykazało przeprowadzone postępowanie dowodowe – pozwany z treścią regulaminu pracy wprowadzonego zarządzeniem prezesa zarządu spółki nr (...) z dnia 13 maja 2014r. zapoznany został po dostawie złomu do huty. Wskazuje na to jednoznacznie treść złożonego przez pozwanego oświadczenia o zapoznaniu z treścią regulaminu, w którym pozwany oznaczył jako swoje stanowisko pracy – zastępca dyrektora regionu, które to stanowisko objął – jak wynika z akt osobowych pozwanego - z dniem 8 września 2014r. Tym samym brak podstaw do stawiania pozwanemu zarzutu naruszenia postanowień w/w regulaminu w tym w zakresie treści § 43 regulaminu pracy. W niniejszej sprawie Sąd uwzględnił również okoliczność, iż strona powodowa odpowiedzialność pozwanego za szkodę oparła na fakcie obciążania jej przez hutę w dniu 18 września 2014r. karą finansową za naruszenie normy zakładowej w kwocie 260.500,00 zł w związku z znalezionymi w dostawie materiałami niebezpiecznymi, na którą to wysokość kary pozwany nie miał żadnego wpływu bowiem uzależniona była od wzajemnych ustaleń stron pozostających ze sobą w współpracy tj. powodowej spółki i huty. Okoliczność ta ma tym donioślejsze znaczenie, iż jak wynika z przeprowadzonych ustaleń po szczegółowej kontroli pracownicy wśród hałdy około 500 ton niewsadowego złomu koloru czarnego, znaleźli wprawdzie materiały pochodzenia wojskowego pod postacią rur i około 300 fragmentów łusek po nabojach jednak wezwany na miejsce patrol saperski i policja ustalili, że znaleziony materiał nie stanowi materiału niebezpiecznego w konsekwencji czego saperzy nie chcieli zabrać materiału. Mając na uwadze powyższe, Sąd zważył, iż w niniejszej sprawie nie można zarzucić pozwanemu aby naruszył on swoje obowiązki pracownicze, a co za tym idzie nie można mu przypisać winy za fakt wysłania przez stronę powodową do huty złomu zawierającego materiały niedozwolone. Dodać trzeba, że zgodnie z art. 117 § 2 k.p., pracownik nie ponosi ryzyka związanego z działalnością pracodawcy, a w szczególności nie odpowiada za szkodę wynikłą w związku z działaniem w granicach dopuszczalnego ryzyka. W konsekwencji pozwany nie może ponosić ryzyka działalności pracodawcy i odpowiadać za w/w zdarzenie. W konsekwencji, w ocenie Sądu, nie zachodziły podstawy do uwzględnienia żądania pozwu. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w punkcie I wyroku i oddalił powództwo. Orzeczenie o kosztach procesu zawarte w punkcie II wyroku, Sąd oparł na treści przepisu art. 98 k.p.c. uwzględniając w tym zakresie fakt, że powództwo zostało oddalone w całości. Ponieważ w niniejszej sprawie pełnomocnik pozwanego w piśmie procesowym z dnia 11 kwietnia 2016r., złożonym przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku, przedstawił spis kosztów Sąd za uzasadnione uznał zasądzenie od strony powodowej na rzecz pozwanego zwrotu kosztów postępowania w kwocie 2.494, 20 zł, w tym: wynagrodzenie pełnomocnika – 1.800 zł (§ 12 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie
ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu; Dz. U. Nr 1163, poz. 1348 ze zm.), zaliczka na poczet dowodu z zeznań świadków – 400 zł i zwrot kosztów dojazdu nakazanego osobistego stawiennictwa pozwanego - 294,20 zł (176 km x 2 x 0,8358zł) Sąd uwzględnił w tym zakresie fakt, iż zgodnie z art. 98 § 3 k.p.c. do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe
koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Obowiązkowe stawiennictwo pozwanego dotyczyło jednego posiedzenia Sądu, tj. w dniu 18 lutego 2016r. Orzeczenie zawarte w punkcie III wyroku Sąd oparł na treści art. 98 §1 k.p.c. w zw. z art. 113 ust.1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398) i nakazał stronie powodowej, aby uiściła na rzecz Skarbu Państwa kwotę 398,60 zł tytułem zwrotu wydatków sądowych. W toku postępowania Sąd przyznał świadkom zwrot kosztów stawiennictwa w łącznej wysokości 798,60zł z czego kwota 400zł pokryta została z uiszczonej przez pozwanego zaliczki. Tym samym do rozliczenia pozostała kwota 398,60zł (798,60zł – 400zł)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.