Sygn. akt VI U 2698/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 marca 2016 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Janusz Madej P
§ 2K.p.c.
w związku z powołanymi wyżej przepisami prawa materialnego i przyznał mu prawo do emerytury od dnia 1 września 2014r., to jest od pierwszego dnia miesiąca, w którym ubezpieczony złożył do protokołu ponowne żądanie przyznania mu tego świadczenia. W punkcie II wyroku Sąd orzekł z urzędu o braku odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, gdyż istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy ustaleń dokonał w postępowaniu sądowym na podstawie dowodów, którymi organ rentowy nie dysponował na etapie prowadzonego postępowania administracyjnego (art.118 ust.1a ustawy emerytalnej). Co do sporu dotyczącego decyzji z dnia 22 września 2014r. ustalającej ponownie ubezpieczonemu K. M.
(1)kapitał początkowy to wskazać należy, iż w toku procesu organ rentowy wnosił o zmianę tej decyzji poprzez uwzględnienie przy ponownym ustalaniu tego kapitału jako okresu składkowego okresu od 6 kwietnia 1988r. do 20 grudnia 1988r. Stanowisko organu rentowego było w tym zakresie oczywiste, gdyż w decyzji z dnia 11 grudnia 2015r., wydanej w toku procesu i dotyczącej ponownej odmowy przyznania emerytury, organ ten zaliczył powyższy okres pracowniczego zatrudnienia ubezpieczonego do okresów składkowych, co spowodowało powiększenie stażu K. M.
(1)wymaganego do emerytury z tytułu pracy w szczególnych warunkach do 25 lat 2 miesięcy i 13 dni. Sporny pierwotnie okres pracowniczego zatrudnienia ubezpieczonego od 6 kwietnia 1988r. do 20 grudnia 1988r. w (...) Przedsiębiorstwie (...) w B. został bowiem udowodniony dokumentem w postaci umowy o pracę z dnia 6 kwietnia 1988r. opatrzonej pieczątką tego Przedsiębiorstwa, której brakowało w świadectwie pracy z dnia 10 stycznia 1989r. przedłożonym przez ubezpieczonego organowi rentowemu. ( oryginał umowy o pracę w aktach osobowych nadesłanych do akt sprawy przez (...) S.A. w B.) Jeśli chodzi o drugi ze spornych okresów pracowniczego zatrudnienia ubezpieczonego na budowie eksportowej w Czechosłowacji od 28 marca 1987r. do 31 grudnia 1987r. to podkreślić należy, że wykonywanie przez ubezpieczonego pracy na budowie eksportowej w Czechosłowacji (mimo braku umowy o pracę i świadectwa pracy) potwierdziły dowody z dokumentów, zeznania świadka W. S. oraz ubezpieczonego K. M.
(1). Rozpoczęcie przez ubezpieczonego pracy od 28 marca 1987r. na budowie eksportowej w Czechosłowacji potwierdza odręczna adnotacja poczyniona na karcie płacowej ubezpieczonego z 1987r. (k.16 akt emerytalnych ZUS), a okoliczność, iż ubezpieczony przepracował jeszcze w marcu 1987r. w Przedsiębiorstwie (...) okres od 1 marca do 27 marca 1987r. wynika z wpisu w tej karcie płacowej dotyczącego należnego mu za ten miesiąc wynagrodzenia w łącznej kwocie 21984 zł. Ponadto rozpoczęcie pracy na budowie eksportowej w dniu 28 marca 1987r. potwierdza wpis na karcie obiegowej zmian w stosunku pracy (w aktach osobowych dotyczących zatrudnienia ubezpieczonego w Przedsiębiorstwie (...), z którego wynika, iż od dnia 28 marca 1987r. został on zwolniony z pracy w tym Przedsiębiorstwie. Inny dokument – „CHARAKTERYSTYKA o pracowniku ubiegającym się o wyjazd na budowę zagraniczną” (k.2 licząc od tyłu akt osobowych ubezpieczonego z (...) Przedsiębiorstwa (...) w B.) także wskazuje ostatni okres pracy za granicą w Czechosłowacji od 1 marca 1987r. do 31 grudnia 1987r. Sąd uznał przy tym, iż data 1 marca 1987r. została tu podana nieprecyzyjnie, albowiem z innych wyżej wskazanych dowodów z dokumentów wynikało, iż ubezpieczony rozpoczął pracę na tej budowie zagranicznej w dniu 28 marca 1987r. Do pracy w Przedsiębiorstwie (...) ubezpieczony powrócił w dniu 11 stycznia 1988r. co potwierdza karta obiegowa zmian w stosunku pracy z tej właśnie daty (w aktach osobowych dotyczących zatrudnienia ubezpieczonego w tym Przedsiębiorstwie). Dowody te – w ocenie Sądu – w sposób wiarygodny i spójny potwierdzały, iż w okresie od 28 marca 1987r. do 31 grudnia 1987r. ubezpieczony pracował na budowie zagranicznej w Czechosłowacji, a ponowne zatrudnienie w Przedsiębiorstwie (...) podjął w dniu 11 stycznia 1988r. Okres ten powinien zostać zatem zakwalifikowany jako okres składkowy i uwzględniony przez organ rentowy przy ponownym ustalaniu przez organ rentowy kapitału początkowego ubezpieczonego, zgodnie z art.174 ust.1 i ust.2 oraz art.6 ust.1 i ust.2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Wobec powyższego na podstawie art.
§ 2K.p.c.
Sąd Okręgowy orzekł jak w punkcie I wyroku o obowiązku organu rentowego uwzględnienia także i tego okresu przy ponownym ustalaniu kapitału początkowego ubezpieczonego. Ponadto w punkcie I wyroku Sąd oddalił odwołanie ubezpieczonego w zakresie żądania uwzględnienia przy ponownym obliczaniu kapitału początkowego następujących okresów: - od 1 stycznia 1988r. do 10 stycznia 1988r., - od 21 grudnia 1988r. do 9 stycznia 1989r., - od 6 października 1989r. do 31 grudnia 1989r., albowiem w tych okresach ubezpieczony albo korzystał z urlopu bezpłatnego udzielonego mu w macierzystym zakładzie pracy - Przedsiębiorstwie (...) - albo też (jak w pierwszym z tych okresów – od 1 stycznia 1988r. do 10 stycznia 1988r.) nie był pracownikiem tego Przedsiębiorstwa. Przypomnieć w tym miejscu należy, iż zgodnie z uchwałą 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2013r. III UZP 1/13 (OSNP z 2013r. Nr 21-22 poz.255) okres urlopu bezpłatnego udzielonego pracownikowi w macierzystym zakładzie pracy w wymiarze równym liczbie nieudzielonych w czasie zatrudnienia za granicą dni wolnych od pracy, przewidzianych w § 9 ust.4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1974r. w sprawie niektórych praw i obowiązków pracowników skierowanych do pracy za granicą w celu realizacji budownictwa eksportowego i usług związanych z eksportem (jednolity tekst: Dz. U. z 1986r. Nr 19, poz.101 ze zm), od dnia 10 lipca 1990r. § 10 ust.4 tego rozporządzenia, jednolity tekst: Dz. U. z 1990r. Nr 44, poz.259 ze zm), nie stanowi okresu składkowego przewidzianego w art.6 ust.2 pkt 1 lit.a ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W tym stanie prawnym powyższe okresy nie mogły zostać uwzględnione przez organ rentowy przy ponownym ustaleniu kapitału początkowego, a zaskarżona decyzja z dnia 22 września 2014r. w tym zakresie odpowiadała prawu. Mając to na uwadze w punkcie I wyroku in fine Sąd Okręgowy oddalił w tej części odwołanie ubezpieczonego na podstawie art.
§ 1K.p.c.
w związku z art.174 ust.1 i ust.2 oraz art.6 ustawy emerytalnej.