(3)oraz faktury VAT (...)PK z dnia 29.05.2006r. ilość oleju 3,800 m

(3)spółka nie dysponuje takimi oświadczeniami nabywców. Ponadto spółka (...) nie składała do naczelnika Urzędu Celnego oświadczeń nabywców, a jedynie kopie faktur VAT. Jeśli chodzi natomiast o sprzedaż oleju opałowego osobom fizycznym nie prowadzącym działalności gospodarczej to w podatnik winien przy takiej sprzedaży uzyskać od nabywcy oświadczenie, iż nabywane wyroby są przeznaczone na cele opałowe. Oświadczenie to winno być załączone do paragonu, a w przypadku braku takiej możliwości sprzedawca zobowiązany jest wpisać na nim numer i datę wystawienia dokumentu potwierdzającego sprzedaż. Oświadczenia te powinny zawierać co najmniej imię i nazwisko nabywcy, Pesel i NIP, adres zamieszkania, ilość nabywanego oleju, ilość urządzeń grzewczych oraz adres ich zlokalizowania, rodzaj i typ tych urządzeń, datę, miejsce i podpis składającego oświadczenie. Ponadto podatnik winien do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu w którym powstał obowiązek podatkowy przekazywać do urzędu celnego miesięczne zestawienia oświadczeń nabywców oleju opałowego wraz z ich kopiami oraz przechowywać ich oryginały. Przedstawione przez spółkę (...) oświadczenia nie były dołączone do paragonów i nie zawierały numeru i daty wystawienia dokumentu potwierdzającego sprzedaż. Ponadto w oświadczeniach tych nie były wpisywane numery NIP, Pesel, adresy zamieszkania nabywcy, ilość nabywanego oleju, nie były podpisane, nie było wskazane miejsce wystawienia oświadczenia. W tej sytuacji oświadczenia te nie spełniały wymogów określonych w § 4 ust.

(3), sprzedaż na podstawie faktur VAT oleju opałowego w ilościach 4,5010 m

(3)i 3,800 m

(3)nie spełniała wymogów określonych w § 4 ust. 1 i

(1)była zatrudniona w spółce (...) jako pracownik administracyjno - księgowy. Do jej obowiązków należało utrzymywanie kontaktów z bankami i urzędami, prowadzenie korespondencji, wprowadzanie faktur do programu księgowego i przygotowywanie dokumentacji dla księgowej D. - K.. Przygotowywaniem deklaracji zajmowała sie księgowa. Natomiast Z. W.

(1)zajmowała sie obsługą kasy fiskalnej i sprzedażą detaliczną w tym dokumentowaniem sprzedaży oleju opałowego i materiałów budowlanych i dokonywaniem zamówień. J. W.

(1)jako prezes zarządu spółki oraz A. W.

(1)jako prokurent spółki sprawowali nadzór nad działalnością spółki. Właścicielka spółki (...) rzadko bywała w firmie. Bezpośrednią sprzedażą oleju opałowego to jest nalewaniem go klientom zajmowali sie dwaj obywatele Ukrainy S. i Wołodia (dowód: zeznania D. O.

(1)k. 214v). Pisma ręcznego i podpisów występujących w oświadczeniach o nabyciu oleju opałowego wypisanych na R. P. nie nakreślił R. P., pismo ręczne tekstowe nakreśliła najprawdopodobniej Z. S.. Pisma ręcznego i podpisów występujących na oświadczeniach o nabyciu oleju opałowego na cele grzewcze z kart 91 - 92, 97, 109, 111, 120 - 121, 123, 373, 398, 491, 568 nie nakreśliła Z. S.. Podpisów o treści P. R. występujących w oświadczeniach o nabyciu oleju opałowego wypisanych na R. P. nie nakreśliła Z. S. (dowód: opinia biegłego grafologa k. 2066 - 2067). Pisma ręcznego i podpisów występujących w oświadczeniach o nabyciu oleju opałowego wypisanych na D. T. nie nakreśliła D. T., ani Z. S., bądź inne osoby zatrudnione w spółce (...) (dowód: opinia biegłego grafologa k. 2067). Pisma ręcznego i podpisów występujących w oświadczeniach o nabyciu oleju opałowego wypisanych na K. C. nie nakreślił K. C., ani Z. S., bądź inne osoby zatrudnione w spółce (...) (dowód: opinia biegłego grafologa k. 2067 - 2068). Pisma ręcznego i podpisów występujących w oświadczeniach o nabyciu oleju opałowego wypisanych na A. J.

(1)nie nakreśliła A. J.

(1). Z. S. nakreśliła pismo ręczne tekstowe za wyjątkiem zapisów o treści ŁÓDŹ, na oświadczeniach znajdujących sie na kartach 107,117, 119, 125, 140 - 141,

1. Natomiast Z. S. nie nakreśliła pisma ręcznego tekstowego i podpisów na oświadczeniach znajdujących sie na kartach 644, 729,
2. Z. S. nie nakreśliła także podpisów o treści ''J.'' i zapisów o treści ŁÓDŹ na oświadczeniach na kartach 107,117, 119, 125, 140 - 141, 214 (dowód: opinia biegłego grafologa k. 2068 - 2069). Pisma ręcznego i podpisów na oświadczeniach o nabyciu oleju opałowego wypisanych na nazwisko R. R. nie nakreślił R. R.. Z. S. nakreśliła pismo ręczne tekstowe występujące na oświadczeniach znajdujących się na kartach 187 - 188, 190 - 191, 217, 221 - 222, 224,
3. Natomiast Z. S. nie nakreśliła pisma ręcznego i podpisów na oświadczeniach o nabyciu oleju opałowego wypisanych na nazwisko R. R. znajdujących się na kartach 81,84,110, 365, 404, 483, 499, 510, 513,
4. Z. S. nie nakreśliła także podpisów o treści R. R. na oświadczeniach na kartach 187-188, 190 - 191, 217, 221 - 222, 224, 227 (dowód: opinia biegłego grafologa k. 2069 - 2070). Pismo ręczne tekstowe i podpisy występujące na oświadczeniach o nabyciu oleju opałowego na cele grzewcze wypisanych na nazwisko E. D., nie nakreśliła E. D.. Pismo ręczne tekstowe na oświadczeniach znajdujących się na kartach 234, 238, 244, 250, 256, 261, 266, 270, 274, 278 najprawdopodobniej nakreśliła Z. S.. Natomiast pisma ręcznego i podpisów na oświadczeniach znajdujących się na kartach 280,290,299, 387, 408, 422, 428, 457, 481 nie nakreśliła Z. S.. Podpisów o treści D. na oświadczeniach na kartach 234, 238, 244, 250, 256, 261, 266, 270, 274, 278, 280, 290, 299, 387, 408, 422, 428, 457, 481, nie nakreśliła Z. S. (dowód: opinia grafologa k. 2070 - 2071). Pisma ręcznego i podpisów na oświadczeniach o nabyciu oleju opałowego na cele grzewcze wypisanych na nazwisko P. D., nie nakreślił P. D. (dowód: opinia biegłego grafologa k. 2071 - 2072). Pisma ręcznego i podpisów występujących na oświadczeniach o nabyciu oleju opałowego na cele grzewcze wypisanych na nazwisko B. N. nie nakreśliła B. N., nie nakreśliła ich także Z. W.

(1), jak i żaden z pracowników (...) (dowód: opinia biegłego grafologa k. 2072 - 2073). Pisma ręcznego i podpisów na oświadczeniach o nabyciu oleju opałowego na cele grzewcze wypisanych na nazwisko R. Z. nie nakreślił R. Z.. Z. S. najprawdopodobniej nakreśliła pismo ręczne tekstowe za wyjątkiem zapisów o treści ŁÓDŹ na oświadczeniach z kart: 283 - 386, k. 294, 307, 332, 341. Natomiast pisma ręcznego i podpisów na oświadczeniach o nabyciu oleju opałowego na cele grzewcze wypisanych na nazwisko R. Z. z kart 287 - 288, 300, 335, 339, 378, 391, 410, 420, 915 nie nakreśliła Z. S.. Podpisów oraz zapisów o treści Ł. występujących na oświadczeniach na kartach 283 - 286, 294, 307, 332, 341 także nie nakreśliła Z. S. (dowód : opinia biegłego grafologa k. 2073 - 2074). Pisma ręcznego i podpisów na oświadczeniach o nabyciu oleju opałowego na cele grzewcze wypisanych na nazwisko H. W. nie nakreśliła H. W.. Pismo ręczne tekstowe za wyjątkiem zapisów o treści Ł. występujących na oświadczeniach znajdujących się na kartach 108, 129, 154, 166, 180, 184, 186 najprawdopodobniej nakreśliła Z. S.. Natomiast pisma ręcznego i podpisów na oświadczeniach znajdujących się na kartach 85-86, 101 - 102, 113, 127, 136, 149 nie nakreśliła Z. S.. Podpisów i zapisów o treści Ł. na oświadczeniach znajdujących się na kartach 108, 129, 154, 166, 180, 184, 186 nie nakreśliła Z. S. (dowód: opinia biegłego grafologa k. 2074 - 2075). Pismo ręczne tekstowe występujące na oryginałach oświadczeń o nabyciu oleju opałowego na cele grzewcze: - na nazwisko R. P. znajdujących się na kartach tom VI k. 209 - 213, 218 - 220, 271 - 272, 363, - na nazwisko A. J.

(1)znajdujących się na kartach tom V k. 107, 117, 119, 125, 140 - 141, tom VI k. 214, za wyjątkiem zapisu o treści Ł. - na nazwisko R. R. znajdujących się na kartach tom V 187 - 188, k. 190 - 191, tom VI k. 217, 221 - 222, 224, 227, - na nazwisko E. D. znajdujących się na kartach tom VI k. 234, 238, 244, 250, 256, 261, 266, 270, 274, 278, - na nazwisko R. Z. znajdujących się na kartach tom VI k. 283 - 286, k. 294, k. 307, k. 332, k. 341 za wyjątkiem zapisu o treści Ł., na nazwisko H. W. znajdujących się na kartach tom V k. 108, 129, k. 154, k. 166, k. 180, k. 184, k. 186 za wyjątkiem zapisów o treści Ł. nakreśliła Z. S. (dowód: opinia biegłego grafologa k. 2132 - 2141). Oskarżony A. W.

(1)przesłuchany w dniu 20.12.2007r. nie przyznał sie do popełnienia zarzuconego mu czynu. Oskarżony wyjaśnił, iż w okresie od 1.09.2005r. do 31.12.2006r. nie był (...) spółki (...), tylko prokurentem i pełnił funkcję pomocniczą to jest zastępował podczas nieobecności prezesa zarządu J. W.

(1). Jak wyjaśnił wydaje mu się, iż wówczas właścicielami spółki byli albo A. P.

(2), albo jego córka A. W.

(2). Przesłuchany w dniu 12 kwietnia 2012r. oskarżony nie przyznał sie do popełnienia zarzuconego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. (dowód: wyjaśnienia oskarżonego A. W. k. 264 - 266, k. 337 - 338, k. 2127). Oskarżony J. W.

(1)przesłuchany w dniu 24.12.2007r. nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. Przesłuchany w dniu 12 kwietnia 2012r. oskarżony nie przyznał sie do popełnienia zarzuconego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień Przesłuchany na rozprawie oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień jak i odpowiedzi na pytania (dowód: wyjaśnienia oskarżonego J. W. k. 271 - 272, k. 339 - 340, k. 2127). Oskarżony J. W.

(1)nie był karany (dowód: dane o karalności k. 2188). Oskarżony A. W.

(1)był karany (dowód: dane o karalności k. 2179 - 2181). Ustalając stan faktyczny sąd dal wiarę zeznaniom świadków K. C., K. W., H. S., R. R., H. W., J. T.

(1), R. K.

(4), L. W., K. M.

(2), D. B.

(1), P. D., J. I.

(1), Z. J.

(1), L. K., J. P.

(1), J. R., R. Z., E. D., Z. O., R. P., B. N., D. T., E. T.. Na nazwiska tych osób wystawione są oświadczenia o nabyciu oleju opałowego na cele grzewcze. Jednakże świadkowie ci kategorycznie zaprzeczyli, aby dokonywali takich zakupów. W ocenie sąd zeznania tych świadków są wiarygodne, wskazują oni, iż nie mieli pieców olejowych, zatem zakup oleju opałowego przez nich był całkowicie niecelowy. Ponadto sąd miał na uwadze, iż jak wynika z załączonych oświadczeń część świadków miała kupować ten olej w ilościach hurtowych, miały to bowiem być zakupy oleju opałowego na przestrzeni miesiąca w ilości 100 tysięcy i więcej litrów. Nie jest możliwe by osoby te zużyły tak znaczne ilości oleju opałowego. Ponadto za wiarygodnością zeznań tych świadków przemawia fakt, iż biegły grafolog wykluczył w swojej opinii aby treść oświadczeń i podpisy pod nimi zostały nakreślone przez osoby wskazane w tych oświadczeniach. W ocenie sąd w sprawie nie ujawniły się okoliczności, które podważyłyby zaufanie do zeznań tych świadków. Ustalając stan faktyczny sąd dał także wiarę zeznaniom świadków w osobach D. G.

(2), M. G.

(1), A. J.

(2), J. A., T. N.

(2), P. L., D. S., G. T., J. P.

(4), G. B., K. P.

(1), M. B.. osoby te były w okresie objętym zarzutem pracownikami spółki (...). Świadkowie ci maja wiedzę o tym, że spółka zajmowała sie sprzedażą oleju opałowego, jednakże nie zajmowali się tym, gdyż do ich zadań należało zajmowanie się innymi sferami działalności spółki. W ocenie sądu w sprawie brak jest dowodów, które mogłyby podważyć zaufanie do wiarygodności zeznań wskazanych świadków. Sąd dał także wiarę zeznaniom świadka D. O.

(1), która zajmowała się w spółce pracami administracyjno biurowymi. Świadek opisała jak wyglądał schemat organizacyjny w spółce, wskazując, iż sprawami spółki zajmowali się J. W.

(1)i A. W.

(1), Z. W.

(1)zajmowała się obsługą kasy fiskalnej, a Z. K.

(4)pełniła funkcję księgowej. Natomiast A. W.

(2)choć była głównym udziałowcem rzadko bywała w spółce i nie zajmowała się jej bieżącą działalnością. Sąd dał wiarę zeznaniom D. O., są one spójne, logiczne i konsekwentne, a w sprawie nie ujawniły się okoliczności, które podważyłyby zaufanie do wiarygodności tego świadka. Sąd miał na uwadze, iż świadek ten nie ma interesu w tym by składać fałszywe zeznania. Ustalając stan faktyczny sąd dał wiarę zeznaniom świadków T. K.

(2), M. T.

(2), J. S.

(4). Potwierdzili oni, iż dokonali zakupu oleju opałowego w spółce (...) i nie kwestionowali autentyczności okazanych im oświadczeń o nabyciu oleju opałowego na cele grzewcze. W sprawie nie ma dowodów, które pozwoliłyby zakwestionować zeznania tych świadków. Ustalając stan faktyczny sąd dal także wiarę zeznaniom świadka A. T.

(1)co do faktu, iż sprzedał on spółkę (...) w grudniu 2001r. A. W.

(2). Okoliczność ta znajduje potwierdzenie w umowie sprzedaży załączonej do skat sprawy. W sprawie nie ujawniły się dowody, które podważyłyby zaufanie do zeznań tego świadka, jak też do autentyczności umowy sprzedaży spółki. Fakt, że świadek nadal występuje w KRS jako udziałowiec spółki wynika w ocenie sądu z faktu nie zauktualizowania tych danych przez nabywcę. Ustalając stan faktyczny sąd dal także wiarę zeznaniom świadka Z. K.

(4), która była księgową w spółce. Świadek zajmowała się księgowością spółki i okoliczność ta nie jest w żaden sposób kwestionowana. ustalając stan faktyczny sąd dał częściowo wiarę zeznaniom świadka Z. W.

(1). Świadek ten wskazał, iż zajmowała się w spółce obrotem olejem opałowym w zakresie jej fakturowania, wystawiania paragonów przyjmowania oświadczeń od nabywców i w tym zakresie zeznania te zasługują na wiarę. Sąd natomiast nie dał wiary zeznaniom tego świadka w zakresie w jakim wskazuje na okoliczności, w jakich doszło do wypełnienia przez nią oświadczeń o zakupie oleju opałowego. Wskazać należy, iż świadek przesłuchana w postępowaniu przygotowawczym nie podnosiła tej okoliczności. Także podczas pierwszego przesłuchania na rozprawie nie zeznawała na te okoliczności, przeciwnie stwierdziła, iż nie sporządzała takich oświadczeń. W ocenie sądu tłumaczenie świadka w jaki sposób dochodziło do wypisania przez nią tych oświadczeń jest formą obrony oskarżonych, którzy są dla niej osobami bliskimi. Ponadto w ocenie sądu nie jest możliwe by świadek nie zwróciła uwagi, na fakt, cyklicznie powtarzających się nazwisk osób zakupujących hurtowe ilości oleju opałowego jako osoby fizyczne, nie prowadzące działalności gospodarczej. Zeznania świadków T. W., M. K., K. P.

(3), A. G., Z. B. nie wniosły do sprawy żadnych istotnych informacji. Także zeznania M. W. nie były przydatne do ustalenia stanu faktycznego w sprawie. ustalając stan faktyczny sąd dał natomiast wiarę zeznaniom świadka T. D. funkcjonariusza służby celnej. Sąd miał na uwadze, iż jest to osobą obca dla oskarżonych nie mająca interesu w tym by składać niekorzystne zeznania. Ponadto sąd miał na uwadze, iż okoliczności podane przez świadka znajdują potwierdzenie w protokole kontroli przeprowadzonej w siedzibie spółki. Ustalając stan faktyczny sąd dal także wiarę opiniom biegłego grafologa. Opinie te zostały sporządzone przez osobę dysponująca w tym zakresie niezbędną wiedza i kwalifikacjami, przy uwzględnieniu obecnego stanu wiedzy i poziomu nauki. Ponadto sąd miała na uwadze, iż w toku postępowania nie ujawniły się okoliczności, które podważyłyby zaufanie do rzetelności i bezstronności biegłego, a sama Z. W.

(1)potwierdziła zawarte w niej wnioski. Ustalając stan faktyczny sąd oparł się także na protokole kontroli w spółce (...) z dnia 9 maja 2007 roku. Protokół ten został sporządzony przez osoby dysponujące wiedzą i kwalifikacjami niezbędnymi do przeprowadzenia takiej kontroli i posiadającymi w tym zakresie niezbędne kwalifikacje. Wskazać należy, iż w toku postępowania ustalenia zawarte w tym protokole nie były kwestionowane. Ponadto przeprowadzona kontrola bazowała na dokumentach dostarczonych przez samą spółkę. Ponadto sad miał na uwadze, iż na ustaleniach zawartych w tym protokole sporządzona została decyzja Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. z dnia 24.09.2010r. sygnatura 361000 - (...)9110-62/10/DJ, która uprawomocniła się. W ocenie sądu w sprawie brak jest podstaw do tego by kwestionować ustalenia zawarte tak w protokole kontroli jak i decyzji Naczelnika UC I w Ł.. Tym bardziej, że obydwa dokumenty zostały sporządzone przez osoby do tego upoważnione, w których zakresie upoważnienia mieściło się sporządzenie takich dokumentów. ustalając stan faktyczny nie dal wiary wyjaśnieniom oskarżonych nie przyznających się do winy. W ocenie sadu wyjaśnienia te są wyrazem linii obrony przyjętej przez oskarżonych na potrzeby toczącego się postępowania, a obliczonej na unikniecie odpowiedzialności karnej. Jednakże w konfrontacji z pozostałym materiałem zgromadzonym w sprawie nie mogą się one ostać jako wiarygodne. Ustalając stan faktyczny sąd oparł się na załączonych do akt sprawy dokumentach w postaci danych o karalności, których autentyczności i rzetelność nie była kwestionowana na żadnym etapie postępowania. Ustalając stan faktyczny sąd oparł się także na załączonych do akt sprawy oświadczeniach nabywców oleju opałowego. W ocenie sądu oświadczenia te za wyjątkiem tych znajdujących się na kartach 1647 - 1668 i od 1670 - (...), (...) oraz tych wystawionych na nazwiska T. K.

(2), M. T.

(2), J. S.

(4)stwierdzają nieprawdę co do faktu zakupienia przez osoby w nich wskazane oleju opałowego. Są natomiast dowodem okoliczności, iż oskarżeni podejmowali działania mające uzasadnić obrót tak znacznymi ilościami oleju opałowego w ich spółce. Ponadto oświadczenia te są dowodem na to, iż były wypisane niezgodnie z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22.04.2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego. W tej sytuacji powyższe oświadczenia choć niezgodne z prawdą stanowiły dla sądu podstawę do czynienia ustaleń faktycznych. Czyn zarzucony oskarżony jest bezprawny, zawiniony i karygodny. Oskarżeni mieli możliwość zachowania się zgodnie z normami prawa, jednakże świadomie im uchybili. Oskarżeni rozumieli znaczenie swojego czynu i mogli pokierować swoim postępowaniem. Wartość wyrządzonej szkody, działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej nie pozwalają na uznanie, iż społeczna szkodliwość czynu zarzuconego oskarżonym nie jest znaczna. W oparciu o ustalony stan faktyczny sąd uznał oskarżonych za winnych tego, że w okresie czasu od 1 września 2005r. do 31 grudnia 2006r. działając wspólnie i w porozumieniu w wykonaniu tego samego zamiaru w krótkich odstępach czasu nie ujawnili Naczelnikowi Urzędu Celnego I W Ł. mającemu siedzibę przy ul. (...) faktu sprzedaży przez firmę (...) z o.o. z siedzibą w P. przy ul. (...) oleju opałowego wprowadzonego do obrotu na podstawie nierzetelnych i nie spełniających wymogów Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego z dnia 22 kwietnia 2004r. z zm. oświadczeń nabywców oleju opałowego, co spowodowało powstanie obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży wyrobów akcyzowych z naruszeniem warunków do zastosowania obniżonej stawki podatku akcyzowego, przez co uszczuplili podatek akcyzowy w łącznej wysokości 12.143.857,00 złotych - co stanowi wielką wartość zgodnie z art. 53 § 16 k.k.s., czym wypełnili dyspozycje art. 54 § 1 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 38 § 2 pkt. 1 k.k.s. w zw. z art. 9 § 3 k.k.s w z.w z art. 4 § 1 k.k. Przepis artykułu 54 § 1 k.k.s. penalizuje zachowanie polegające na nieujawnieniu właściwemu organowi samego przedmiotu opodatkowania lub podstawy opodatkowania. Przepis dotyczy sytuacji gdy na podatniku ciąży zobowiązanie podatkowe i nie dotyczy sytuacji gdy zobowiązanie powstaje dopiero w wyniku decyzji kształtującej organu podatkowego. Podmiotem czynu zabronionego jest podmiot posiadający status podatnika. Podatnikiem w zakresie podatku akcyzowego są osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej. Przestępstwo to ma charakter materialny i jego skutkiem jest narażenie na uszczuplenie podatku. Jest to przestępstwo umyślne, można je popełnić z zamiarem bezpośrednim gdy sprawca chce uchylić się od opodatkowania. Przepis artykułu 6 § 2 k.k.s określa sytuację wielkość zachowań podejmowanych przez sprawcę na przestrzeni określonego przedziału czasowego, wskazując, iż dwa lub więcej zachowań powziętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru, lub przy wykorzystaniu tej samej sposobności uważa się za jeden czyn zabroniony, a w zakresie czynów polegających na uszczupleniu należności publicznoprawnej za krótki okres czasu uważa się okres do 6 miesięcy. W rozpoznawanej sprawie w świetle poczynionych ustaleń nie budzi wątpliwości, iz oskarżeni działali z góry powziętym zamiarem jakim było wykorzystanie do rozliczeń za sprzedany olej opałowy obniżoną stawkę podatku Natomiast artykuł 38 § 2 pkt. 1 k.k.s. przewiduje obostrzenie kary w sytuacji gdy sprawca popełnia czyn zabroniony określony w art. 54 § 1 k.k.s. , a kwota uszczuplonej należności publiczno prawnej jest wielka. Wielką wartością zgodnie z art. 53 § 16 k.k.s. jest wartość która w czasie popełnienia czynu zabronionego przekracza tysiąckrotną wysokość minimalnego wynagrodzenia. Od 1 stycznia 2005r. minimalne wynagrodzenie wynosiło 849 złotych, a od 1 stycznia 2006r. 899,10 złotych. Przepis artykułu 9 § 3 k.k.s rozszerza odpowiedzialność za przestępstwa skarbowe także na osoby, które na podstawie przepisu prawa, decyzji właściwego organu, umowy lub faktycznego wykonywania zajmują się sprawami gospodarczymi, w szczególności finansowymi osoby fizycznej, prawnej, lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, której odrębne przepisy przyznają zdolność prawną. W rozpoznawanej sprawie w sposób nie budzący wątpliwości ustalone zostało, iż opisane powyżej oświadczenia nabywców oleju opałowego na cele grzewcze nie spełniały wymogów do skorzystania z obniżonej stawki podatku akcyzowego określonych w § 4 ust.

(1)i A. W.

(1)na co wskazują w swoich zeznaniach świadkowie. To oni kierowali bieżącą działalnością spółki, to oskarżeni zarządzali sprawami finansowymi spółki ido nich należały decyzje w tym zakresie. Jednocześnie wskazać należy, iż tylko oskarżeni mieli interes w tym by dokonywać takich operacji. W oparciu o ustalony stan faktyczny sąd uznał, iż oskarżeni mieli świadomość, iż wystawiane są niespełniające wymagań rozporządzenia oświadczenia nabywców oleju opałowego, a ponadto mieli świadomość, iż są one niezgodne z prawdą. Nie sposób uznać, iż osoby zajmujące się bieżącą działalnością spółki nie miały świadomości jak znaczne ilości oleju opałowego spółka sprzedaje i to w dodatku osobom fizycznym, nie prowadzącym działalności gospodarczej. A co więcej osobom których nazwiska bardzo często powtarzają się. jak wynika z załączonych do akt sprawy oświadczeń niektórzy z nabywców mieli nabywać olej opałowy w ilościach rzędu 20.000 litrów dziennie. W ocenie sądu oskarżeni działali umyślnie, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. W tej sytuacji sad uznając winę oskarżonych wymierzył im kary po 2 lata pozbawienia wolności i 600 stawek dziennych grzywny po 200 złotych każda. Określając wymiar kary wobec J. W.

(1)sąd miał na uwadze, iż oskarżony A. W.

(1)był karany. Także na niekorzyść oskarżonego sąd poczytał wysokość uszczuplonego podatku. Również na niekorzyść oskarżonego sąd poczytał sposób działania, fakt jego uprzedniego zaplanowania i realizowania z góry powziętego zamiaru. Określając wymiar kary wobec J. W.

(1)sąd poczytał na korzyść oskarżonego jego uprzednią niekaralność, natomiast na niekorzyść oskarżonego poczytał wysokość uszczuplonego podatku. Również na niekorzyść oskarżonego sąd poczytał sposób działania, fakt jego uprzedniego zaplanowania i realizowania z góry powziętego zamiaru. Określając wymiar kary grzywny sąd miał na uwadze wartość korzyści jaką oskarżeni odnieśli z popełnionego przestępstwa w ocenie sądu wysokość wymierzonej grzywny jest adekwatna do korzyści jaka oskarżeni osiągnęli w wyniku popełnionego przestępstwa. Na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt. 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. sąd warunkowo zawiesił oskarżonym wykonanie orzeczonych kar pozbawienia wolności na okres próby. W ocenie sadu oskarżeni pomimo orzeczenia kar pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania będą przestrzegać porządku prawnego i nie popełnią ponownie przestępstwa, w szczególności oskarżony J. W.

(1), który nie był uprzednio karany. W szczególności 4 letni okres próby będzie wystarczający by oskarżeni wykazali, iż będą przestrzegać porządku prawnego. Sąd rozpoznając sprawę stosownie do dyspozycji art. 4 § 1 k.k. zastosował wobec oskarżonych ustawę - w brzmieniu obowiązującym w dacie czynu, a nie dacie wyrokowania, jako względniejszą dla sprawcy. Ustawa w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją przewidywała bowiem dłuższy okresu warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, jak tez pozwalała warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności w większym wymiarze oraz pozwalała na zawieszenie wykonania kary wobec sprawcy wcześniej skazanego na karę pozbawienia wolności. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. sąd obciążył oskarżonych częściowo kosztami sądowymi w kwotach po 24.977,50. W ocenie sadu sytuacja majątkowa oskarżonych pozwoli im na uiszczenie kosztów sądowych w orzeczonej wysokości bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania ich i ich najbliższych. SSR J. Smoczkiewicz